ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

க்ரந்தோऽஷ்டாதஶஸாஹஸ்த்ரோ த்வாதஶஸ்கந்தஸம்மிதஃ । பரீக்ஷித் ஶுகஸம்வாதஃ ஶ்ர்ரு'ணு பாகவதம் ச தத்

இந்த நூல் பதினெட்டாயிரம் பாடல்களைக் கொண்டது, பன்னிரண்டு பகுதிகளாக அமைந்துள்ளது. இது பரீக்ஷித்து மற்றும் சுகர் ஆகியோரின் உரையாடல்; அந்த பாகவதத்தை நீ கேள்.

தாத ஸம்ஸாரசக்ரேऽஸ்மிந் ப்ரமதேऽஜ்ஞாநதஃ புமாந் । யாவத் கர்ணகதா நாஸ்தி ஶுகஶாஸ்த்ரகதா க்ஷணம்

புத்திரா, இந்த உலகச் சுழற்சியில் மனிதன் அறியாமையால் அலைகிறான்; சுகரின் நூலின் போதனைகள் ஒரு கணம் கூட காதில் விழாதவரை அவன் அலைச்சல் தொடரும்.

கிம் ஶ்ருதைபஹுபிஃ ஶாஸ்த்ரைஃ புராணைஶ்ச ப்ரமாவஹைஃ । ஏகம் பாகவதம் ஶாஸ்த்ரம் முக்திதாநேந கர்ஜதி

பல நூல்களும் புராணங்களும் கேட்பதில் என்ன பயன், அவை குழப்பமே தரும். ஒரே பாகவத நூல் தான் விடுதலை தருவதாக முழங்குகிறது.

கதா பாகவதஸ்யாபி நித்யம் பவதி யத்‌க்ரு'ஹே । தத்‌க்ரு'ஹம் தீர்தரூபம் ஹி வஸதாம் பாபநாஶநம்

பாகவதக் கதைகள் தினமும் நடைபெறும் வீடு, அந்த வீட்டே தீர்த்தமாகும்; அங்கு வாழ்பவர்களின் பாவங்கள் அழிகின்றன.

அஶ்வமேதஸஹஸ்ராணி வாஜபேயஶதாநி ச । ஶுகஶாஸ்த்ரகதாயாஶ்ச கலாம் நார்ஹந்தி ஷோடஶீம்

ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களும் நூறு வாஜபேய யாகங்களும் கூட, சுகரின் நூலின் கதையின் பத்தினாற் பங்கிற்கும் சமம் ஆகாது.

தாவத் பாபாநி தேஹேஸ்மிந் நிவஸந்தி தபோதநாஃ । யாவத் ந ஶ்ரூயதே ஸம்யக் ஶ்ரீமத்‌பாகவதம் நரைஃ

தபஸ்விகளே, பாகவதம் முறையாகக் கேட்கப்படாதவரை இந்த உடலில் பாவங்கள் தங்கியிருக்கும்.

ந கம்கா ந கயா காஶீ புஷ்கரம் ந ப்ரயாககம் । ஶுகஶாஸ்த்ரகதாயாஶ்ச பலேந ஸமதாம் நயேத்

கங்கை, கயா, காசி, புஷ்கரம், பிரயாகம் ஆகியவை கூட, சுகரின் நூல் கதையின் பலனை எட்ட முடியாது.

ஶ்லோகார்தம் ஶ்லோகபாதம் வா நித்யம் பாகவதோத்‌பவம் । படஸ்வ ஸ்வமுகேநைவ யதீச்சஸி பராம் கதிம்

உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால், பாகவதத்திலிருந்து அரைச் சுலோகம் அல்லது கால்சுலோகம் என்றாலும், தினமும் உன் வாயால் வாசி.

வேதாதிஃ வேதமாதா ச பௌருஷம் ஸூக்தமேவ ச । த்ரயீ பாகவதம் சைவ த்வாதஶாக்ஷர ஏவ ச

வேதங்கள், வேதமாதா, புருஷ சூக்தம், மூன்று வேதங்களும், பாகவதமும், பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரமும்—

த்வாதஶாத்மா ப்ரயாகஶ்ச காலம் ஸம்வத்ஸராத்மகஃ । ப்ராஹ்மணாஶ்சாக்நிஹோத்ரம் ச ஸுரபிர்த்வாதஶீ ததா

பன்னிரண்டு வடிவங்கள், பிரயாகம், ஒரு வருடம் எனும் காலம், பிராமணர்கள், அக்னிஹோத்ரம், செல்வம் தரும் பசு, பன்னிரண்டாம் நாள்—

துலஸீ ச வஸந்தஶ்ச புருஷோத்தம ஏவ ச । ஏதேஷாம் தத்த்வதஃ ப்ராஜ்ஞைஃ ந ப்ரு'த்க்பாவ இஷ்யதே

துளசி, வசந்த காலம், மற்றும் உயர்ந்த பரமபுருஷன்—இவை அனைத்திலும் உண்மையில் வேறுபாடு இல்லை என்று ஞானிகள் கருதுவதில்லை.

யஶ்ச பாகவதம் ஶாஸ்த்ரம் வாசயேத் அர்ததோऽநிஶம் । ஜந்மகோடிக்ரு'தம் பாபம் நஶ்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

யார் பாகவத நூலை அர்த்தத்துடன் இரவு பகலாக வாசிக்கிறாரோ, அவர்கள் கோடிக்கணக்கான பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் அழிகின்றன; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஶ்லோகார்தம் ஶ்லோகபாதம் வா படேத் பாகவதம் ச யஃ । நித்யம் புண்யம் அவாப்நோதி ராஜஸூயாஶ்வமேதயோஃ

பாகவதத்திலிருந்து அரைச் சுலோகம் அல்லது கால்சுலோகம் தினமும் வாசிப்பவர், ராஜசூயமும் அசுவமேதமும் தரும் புண்ணியத்திற்குச் சமமான புண்ணியத்தை அடைவார்.

உக்தம் பாகவதம் நித்யம் க்ரு'தம் ச ஹரிசிந்தநம் । துலஸீபோஷணம் சைவ தேநூநாம் ஸேவநம் ஸமம்

பாகவதத்தை தினமும் வாசிப்பதும், ஹரியை நினைவில் கொள்ளுவதும், துளசியை வளர்ப்பதும், பசுக்களைப் பராமரிப்பதும்—இவை அனைத்தும் சமமானவை.

அந்தகாலே து யேநைவ ஶ்ரூயதே ஶுகஶாஸ்த்ரவாக் । ப்ரீத்யா தஸ்யைவ வைகுண்டம் கோவிந்தோऽபி ப்ரயச்சதி

இறுதிக் காலத்தில், யார் பக்தியுடன் சுகரின் நூல் வார்த்தைகளைக் கேட்கிறாரோ, அவருக்கு வைகுண்டத்தை கோவிந்தன் தானாக வழங்குவார்.

ஹேமஸிம்ஹயுதம் சைதத் வைஷ்ணவாய ததாதி ச । க்ரு'ஷ்ணேந ஸஹ ஸாயுஜ்யம் ஸ புமாந் லபதே த்ருவம்

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிங்காசனத்துடன் இந்த பாகவதத்தை ஒரு வைஷ்ணவருக்கு வழங்கும் ஒருவர், கிருஷ்ணனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை உறுதியாக அடைவார்.

(வஸம்ததிலகா) ஆஜந்மமாத்ரமபி யேந ஶடேந கிம்சித் சித்தம் விதாய ஶுகஶாஸ்த்ரகதா ந பீதா । சாண்டாலவத் ச கரவத் பத தேந நீதம் மித்யா ஸ்வஜந்ம ஜநநீ ஜநிதுஃகபாஜா

ஒருவன் பிறப்பிலிருந்தே, வஞ்சக மனதுடன் சுகரின் நூல் கதையை ஒரு முறையும் அனுபவிக்காமல் வாழ்ந்தால், அவன் சண்டாளனோ கழுதையோ போல வாழ்கிறான்; அவனது பிறப்பு வீணாகும், அவன் தாயார் பெற்ற வேதனை பயனற்றதாகும்.

ஜீவச்சவோ நிகதிதஃ ஸ து பாபகர்மா யேந ஶ்ருதம் ஶுககதாவசநம் ந கிம்சித் । திக் தம் நரம் பஶுஸமம் புவி பாரரூபம் ஏவம் வதந்தி திவி தேவஸமாஜமுக்யாஃ

பாவமான செய்கைகள் உடையவன், சுகதேவரின் கதைகளை ஒரு சொல் கூட கேளாதவன், உயிரோடு இருந்தாலும் சடலமாக இருப்பவன் என்று கூறப்படுகிறான். அவனை இந்த உலகில் ஒரு மிருகம் போல, பூமிக்கு பாரமாக இருப்பவன் என்று சொர்க்கத்தில் உள்ள தேவர்கள் எல்லோரும் கண்டிக்கிறார்கள்.

(அநுஷ்டுப்) துர்லபைவ கதா லோகே ஶ்ரீமத்‌பாகவதோத்‌பவா । கோடிஜந்மஸமுத்தேந புண்யேநைவ து லப்யதே

இந்த உலகில் ஸ்ரீமத்பாகவதம் தோன்றிய கதை மிகவும் அரிதானது; கோடி கோடி பிறவிகளில் சேகரித்த புண்ணியத்தால் மட்டுமே அதை பெற முடியும்.

தேந யோகநிதே தீமந் ஶ்ரோதவ்யா ஸா ப்ரயத்‍நதஃ । திநாநாம் நியமோ நாஸ்தி ஸர்வதா ஶ்ரவணம் மதம்

அதனால், அறிவுள்ளவரே, இந்த யோகப் பொருளை முயற்சியுடன் கேட்க வேண்டும்; நாட்கள் என்று எந்த கட்டுப்பாடும் இல்லை, எப்போதும் கேட்பது சிறந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

ஸத்யேந ப்ரஹ்மசர்யேண ஸர்வதா ஶ்ரவணம் மதம் । அஶக்யத்வாத் கலௌ போத்யோ விஶேஷோऽத்ர ஶுகாஜ்ஞயா

உண்மை மற்றும் பிரம்மச்சரியத்துடன் எப்போதும் கேட்பது சிறந்தது. ஆனால் கலியுகத்தில் இயலாமை காரணமாக, இங்கு சுகதேவரால் ஒரு சிறப்பு விதி கூறப்பட்டுள்ளது.

மநோவ்ரு'த்திஜயஶ்சைவ நியமாசரணம் ததா । தீக்ஷாம் கர்தும் அஶக்யத்வாத் ஸப்தாஹஶ்ரவணம் மதம்

மனதை அடக்குவது, ஒழுக்கத்தை கடைப்பிடிப்பது, திக்ஷை பெறுவது ஆகியவை கடினம். அதனால் ஏழு நாட்கள் தொடர்ந்து கேட்பது சிறந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

ஶ்ரத்தாதஃ ஶ்ரவணே நித்யம் மாகே தாவத்தி யத்பலம் । தத்பலம் ஶுகதேவேந ஸப்தாஹஶ்ரவணே க்ரு'தம்

நம்பிக்கையுடன் தினமும், குறிப்பாக மாக மாதத்தில், பக்தி கொண்டு கேட்பவருக்கு கிடைக்கும் பலனை, சுகதேவர் ஏழு நாட்களில் கேட்டு பெற்றார்.

மநஸஶ்ச அஜயாத் ரோகாத் பும்ஸாம் சைவாயுஷஃ க்ஷயாத் । கலேர்தோஷபஹுத்வாச்ச ஸப்தாஹஶ்ரவணம் மதம்

மனதை அடக்க இயலாமை, உடல் நோய், மனிதர்களின் ஆயுள் குறைவு, கலியுகத்தில் குறைகள் அதிகம் என்பதால், ஏழு நாட்கள் தொடர்ந்து கேட்பது சிறந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

யத்பலம் நாஸ்தி தபஸா ந யோகேந ஸமாதிநா । அநாயாஸேந தத்ஸர்வம் ஸப்தாஹஶ்ரவணே லபேத்

தவம், யோகம், தியானம் ஆகியவற்றால் கிடைக்காத பலனை, எளிதாக முழுமையாக, ஏழு நாட்கள் தொடர்ந்து கேட்பதின் மூலம் பெற முடியும்.

யஜ்ஞாத் கர்ஜதி ஸப்தாஹஃ ஸப்தாஹோ கர்ஜதி வ்ரதாத் । தபஸோ கர்ஜதி ப்ரோச்சைஃ தீர்தாந்நித்யம் ஹி கர்ஜதி

ஏழு நாட்கள் தொடர்ந்து கேட்பது, யாகத்தைவிட மேலானது, விரதத்தைவிட மேலானது, தவத்தைவிட உயர்ந்தது, தீர்த்தயாத்திரையைவிட எப்போதும் சிறந்தது.

யோகாத் கர்ஜதி ஸப்தாஹோ த்யாநாத் ஜ்ஞாநாச்ச கர்ஜதி । கிம் ப்ரூமோ கர்ஜநம் தஸ்ய ரே ரே கர்ஜதி கர்ஜதி

ஏழு நாட்கள் தொடர்ந்து கேட்பது, யோகம், தியானம், ஞானம் ஆகியவற்றை எல்லாம் தாண்டி மேலானது. அதன் பெருமையை எவ்வளவு சொல்லினாலும் போதாது; மீண்டும் மீண்டும் அது எல்லாவற்றையும் தாண்டி உயர்ந்தது.

ஶௌநக உவாச - (இம்த்ரவம்ஶா) ஸாஶ்சர்யமேதத்கதிதம் கதாநகம் ஜ்ஞாநாதிதர்மாந் விகணய்ய ஸாம்ப்ரதம் । நிஃஶ்ரேயஸே பாகவதம் புராணம் ஜாதம் குதோ யோகவிதாதிஸூசகம்

சௌனகன் சொன்னார்: இந்தக் கதை மிகவும் அதிசயமானது; ஞானம் முதலான தர்மங்களை விட்டு விட்டு, இப்போது நிங்கள் கூறும் பாகவத புராணம், யோகமும் பிற வழிகளையும் காட்டும் இந்த நூல் எவ்வாறு தோன்றியது?

ஸூத உவாச - (அநுஷ்டுப்) யதா க்ரு'ஷ்ணோ தராம் த்யக்த்வா ஸ்வபதம் கந்துமுத்யதஃ । ஏகாதஶம் பரிஶ்ருத்யாபி உத்தவோ வாக்யமப்ரவீத்

சூதர் சொன்னார்: கிருஷ்ணர் பூமியை விட்டு தன் உலகிற்கு செல்ல முடிவு செய்தபோது, பதினொன்று முக்கிய பக்தர்களின் வார்த்தைகளை கேட்டார்; அப்போது உத்தவன் பேசினார்.