ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அதாஹ ஸுரபிஃ க்ரு'ஷ்ணம் அபிவந்த்ய மநஸ்விநீ । ஸ்வஸந்தாநைருபாமந்த்ர்ய கோபரூபிணமீஶ்வரம்

பின்னர் சுரபி, மனம் நிறைந்தவளாக, தன் பிள்ளைகளுடன், கோபர் வடிவில் இருந்த பகவானான கிருஷ்ணரிடம் சென்று வணங்கினாள்.

ஸுரபிருவாச - க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாயோகிந் விஶ்வாத்மந் விஶ்வஸம்பவ । பவதா லோகநாதேந ஸநாதா வயமச்யுத

சுரபி கூறினாள்: கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, மகா யோகி, உலகின் ஆத்மா, எல்லாவற்றிற்கும் காரணமானவரே, உலகங்களின் ஆண்டவராகிய உம்மால் நாங்கள் பாதுகாக்கப்படுகிறோம், தவறாதவனே.

த்வம் நஃ பரமகம் தைவம் த்வம் ந இந்த்ரோ ஜகத்பதே । பவாய பவ கோவிப்ர தேவாநாம் யே ச ஸாதவஃ

உம்மே நம் பரம தெய்வம், இந்திரன் அல்ல, உலகத்தின் ஆண்டவரே; பசுக்கள், பிராமணர்கள், தேவர்கள், நல்லவர்கள் ஆகியோருக்காக நீ இருப்பாய்.

இந்த்ரம் நஸ்த்வாபிஷேக்ஷ்யாமோ ப்ரஹ்மணா சோதிதா வயம் । அவதீர்ணோऽஸி விஶ்வாத்மம் பூமேர்பாராபநுத்தயே

பிரம்மா உத்தரவு செய்ததால், நாம் உன்னை, இந்திரா, அபிஷேகம் செய்யப் போகிறோம். உலகத்தின் ஆத்மாவாகிய நீ, பூமியின் பாரத்தை அகற்ற வருவாயாகியுள்ளாய்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் க்ரு'ஷ்ணமுபாமந்த்ர்ய ஸுரபிஃ பயஸாத்மநஃ । ஜலைராகாஶகங்‌காயா ஐராவதகரோத்‌த்ரு'தைஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிச் கிருஷ்ணரை அழைத்து, சுரபி தன் பாலை கொண்டு அவரை அபிஷேகம் செய்தாள்; மேலும், ஐராவதம் கொண்டு வந்த ஆகாய கங்கை நீராலும் அவர் குளித்தார்.

இந்த்ரஃ ஸுரர்ஷிபிஃ ஸாகம் சோதிதோ தேவமாத்ரு'பிஃ । அப்யஸிஞ்சத தாஶார்ஹம் கோவிந்த இதி சாப்யதாத்

இந்திரன், தேவர்ஷிகள் மற்றும் தேவிமார்கள் உத்தரவு செய்தபடி, தாசார்ஹ குலத்தவராகிய கோவிந்தனை அபிஷேகம் செய்து, அவரை 'கோவிந்தா' என்று அழைத்தான்.

( மிஶ்ர ) தத்ராகதாஸ்தும்புருநாரதாதயோ கந்தர்வவித்யாதரஸித்தசாரணாஃ । ஜகுர்யஶோ லோகமலாபஹம் ஹரேஃ ஸுராங்‌கநாஃ ஸம்நந்ரு'துர்முதாந்விதாஃ

அங்கே தும்புரு, நாரதர் மற்றும் பலர்—கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள்—வருகை தந்து, உலகங்களின் மாசை போக்கும் ஹரியின் புகழை பாடினர்; தேவஸ்திரீகள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடினர்.

தம் துஷ்டுவுர்தேவநிகாயகேதவோ வ்யவாகிரந் சாத்‍புதபுஷ்பவ்ரு'ஷ்டிபிஃ । லோகாஃ பராம் நிர்வ்ரு'திமாப்நுவம்ஸ்த்ரயோ காவஸ்ததா காமநயந் பயோத்ருதாம்

தேவகணங்களின் தலைவர்கள் அவரை புகழ்ந்து, அதிசயமான பூவிழிகளை பொழிந்தனர்; மூன்று உலகங்களும் பேரின்பம் அடைந்தன; அந்த நேரத்தில் பசுக்கள் பால் பெருக்காக வழங்கின.

( அநுஷ்டுப் ) நாநாரஸௌகாஃ ஸரிதோ வ்ரு'க்ஷா ஆஸந் மதுஸ்ரவாஃ । அக்ரு'ஷ்டபச்யௌஷதயோ கிரயோऽபிப்ரதுந்மணீந்

பலவகை நதிகள், மரங்கள் தேனைப் பொழிந்தன; பயிரிடாமல் தானாகவே தானியங்களும் மூலிகைகளும் வளர்ந்தன; மலைகள் விலைமதிப்பற்ற ரத்தினங்களை தாங்கின.

க்ரு'ஷ்ணேऽபிஷிக்த ஏதாநி ஸத்த்வாநி குருநந்தந । நிர்வைராண்யபவம்ஸ்தாத க்ரூராண்யபி நிஸர்கதஃ

குரு குலத்தில் பிறந்தவனே, கிருஷ்ணர் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டபோது, எல்லா உயிரினங்களும்—even those naturally cruel—பகை இல்லாமல் அமைதியடைந்தன.

இதி கோகோகுலபதிம் கோவிந்தமபிஷிச்ய ஸஃ । அநுஜ்ஞாதோ யயௌ ஶக்ரோ வ்ரு'தோ தேவாதிபிர்திவம்

பசுக்களும், கோகுலத்தின் தலைவரும் ஆன கோவிந்தனை அபிஷேகம் செய்து முடித்த பிறகு, இந்திரன் அவரால் அனுமதி பெற்று, தேவாதிகளுடன் விண்ணுலகிற்கு திரும்பினார்.

துர்காம் விநாயகம் வ்யாஸம் விஷ்வக்ஸேநம் குரூந் ஸுராந் । ஸ்வே ஸ்வே ஸ்தாநே த்வபிமுகாந் பூஜயேத் ப்ரோக்ஷணாதிபிஃ

துர்கா, விநாயகர், வியாசர், விஷ்வக்சேனர், குருமார்கள், தேவர்கள் ஆகியோரை, தத்தம் திசையில் முகமிட்டு, தூவல் முதலான அர்ப்பணிப்புகளுடன் வழிபட வேண்டும்.

சந்தநோஶீரகர்பூர குங்குமாகுருவாஸிதைஃ । ஸலிலைஃ ஸ்நாபயேந்மந்த்ரைஃ நித்யதா விபவே ஸதி

சந்தனம், உஷீரம், கற்பூரம், குங்குமம், அகில் மற்றும் மணமுள்ள நீர்களால், மந்திரங்களுடன், தினமும், வசதி இருந்தால், (இறைவனை) குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வர்ணகர்மாநுவாகேந மஹாபுருஷவித்யயா । பௌருஷேணாபி ஸூக்தேந ஸாமபீ ராஜநாதிபிஃ

சுவர்ணகட்சி மந்திரம், மகாபுருஷ வித்யை, பௌருஷ சூக்தம், சாம வேதப் பாடல்கள் ஆகியவற்றை உச்சரித்து, அரசே, அந்த கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்.

வஸ்த்ரோபவீதாபரண பத்ரஸ்ரக்கந்தலேபநைஃ । அலங்குர்வீத ஸப்ரேம மத்‍பக்தோ மாம் யதோசிதம்

வஸ்திரம், பூணூல், ஆபரணம், இலைமாலை, மணப்புகழ் பூச்சு ஆகியவற்றால், என் பக்தன், அன்புடன், என்னை முறையாக அலங்கரிக்க வேண்டும்.

பாத்யம் ஆசமநீயம் ச கந்தம் ஸுமநஸோऽக்ஷதாந் । தூபதீபோபஹார்யாணி தத்யாந்மே ஶ்ரத்தயார்சகஃ

பாத்யம், ஆசமனியம், மணம், மலர்கள், அக்ஷதை, தூபம், விளக்கு, நைவேத்யம் போன்றவற்றை, பக்தியுடன் எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

குடபாயஸஸர்பீம்ஷி ஶஷ்குல்யாபூபமோதகாந் । ஸம்யாவததிஸூபாம்ஶ்ச நைவேத்யம் ஸதி கல்பயேத்

வெல்லம் கலந்த பாயசம், நெய், சுட்ட உணவுகள், அப்பம், மோதகம், தயிர், சூப் போன்ற பலவகை உணவுகளை, வசதி இருந்தால், நைவேத்யமாகத் தயாரிக்க வேண்டும்.

அப்யங்கோந்மர்தநாதர்ஶ தந்ததாவாபிஷேசநம் । அந்நாத்யகீதந்ரு'த்யாதி பர்வணி ஸ்யுருதாந்வஹம்

எண்ணெய் பூசுதல், உடல் பிசைவு, கண்ணாடி, பல்லுத் தூய்மை, குளியல், உணவு, பானம், பாடல், நடனம் ஆகியவை தினமும், விழா நாட்களிலும் செய்யப்பட வேண்டும்.

விதிநா விஹிதே குண்டே மேகலாகர்தவேதிபிஃ । அக்நிமாதாய பரிதஃ ஸமூஹேத் பாணிநோதிதம்

விதிப்படி, புனிதமான குண்டத்தில், மெகலை, எரிபொருள், வேதி ஆகியவற்றுடன், நெருப்பு ஏற்றி, கை கொண்டு சுற்றிலும் சேர்க்க வேண்டும்.

பரிஸ்தீர்யாத பர்யுக்ஷேத் அந்வாதாய யதாவிதி । ப்ரோக்ஷண்யாऽऽஸாத்ய த்ரவ்யாணி ப்ரோக்ஷ்யாக்நௌ பாவயேத மாம்

குசை விரித்து, நீர் தெளித்து, விதிப்படி பொருட்களை இடம் செய்து, தூய நீர் கொண்டு தூவி, நெருப்பை அணுகி, அந்த பொருட்களை எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தப்தஜாம்பூநதப்ரக்யம் ஶங்கசக்ரகதாம்புஜைஃ । லஸச்சதுர்புஜம் ஶாந்தம் பத்மகிஞ்ஜல்கவாஸஸம்

தங்கம் போல ஒளிரும், சங்கு, சக்கரம், கேடயம், தாமரை பிடித்துள்ள, நான்கு கரங்களுடன் பிரகாசிக்கும், அமைதியான, தாமரை நூலின் நிறமான vasthiram அணிந்த என்னை தியானிக்க வேண்டும்.

ஸ்புரத்கிரீடகடக கடிஸூத்ரவராங்கதம் । ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் ப்ராஜத் கௌஸ்துபம் வநமாலிநம்

அழகான கிரீடம், வளையல்கள், இடுப்புப் பட்டு, பிரமாண்டமான தோள்பட்டைகள் அணிந்து, மார்பில் திருமங்கலச் சின்னம் ஒளிர, கவ்ஸ்துபம் எனும் மாணிக்கம் மற்றும் காட்டுப் பூமாலையுடன் பிரகாசமாகத் தோன்றினார்.

த்யாயந்நப்யர்ச்ய தாரூணி ஹவிஷாபிக்ரு'தாநி ச । ப்ராஸ்யாஜ்யபாகாவாகாரௌ தத்த்வா சாஜ்யப்லுதம் ஹவிஃ

அவனால் தியானித்து, ஆராதனை செய்து, மரக்கட்டிகளை மற்றும் நெய்யில் நனைய வைத்தவற்றை அர்ப்பணித்து, பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் நெய்யை வழங்கி, நெய்யில் முழுகிய ஹவிசையும் அர்ப்பணிக்கிறார்.

அப்யர்ச்யாத நமஸ்க்ரு'த்ய பார்ஷதேப்யோ பலிம் ஹரேத் । மூலமந்த்ரம் ஜபேத் ப்ரஹ்ம ஸ்மரந்நாராயணாத்மகம்

பூஜை செய்து, வணங்கி, பரிசுகளை பரிசர்களுக்கு அளித்து, மூலமந்திரத்தை ஜபித்து, நாராயணரின் சுருக்கத்தை நினைத்து பரமாத்மாவை தியானிக்கிறார்.

தத்த்வாऽऽசமநமுச்சேஷம் விஷ்வக்ஸேநாய கல்பயேத் । முகவாஸம் ஸுரபிமத் தாம்பூலாத்யமதாஹயேத்

ஆச்சமனத்திற்கும் மீதமுள்ள நீரையும் வழங்கி, அதை விஷ்வக்சேனருக்காகத் தயார் செய்து, பின் வாசனை மிகுந்த பாக்கு போன்றவற்றை வாய்க்கு அர்ப்பணிக்கிறார்.

உபகாயந் க்ரு'ணந் ந்ரு'த்யந் கர்மாணி அபிநயந் மம । மத்கதாஃ ஶ்ராவயந் ஶ்ர்ரு'ண்வந் முஹூர்தம் க்ஷணிகோ பவேத்

பாடி, புகழ்ந்து, ஆடி, என் செயல்களை நடித்து, என் கதைகளை கூறி, கேட்டு, ஒரு கணம் முழுமையாக மனதை அற்பணிக்கிறார்.

ஸ்தவைருச்சாவசைஃ ஸ்தோத்ரைஃ பௌராணைஃ ப்ராக்ரு'தைரபி । ஸ்துத்வா ப்ரஸீத பகவந் இதி வந்தேத தண்டவத்

உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பாடல்கள், புராணங்களிலிருந்தும், சாதாரணமான வார்த்தைகளிலிருந்தும் ஸ்தோத்திரங்கள் செய்து, 'கருணை புரியுமாறு' வேண்டி, முழு வணக்கம் செலுத்துகிறார்.

ஶிரோ மத்பாதயோஃ க்ரு'த்வா பாஹுப்யாம் ச பரஸ்பரம் । ப்ரபந்நம் பாஹி மாமீஶ பீதம் ம்ரு'த்யுக்ரஹார்ணவாத்

தலை என் பாதத்தில் வைத்து, இரு கரங்களையும் குறுக்காக வைத்து, 'ஓ இறைவா! நான் மரணத்தின் அலைகளால் பயந்து சரணாகதி அடைந்தேன், என்னை காப்பாற்றும்' என்று வேண்டுகிறார்.

இதி ஶேஷாம் மயா தத்தாம் ஶிரஸ்யாதாய ஸாதரம் । உத்வாஸயேத் சேத் உத்வாஸ்யம் ஜ்யோதிர்ஜ்யோதிஷி தத்புநஃ

இவ்வாறு நான் அளித்த மீதமுள்ளதை மரியாதையுடன் தலையில் வைத்து, பூஜையை முடிக்க வேண்டுமெனில், அந்த அர்ப்பணிப்பை ஒளிக்கு திருப்பி, மீண்டும் பரம்பொருளுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.