ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

க்வசித் ஹையங்‌கவஸ்தைந்யே மாத்ரா பத்த உலூகலே । கச்சந் அர்ஜுநயோர்மத்யே பாஹுப்யாம் தாவபாதயத்

ஒரு முறையில், வெண்ணெய் திருடியதற்காக அம்மா அவனை உலுக்கலில் கட்டினாள். அப்போது, இரண்டு அர்ஜுன மரங்களுக்கு நடுவாக நடந்துவந்து, தனது கைகளால் அந்த மரங்களை விழச்செய்தான்.

வநே ஸஞ்சாரயந் வத்ஸாந் ஸராமோ பாலகைர்வ்ரு'தஃ । ஹந்துகாமம் பகம் தோர்ப்யாம் முகதோऽரிமபாடயத்

காட்டில், மற்ற பசுங்குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து கன்றுகளை மேய்த்தபோது, அவனை கொல்ல நினைத்த பகாசுரனை, அவன் கைகளால் வாயை இரண்டாகப் பிளந்து அழித்தான்.

வத்ஸேஷு வத்ஸரூபேண ப்ரவிஶந்தம் ஜிகாம்ஸயா । ஹத்வா ந்யபாதயத்தேந கபித்தாநி ச லீலயா

ஒரு நாள், ஒரு அசுரன் கன்றாகவேஷம் எடுத்துக் கொண்டு, கன்றுகளுக்குள் புகுந்து அவனை கொல்ல நினைத்தான். அப்போது அவன் அந்த அசுரனை அழித்து, விளையாட்டாக கபித்த பழங்களையும் கீழே விழச்செய்தான்.

ஹத்வா ராஸபதைதேயம் தத்‍பந்தூம்ஶ்ச பலாந்விதஃ । சக்ரே தாலவநம் க்ஷேமம் பரிபக்வ பலாந்விதம்

அசுரக் கழுதையையும், அதனுடன் வந்த சக்திவாய்ந்த தோழர்களையும் அவன் அழித்து, தாலவனத்தை பாதுகாப்பானதாகவும், பழுத்த பழங்களால் நிரம்பியதாகவும் மாற்றினான்.

ப்ரலம்பம் காதயித்வோக்ரம் பலேந பலஶாலிநா । அமோசயத் வ்ரஜபஶூந் கோபாம்ஶ்சாரண்யவஹ்நிதஃ

பெரும் வலிமையுடன், கொடிய பிரலம்பாசுரனை அவன் அழித்து, காட்டுத் தீயிலிருந்து கோபுகளையும், குரும்பர்களையும் காப்பாற்றினான்.

ஆஶீவிஷதமாஹீந்த்ரம் தமித்வா விமதம் ஹ்ரதாத் । ப்ரஸஹ்யோத்வாஸ்ய யமுநாம் சக்ரேऽஸௌ நிர்விஷோதகாம்

பெரும் நாகராஜாவை அவன் அடக்கி, அவனது பெருமையை ஒழித்து, குளத்திலிருந்து விரட்டினான்; அதன் மூலம் யமுனை நீர் விஷமின்றி தூயதாக ஆனது.

துஸ்த்யஜஶ்சாநுராகோऽஸ்மிந் ஸர்வேஷாம் நோ வ்ரஜௌகஸாம் । நந்த தே தநயேऽஸ்மாஸு தஸ்யாப்யௌத்பத்திகஃ கதம்

வ்ரஜவாசிகள் அனைவருக்கும் அவனை விட்டு விலக முடியாத அன்பு ஏற்பட்டுள்ளது; நந்தா, உன் மகனைப் பற்றி இப்படிப் பிறப்பிலேயே எங்களுக்கு இந்த அன்பு எப்படி வந்தது?

க்வ ஸப்தஹாயநோ பாலஃ க்வ மஹாத்ரிவிதாரணம் । ததோ நோ ஜாயதே ஶங்‌கா வ்ரஜநாத தவாத்மஜே

ஏழு நாள் குழந்தை எப்படி பெரிய மலையை தூக்க முடியும்? அதனால், வ்ரஜநாதா, உன் மகனைப் பற்றி எங்களுக்கு சந்தேகம் எழுகிறது.

ஶ்ரீநந்த உவாச - ஶ்ரூயதாம் மே வசோ கோபா வ்யேது ஶங்‌கா ச வோऽர்பகே । ஏநம் குமாரமுத்திஶ்ய கர்கோ மே யதுவாச ஹ

ஸ்ரீ நந்தன் சொன்னார்: கோபர்களே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்; இந்தக் குழந்தையைப் பற்றி உங்களுக்குள்ள சந்தேகம் நீங்கட்டும். இந்தக் குழந்தையைப் பற்றி யது வம்சத்தைச் சேர்ந்த கர்க முனிவர் எனக்குச் சொன்னார்.

வர்ணாஸ்த்ரயஃ கிலாஸ்யாஸந் க்ரு'ஹ்ணதோऽநுயுகம் தநூஃ । ஶுக்லோ ரக்தஸ்ததா பீத இதாநீம் க்ரு'ஷ்ணதாம் கதஃ

அவன் கடந்த யுகங்களில் வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள் என மூன்று நிறங்களை எடுத்தான்; இப்போது கருநிறத்தை எடுத்துள்ளான்.

ப்ராகயம் வஸுதேவஸ்ய க்வசித் ஜாதஃ தவாத்மஜஃ । வாஸுதேவ இதி ஶ்ரீமாந் அபிஜ்ஞாஃ ஸம்ப்ரசக்ஷதே

முன்பு இந்த மகான் வசுதேவருக்கு மகனாகப் பிறந்தான்; இப்போது உன் மகனாக இருக்கிறான். அறிவாளிகள் அவனை வாசுதேவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

பஹூநி ஸந்தி நாமாநி ரூபாணி ச ஸுதஸ்ய தே । குண கர்மாநுரூபாணி தாந்யஹம் வேத நோ ஜநாஃ

உன் மகனுக்கு பல பெயர்களும், உருவங்களும் உள்ளன; அவை அவனது பண்புகளுக்கும் செயல்களுக்கும் ஏற்ப உருவானவை. அவற்றை நான் அறிவேன், மற்றவர்கள் அறியவில்லை.

ஏஷ வஃ ஶ்ரேய ஆதாஸ்யத் கோபகோகுலநந்தநஃ । அநேந ஸர்வதுர்காணி யூயமஞ்ஜஸ்தரிஷ்யத

இந்தக் கோபர்களுக்கும், கோகுலத்துக்கும் ஆனந்தம் தரும் குழந்தை, உங்களுக்கு எல்லா நன்மையும் தருவான்; அவனால் எல்லா அபாயங்களையும் நீங்கள் எளிதாக கடக்க முடியும்.

புராநேந வ்ரஜபதே ஸாதவோ தஸ்யுபீடிதாஃ । அராஜகே ரக்ஷ்யமாணா ஜிக்யுர்தஸ்யூந்ஸமேதிதாஃ

முன்னர், வ்ரஜபதி, அரசர் இல்லாதபோது, நல்லவர்கள் கொள்ளையர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள்; அப்போது அவன் அவர்களை காப்பாற்றி, அனைவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து கொள்ளையர்களை வென்றார்கள்.

ய ஏதஸ்மிந் மஹாபாகாஃ ப்ரீதிம் குர்வந்தி மாநவாஃ । நாரயோऽபிபவந்த்யேதாந் விஷ்ணுபக்ஷாநிவாஸுராஃ

இந்தப் பெரும் பாக்கியசாலிகள் இதற்கு அன்பு காட்டினால், அவர்களைத் துன்பங்கள் வெல்ல முடியாது; விஷ்ணுவின் பாதுகாப்பில் இருப்பவர்களை அசுரர்கள் எவ்வாறு வெல்ல முடியாதோ, அதுபோல்.

தஸ்மாந் நந்த குமாரோऽயம் நாராயணஸமோ குணைஃ । ஶ்ரியா கீர்த்யாநுபாவேந தத்கர்மஸு ந விஸ்மயஃ

ஆகையால், இந்த நந்தகுமாரன், குணங்களில், செல்வத்தில், புகழிலும், வலிமையிலும் நாராயணனுக்கு சமமானவன்; எனவே, அவன் செய்கைகளில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லை.

இத்யத்தா மாம் ஸமாதிஶ்ய கர்கே ச ஸ்வக்ரு'ஹம் கதே । மந்யே நாராயணஸ்யாம்ஶம் க்ரு'ஷ்ணம் அக்லிஷ்டகாரிணம்

இவ்வாறு நேராக எனக்கு அறிவுரை கூறி, கார்கர் தன் வீட்டிற்கு சென்றபின், நான் கிருஷ்ணனை, எளிதாக செயல்கள் செய்யும் ஒருவனாகவும், நாராயணனின் ஒரு பகுதியாகவும் கருதுகிறேன்.

இதி நந்தவசஃ ஶ்ருத்வா கர்ககீதம் வ்ரஜௌகஸஃ । த்ரு'ஷ்டஶ்ருதாநுபாவாஸ்தே க்ரு'ஷ்ணஸ்யாமிததேஜஸஃ । முதிதா நந்தமாநர்சுஃ க்ரு'ஷ்ணம் ச கதவிஸ்மயாஃ

நந்தனின் வார்த்தைகளையும் கார்கரின் பாடலையும் கேட்ட வ்ரஜவாசிகள், கிருஷ்ணனின் அளவிட முடியாத ஒளியையும் பார்த்தும் கேட்டும், மகிழ்ச்சியுடன் நந்தனையும் கிருஷ்ணனையும் மரியாதை செய்தார்கள்; அவர்கள் ஆச்சரியமின்றி இருந்தார்கள்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே ஷட்‌விம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பகுதியில் இருபத்தாறு ஆம் அதிகாரம் முடிகிறது.

ஸந்தோऽநபேக்ஷா மச்சித்தாஃ ப்ரஶாந்தாஃ ஸமதர்ஶிநஃ । நிர்மமா நிரஹங்காரா நிர்த்வந்த்வா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ

சாந்தர்கள் பற்றில்லாதவர்கள், என் நினைவில் முழுமையாக இருப்பவர்கள், அமைதியானவர்கள், எல்லாவற்றையும் சமமாக見るவர்கள், சொந்தம், அகம்பாவம் இல்லாதவர்கள், இரட்டைய உணர்வுகளால் பாதிக்கப்படாதவர்கள், ஆசை இல்லாதவர்கள்.

தேஷு நித்யம் மஹாபாக மஹாபாகேஷு மத்கதாஃ । ஸம்பவந்தி ஹிதா ந்ரு'ணாம் ஜுஷதாம் ப்ரபுநந்த்யகம்

பெரும் பாக்கியசாலி, அந்தச் சாந்தர்களிடம் என் கதைகள் எப்போதும் தோன்றுகின்றன; அவற்றை விரும்பி கேட்பவர்கள் பாவங்களை நீக்கி தூய்மையடைவார்கள்.

தா யே ஶ்ர்ரு'ண்வந்தி காயந்தி ஹ்யநுமோதந்தி சாத்ரு'தாஃ । மத்பராஃ ஶ்ரத்ததாநாஶ்ச பக்திம் விந்தந்தி தே மயி

அவற்றை மரியாதையுடன் கேட்பவர்கள், பாடுவோர், மனதில் ஒப்புக்கொள்வோர், எனக்கு பக்தியுடன் நம்பிக்கையுடன் இருப்போர், அவர்கள் என்னிடம் பக்தியை அடைவார்கள்.

பக்திம் லப்தவதஃ ஸாதோஃ கிமந்யத் அவஶிஷ்யதே । மய்யநந்தகுணே ப்ரஹ்மண்யாநந்தாநுபவாத்மநி

பக்தியை பெற்ற சாந்தருக்கு, எல்லா குணங்களும் கொண்ட ஆனந்த வடிவான என்னுள் ஆனந்தம் அனுபவிக்கும்போது, வேறு எது எஞ்சியிருக்கிறது?

யதோபஶ்ரயமாணஸ்ய பகவந்தம் விபாவஸும் । ஶீதம் பயம் தமோऽப்யேதி ஸாதூந் ஸம்ஸேவதஸ்ததா

எப்படி தீயை அணுகும் போது, குளிரும், பயமும், இருளும் அகலுகிறதோ, அதுபோல் சாந்தர்களைச் சேர்ந்தால் அதே பலன் கிடைக்கும்.

நிமஜ்ஜ்யோந்மஜ்ஜதாம் கோரே பவாப்தௌ பரமாயநம் । ஸந்தோ ப்ரஹ்மவிதஃ ஶாந்தா நௌர்த்ரு'டேவாப்ஸு மஜ்ஜதாம்

இந்த பயங்கரமான பிறவிப் பெருங்கடலில் மூழ்கி எழும் உயிர்களுக்கு, பிரம்மத்தை அறிந்த அமைதியான சாந்தர்கள், நீரில் மூழ்குபவர்களுக்கு உறுதியான படகுபோல் இருப்பார்கள்.

அந்நம் ஹி ப்ராணிநாம் ப்ராண ஆர்தாநாம் ஶரணம் த்வஹம் । தர்மோ வித்தம் ந்ரு'ணாம் ப்ரேத்ய ஸந்தோऽர்வாக் பிப்யதோऽரணம்

உயிர்களுக்கு உணவு உயிராகும்; துன்புற்றவர்களுக்கு நான் அடைக்கலமாய் இருப்பேன்; மரணத்திற்கு பிறகு மனிதர்களுக்கு தர்மமே செல்வம்; இந்த உலகில் பயப்படும்வர்களுக்கு சாந்தர்களே பாதுகாப்பு.

ஸந்தோ திஶந்தி சக்ஷூம்ஷி பஹிரர்கஃ ஸமுத்திதஃ । தேவதா பாந்தவாஃ ஸந்தஃ ஸந்த ஆத்மாஹமேவ ச

சாந்தர்கள் வெளியில் எழும் சூரியனைப் போல் பார்வையைக் கொடுக்கிறார்கள்; தேவர்கள், உறவினர்கள், சாந்தர்கள், நானும் - இவர்கள் எல்லாம் சாந்தர்களே.

வைதஸேநஸ்ததோऽப்யேவம் உர்வஶ்யா லோகநிஸ்ப்ரு'ஹஃ । முக்தஸங்கோ மஹீமேதம் ஆத்மாராமஶ்சசார ஹ

வைத்தசேனன், உர்வசியைத் தாண்டியும், உலக ஆசைகள் இல்லாமல், பற்றுகள் நீங்கி, ஆன்மாவில் ஆனந்தம் கொண்டு, இந்த பூமியில் சுற்றினான்.