ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

( மிஶ்ர ) ஸ த்வம் மமைஶ்வர்யமதப்லுதஸ்ய க்ரு'தாகஸஸ்தேऽவிதுஷஃ ப்ரபாவம் । க்ஷந்தும் ப்ரபோऽதார்ஹஸி மூடசேதஸோ மைவம் புநர்பூந்மதிரீஶ மேऽஸதீ

ஆண்டவரே, என் செல்வத்திலும் பெருமையிலும் மயங்கி, அறியாமையால் செய்த தவறை மன்னிக்க வேண்டும். என் மனம் குழப்பமடைந்தது; இனி இப்படிப் பொய்யான எண்ணங்கள் எனக்குள் எழாமல் இருக்க வேண்டும்.

தவாவதாரோऽயமதோக்ஷஜேஹ புவோ பராணாம் உருபாரஜந்மநாம் । சமூபதீநாமபவாய தேவ பவாய யுஷ்மத் சரணாநுவர்திநாம்

அதோக்ஷஜா, உமது இந்த அவதாரம், பூமியைப் பாரம் ஏற்ற அரசர்களால் ஏற்பட்ட கனமான சுமையை அகற்றவும், படைத்தலைவர்களை அழிக்கவும், உமது பாதத்தைப் பின்பற்றுவோருக்கு நன்மை செய்யவும் வந்ததாகும்.

( அநுஷ்டுப் ) நமஸ்துப்யம் பகவதே புருஷாய மஹாத்மநே । வாஸுதேவாய க்ரு'ஷ்ணாய ஸாத்வதாம் பதயே நமஃ

உமக்கு வணக்கம், பரமபுருஷா, மகாத்மா, வாசுதேவா, கிருஷ்ணா, சாத்வதர்களின் தலைவா, உமக்கு வணக்கம்.

ஸ்வச்சந்தோபாத்ததேஹாய விஶுத்தஜ்ஞாநமூர்தயே । ஸர்வஸ்மை ஸர்வபீஜாய ஸர்வபூதாத்மநே நமஃ

இச்சைப்படி உருவம் எடுப்பவரே, தூய அறிவாக விளங்குபவரே, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவரே, எல்லாவற்றிற்கும் விதையாக இருப்பவரே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

மயேதம் பகவந் கோஷ்ட நாஶாயாஸாரவாயுபிஃ । சேஷ்டிதம் விஹதே யஜ்ஞே மாநிநா தீவ்ரமந்யுநா

பகவானே, நான் பெருமையிலும் கடும் கோபத்திலும் ஆட்பட்டு, இந்த கோபர்களின் கிராமத்தை அழிக்க, பலத்த காற்றும் புயலும் எழுப்பினேன்; யாகம் நிறுத்தப்பட்டபின் அவ்வாறு நடந்தேன்.

த்வயேஶாநுக்ரு'ஹீதோऽஸ்மி த்வஸ்தஸ்தம்போ வ்ரு'தோத்யமஃ । ஈஶ்வரம் குருமாத்மாநம் த்வாமஹம் ஶரணம் கதஃ

உமது அருளால் என் பெருமை அகன்று, என் வீணான முயற்சி அழிந்தது; ஆண்டவரும், ஆசானும், என் ஆத்மாவுமான உம்மை நான் சரணடைந்தேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் ஸங்‌கீர்திதஃ க்ரு'ஷ்ணோ மகோநா பகவாநமும் । மேககம்பீரயா வாசா ப்ரஹஸந் இதமப்ரவீத்

ஶுகன் கூறினான்: இவ்வாறு மகவன் கிருஷ்ணரை புகழ்ந்தபோது, பகவான், மேகக் கரகரப்பைப் போல ஆழமான குரலில் சிரித்தபடி இவ்வாறு பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - மயா தேऽகாரி மகவந் மகபங்‌கோऽநுக்ரு'ஹ்ணதா । மதநுஸ்ம்ரு'தயே நித்யம் மத்தஸ்யேந்த்ரஶ்ரியா ப்ரு'ஶம்

பகவான் கூறினார்: மகவனே, உனக்கு அருள் செய்யவும், நீ எப்போதும் என்னை நினைக்கவும், இந்திரனுடைய பெருமையில் மயங்காமல் இருக்கவும், உன் யாகத்தை நான் நிறுத்தினேன்.

மாமைஶ்வர்யஶ்ரீமதாந்தோ தண்டபாணிம் ந பஶ்யதி । தம் ப்ரம்ஶயாமி ஸம்பத்‍ப்யோ யஸ்ய சேச்சாம்யநுக்ரஹம்

செல்வத்திலும் அதிகாரத்திலும் பெருமை கொண்டு கண் மூடிக்கொள்வோர் தண்டனை ஏந்துபவரை காணமாட்டார்கள்; அவர்களுக்கு அருள் செய்ய விரும்பினால், அவர்களின் செல்வத்தை நான் அகற்றுவேன்.

கம்யதாம் ஶக்ர பத்ரம் வஃ க்ரியதாம் மேऽநுஶாஸநம் । ஸ்தீயதாம் ஸ்வாதிகாரேஷு யுக்தைர்வஃ ஸ்தம்பவர்ஜிதைஃ

போய்வா, சக்கிரா; உங்களுக்கு எல்லாம் நன்மை உண்டாகட்டும். என் கட்டளையைப் பின்பற்றுங்கள். தக்க முறையில், பெருமை இல்லாமல், உங்களுடைய கடமைகளில் நிலைத்திருங்கள்.

அதாஹ ஸுரபிஃ க்ரு'ஷ்ணம் அபிவந்த்ய மநஸ்விநீ । ஸ்வஸந்தாநைருபாமந்த்ர்ய கோபரூபிணமீஶ்வரம்

பின்னர் சுரபி, மனம் நிறைந்தவளாக, தன் பிள்ளைகளுடன், கோபர் வடிவில் இருந்த பகவானான கிருஷ்ணரிடம் சென்று வணங்கினாள்.

ஸுரபிருவாச - க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாயோகிந் விஶ்வாத்மந் விஶ்வஸம்பவ । பவதா லோகநாதேந ஸநாதா வயமச்யுத

சுரபி கூறினாள்: கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, மகா யோகி, உலகின் ஆத்மா, எல்லாவற்றிற்கும் காரணமானவரே, உலகங்களின் ஆண்டவராகிய உம்மால் நாங்கள் பாதுகாக்கப்படுகிறோம், தவறாதவனே.

த்வம் நஃ பரமகம் தைவம் த்வம் ந இந்த்ரோ ஜகத்பதே । பவாய பவ கோவிப்ர தேவாநாம் யே ச ஸாதவஃ

உம்மே நம் பரம தெய்வம், இந்திரன் அல்ல, உலகத்தின் ஆண்டவரே; பசுக்கள், பிராமணர்கள், தேவர்கள், நல்லவர்கள் ஆகியோருக்காக நீ இருப்பாய்.

இந்த்ரம் நஸ்த்வாபிஷேக்ஷ்யாமோ ப்ரஹ்மணா சோதிதா வயம் । அவதீர்ணோऽஸி விஶ்வாத்மம் பூமேர்பாராபநுத்தயே

பிரம்மா உத்தரவு செய்ததால், நாம் உன்னை, இந்திரா, அபிஷேகம் செய்யப் போகிறோம். உலகத்தின் ஆத்மாவாகிய நீ, பூமியின் பாரத்தை அகற்ற வருவாயாகியுள்ளாய்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவம் க்ரு'ஷ்ணமுபாமந்த்ர்ய ஸுரபிஃ பயஸாத்மநஃ । ஜலைராகாஶகங்‌காயா ஐராவதகரோத்‌த்ரு'தைஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிச் கிருஷ்ணரை அழைத்து, சுரபி தன் பாலை கொண்டு அவரை அபிஷேகம் செய்தாள்; மேலும், ஐராவதம் கொண்டு வந்த ஆகாய கங்கை நீராலும் அவர் குளித்தார்.

இந்த்ரஃ ஸுரர்ஷிபிஃ ஸாகம் சோதிதோ தேவமாத்ரு'பிஃ । அப்யஸிஞ்சத தாஶார்ஹம் கோவிந்த இதி சாப்யதாத்

இந்திரன், தேவர்ஷிகள் மற்றும் தேவிமார்கள் உத்தரவு செய்தபடி, தாசார்ஹ குலத்தவராகிய கோவிந்தனை அபிஷேகம் செய்து, அவரை 'கோவிந்தா' என்று அழைத்தான்.

( மிஶ்ர ) தத்ராகதாஸ்தும்புருநாரதாதயோ கந்தர்வவித்யாதரஸித்தசாரணாஃ । ஜகுர்யஶோ லோகமலாபஹம் ஹரேஃ ஸுராங்‌கநாஃ ஸம்நந்ரு'துர்முதாந்விதாஃ

அங்கே தும்புரு, நாரதர் மற்றும் பலர்—கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள்—வருகை தந்து, உலகங்களின் மாசை போக்கும் ஹரியின் புகழை பாடினர்; தேவஸ்திரீகள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடினர்.

தம் துஷ்டுவுர்தேவநிகாயகேதவோ வ்யவாகிரந் சாத்‍புதபுஷ்பவ்ரு'ஷ்டிபிஃ । லோகாஃ பராம் நிர்வ்ரு'திமாப்நுவம்ஸ்த்ரயோ காவஸ்ததா காமநயந் பயோத்ருதாம்

தேவகணங்களின் தலைவர்கள் அவரை புகழ்ந்து, அதிசயமான பூவிழிகளை பொழிந்தனர்; மூன்று உலகங்களும் பேரின்பம் அடைந்தன; அந்த நேரத்தில் பசுக்கள் பால் பெருக்காக வழங்கின.

( அநுஷ்டுப் ) நாநாரஸௌகாஃ ஸரிதோ வ்ரு'க்ஷா ஆஸந் மதுஸ்ரவாஃ । அக்ரு'ஷ்டபச்யௌஷதயோ கிரயோऽபிப்ரதுந்மணீந்

பலவகை நதிகள், மரங்கள் தேனைப் பொழிந்தன; பயிரிடாமல் தானாகவே தானியங்களும் மூலிகைகளும் வளர்ந்தன; மலைகள் விலைமதிப்பற்ற ரத்தினங்களை தாங்கின.

க்ரு'ஷ்ணேऽபிஷிக்த ஏதாநி ஸத்த்வாநி குருநந்தந । நிர்வைராண்யபவம்ஸ்தாத க்ரூராண்யபி நிஸர்கதஃ

குரு குலத்தில் பிறந்தவனே, கிருஷ்ணர் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டபோது, எல்லா உயிரினங்களும்—even those naturally cruel—பகை இல்லாமல் அமைதியடைந்தன.

இதி கோகோகுலபதிம் கோவிந்தமபிஷிச்ய ஸஃ । அநுஜ்ஞாதோ யயௌ ஶக்ரோ வ்ரு'தோ தேவாதிபிர்திவம்

பசுக்களும், கோகுலத்தின் தலைவரும் ஆன கோவிந்தனை அபிஷேகம் செய்து முடித்த பிறகு, இந்திரன் அவரால் அனுமதி பெற்று, தேவாதிகளுடன் விண்ணுலகிற்கு திரும்பினார்.

துர்காம் விநாயகம் வ்யாஸம் விஷ்வக்ஸேநம் குரூந் ஸுராந் । ஸ்வே ஸ்வே ஸ்தாநே த்வபிமுகாந் பூஜயேத் ப்ரோக்ஷணாதிபிஃ

துர்கா, விநாயகர், வியாசர், விஷ்வக்சேனர், குருமார்கள், தேவர்கள் ஆகியோரை, தத்தம் திசையில் முகமிட்டு, தூவல் முதலான அர்ப்பணிப்புகளுடன் வழிபட வேண்டும்.

சந்தநோஶீரகர்பூர குங்குமாகுருவாஸிதைஃ । ஸலிலைஃ ஸ்நாபயேந்மந்த்ரைஃ நித்யதா விபவே ஸதி

சந்தனம், உஷீரம், கற்பூரம், குங்குமம், அகில் மற்றும் மணமுள்ள நீர்களால், மந்திரங்களுடன், தினமும், வசதி இருந்தால், (இறைவனை) குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வர்ணகர்மாநுவாகேந மஹாபுருஷவித்யயா । பௌருஷேணாபி ஸூக்தேந ஸாமபீ ராஜநாதிபிஃ

சுவர்ணகட்சி மந்திரம், மகாபுருஷ வித்யை, பௌருஷ சூக்தம், சாம வேதப் பாடல்கள் ஆகியவற்றை உச்சரித்து, அரசே, அந்த கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்.

வஸ்த்ரோபவீதாபரண பத்ரஸ்ரக்கந்தலேபநைஃ । அலங்குர்வீத ஸப்ரேம மத்‍பக்தோ மாம் யதோசிதம்

வஸ்திரம், பூணூல், ஆபரணம், இலைமாலை, மணப்புகழ் பூச்சு ஆகியவற்றால், என் பக்தன், அன்புடன், என்னை முறையாக அலங்கரிக்க வேண்டும்.

பாத்யம் ஆசமநீயம் ச கந்தம் ஸுமநஸோऽக்ஷதாந் । தூபதீபோபஹார்யாணி தத்யாந்மே ஶ்ரத்தயார்சகஃ

பாத்யம், ஆசமனியம், மணம், மலர்கள், அக்ஷதை, தூபம், விளக்கு, நைவேத்யம் போன்றவற்றை, பக்தியுடன் எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

குடபாயஸஸர்பீம்ஷி ஶஷ்குல்யாபூபமோதகாந் । ஸம்யாவததிஸூபாம்ஶ்ச நைவேத்யம் ஸதி கல்பயேத்

வெல்லம் கலந்த பாயசம், நெய், சுட்ட உணவுகள், அப்பம், மோதகம், தயிர், சூப் போன்ற பலவகை உணவுகளை, வசதி இருந்தால், நைவேத்யமாகத் தயாரிக்க வேண்டும்.

அப்யங்கோந்மர்தநாதர்ஶ தந்ததாவாபிஷேசநம் । அந்நாத்யகீதந்ரு'த்யாதி பர்வணி ஸ்யுருதாந்வஹம்

எண்ணெய் பூசுதல், உடல் பிசைவு, கண்ணாடி, பல்லுத் தூய்மை, குளியல், உணவு, பானம், பாடல், நடனம் ஆகியவை தினமும், விழா நாட்களிலும் செய்யப்பட வேண்டும்.

விதிநா விஹிதே குண்டே மேகலாகர்தவேதிபிஃ । அக்நிமாதாய பரிதஃ ஸமூஹேத் பாணிநோதிதம்

விதிப்படி, புனிதமான குண்டத்தில், மெகலை, எரிபொருள், வேதி ஆகியவற்றுடன், நெருப்பு ஏற்றி, கை கொண்டு சுற்றிலும் சேர்க்க வேண்டும்.