ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

மத்‍பயாத் வாதி வாதோऽயம் ஸூர்யஸ்தபதி மத்‍பயாத் । வர்ஷதீந்த்ரோ தஹத்யக்நிஃ ம்ரு'த்யுஶ்சரதி மத்‍பயாத்

என்னைப் பயந்து, காற்று வீசுகிறது, சூரியன் ஒளிர்கிறான், இந்திரன் மழை பொழிகிறார், அக்னி எரிகிறது, மரணம் நடமாடுகிறது.

ஜ்ஞாநவைராக்யயுக்தேந பக்தியோகேந யோகிநஃ । க்ஷேமாய பாதமூலம் மே ப்ரவிஶந்தி அகுதோபயம்

அறிவும், பற்றின்மையும் கொண்ட யோகிகள், பக்தியோகத்தின் மூலம், எந்த பயமும் இல்லாத என் திருவடிகளை அடைந்து, நலமடைவர்.

ஏதாவாந் ஏவ லோகேऽஸ்மிந் பும்ஸாம் நிஃஶ்ரேயஸோதயஃ । தீவ்ரேண பக்தியோகேந மநோ மய்யர்பிதம் ஸ்திரம்

இந்த உலகில் மனிதர்களுக்கு மிக உயர்ந்த நன்மை இதுவே: தீவிரமான பக்தியுடன், மனதை உறுதியாக என்னில் நிலைநிறுத்துதல்.

ஸப்தோபரி க்ரு'தா த்வாரஃ புரஸ்தஸ்யாஸ்து த்வே அதஃ । ப்ரு'தக் விஷயகத்யர்தம் தஸ்யாம் யஃ கஶ்சநேஶ்வரஃ

மேலே ஏழு வாசல்கள், முன்னால் இரண்டு, கீழே இரண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளன; இவை ஒவ்வொன்றும் புலன்களின் இயக்கத்திற்கு, அவற்றுக்குள் ஒருவன் ஆண்டவன் வாழ்கிறான், அரசே.

பஞ்ச த்வாரஸ்து பௌரஸ்த்யா தக்ஷிணைகா ததோத்தரா । பஶ்சிமே த்வே அமூஷாம் தே நாமாநி ந்ரு'ப வர்ணயே

இதில், ஐந்து வாசல்கள் கிழக்கில், ஒன்று தெற்கில், ஒன்று வடக்கில், இரண்டு மேற்கில் உள்ளன. இவற்றின் பெயர்களை இப்போது விவரிக்கிறேன், அரசே.

கத்யோதாऽऽவிர்முகீ ச ப்ராக் த்வாராவேகத்ர நிர்மிதே । விப்ராஜிதம் ஜநபதம் யாதி தாப்யாம் த்யுமத்ஸகஃ

கொய்யொற்றுப் போல, கிழக்கு வாயிலில் இரண்டு வாசல்கள் ஒன்றாக கட்டப்பட்டிருந்தன; அவற்றில் ஊடாக தியுமத்ஸகன் பயணித்து, அந்த நாட்டை ஒளிரச் செய்கிறான்.

நலிநீ நாலிநீ ச ப்ராக் த்வாரௌ ஏகத்ர நிர்மிதே । அவதூதஸகஸ்தாப்யாம் விஷயம் யாதி ஸௌரபம்

நளினி, நாளினி என்ற பெயருடைய இரண்டு வாசல்கள் கிழக்கில் ஒன்றாக கட்டப்பட்டிருந்தன; அவற்றில் ஊடாக அவதூதசகன் மணமோசமான நாட்டுக்குள் செல்கிறான்.

முக்யா நாம புரஸ்தாத் த்வாஃ தயாऽऽபணபஹூதநௌ । விஷயௌ யாதி புரராட் ரஸஜ்ஞவிபணாந்விதஃ

முக்கியா எனும் வாசல் முன்னால் இருக்கிறது; அங்கு பல கடைகள், உணவு படகுகள் உள்ளன. அந்த வாசலில் ஊடாக, சுவையை அறிந்த வியாபாரிகளுடன் நகரின் அரசன் அந்த நாட்டுக்குள் செல்கிறான்.

பித்ரு'ஹூர்ந்ரு'ப புர்யா த்வாஃ தக்ஷிணேந புரஞ்ஜநஃ । ராஷ்ட்ரம் தக்ஷிணபஞ்சாலம் யாதி ஶ்ருததராந்விதஃ

அரசே, பித்ருஹூ என்ற பெயருடைய தெற்கு வாசலில் ஊடாக புரஞ்சன், அறிவை ஏந்தியவர்களுடன் தெற்கு பஞ்சால நாட்டுக்குள் செல்கிறான்.

தேவஹூர்நாம புர்யா த்வா உத்தரேண புரஞ்ஜநஃ । ராஷ்ட்ரம் உத்தரபஞ்சாலம் யாதி ஶ்ருததராந்விதஃ

தேவஹூ என்று பெயருடைய வடக்கு வாசலில் ஊடாக புரஞ்சன், அறிவை ஏந்தியவர்களுடன் வடக்கு பஞ்சால நாட்டுக்குள் செல்கிறான்.

ஆஸுரீ நாம பஶ்சாத் த்வாஃ தயா யாதி புரஞ்ஜநஃ । க்ராமகம் நாம விஷயம் துர்மதேந ஸமந்விதஃ

ஆசுரி என்று பெயருடைய மேற்கு வாசலில் ஊடாக புரஞ்சன், 'கிராமக' என்று அழைக்கப்படும் நாட்டுக்குள் அகந்தையுடன் செல்கிறான்.

நிர்‌ரு'திர்நாம பஶ்சாத் த்வாஃ தயா யாதி புரஞ்ஜநஃ । வைஶஸம் நாம விஷயம் லுப்தகேந ஸமந்விதஃ

நிர்ருதி என்று பெயருடைய மேற்கு வாசலில் ஊடாக புரஞ்சன், 'வைசச' என்று அழைக்கப்படும் நாட்டுக்குள் பேராசையுடன் செல்கிறான்.

அந்தாவமீஷாம் பௌராணாம் நிர்வாக் பேஶஸ்க்ரு'தாவுபௌ । அக்ஷண்வதாமதிபதிஃ தாப்யாம் யாதி கரோதி ச

அந்தா, அவமீஷா என்று பெயருடைய நகர வாசல்கள் இரண்டும் அமைதியாகவும், திறமையாகவும் உள்ளன; பார்வையுள்ள அதிபதி அவற்றில் ஊடாக சென்று செயல் புரிகிறார்.

ஸ யர்ஹ்யந்தஃபுரகதோ விஷூசீநஸமந்விதஃ । மோஹம் ப்ரஸாதம் ஹர்ஷம் வா யாதி ஜாயாத்மஜோத்‍பவம்

அவன் அகப்புறத்துக்குள் சென்றபோது, விஷூசி உடன் இருந்தால், அவன் தன் மனைவி, பிள்ளைகள் மூலம் தோன்றும் மயக்கம், மகிழ்ச்சி, சந்தோஷம் ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறான்.

ஏவம் கர்மஸு ஸம்ஸக்தஃ காமாத்மா வஞ்சிதோऽபுதஃ । மஹிஷீ யத் யத் ஈஹேத தத்தத் ஏவாந்வவர்தத

இவ்வாறு, செயல்களில் மூழ்கி, ஆசையால் இழுக்கப்பட்டு, ஏமாற்றப்பட்டு, அறியாமல், அவன் தன் மனைவி விரும்பும் அனைத்தையும் பின்பற்றுகிறான்.

க்வசித்பிபந்த்யாம் பிபதி மதிராம் மதவிஹ்வலஃ । அஶ்நந்த்யாம் க்வசிதஶ்நாதி ஜக்ஷத்யாம் ஸஹ ஜக்ஷிதி

ஒரு சமயம் அவள் குடிக்கும் போது, அவன் மதுவை குடித்து மயங்குகிறான்; அவள் சாப்பிடும் போது, அவன் சாப்பிடுகிறான்; அவள் அனுபவிக்கும் போது, அவனும் அவளுடன் அனுபவிக்கிறான்.

க்வசித்‍காயதி காயந்த்யாம் ருதத்யாம் ருததி க்வசித் । க்வசித் ஹஸந்த்யாம் ஹஸதி ஜல்பந்த்யாமநு ஜல்பதி

ஒரு சமயம் அவள் பாடும் போது, அவன் பாடுகிறான்; அவள் அழும் போது, அவன் அழுகிறான்; சில நேரம் அவள் சிரிக்கும் போது, அவன் சிரிக்கிறான்; அவள் பேசும் போது, அவன் பதிலளிக்கிறான்.

க்வசித் தாவதி தாவந்த்யாம் திஷ்டந்த்யாமநு திஷ்டதி । அநு ஶேதே ஶயாநாயாம் அந்வாஸ்தே க்வசிதாஸதீம்

ஒரு சமயம் அவள் ஓடினால், அவன் ஓடுகிறான்; அவள் நின்றால், அவன் நிற்கிறான்; அவள் படுத்தால், அவன் கூட படுக்கிறான்; சில நேரம் அவள் உடன் அமர்கிறான்.

க்வசித் ஶ்ர்ரு'ணோதி ஶ்ர்ரு'ண்வந்த்யாம் பஶ்யந்த்யாமநு பஶ்யதி । க்வசித் ஜிக்ரதி ஜிக்ரந்த்யாம் ஸ்ப்ரு'ஶந்த்யாம் ஸ்ப்ரு'ஶதி க்வசித்

ஒரு சமயம் அவள் கேட்கும் போது, அவன் கேட்கிறான்; அவள் பார்ப்பது போல், அவன் பார்கிறான்; சில நேரம் அவள் மணம் பார்க்கும் போது, அவன் மணம் பார்க்கிறான்; அவள் தொடும் போது, அவன் தொடுகிறான்.

க்வசிச்ச ஶோசதீம் ஜாயாம் அநு ஶோசதி தீநவத் । அநு ஹ்ரு'ஷ்யதி ஹ்ரு'ஷ்யந்த்யாம் முதிதாமநு மோததே

சில நேரம் அவன் தன் மனைவி துக்கப்படும்போது, அவளுடன் துக்கப்படுகிறான்; அவள் மகிழும் போது, அவன் மகிழ்ச்சியில் கலந்து மகிழ்கிறான்.

விப்ரலப்தோ மஹிஷ்யைவம் ஸர்வப்ரக்ரு'திவஞ்சிதஃ । நேச்சந் அநுகரோத்யஜ்ஞஃ க்லைப்யாத் க்ரீடாம்ரு'கோ யதா

இவ்வாறு மனைவியால், அவளுடைய இயல்புகளால் ஏமாற்றப்பட்டு, விரும்பாமலிருந்தாலும், அறியாதவன் பலவீனத்தால், விளையாட்டு விலங்குபோல் அவளை பின்பற்றுகிறான்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸ்ய அலௌகிகம் ப்ரபாவம் த்ரு'ஷ்ட்வா சகிதாந் கோபாந ப்ரதி நந்தஸ்ய கர்கோக்திகதநம் ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஏவம்விதாநி கர்மாணி கோபாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வீக்ஷ்ய தே । அதத்வீர்யவிதஃ ப்ரோசுஃ ஸமப்யேத்ய ஸுவிஸ்மிதாஃ

ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு கிருஷ்ணனின் அதிசய செயல்களைப் பார்த்து, அவனது உண்மையான வலிமையை அறியாத கோபர்கள், வியப்புடன் நந்தனை அணுகி, கர்கர் சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து பேசினார்கள்.

பாலகஸ்ய யதேதாநி கர்மாணி அதி அத்‍புதாநி வை । கதமர்ஹத்யஸௌ ஜந்ம க்ராம்யேஷ்வாத்மஜுகுப்ஸிதம்

அவர்கள் சொன்னார்கள்: இந்தக் குழந்தை செய்தவை உண்மையில் ஆச்சரியமானவை; கிராமத்தில் பிறக்கும் பிள்ளைகள் பொதுவாக வெறுக்கப்படுகிறார்கள், அவன் எப்படி இங்கு பிறக்க முடிந்தது?

யஃ ஸப்தஹாயநோ பாலஃ கரேணைகேந லீலயா । கதம் பிப்ரத் கிரிவரம் புஷ்கரம் கஜராடிவ

ஏழு நாள் வயதான இந்தக் குழந்தை, ஒரு கையால் எளிதாக பெரிய மலையை தூக்கி வைத்தது, யானை அரசன் ஒரு தாமரை மலரை எடுப்பதைப் போல, இது எப்படி சாத்தியமாகும்?

தோகேநாமீலிதாக்ஷேண பூதநாயா மஹௌஜஸஃ । பீதஃ ஸ்தநஃ ஸஹ ப்ராணைஃ காலேநேவ வயஸ்தநோஃ

பிள்ளைபோல் கண்களை அரைமூடிக் கொண்டு, பெரும் சக்தியுள்ள பூதனையின் பாலையும், அவளது உயிரையும் ஒருசேர குடித்தான், காலம் எல்லோருடைய உயிரையும் எடுத்துக்கொள்வதைப் போல.

ஹிந்வதோऽதஃ ஶயாநஸ்ய மாஸ்யஸ்ய சரணாவுதக் । அநோऽபதத் விபர்யஸ்தம் ருததஃ ப்ரபதாஹதம்

கீழே படுத்திருந்த குழந்தை, அழும்போது காலால் வண்டியைத் தட்ட, அதன் சக்கரம் கீழே விழுந்து புரண்டு போனது.

ஏகஹாயந ஆஸீநோ ஹ்ரியமாணோ விஹாயஸா । தைத்யேந யஸ்த்ரு'ணாவர்த மஹந் கண்டக்ரஹாதுரம்

ஒரு வயது குழந்தையாக அமர்ந்திருந்தபோது, திருணாவர்த்தன் என்ற அசுரன் அவனை வானில் தூக்கிச் சென்றான், கழுத்தைப் பிடித்து அவனைத் துன்புறுத்தினான்; ஆனாலும் அந்த பெரிய இடரையும் குழந்தை வென்றுவிட்டான்.

க்வசித் ஹையங்‌கவஸ்தைந்யே மாத்ரா பத்த உலூகலே । கச்சந் அர்ஜுநயோர்மத்யே பாஹுப்யாம் தாவபாதயத்

ஒரு முறையில், வெண்ணெய் திருடியதற்காக அம்மா அவனை உலுக்கலில் கட்டினாள். அப்போது, இரண்டு அர்ஜுன மரங்களுக்கு நடுவாக நடந்துவந்து, தனது கைகளால் அந்த மரங்களை விழச்செய்தான்.

வநே ஸஞ்சாரயந் வத்ஸாந் ஸராமோ பாலகைர்வ்ரு'தஃ । ஹந்துகாமம் பகம் தோர்ப்யாம் முகதோऽரிமபாடயத்

காட்டில், மற்ற பசுங்குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து கன்றுகளை மேய்த்தபோது, அவனை கொல்ல நினைத்த பகாசுரனை, அவன் கைகளால் வாயை இரண்டாகப் பிளந்து அழித்தான்.