ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

கம்காத்யா ஸரிதஸ்தத்ர புஷ்கராதிஸராம்ஸி ச । க்ஷேத்ராணி ச திஶஃ ஸர்வா தண்டகாதி வநாநி ச

அங்கே கங்கை முதலான நதிகள், புஷ்கர முதலான ஏரிகள், தீர்த்தங்கள், எல்லா திசைகளும், தண்டக வனம் போன்ற காடுகளும் வந்தன.

நகாதயோ யயுஸ்தத்ர தேவகந்தர்வதாநவாஃ । குருத்வாத்தத்ர நாயாதாந் ப்ரு'குஃ ஸம்போத்ய சாநயத்

மலைகள் முதலியவை, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்கள் அங்கே வந்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் கனமுள்ளவர்களாக இருந்ததால், பிருகு அவர்களை அறிவுரையுடன் அழைத்து வந்தார்.

தீக்ஷிதா நாரதேநாத தத்தம் ஆஸநமுத்தமம் । குமாரா வந்திதாஃ ஸர்வைஃ நிஷேதுஃ க்ரு'ஷ்ணதத்பராஃ

நாரதர் மூலம் தீட்சை பெற்றும், சிறந்த ஆசனம் வழங்கப்பட்டும், அனைவராலும் வணங்கப்பட்ட குமாரர்கள், கிருஷ்ணனில் மனதை ஒருங்கிணைத்து அமர்ந்தார்கள்.

வைஷ்ணவாஶ்ச விரக்தாஶ்ச ந்யாஸிநோ ப்ரஹ்மசாரிணஃ । முகபாகே ஸ்திதாஸ்தே ச ததக்ரே நாரதஃ ஸ்திதஃ

வைஷ்ணவர்கள், விரக்தர்கள், துறவிகள், பிரம்மச்சாரிகள் முன்னிலையில் நின்றனர்; அவர்களுக்கு முன்பாக நாரதர் நின்றார்.

ஏகபாகே ரு'ஷிகணாஃ தத் அந்யத்ர திவௌகஸஃ । வேதோபநிஷதோ அந்யத்ர தீர்தாந் யத்ர ஸ்த்ரியோऽந்யதஃ

ஒரு பக்கத்தில் முனிவர் குழுக்கள், வேறு இடத்தில் தேவர்கள், வேறு இடத்தில் வேதங்களும் உபநிஷத்துகளும், வேறு இடத்தில் தீர்த்தங்கள், மற்றொரு இடத்தில் பெண்கள் இருந்தார்கள்.

ஜயஶப்தோ நமஃஶப்தோஃ ஶம்கஶப்தஸ்ததைவ ச । சூர்ணலாஜா ப்ரஸூநாநாம் நிக்ஷேபஃ ஸுமஹாந் அபூத்

ஜெயம் என்ற கூச்சல், வணக்கம் என்ற ஓசை, சங்கு முழக்கம் எழுந்தன; வறுத்த அரிசி, மலர்கள் பெரிதும் தூவப்பட்டன.

விமாநாநி ஸமாருஹ்ய கியந்தோ தேவநாயகாஃ । கல்பவ்ரு'க்ஷ ப்ரஸூநைஸ்தாந் ஸர்வாந் தத்ர ஸமாகிரந்

வானூர்தியில் ஏறி பல தேவர்களின் தலைவர்கள், கல்பவிருக்ஷ மலர்களால் அங்கே வந்த அனைவருக்கும் மலர் மழை பொழிந்தார்கள்.

ஸூத உவாச - ஏவம் தேஷ்வகசித்தேஷு ஶ்ரீமத்‌பாகவஸ்ய ச । மாஹாத்ம்யம் ஊசிரே ஸ்பஷ்டம் நாரதாய மஹாத்மநே

சூதர் சொன்னார்: அப்படி, மனம் ஒருமித்தவர்களிடையே, அவர்கள் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் மகிமையை நாரதருக்கு தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்கள்.

குமாரா ஊசுஃ - அத தே வர்ண்யதேऽஸ்மாபிஃ மஹிமா ஶுகஶாஸ்த்ரஜஃ । யஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண முக்திஃ கரதலே ஸ்திதா

குமாரர்கள் கூறினார்கள்: இப்போது, சுகர் அருளிய சாஸ்திரத்தில் பிறந்த மகிமையை நாம் விவரிக்கிறோம்; அதை கேட்பதாலே விடுதலை கைப்பிடியில் கிடைக்கும்.

ஸதா ஸேவ்யா ஸதா ஸேவ்யா ஶ்ரீமத்‌பாகவதீ கதா । யஸ்யாஃ ஶ்ரவணமாத்ரேண ஹரிஶ்சித்தம் ஸமாஶ்ரயேத்

பெருமைமிக்க பாகவதக் கதைகள் எப்போதும் கேட்க வேண்டியவையே, எப்போதும் சேவிக்கப்பட வேண்டியவையே. அவற்றை சுமாராகக் கேட்டாலே போதும், ஹரி நம் மனதில் குடியிருப்பார்.

க்ரந்தோऽஷ்டாதஶஸாஹஸ்த்ரோ த்வாதஶஸ்கந்தஸம்மிதஃ । பரீக்ஷித் ஶுகஸம்வாதஃ ஶ்ர்ரு'ணு பாகவதம் ச தத்

இந்த நூல் பதினெட்டாயிரம் பாடல்களைக் கொண்டது, பன்னிரண்டு பகுதிகளாக அமைந்துள்ளது. இது பரீக்ஷித்து மற்றும் சுகர் ஆகியோரின் உரையாடல்; அந்த பாகவதத்தை நீ கேள்.

தாத ஸம்ஸாரசக்ரேऽஸ்மிந் ப்ரமதேऽஜ்ஞாநதஃ புமாந் । யாவத் கர்ணகதா நாஸ்தி ஶுகஶாஸ்த்ரகதா க்ஷணம்

புத்திரா, இந்த உலகச் சுழற்சியில் மனிதன் அறியாமையால் அலைகிறான்; சுகரின் நூலின் போதனைகள் ஒரு கணம் கூட காதில் விழாதவரை அவன் அலைச்சல் தொடரும்.

கிம் ஶ்ருதைபஹுபிஃ ஶாஸ்த்ரைஃ புராணைஶ்ச ப்ரமாவஹைஃ । ஏகம் பாகவதம் ஶாஸ்த்ரம் முக்திதாநேந கர்ஜதி

பல நூல்களும் புராணங்களும் கேட்பதில் என்ன பயன், அவை குழப்பமே தரும். ஒரே பாகவத நூல் தான் விடுதலை தருவதாக முழங்குகிறது.

கதா பாகவதஸ்யாபி நித்யம் பவதி யத்‌க்ரு'ஹே । தத்‌க்ரு'ஹம் தீர்தரூபம் ஹி வஸதாம் பாபநாஶநம்

பாகவதக் கதைகள் தினமும் நடைபெறும் வீடு, அந்த வீட்டே தீர்த்தமாகும்; அங்கு வாழ்பவர்களின் பாவங்கள் அழிகின்றன.

அஶ்வமேதஸஹஸ்ராணி வாஜபேயஶதாநி ச । ஶுகஶாஸ்த்ரகதாயாஶ்ச கலாம் நார்ஹந்தி ஷோடஶீம்

ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களும் நூறு வாஜபேய யாகங்களும் கூட, சுகரின் நூலின் கதையின் பத்தினாற் பங்கிற்கும் சமம் ஆகாது.

தாவத் பாபாநி தேஹேஸ்மிந் நிவஸந்தி தபோதநாஃ । யாவத் ந ஶ்ரூயதே ஸம்யக் ஶ்ரீமத்‌பாகவதம் நரைஃ

தபஸ்விகளே, பாகவதம் முறையாகக் கேட்கப்படாதவரை இந்த உடலில் பாவங்கள் தங்கியிருக்கும்.

ந கம்கா ந கயா காஶீ புஷ்கரம் ந ப்ரயாககம் । ஶுகஶாஸ்த்ரகதாயாஶ்ச பலேந ஸமதாம் நயேத்

கங்கை, கயா, காசி, புஷ்கரம், பிரயாகம் ஆகியவை கூட, சுகரின் நூல் கதையின் பலனை எட்ட முடியாது.

ஶ்லோகார்தம் ஶ்லோகபாதம் வா நித்யம் பாகவதோத்‌பவம் । படஸ்வ ஸ்வமுகேநைவ யதீச்சஸி பராம் கதிம்

உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால், பாகவதத்திலிருந்து அரைச் சுலோகம் அல்லது கால்சுலோகம் என்றாலும், தினமும் உன் வாயால் வாசி.

வேதாதிஃ வேதமாதா ச பௌருஷம் ஸூக்தமேவ ச । த்ரயீ பாகவதம் சைவ த்வாதஶாக்ஷர ஏவ ச

வேதங்கள், வேதமாதா, புருஷ சூக்தம், மூன்று வேதங்களும், பாகவதமும், பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரமும்—

த்வாதஶாத்மா ப்ரயாகஶ்ச காலம் ஸம்வத்ஸராத்மகஃ । ப்ராஹ்மணாஶ்சாக்நிஹோத்ரம் ச ஸுரபிர்த்வாதஶீ ததா

பன்னிரண்டு வடிவங்கள், பிரயாகம், ஒரு வருடம் எனும் காலம், பிராமணர்கள், அக்னிஹோத்ரம், செல்வம் தரும் பசு, பன்னிரண்டாம் நாள்—

துலஸீ ச வஸந்தஶ்ச புருஷோத்தம ஏவ ச । ஏதேஷாம் தத்த்வதஃ ப்ராஜ்ஞைஃ ந ப்ரு'த்க்பாவ இஷ்யதே

துளசி, வசந்த காலம், மற்றும் உயர்ந்த பரமபுருஷன்—இவை அனைத்திலும் உண்மையில் வேறுபாடு இல்லை என்று ஞானிகள் கருதுவதில்லை.

யஶ்ச பாகவதம் ஶாஸ்த்ரம் வாசயேத் அர்ததோऽநிஶம் । ஜந்மகோடிக்ரு'தம் பாபம் நஶ்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

யார் பாகவத நூலை அர்த்தத்துடன் இரவு பகலாக வாசிக்கிறாரோ, அவர்கள் கோடிக்கணக்கான பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் அழிகின்றன; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஶ்லோகார்தம் ஶ்லோகபாதம் வா படேத் பாகவதம் ச யஃ । நித்யம் புண்யம் அவாப்நோதி ராஜஸூயாஶ்வமேதயோஃ

பாகவதத்திலிருந்து அரைச் சுலோகம் அல்லது கால்சுலோகம் தினமும் வாசிப்பவர், ராஜசூயமும் அசுவமேதமும் தரும் புண்ணியத்திற்குச் சமமான புண்ணியத்தை அடைவார்.

உக்தம் பாகவதம் நித்யம் க்ரு'தம் ச ஹரிசிந்தநம் । துலஸீபோஷணம் சைவ தேநூநாம் ஸேவநம் ஸமம்

பாகவதத்தை தினமும் வாசிப்பதும், ஹரியை நினைவில் கொள்ளுவதும், துளசியை வளர்ப்பதும், பசுக்களைப் பராமரிப்பதும்—இவை அனைத்தும் சமமானவை.

அந்தகாலே து யேநைவ ஶ்ரூயதே ஶுகஶாஸ்த்ரவாக் । ப்ரீத்யா தஸ்யைவ வைகுண்டம் கோவிந்தோऽபி ப்ரயச்சதி

இறுதிக் காலத்தில், யார் பக்தியுடன் சுகரின் நூல் வார்த்தைகளைக் கேட்கிறாரோ, அவருக்கு வைகுண்டத்தை கோவிந்தன் தானாக வழங்குவார்.

ஹேமஸிம்ஹயுதம் சைதத் வைஷ்ணவாய ததாதி ச । க்ரு'ஷ்ணேந ஸஹ ஸாயுஜ்யம் ஸ புமாந் லபதே த்ருவம்

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிங்காசனத்துடன் இந்த பாகவதத்தை ஒரு வைஷ்ணவருக்கு வழங்கும் ஒருவர், கிருஷ்ணனுடன் ஒன்றாகும் நிலையை உறுதியாக அடைவார்.

(வஸம்ததிலகா) ஆஜந்மமாத்ரமபி யேந ஶடேந கிம்சித் சித்தம் விதாய ஶுகஶாஸ்த்ரகதா ந பீதா । சாண்டாலவத் ச கரவத் பத தேந நீதம் மித்யா ஸ்வஜந்ம ஜநநீ ஜநிதுஃகபாஜா

ஒருவன் பிறப்பிலிருந்தே, வஞ்சக மனதுடன் சுகரின் நூல் கதையை ஒரு முறையும் அனுபவிக்காமல் வாழ்ந்தால், அவன் சண்டாளனோ கழுதையோ போல வாழ்கிறான்; அவனது பிறப்பு வீணாகும், அவன் தாயார் பெற்ற வேதனை பயனற்றதாகும்.

ஜீவச்சவோ நிகதிதஃ ஸ து பாபகர்மா யேந ஶ்ருதம் ஶுககதாவசநம் ந கிம்சித் । திக் தம் நரம் பஶுஸமம் புவி பாரரூபம் ஏவம் வதந்தி திவி தேவஸமாஜமுக்யாஃ

பாவமான செய்கைகள் உடையவன், சுகதேவரின் கதைகளை ஒரு சொல் கூட கேளாதவன், உயிரோடு இருந்தாலும் சடலமாக இருப்பவன் என்று கூறப்படுகிறான். அவனை இந்த உலகில் ஒரு மிருகம் போல, பூமிக்கு பாரமாக இருப்பவன் என்று சொர்க்கத்தில் உள்ள தேவர்கள் எல்லோரும் கண்டிக்கிறார்கள்.

(அநுஷ்டுப்) துர்லபைவ கதா லோகே ஶ்ரீமத்‌பாகவதோத்‌பவா । கோடிஜந்மஸமுத்தேந புண்யேநைவ து லப்யதே

இந்த உலகில் ஸ்ரீமத்பாகவதம் தோன்றிய கதை மிகவும் அரிதானது; கோடி கோடி பிறவிகளில் சேகரித்த புண்ணியத்தால் மட்டுமே அதை பெற முடியும்.