ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

க்வசித் தாவதி தாவந்த்யாம் திஷ்டந்த்யாமநு திஷ்டதி । அநு ஶேதே ஶயாநாயாம் அந்வாஸ்தே க்வசிதாஸதீம்

ஒரு சமயம் அவள் ஓடினால், அவன் ஓடுகிறான்; அவள் நின்றால், அவன் நிற்கிறான்; அவள் படுத்தால், அவன் கூட படுக்கிறான்; சில நேரம் அவள் உடன் அமர்கிறான்.

க்வசித் ஶ்ர்ரு'ணோதி ஶ்ர்ரு'ண்வந்த்யாம் பஶ்யந்த்யாமநு பஶ்யதி । க்வசித் ஜிக்ரதி ஜிக்ரந்த்யாம் ஸ்ப்ரு'ஶந்த்யாம் ஸ்ப்ரு'ஶதி க்வசித்

ஒரு சமயம் அவள் கேட்கும் போது, அவன் கேட்கிறான்; அவள் பார்ப்பது போல், அவன் பார்கிறான்; சில நேரம் அவள் மணம் பார்க்கும் போது, அவன் மணம் பார்க்கிறான்; அவள் தொடும் போது, அவன் தொடுகிறான்.

க்வசிச்ச ஶோசதீம் ஜாயாம் அநு ஶோசதி தீநவத் । அநு ஹ்ரு'ஷ்யதி ஹ்ரு'ஷ்யந்த்யாம் முதிதாமநு மோததே

சில நேரம் அவன் தன் மனைவி துக்கப்படும்போது, அவளுடன் துக்கப்படுகிறான்; அவள் மகிழும் போது, அவன் மகிழ்ச்சியில் கலந்து மகிழ்கிறான்.

விப்ரலப்தோ மஹிஷ்யைவம் ஸர்வப்ரக்ரு'திவஞ்சிதஃ । நேச்சந் அநுகரோத்யஜ்ஞஃ க்லைப்யாத் க்ரீடாம்ரு'கோ யதா

இவ்வாறு மனைவியால், அவளுடைய இயல்புகளால் ஏமாற்றப்பட்டு, விரும்பாமலிருந்தாலும், அறியாதவன் பலவீனத்தால், விளையாட்டு விலங்குபோல் அவளை பின்பற்றுகிறான்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸ்ய அலௌகிகம் ப்ரபாவம் த்ரு'ஷ்ட்வா சகிதாந் கோபாந ப்ரதி நந்தஸ்ய கர்கோக்திகதநம் ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஏவம்விதாநி கர்மாணி கோபாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வீக்ஷ்ய தே । அதத்வீர்யவிதஃ ப்ரோசுஃ ஸமப்யேத்ய ஸுவிஸ்மிதாஃ

ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு கிருஷ்ணனின் அதிசய செயல்களைப் பார்த்து, அவனது உண்மையான வலிமையை அறியாத கோபர்கள், வியப்புடன் நந்தனை அணுகி, கர்கர் சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து பேசினார்கள்.

பாலகஸ்ய யதேதாநி கர்மாணி அதி அத்‍புதாநி வை । கதமர்ஹத்யஸௌ ஜந்ம க்ராம்யேஷ்வாத்மஜுகுப்ஸிதம்

அவர்கள் சொன்னார்கள்: இந்தக் குழந்தை செய்தவை உண்மையில் ஆச்சரியமானவை; கிராமத்தில் பிறக்கும் பிள்ளைகள் பொதுவாக வெறுக்கப்படுகிறார்கள், அவன் எப்படி இங்கு பிறக்க முடிந்தது?

யஃ ஸப்தஹாயநோ பாலஃ கரேணைகேந லீலயா । கதம் பிப்ரத் கிரிவரம் புஷ்கரம் கஜராடிவ

ஏழு நாள் வயதான இந்தக் குழந்தை, ஒரு கையால் எளிதாக பெரிய மலையை தூக்கி வைத்தது, யானை அரசன் ஒரு தாமரை மலரை எடுப்பதைப் போல, இது எப்படி சாத்தியமாகும்?

தோகேநாமீலிதாக்ஷேண பூதநாயா மஹௌஜஸஃ । பீதஃ ஸ்தநஃ ஸஹ ப்ராணைஃ காலேநேவ வயஸ்தநோஃ

பிள்ளைபோல் கண்களை அரைமூடிக் கொண்டு, பெரும் சக்தியுள்ள பூதனையின் பாலையும், அவளது உயிரையும் ஒருசேர குடித்தான், காலம் எல்லோருடைய உயிரையும் எடுத்துக்கொள்வதைப் போல.

ஹிந்வதோऽதஃ ஶயாநஸ்ய மாஸ்யஸ்ய சரணாவுதக் । அநோऽபதத் விபர்யஸ்தம் ருததஃ ப்ரபதாஹதம்

கீழே படுத்திருந்த குழந்தை, அழும்போது காலால் வண்டியைத் தட்ட, அதன் சக்கரம் கீழே விழுந்து புரண்டு போனது.

ஏகஹாயந ஆஸீநோ ஹ்ரியமாணோ விஹாயஸா । தைத்யேந யஸ்த்ரு'ணாவர்த மஹந் கண்டக்ரஹாதுரம்

ஒரு வயது குழந்தையாக அமர்ந்திருந்தபோது, திருணாவர்த்தன் என்ற அசுரன் அவனை வானில் தூக்கிச் சென்றான், கழுத்தைப் பிடித்து அவனைத் துன்புறுத்தினான்; ஆனாலும் அந்த பெரிய இடரையும் குழந்தை வென்றுவிட்டான்.

க்வசித் ஹையங்‌கவஸ்தைந்யே மாத்ரா பத்த உலூகலே । கச்சந் அர்ஜுநயோர்மத்யே பாஹுப்யாம் தாவபாதயத்

ஒரு முறையில், வெண்ணெய் திருடியதற்காக அம்மா அவனை உலுக்கலில் கட்டினாள். அப்போது, இரண்டு அர்ஜுன மரங்களுக்கு நடுவாக நடந்துவந்து, தனது கைகளால் அந்த மரங்களை விழச்செய்தான்.

வநே ஸஞ்சாரயந் வத்ஸாந் ஸராமோ பாலகைர்வ்ரு'தஃ । ஹந்துகாமம் பகம் தோர்ப்யாம் முகதோऽரிமபாடயத்

காட்டில், மற்ற பசுங்குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து கன்றுகளை மேய்த்தபோது, அவனை கொல்ல நினைத்த பகாசுரனை, அவன் கைகளால் வாயை இரண்டாகப் பிளந்து அழித்தான்.

வத்ஸேஷு வத்ஸரூபேண ப்ரவிஶந்தம் ஜிகாம்ஸயா । ஹத்வா ந்யபாதயத்தேந கபித்தாநி ச லீலயா

ஒரு நாள், ஒரு அசுரன் கன்றாகவேஷம் எடுத்துக் கொண்டு, கன்றுகளுக்குள் புகுந்து அவனை கொல்ல நினைத்தான். அப்போது அவன் அந்த அசுரனை அழித்து, விளையாட்டாக கபித்த பழங்களையும் கீழே விழச்செய்தான்.

ஹத்வா ராஸபதைதேயம் தத்‍பந்தூம்ஶ்ச பலாந்விதஃ । சக்ரே தாலவநம் க்ஷேமம் பரிபக்வ பலாந்விதம்

அசுரக் கழுதையையும், அதனுடன் வந்த சக்திவாய்ந்த தோழர்களையும் அவன் அழித்து, தாலவனத்தை பாதுகாப்பானதாகவும், பழுத்த பழங்களால் நிரம்பியதாகவும் மாற்றினான்.

ப்ரலம்பம் காதயித்வோக்ரம் பலேந பலஶாலிநா । அமோசயத் வ்ரஜபஶூந் கோபாம்ஶ்சாரண்யவஹ்நிதஃ

பெரும் வலிமையுடன், கொடிய பிரலம்பாசுரனை அவன் அழித்து, காட்டுத் தீயிலிருந்து கோபுகளையும், குரும்பர்களையும் காப்பாற்றினான்.

ஆஶீவிஷதமாஹீந்த்ரம் தமித்வா விமதம் ஹ்ரதாத் । ப்ரஸஹ்யோத்வாஸ்ய யமுநாம் சக்ரேऽஸௌ நிர்விஷோதகாம்

பெரும் நாகராஜாவை அவன் அடக்கி, அவனது பெருமையை ஒழித்து, குளத்திலிருந்து விரட்டினான்; அதன் மூலம் யமுனை நீர் விஷமின்றி தூயதாக ஆனது.

துஸ்த்யஜஶ்சாநுராகோऽஸ்மிந் ஸர்வேஷாம் நோ வ்ரஜௌகஸாம் । நந்த தே தநயேऽஸ்மாஸு தஸ்யாப்யௌத்பத்திகஃ கதம்

வ்ரஜவாசிகள் அனைவருக்கும் அவனை விட்டு விலக முடியாத அன்பு ஏற்பட்டுள்ளது; நந்தா, உன் மகனைப் பற்றி இப்படிப் பிறப்பிலேயே எங்களுக்கு இந்த அன்பு எப்படி வந்தது?

க்வ ஸப்தஹாயநோ பாலஃ க்வ மஹாத்ரிவிதாரணம் । ததோ நோ ஜாயதே ஶங்‌கா வ்ரஜநாத தவாத்மஜே

ஏழு நாள் குழந்தை எப்படி பெரிய மலையை தூக்க முடியும்? அதனால், வ்ரஜநாதா, உன் மகனைப் பற்றி எங்களுக்கு சந்தேகம் எழுகிறது.

ஶ்ரீநந்த உவாச - ஶ்ரூயதாம் மே வசோ கோபா வ்யேது ஶங்‌கா ச வோऽர்பகே । ஏநம் குமாரமுத்திஶ்ய கர்கோ மே யதுவாச ஹ

ஸ்ரீ நந்தன் சொன்னார்: கோபர்களே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்; இந்தக் குழந்தையைப் பற்றி உங்களுக்குள்ள சந்தேகம் நீங்கட்டும். இந்தக் குழந்தையைப் பற்றி யது வம்சத்தைச் சேர்ந்த கர்க முனிவர் எனக்குச் சொன்னார்.

வர்ணாஸ்த்ரயஃ கிலாஸ்யாஸந் க்ரு'ஹ்ணதோऽநுயுகம் தநூஃ । ஶுக்லோ ரக்தஸ்ததா பீத இதாநீம் க்ரு'ஷ்ணதாம் கதஃ

அவன் கடந்த யுகங்களில் வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள் என மூன்று நிறங்களை எடுத்தான்; இப்போது கருநிறத்தை எடுத்துள்ளான்.

ப்ராகயம் வஸுதேவஸ்ய க்வசித் ஜாதஃ தவாத்மஜஃ । வாஸுதேவ இதி ஶ்ரீமாந் அபிஜ்ஞாஃ ஸம்ப்ரசக்ஷதே

முன்பு இந்த மகான் வசுதேவருக்கு மகனாகப் பிறந்தான்; இப்போது உன் மகனாக இருக்கிறான். அறிவாளிகள் அவனை வாசுதேவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

பஹூநி ஸந்தி நாமாநி ரூபாணி ச ஸுதஸ்ய தே । குண கர்மாநுரூபாணி தாந்யஹம் வேத நோ ஜநாஃ

உன் மகனுக்கு பல பெயர்களும், உருவங்களும் உள்ளன; அவை அவனது பண்புகளுக்கும் செயல்களுக்கும் ஏற்ப உருவானவை. அவற்றை நான் அறிவேன், மற்றவர்கள் அறியவில்லை.

ஏஷ வஃ ஶ்ரேய ஆதாஸ்யத் கோபகோகுலநந்தநஃ । அநேந ஸர்வதுர்காணி யூயமஞ்ஜஸ்தரிஷ்யத

இந்தக் கோபர்களுக்கும், கோகுலத்துக்கும் ஆனந்தம் தரும் குழந்தை, உங்களுக்கு எல்லா நன்மையும் தருவான்; அவனால் எல்லா அபாயங்களையும் நீங்கள் எளிதாக கடக்க முடியும்.

புராநேந வ்ரஜபதே ஸாதவோ தஸ்யுபீடிதாஃ । அராஜகே ரக்ஷ்யமாணா ஜிக்யுர்தஸ்யூந்ஸமேதிதாஃ

முன்னர், வ்ரஜபதி, அரசர் இல்லாதபோது, நல்லவர்கள் கொள்ளையர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள்; அப்போது அவன் அவர்களை காப்பாற்றி, அனைவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து கொள்ளையர்களை வென்றார்கள்.

ய ஏதஸ்மிந் மஹாபாகாஃ ப்ரீதிம் குர்வந்தி மாநவாஃ । நாரயோऽபிபவந்த்யேதாந் விஷ்ணுபக்ஷாநிவாஸுராஃ

இந்தப் பெரும் பாக்கியசாலிகள் இதற்கு அன்பு காட்டினால், அவர்களைத் துன்பங்கள் வெல்ல முடியாது; விஷ்ணுவின் பாதுகாப்பில் இருப்பவர்களை அசுரர்கள் எவ்வாறு வெல்ல முடியாதோ, அதுபோல்.

தஸ்மாந் நந்த குமாரோऽயம் நாராயணஸமோ குணைஃ । ஶ்ரியா கீர்த்யாநுபாவேந தத்கர்மஸு ந விஸ்மயஃ

ஆகையால், இந்த நந்தகுமாரன், குணங்களில், செல்வத்தில், புகழிலும், வலிமையிலும் நாராயணனுக்கு சமமானவன்; எனவே, அவன் செய்கைகளில் ஆச்சரியம் ஒன்றும் இல்லை.

இத்யத்தா மாம் ஸமாதிஶ்ய கர்கே ச ஸ்வக்ரு'ஹம் கதே । மந்யே நாராயணஸ்யாம்ஶம் க்ரு'ஷ்ணம் அக்லிஷ்டகாரிணம்

இவ்வாறு நேராக எனக்கு அறிவுரை கூறி, கார்கர் தன் வீட்டிற்கு சென்றபின், நான் கிருஷ்ணனை, எளிதாக செயல்கள் செய்யும் ஒருவனாகவும், நாராயணனின் ஒரு பகுதியாகவும் கருதுகிறேன்.

இதி நந்தவசஃ ஶ்ருத்வா கர்ககீதம் வ்ரஜௌகஸஃ । த்ரு'ஷ்டஶ்ருதாநுபாவாஸ்தே க்ரு'ஷ்ணஸ்யாமிததேஜஸஃ । முதிதா நந்தமாநர்சுஃ க்ரு'ஷ்ணம் ச கதவிஸ்மயாஃ

நந்தனின் வார்த்தைகளையும் கார்கரின் பாடலையும் கேட்ட வ்ரஜவாசிகள், கிருஷ்ணனின் அளவிட முடியாத ஒளியையும் பார்த்தும் கேட்டும், மகிழ்ச்சியுடன் நந்தனையும் கிருஷ்ணனையும் மரியாதை செய்தார்கள்; அவர்கள் ஆச்சரியமின்றி இருந்தார்கள்.