ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஆஸுரீ நாம பஶ்சாத் த்வாஃ தயா யாதி புரஞ்ஜநஃ । க்ராமகம் நாம விஷயம் துர்மதேந ஸமந்விதஃ

ஆசுரி என்று பெயருடைய மேற்கு வாசலில் ஊடாக புரஞ்சன், 'கிராமக' என்று அழைக்கப்படும் நாட்டுக்குள் அகந்தையுடன் செல்கிறான்.

நிர்‌ரு'திர்நாம பஶ்சாத் த்வாஃ தயா யாதி புரஞ்ஜநஃ । வைஶஸம் நாம விஷயம் லுப்தகேந ஸமந்விதஃ

நிர்ருதி என்று பெயருடைய மேற்கு வாசலில் ஊடாக புரஞ்சன், 'வைசச' என்று அழைக்கப்படும் நாட்டுக்குள் பேராசையுடன் செல்கிறான்.

அந்தாவமீஷாம் பௌராணாம் நிர்வாக் பேஶஸ்க்ரு'தாவுபௌ । அக்ஷண்வதாமதிபதிஃ தாப்யாம் யாதி கரோதி ச

அந்தா, அவமீஷா என்று பெயருடைய நகர வாசல்கள் இரண்டும் அமைதியாகவும், திறமையாகவும் உள்ளன; பார்வையுள்ள அதிபதி அவற்றில் ஊடாக சென்று செயல் புரிகிறார்.

ஸ யர்ஹ்யந்தஃபுரகதோ விஷூசீநஸமந்விதஃ । மோஹம் ப்ரஸாதம் ஹர்ஷம் வா யாதி ஜாயாத்மஜோத்‍பவம்

அவன் அகப்புறத்துக்குள் சென்றபோது, விஷூசி உடன் இருந்தால், அவன் தன் மனைவி, பிள்ளைகள் மூலம் தோன்றும் மயக்கம், மகிழ்ச்சி, சந்தோஷம் ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறான்.

ஏவம் கர்மஸு ஸம்ஸக்தஃ காமாத்மா வஞ்சிதோऽபுதஃ । மஹிஷீ யத் யத் ஈஹேத தத்தத் ஏவாந்வவர்தத

இவ்வாறு, செயல்களில் மூழ்கி, ஆசையால் இழுக்கப்பட்டு, ஏமாற்றப்பட்டு, அறியாமல், அவன் தன் மனைவி விரும்பும் அனைத்தையும் பின்பற்றுகிறான்.

க்வசித்பிபந்த்யாம் பிபதி மதிராம் மதவிஹ்வலஃ । அஶ்நந்த்யாம் க்வசிதஶ்நாதி ஜக்ஷத்யாம் ஸஹ ஜக்ஷிதி

ஒரு சமயம் அவள் குடிக்கும் போது, அவன் மதுவை குடித்து மயங்குகிறான்; அவள் சாப்பிடும் போது, அவன் சாப்பிடுகிறான்; அவள் அனுபவிக்கும் போது, அவனும் அவளுடன் அனுபவிக்கிறான்.

க்வசித்‍காயதி காயந்த்யாம் ருதத்யாம் ருததி க்வசித் । க்வசித் ஹஸந்த்யாம் ஹஸதி ஜல்பந்த்யாமநு ஜல்பதி

ஒரு சமயம் அவள் பாடும் போது, அவன் பாடுகிறான்; அவள் அழும் போது, அவன் அழுகிறான்; சில நேரம் அவள் சிரிக்கும் போது, அவன் சிரிக்கிறான்; அவள் பேசும் போது, அவன் பதிலளிக்கிறான்.

க்வசித் தாவதி தாவந்த்யாம் திஷ்டந்த்யாமநு திஷ்டதி । அநு ஶேதே ஶயாநாயாம் அந்வாஸ்தே க்வசிதாஸதீம்

ஒரு சமயம் அவள் ஓடினால், அவன் ஓடுகிறான்; அவள் நின்றால், அவன் நிற்கிறான்; அவள் படுத்தால், அவன் கூட படுக்கிறான்; சில நேரம் அவள் உடன் அமர்கிறான்.

க்வசித் ஶ்ர்ரு'ணோதி ஶ்ர்ரு'ண்வந்த்யாம் பஶ்யந்த்யாமநு பஶ்யதி । க்வசித் ஜிக்ரதி ஜிக்ரந்த்யாம் ஸ்ப்ரு'ஶந்த்யாம் ஸ்ப்ரு'ஶதி க்வசித்

ஒரு சமயம் அவள் கேட்கும் போது, அவன் கேட்கிறான்; அவள் பார்ப்பது போல், அவன் பார்கிறான்; சில நேரம் அவள் மணம் பார்க்கும் போது, அவன் மணம் பார்க்கிறான்; அவள் தொடும் போது, அவன் தொடுகிறான்.

க்வசிச்ச ஶோசதீம் ஜாயாம் அநு ஶோசதி தீநவத் । அநு ஹ்ரு'ஷ்யதி ஹ்ரு'ஷ்யந்த்யாம் முதிதாமநு மோததே

சில நேரம் அவன் தன் மனைவி துக்கப்படும்போது, அவளுடன் துக்கப்படுகிறான்; அவள் மகிழும் போது, அவன் மகிழ்ச்சியில் கலந்து மகிழ்கிறான்.

விப்ரலப்தோ மஹிஷ்யைவம் ஸர்வப்ரக்ரு'திவஞ்சிதஃ । நேச்சந் அநுகரோத்யஜ்ஞஃ க்லைப்யாத் க்ரீடாம்ரு'கோ யதா

இவ்வாறு மனைவியால், அவளுடைய இயல்புகளால் ஏமாற்றப்பட்டு, விரும்பாமலிருந்தாலும், அறியாதவன் பலவீனத்தால், விளையாட்டு விலங்குபோல் அவளை பின்பற்றுகிறான்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸ்ய அலௌகிகம் ப்ரபாவம் த்ரு'ஷ்ட்வா சகிதாந் கோபாந ப்ரதி நந்தஸ்ய கர்கோக்திகதநம் ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஏவம்விதாநி கர்மாணி கோபாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வீக்ஷ்ய தே । அதத்வீர்யவிதஃ ப்ரோசுஃ ஸமப்யேத்ய ஸுவிஸ்மிதாஃ

ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு கிருஷ்ணனின் அதிசய செயல்களைப் பார்த்து, அவனது உண்மையான வலிமையை அறியாத கோபர்கள், வியப்புடன் நந்தனை அணுகி, கர்கர் சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து பேசினார்கள்.

பாலகஸ்ய யதேதாநி கர்மாணி அதி அத்‍புதாநி வை । கதமர்ஹத்யஸௌ ஜந்ம க்ராம்யேஷ்வாத்மஜுகுப்ஸிதம்

அவர்கள் சொன்னார்கள்: இந்தக் குழந்தை செய்தவை உண்மையில் ஆச்சரியமானவை; கிராமத்தில் பிறக்கும் பிள்ளைகள் பொதுவாக வெறுக்கப்படுகிறார்கள், அவன் எப்படி இங்கு பிறக்க முடிந்தது?

யஃ ஸப்தஹாயநோ பாலஃ கரேணைகேந லீலயா । கதம் பிப்ரத் கிரிவரம் புஷ்கரம் கஜராடிவ

ஏழு நாள் வயதான இந்தக் குழந்தை, ஒரு கையால் எளிதாக பெரிய மலையை தூக்கி வைத்தது, யானை அரசன் ஒரு தாமரை மலரை எடுப்பதைப் போல, இது எப்படி சாத்தியமாகும்?

தோகேநாமீலிதாக்ஷேண பூதநாயா மஹௌஜஸஃ । பீதஃ ஸ்தநஃ ஸஹ ப்ராணைஃ காலேநேவ வயஸ்தநோஃ

பிள்ளைபோல் கண்களை அரைமூடிக் கொண்டு, பெரும் சக்தியுள்ள பூதனையின் பாலையும், அவளது உயிரையும் ஒருசேர குடித்தான், காலம் எல்லோருடைய உயிரையும் எடுத்துக்கொள்வதைப் போல.

ஹிந்வதோऽதஃ ஶயாநஸ்ய மாஸ்யஸ்ய சரணாவுதக் । அநோऽபதத் விபர்யஸ்தம் ருததஃ ப்ரபதாஹதம்

கீழே படுத்திருந்த குழந்தை, அழும்போது காலால் வண்டியைத் தட்ட, அதன் சக்கரம் கீழே விழுந்து புரண்டு போனது.

ஏகஹாயந ஆஸீநோ ஹ்ரியமாணோ விஹாயஸா । தைத்யேந யஸ்த்ரு'ணாவர்த மஹந் கண்டக்ரஹாதுரம்

ஒரு வயது குழந்தையாக அமர்ந்திருந்தபோது, திருணாவர்த்தன் என்ற அசுரன் அவனை வானில் தூக்கிச் சென்றான், கழுத்தைப் பிடித்து அவனைத் துன்புறுத்தினான்; ஆனாலும் அந்த பெரிய இடரையும் குழந்தை வென்றுவிட்டான்.

க்வசித் ஹையங்‌கவஸ்தைந்யே மாத்ரா பத்த உலூகலே । கச்சந் அர்ஜுநயோர்மத்யே பாஹுப்யாம் தாவபாதயத்

ஒரு முறையில், வெண்ணெய் திருடியதற்காக அம்மா அவனை உலுக்கலில் கட்டினாள். அப்போது, இரண்டு அர்ஜுன மரங்களுக்கு நடுவாக நடந்துவந்து, தனது கைகளால் அந்த மரங்களை விழச்செய்தான்.

வநே ஸஞ்சாரயந் வத்ஸாந் ஸராமோ பாலகைர்வ்ரு'தஃ । ஹந்துகாமம் பகம் தோர்ப்யாம் முகதோऽரிமபாடயத்

காட்டில், மற்ற பசுங்குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து கன்றுகளை மேய்த்தபோது, அவனை கொல்ல நினைத்த பகாசுரனை, அவன் கைகளால் வாயை இரண்டாகப் பிளந்து அழித்தான்.

வத்ஸேஷு வத்ஸரூபேண ப்ரவிஶந்தம் ஜிகாம்ஸயா । ஹத்வா ந்யபாதயத்தேந கபித்தாநி ச லீலயா

ஒரு நாள், ஒரு அசுரன் கன்றாகவேஷம் எடுத்துக் கொண்டு, கன்றுகளுக்குள் புகுந்து அவனை கொல்ல நினைத்தான். அப்போது அவன் அந்த அசுரனை அழித்து, விளையாட்டாக கபித்த பழங்களையும் கீழே விழச்செய்தான்.

ஹத்வா ராஸபதைதேயம் தத்‍பந்தூம்ஶ்ச பலாந்விதஃ । சக்ரே தாலவநம் க்ஷேமம் பரிபக்வ பலாந்விதம்

அசுரக் கழுதையையும், அதனுடன் வந்த சக்திவாய்ந்த தோழர்களையும் அவன் அழித்து, தாலவனத்தை பாதுகாப்பானதாகவும், பழுத்த பழங்களால் நிரம்பியதாகவும் மாற்றினான்.

ப்ரலம்பம் காதயித்வோக்ரம் பலேந பலஶாலிநா । அமோசயத் வ்ரஜபஶூந் கோபாம்ஶ்சாரண்யவஹ்நிதஃ

பெரும் வலிமையுடன், கொடிய பிரலம்பாசுரனை அவன் அழித்து, காட்டுத் தீயிலிருந்து கோபுகளையும், குரும்பர்களையும் காப்பாற்றினான்.

ஆஶீவிஷதமாஹீந்த்ரம் தமித்வா விமதம் ஹ்ரதாத் । ப்ரஸஹ்யோத்வாஸ்ய யமுநாம் சக்ரேऽஸௌ நிர்விஷோதகாம்

பெரும் நாகராஜாவை அவன் அடக்கி, அவனது பெருமையை ஒழித்து, குளத்திலிருந்து விரட்டினான்; அதன் மூலம் யமுனை நீர் விஷமின்றி தூயதாக ஆனது.

துஸ்த்யஜஶ்சாநுராகோऽஸ்மிந் ஸர்வேஷாம் நோ வ்ரஜௌகஸாம் । நந்த தே தநயேऽஸ்மாஸு தஸ்யாப்யௌத்பத்திகஃ கதம்

வ்ரஜவாசிகள் அனைவருக்கும் அவனை விட்டு விலக முடியாத அன்பு ஏற்பட்டுள்ளது; நந்தா, உன் மகனைப் பற்றி இப்படிப் பிறப்பிலேயே எங்களுக்கு இந்த அன்பு எப்படி வந்தது?

க்வ ஸப்தஹாயநோ பாலஃ க்வ மஹாத்ரிவிதாரணம் । ததோ நோ ஜாயதே ஶங்‌கா வ்ரஜநாத தவாத்மஜே

ஏழு நாள் குழந்தை எப்படி பெரிய மலையை தூக்க முடியும்? அதனால், வ்ரஜநாதா, உன் மகனைப் பற்றி எங்களுக்கு சந்தேகம் எழுகிறது.

ஶ்ரீநந்த உவாச - ஶ்ரூயதாம் மே வசோ கோபா வ்யேது ஶங்‌கா ச வோऽர்பகே । ஏநம் குமாரமுத்திஶ்ய கர்கோ மே யதுவாச ஹ

ஸ்ரீ நந்தன் சொன்னார்: கோபர்களே, என் வார்த்தைகளை கேளுங்கள்; இந்தக் குழந்தையைப் பற்றி உங்களுக்குள்ள சந்தேகம் நீங்கட்டும். இந்தக் குழந்தையைப் பற்றி யது வம்சத்தைச் சேர்ந்த கர்க முனிவர் எனக்குச் சொன்னார்.

வர்ணாஸ்த்ரயஃ கிலாஸ்யாஸந் க்ரு'ஹ்ணதோऽநுயுகம் தநூஃ । ஶுக்லோ ரக்தஸ்ததா பீத இதாநீம் க்ரு'ஷ்ணதாம் கதஃ

அவன் கடந்த யுகங்களில் வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள் என மூன்று நிறங்களை எடுத்தான்; இப்போது கருநிறத்தை எடுத்துள்ளான்.

ப்ராகயம் வஸுதேவஸ்ய க்வசித் ஜாதஃ தவாத்மஜஃ । வாஸுதேவ இதி ஶ்ரீமாந் அபிஜ்ஞாஃ ஸம்ப்ரசக்ஷதே

முன்பு இந்த மகான் வசுதேவருக்கு மகனாகப் பிறந்தான்; இப்போது உன் மகனாக இருக்கிறான். அறிவாளிகள் அவனை வாசுதேவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

பஹூநி ஸந்தி நாமாநி ரூபாணி ச ஸுதஸ்ய தே । குண கர்மாநுரூபாணி தாந்யஹம் வேத நோ ஜநாஃ

உன் மகனுக்கு பல பெயர்களும், உருவங்களும் உள்ளன; அவை அவனது பண்புகளுக்கும் செயல்களுக்கும் ஏற்ப உருவானவை. அவற்றை நான் அறிவேன், மற்றவர்கள் அறியவில்லை.