ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

கணம் ஸாம்வர்தகம் நாம மேகாநாம் சாந்தகாரிணாம் । இந்த்ரஃ ப்ரசோதயத் க்ருத்தோ வாக்யம் சாஹேஶமாந்யுத

அழிவை ஏற்படுத்தும் சாம்வர்த்தக மேகங்களை, கோபத்தில் இந்திரன் தூண்டினான்; அதேபோல் கட்டளையுடன் சில வார்த்தைகளும் கூறினான்.

அஹோ ஶ்ரீமதமாஹாத்ம்யம் கோபாநாம் காநநௌகஸாம் । க்ரு'ஷ்ணம் மர்த்யமுபாஶ்ரித்ய யே சக்ருர்தேவஹேலநம்

அஹா! காடில் வாழும் கோபர்களின் பெருமையும், ஆணவமும்! அவர்கள் மனிதராகப் பிறந்த கிருஷ்ணனை நம்பி, தேவர்களை அவமதித்தார்கள்.

யதாத்ரு'டைஃ கர்மமயைஃ க்ரதுபிர்நாமநௌநிபைஃ । வித்யாம் ஆந்வீக்ஷிகீம் ஹித்வா திதீர்ஷந்தி பவார்ணவம்

சிலர், ஆராய்ச்சி ஞானத்தை விட்டு விட்டு, வலிமையான கர்மங்களும், பெயர்களும் கொண்ட யாகங்களைச் செய்து, பிறவி கடலை கடக்க விரும்புவது போல்,

வாசாலம் பாலிஶம் ஸ்தப்தம் அஜ்ஞம் பண்டிதமாநிநம் । க்ரு'ஷ்ணம் மர்த்யமுபாஶ்ரித்ய கோபா மே சக்ருரப்ரியம்

பேசும் பழக்கம் கொண்ட, குழந்தை மனம் கொண்ட, அகந்தை நிறைந்த, அறியாதவன் என்று கருதும் கிருஷ்ணனை நம்பி, கோபர்கள் எனக்கு தீங்கு செய்தார்கள்.

ஏஷாம் ஶ்ரியாவலிப்தாநாம் க்ரு'ஷ்ணேநாத்மாபிதாத்மநாம் । துநுத ஶ்ரீமதஸ்தம்பம் பஶூந் நயத ஸங்‌க்ஷயம்

இவர்கள் செல்வத்தில் மயங்கி, கிருஷ்ணனால் பெருமை கொண்டவர்கள். இவர்களின் செல்வ ஆணவத்தை நீக்கி, அவர்களுடைய மாடுகளை அழிக்கச் செய்யுங்கள்.

அஹம் சைராவதம் நாகம் ஆருஹ்யாநுவ்ரஜே வ்ரஜம் । மருத்‍கணைர்மஹாவேகைஃ நந்தகோஷ்டஜிகாம்ஸயா

நான் ஐராவதம் என்ற யானையில் ஏறி, வலிமை மிகுந்த மாருதகணங்களுடன், நந்தனின் கோபகிராமத்தை அழிக்க விரைந்து செல்கிறேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்தம் மகவதாऽऽஜ்ஞப்தா மேகா நிர்முக்தபந்தநாஃ । நந்தகோகுலமாஸாரைஃ பீடயாமாஸுரோஜஸா

இவ்வாறு மகவான் கட்டளையிட்டபோது, கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபட்ட மேகங்கள், நந்தகோபர்களின் கிராமத்தில் கனமழையால் துன்பம் கொடுத்தன.

வித்யோதமாநா வித்யுத்‌பிஃ ஸ்தநந்தஃ ஸ்தநயித்‍நுபிஃ । தீவ்ரைர்மருத்‍கணைர்நுந்நா வவ்ரு'ஷுர்ஜலஶர்கராஃ

மின்னலால் ஒளிர்ந்தும், இடியால் முழங்கியும், கடும் காற்றால் இட்டும், அந்த மேகங்கள் தண்ணீரும், பனிக்கட்டிகளும் பொழிந்தன.

ஸ்தூணாஸ்தூலா வர்ஷதாரா முஞ்சத்ஸ்வப்ரேஷ்வ-பீக்ஷ்ணஶஃ । ஜலௌகைஃ ப்லாவ்யமாநா பூஃ நாத்ரு'ஶ்யத நதோந்நதம்

மிகவும் தடித்தும், மெல்லியதும் ஆன மழைத் தாரைகள், இடைவிடாது பள்ளங்களில் விழ, தண்ணீரின் பெருக்கால் நிலம் கீழும் மேலுமாகத் தெரியாமல் மறைந்தது.

அத்யாஸாராதிவாதேந பஶவோ ஜாதவேபநாஃ । கோபா கோப்யஶ்ச ஶீதார்தா கோவிந்தம் ஶரணம் யயுஃ

அதிகமான, கடும் காற்றால் மிருகங்கள் நடுங்கின. ஆயர்கள், ஆய்ச்சியரும் கடும் குளிரால் துடித்துக் கொண்டு, கோவிந்தனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்கள்.

ஶிரஃ ஸுதாம்ஶ்ச காயேந ப்ரச்சாத்யா ஸாரபீடிதாஃ । வேபமாநா பகவதஃ பாதமூலமுபாயயுஃ

தங்கள் தலைகளையும் பிள்ளைகளையும் உடலால் மூடி, அந்த புயலால் வருந்தி நடுங்கிய அவர்கள், பகவானின் பாதத்தடத்தில் வந்து சேர்ந்தார்கள்.

க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாபாக த்வந்நாதம் கோகுலம் ப்ரபோ । த்ராதுமர்ஹஸி தேவாந்நஃ குபிதாத் பக்தவத்ஸல

கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, பெரும் பாக்கியசாலி, எங்கள் கோகுலம் உன்னால் பாதுகாக்கப்படுகிறது; பக்தர்களை நேசிப்பவனே, தேவர்கள் கோபத்திலிருந்து எங்களை நீ காப்பாற்ற வேண்டும்.

ஶிலாவர்ஷாநிபாதேந ஹந்யமாநமசேதநம் । நிரீக்ஷ்ய பகவாந் மேநே குபிதேந்த்ரக்ரு'தம் ஹரிஃ

பாறைகள் மழையாக விழுந்து உயிரில்லாதவர்கள் வீழ்ந்ததை பார்த்த பகவான் ஹரி, இது இந்திரனின் கோபத்தால் ஏற்பட்டது என்று உணர்ந்தார்.

அபர்த்த்வத்யுல்பணம் வர்ஷம் அதிவாதம் ஶிலாமயம் । ஸ்வயாகே விஹதேऽஸ்மாபிஃ இந்த்ரோ நாஶாய வர்ஷதி

நாம் நடத்திய யாகம் நின்றுவிட்டதால், இந்திரன் எங்களை அழிக்க விரும்பி, இந்த விசித்திரமான, கடும், கல்லுடன் கூடிய மழையையும் புயலையும் பொழிகிறான்.

தத்ர ப்ரதிவிதிம் ஸம்யக் ஆத்மயோகேந ஸாதயே । லோகேஶமாநிநாம் மௌட்யாத் ஹநிஷ்யே ஶ்ரீமதம் தமஃ

இங்கே, என் தனிப்பெரும் யோகசக்தியால் இதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்போகிறேன்; உலகத்தில் தங்களை தலைவரென்று கருதும் அறியாமையால் வந்த பெருமையை நான் அழித்து விடுவேன்.

ந ஹி ஸத்‍பாவயுக்தாநாம் ஸுராணாமீஶவிஸ்மயஃ । மத்தோऽஸதாம் மாநபங்‌கஃ ப்ரஶமாயோபகல்பதே

உண்மையில் நல்ல குணமுள்ள தேவர்களுக்கு இறைவனைக் கண்டு ஆச்சரியம் இல்லை; ஆனால் தகுதியில்லாதவர்களுக்கு, அவர்களின் பெருமை உடையும்போது அமைதி கிடைக்கும்.

தஸ்மாத் மச்சரணம் கோஷ்டம் மந்நாதம் மத்பரிக்ரஹம் । கோபாயே ஸ்வாத்மயோகேந ஸோऽயம் மே வ்ரத ஆஹிதஃ

எனவே, என்னை அடைக்கலமாக கொண்ட, என்னை ஆண்டவனாக கருதும், நான் ஏற்றுக்கொண்ட இந்த ஆயர் குடியை என் யோகசக்தியால் காப்பாற்றுவேன்; இதுவே என் உறுதி.

இத்யுக்த்வைகேந ஹஸ்தேந க்ரு'த்வா கோவர்தநாசலம் । ததார லீலயா க்ரு'ஷ்ணஃ சத்ராகமிவ பாலகஃ

இவ்வாறு கூறி, கிருஷ்ணன் ஒரு கையால் கோவர்த்தனமலையை எளிதாக ஒரு குடையைப் போல தூக்கினார்.

அதாஹ பகவாந் கோபாந் ஹேऽம்ப தாத வ்ரஜௌகஸஃ । யதோபஜோஷம் விஶத கிரிகர்தம் ஸகோதநாஃ

பின்னர் பகவான் ஆயர்களிடம் கூறினார்: "அம்மா, அப்பா, வ்ரஜவாசிகள், உங்கள் மாடுகளுடன் மலையின் பள்ளத்தாக்கிற்குள் உங்களுக்கு வசதியாக செல்லுங்கள்."

ந த்ராஸ இஹ வஃ கார்யோ மத்தஸ்தாத்ரிநிபாதநே । வாதவர்ஷபயேநாலம் தத்த்ராணம் விஹிதம் ஹி வஃ

"என் கையிலிருந்து மலை விழும் என்று, அல்லது புயல், மழை என்று நீங்கள் பயப்பட வேண்டாம்; உங்களுக்கு பாதுகாப்பு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுவிட்டது."

ததா நிர்விவிஶுர்கர்தம் க்ரு'ஷ்ணாஶ்வாஸிதமாநஸஃ । யதாவகாஶம் ஸதநாஃ ஸவ்ரஜாஃ ஸோபஜீவிநஃ

கிருஷ்ணன் தைரியம் அளித்ததால், வ்ரஜவாசிகள் தங்கள் செல்வம், குடும்பம், சார்ந்தவர்கள் உடன், இடம் இருந்த அளவுக்கு அந்த பள்ளத்தாக்கிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

க்ஷுத்த்ரு'ட்வ்யதாம் ஸுகாபேக்ஷாம் ஹித்வா தைர்வ்ரஜவாஸிபிஃ । வீக்ஷ்யமாணோ ததாவத்ரிம் ஸப்தாஹம் நாசலத் பதாத்

பசி, தாகம், வலி, சௌகரியம் எனும் ஆசைகளை விட்டுவிட்டு, வ்ரஜவாசிகள் கிருஷ்ணன் ஏழு நாட்கள் மலையைத் தூக்கி நிற்பதை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

க்ரு'ஷ்ணயோகாநுபாவம் தம் நிஶம்யேந்த்ரோऽதிவிஸ்மிதஃ । நிஃஸ்தம்போ ப்ரஷ்டஸங்‌கல்பஃ ஸ்வாந் மேகாந் ஸம்ந்யவாரயத்

கிருஷ்ணனின் அற்புதமான யோகசக்தியை அறிந்து, இந்திரன் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் உறைந்து, மன உறுதி குலைந்து, மேகங்களை திரும்ப அழைத்தான்.

கம் வ்யப்ரமுதிதாதித்யம் வாதவர்ஷம் ச தாருணம் । நிஶம்யோபரதம் கோபாந் கோவர்தநதரோऽப்ரவீத் நிர்யாத த்யஜத த்ராஸம் கோபாஃ ஸஸ்த்ரீதநார்பகாஃ । உபாரதம் வாதவர்ஷம் வ்யுதப்ராயாஶ்ச நிம்நகாஃ

வானம் தெளிந்து, சூரியன் பிரகாசித்து, கடும் புயலும் மழையும் நின்றதும், கோவர்த்தனத்தை தூக்கியவன் ஆயர்களிடம் கூறினான்: "ஆயர்களே, உங்கள் மனைவிகள், செல்வம், பிள்ளைகள் உடன் வெளியே வாருங்கள்; பயம் வேண்டாம். புயலும் மழையும் நின்றுவிட்டது, நதிகளும் குறைந்துவிட்டன."

ததஸ்தே நிர்யயுர்கோபாஃ ஸ்வம் ஸ்வமாதாய கோதநம் । ஶகடோடோபகரணம் ஸ்த்ரீபாலஸ்தவிராஃ ஶநைஃ

பின்னர் ஆயர்கள் தங்கள் தத்தம் மாடுகள், வண்டிகள், பொருட்கள், பெண்கள், பிள்ளைகள், மூப்பர்கள் உடன் மெதுவாக வெளியே வந்தார்கள்.

பகவாநபி தம் ஶைலம் ஸ்வஸ்தாநே பூர்வவத்ப்ரபுஃ । பஶ்யதாம் ஸர்வபூதாநாம் ஸ்தாபயாமாஸ லீலயா

பகவான் அந்த மலையை முன்புபோல், எல்லா உயிர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, விளையாட்டாக மீண்டும் அதே இடத்தில் வைத்தார்.

( மிஶ்ர ) தம் ப்ரேமவேகாந் நிப்ரு'தா வ்ரஜௌகஸோ யதா ஸமீயுஃ பரிரம்பணாதிபிஃ । கோப்யஶ்ச ஸஸ்நேஹமபூஜயந் முதா தத்யக்ஷதாத்‌பிர்யுயுஜுஃ ஸதாஶிஷஃ

அன்பு மிகுதியால் வ்ரஜவாசிகள் அமைதியாக வந்து கிருஷ்ணனை அணைத்தார்கள்; ஆய்ச்சியர் மனமார்ந்த பாசத்துடன் மகிழ்ச்சியோடு வழிபட்டு, தயிரும் அகண்ட அரிசியும் அர்ப்பணித்து, எப்போதும் நல்ல ஆசீர்வாதங்களை வழங்கினார்கள்.

( அநுஷ்டுப் ) யஶோதா ரோஹிணீ நந்தோ ராமஶ்ச பலிநாம் வரஃ । க்ரு'ஷ்ணமாலிங்‌க்ய யுயுஜுஃ ஆஶிஷஃ ஸ்நேஹகாதராஃ

யசோதா, ரோகிணி, நந்தன், மற்றும் பலவரத்தில் முதன்மைபிடித்த ராமர் ஆகியோர், கிருஷ்ணனை அன்போடு அணைத்து, மிகுந்த பாசத்துடன் மனமார்ந்த ஆசிகள் கூறினார்கள்.

திவி தேவகணாஃ ஸித்தாஃ ஸாத்யா கந்தர்வசாரணாஃ । துஷ்டுவுர்முமுசுஸ்துஷ்டாஃ புஷ்பவர்ஷாணி பார்திவ

வானுலகத்தில் தேவர்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள், கந்தர்வர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோர் மகிழ்ச்சியுடன் கிருஷ்ணனைப் புகழ்ந்து, பூமியில் மலர்களை மழையாக பொழிந்தனர்.