ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

(அநுஷ்டுப்) அத த்வமஸி நோ ப்ரஹ்மந் பரமாத்மந் விபஶ்சிதாம் । விஶ்வம் ருத்ரபயத்வஸ்தம் அகுதஶ்சித்‍பயா கதிஃ

ஆகவே, பிரம்மனே, பரமாத்மா, அறிவாளிகளுக்குச் சரணாக இருப்பவன் நீயே; உலகம் ருத்ரனுடைய பயத்தில் நடுங்கும் போது, நீ எந்த பயமும் இல்லாத பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய்.

இதம் ஜபத பத்ரம் வோ விஶுத்தா ந்ரு'பநந்தநாஃ । ஸ்வதர்மமநுதிஷ்டந்தோ பகவதி அர்பிதாஶயாஃ

மன்னர்களின் மகன்களே, நீங்கள் தூய்மையாக இருந்து, உங்கள் சொந்த கடமைகளைச் செய்து, உங்கள் எண்ணங்களை பகவானிடம் அர்ப்பணித்து, இதை ஜபியுங்கள்; எல்லாம் நன்மையாக இருக்கட்டும்.

தமேவாத்மாநமாத்மஸ்தம் ஸர்வபூதேஷ்வவஸ்திதம் । பூஜயத்வம் க்ரு'ணந்தஶ்ச த்யாயந்தஶ்சாஸக்ரு'த்தரிம்

உடலுக்குள் இருக்கும் ஆன்மாவாகவும், எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கும் அவனை, நீங்கள் எப்போதும் புகழ்ந்து, தியானித்து, வழிபடுங்கள்.

யோகாதேஶமுபாஸாத்ய தாரயந்தோ முநிவ்ரதாஃ । ஸமாஹிததியஃ ஸர்வ ஏததப்யஸதாத்ரு'தாஃ

யோக உபதேசத்தைப் பெற்றபின், முனிவர்களின் விரதங்களைப் பின்பற்றி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நீங்கள் அனைவரும் இதை மரியாதையுடன் பயிற்சி செய்யுங்கள்.

இதமாஹ புராஸ்மாகம் பகவாந்விஶ்வஸ்ரு'க்பதிஃ । ப்ரு'க்வாதீநாம் ஆத்மஜாநாம் ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ ஸம்ஸிஸ்ரு'க்ஷதாம்

பழைய காலத்தில், உலகை உருவாக்கும் ஆண்டவன், ப்ருகுவும் மற்றவர்களும் மக்களை உருவாக்க விரும்பியபோது, நம்மிடம் இவ்வாறு கூறினார்.

தே வயம் நோதிதாஃ ஸர்வே ப்ரஜாஸர்கே ப்ரஜேஶ்வராஃ । அநேந த்வஸ்ததமஸஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷ்மோ விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

நாங்கள் எல்லாம் மக்களை உருவாக்கும் பொழுது தூண்டப்படவில்லை; ஆனால், இதனால் இருள் அகற்றப்பட்டு, பலவிதமான உயிர்களை உருவாக்க விரும்புகிறோம்.

அதேதம் நித்யதா யுக்தோ ஜபந் அவஹிதஃ புமாந் । அசிராத் ஶ்ரேய ஆப்நோதி வாஸுதேவபராயணஃ

யார் எப்போதும் மனதை ஒன்றாக வைத்து, கவனமாக இதை உச்சரிக்கிறாரோ, அவர் வாசுதேவனை முழுமையாக நேசித்து விரைவில் உயர்ந்த நன்மையை அடைவார்.

ஶ்ரேயஸாமிஹ ஸர்வேஷாம் ஜ்ஞாநம் நிஃஶ்ரேயஸம் பரம் । ஸுகம் தரதி துஷ்பாரம் ஜ்ஞாநநௌர்வ்யஸநார்ணவம்

இங்கு, எல்லோருக்கும் மிக உயர்ந்த நன்மை தரும் ஞானமே சிறந்த நன்மை. அந்த ஞானம் என்ற படகில் ஏறி, கடக்க முடியாத துன்பக் கடலை எளிதாக கடக்க முடியும்.

ய இமம் ஶ்ரத்தயா யுக்தோ மத்‍கீதம் பகவத்ஸ்தவம் । அதீயாநோ துராராத்யம் ஹரிம் ஆராதயத்யஸௌ

யார் நம்பிக்கையுடன், நான் பாடிய பகவானை புகழும் இந்தப் பாடலை உச்சரிக்கிறாரோ, அவர் சாதாரணமாக அடைய முடியாத ஹரியை வழிபடுகிறார்.

விந்ததே புருஷோऽமுஷ்மாத் யத்யத் இச்சத்யஸத்வரம் । மத்‍கீதகீதாத்ஸுப்ரீதாத் ஶ்ரேயஸாமேகவல்லபாத்

யார் இதை மனமார விரும்புகிறார்களோ, அவர்கள் நான் பாடிய இந்த உயர்ந்த நன்மைக்கு பிரியமான பாடலால் விரைவில் தங்கள் விருப்பங்களைப் பெறுவார்கள்.

இதம் யஃ கல்ய உத்தாய ப்ராஞ்ஜலிஃ ஶ்ரத்தயாந்விதஃ । ஶ்ரு'ணுயாத் ஶ்ராவயேந்மர்த்யோ முச்யதே கர்மபந்தநைஃ

யார் காலையில் எழுந்து, கைவிரல்கள் கூப்பி, நம்பிக்கையுடன் இதை கேட்கிறார்களோ அல்லது பிறருக்குக் கேட்பிக்கிறார்களோ, அவர்கள் கர்ம பந்தங்களிலிருந்து விடுபடுவார்கள்.

கீதம் மயேதம் நரதேவநந்தநாஃ பரஸ்ய பும்ஸஃ பரமாத்மநஃ ஸ்தவம் । ஜபந்த ஏகாக்ரதியஸ்தபோ மஹத் சரத்வமந்தே தத ஆப்ஸ்யதேப்ஸிதம்

மனித தேவகுமாரர்களே, நான் பாடிய இந்தப் பாடல், பரமாத்மாவான பரம்பொருளை புகழும் பாடல். மனதை ஒருமைப்படுத்தி இதை ஜபம் செய்து, தவமாகச் செய்து, கடைசியில் நீங்கள் விரும்பியதை அடைவீர்கள்.

கோபாந் முஸலதாராவர்ஷம் வர்ஷதீந்த்ரே வ்ரஜௌகஸாம் ரக்ஷணார்தம் கோவர்தநதாரணம் - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இந்த்ரஸ்ததாऽऽத்மநஃ பூஜாம் விஜ்ஞாய விஹதாம் ந்ரு'ப । கோபேப்யஃ க்ரு'ஷ்ணநாதேப்யோ நந்தாதிப்யஶ்சுகோப ஹ

கோபத்தால், இந்திரன், முசலம் போன்ற கனமழையை பொழிந்து, வ்ரஜவாசிகளைக் காக்கவும், கோவர்த்தனத்தை தூக்கவும் செய்தான்.

கணம் ஸாம்வர்தகம் நாம மேகாநாம் சாந்தகாரிணாம் । இந்த்ரஃ ப்ரசோதயத் க்ருத்தோ வாக்யம் சாஹேஶமாந்யுத

அழிவை ஏற்படுத்தும் சாம்வர்த்தக மேகங்களை, கோபத்தில் இந்திரன் தூண்டினான்; அதேபோல் கட்டளையுடன் சில வார்த்தைகளும் கூறினான்.

அஹோ ஶ்ரீமதமாஹாத்ம்யம் கோபாநாம் காநநௌகஸாம் । க்ரு'ஷ்ணம் மர்த்யமுபாஶ்ரித்ய யே சக்ருர்தேவஹேலநம்

அஹா! காடில் வாழும் கோபர்களின் பெருமையும், ஆணவமும்! அவர்கள் மனிதராகப் பிறந்த கிருஷ்ணனை நம்பி, தேவர்களை அவமதித்தார்கள்.

யதாத்ரு'டைஃ கர்மமயைஃ க்ரதுபிர்நாமநௌநிபைஃ । வித்யாம் ஆந்வீக்ஷிகீம் ஹித்வா திதீர்ஷந்தி பவார்ணவம்

சிலர், ஆராய்ச்சி ஞானத்தை விட்டு விட்டு, வலிமையான கர்மங்களும், பெயர்களும் கொண்ட யாகங்களைச் செய்து, பிறவி கடலை கடக்க விரும்புவது போல்,

வாசாலம் பாலிஶம் ஸ்தப்தம் அஜ்ஞம் பண்டிதமாநிநம் । க்ரு'ஷ்ணம் மர்த்யமுபாஶ்ரித்ய கோபா மே சக்ருரப்ரியம்

பேசும் பழக்கம் கொண்ட, குழந்தை மனம் கொண்ட, அகந்தை நிறைந்த, அறியாதவன் என்று கருதும் கிருஷ்ணனை நம்பி, கோபர்கள் எனக்கு தீங்கு செய்தார்கள்.

ஏஷாம் ஶ்ரியாவலிப்தாநாம் க்ரு'ஷ்ணேநாத்மாபிதாத்மநாம் । துநுத ஶ்ரீமதஸ்தம்பம் பஶூந் நயத ஸங்‌க்ஷயம்

இவர்கள் செல்வத்தில் மயங்கி, கிருஷ்ணனால் பெருமை கொண்டவர்கள். இவர்களின் செல்வ ஆணவத்தை நீக்கி, அவர்களுடைய மாடுகளை அழிக்கச் செய்யுங்கள்.

அஹம் சைராவதம் நாகம் ஆருஹ்யாநுவ்ரஜே வ்ரஜம் । மருத்‍கணைர்மஹாவேகைஃ நந்தகோஷ்டஜிகாம்ஸயா

நான் ஐராவதம் என்ற யானையில் ஏறி, வலிமை மிகுந்த மாருதகணங்களுடன், நந்தனின் கோபகிராமத்தை அழிக்க விரைந்து செல்கிறேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்தம் மகவதாऽऽஜ்ஞப்தா மேகா நிர்முக்தபந்தநாஃ । நந்தகோகுலமாஸாரைஃ பீடயாமாஸுரோஜஸா

இவ்வாறு மகவான் கட்டளையிட்டபோது, கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபட்ட மேகங்கள், நந்தகோபர்களின் கிராமத்தில் கனமழையால் துன்பம் கொடுத்தன.

வித்யோதமாநா வித்யுத்‌பிஃ ஸ்தநந்தஃ ஸ்தநயித்‍நுபிஃ । தீவ்ரைர்மருத்‍கணைர்நுந்நா வவ்ரு'ஷுர்ஜலஶர்கராஃ

மின்னலால் ஒளிர்ந்தும், இடியால் முழங்கியும், கடும் காற்றால் இட்டும், அந்த மேகங்கள் தண்ணீரும், பனிக்கட்டிகளும் பொழிந்தன.

ஸ்தூணாஸ்தூலா வர்ஷதாரா முஞ்சத்ஸ்வப்ரேஷ்வ-பீக்ஷ்ணஶஃ । ஜலௌகைஃ ப்லாவ்யமாநா பூஃ நாத்ரு'ஶ்யத நதோந்நதம்

மிகவும் தடித்தும், மெல்லியதும் ஆன மழைத் தாரைகள், இடைவிடாது பள்ளங்களில் விழ, தண்ணீரின் பெருக்கால் நிலம் கீழும் மேலுமாகத் தெரியாமல் மறைந்தது.

அத்யாஸாராதிவாதேந பஶவோ ஜாதவேபநாஃ । கோபா கோப்யஶ்ச ஶீதார்தா கோவிந்தம் ஶரணம் யயுஃ

அதிகமான, கடும் காற்றால் மிருகங்கள் நடுங்கின. ஆயர்கள், ஆய்ச்சியரும் கடும் குளிரால் துடித்துக் கொண்டு, கோவிந்தனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்கள்.

ஶிரஃ ஸுதாம்ஶ்ச காயேந ப்ரச்சாத்யா ஸாரபீடிதாஃ । வேபமாநா பகவதஃ பாதமூலமுபாயயுஃ

தங்கள் தலைகளையும் பிள்ளைகளையும் உடலால் மூடி, அந்த புயலால் வருந்தி நடுங்கிய அவர்கள், பகவானின் பாதத்தடத்தில் வந்து சேர்ந்தார்கள்.

க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாபாக த்வந்நாதம் கோகுலம் ப்ரபோ । த்ராதுமர்ஹஸி தேவாந்நஃ குபிதாத் பக்தவத்ஸல

கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, பெரும் பாக்கியசாலி, எங்கள் கோகுலம் உன்னால் பாதுகாக்கப்படுகிறது; பக்தர்களை நேசிப்பவனே, தேவர்கள் கோபத்திலிருந்து எங்களை நீ காப்பாற்ற வேண்டும்.

ஶிலாவர்ஷாநிபாதேந ஹந்யமாநமசேதநம் । நிரீக்ஷ்ய பகவாந் மேநே குபிதேந்த்ரக்ரு'தம் ஹரிஃ

பாறைகள் மழையாக விழுந்து உயிரில்லாதவர்கள் வீழ்ந்ததை பார்த்த பகவான் ஹரி, இது இந்திரனின் கோபத்தால் ஏற்பட்டது என்று உணர்ந்தார்.

அபர்த்த்வத்யுல்பணம் வர்ஷம் அதிவாதம் ஶிலாமயம் । ஸ்வயாகே விஹதேऽஸ்மாபிஃ இந்த்ரோ நாஶாய வர்ஷதி

நாம் நடத்திய யாகம் நின்றுவிட்டதால், இந்திரன் எங்களை அழிக்க விரும்பி, இந்த விசித்திரமான, கடும், கல்லுடன் கூடிய மழையையும் புயலையும் பொழிகிறான்.

தத்ர ப்ரதிவிதிம் ஸம்யக் ஆத்மயோகேந ஸாதயே । லோகேஶமாநிநாம் மௌட்யாத் ஹநிஷ்யே ஶ்ரீமதம் தமஃ

இங்கே, என் தனிப்பெரும் யோகசக்தியால் இதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்போகிறேன்; உலகத்தில் தங்களை தலைவரென்று கருதும் அறியாமையால் வந்த பெருமையை நான் அழித்து விடுவேன்.

ந ஹி ஸத்‍பாவயுக்தாநாம் ஸுராணாமீஶவிஸ்மயஃ । மத்தோऽஸதாம் மாநபங்‌கஃ ப்ரஶமாயோபகல்பதே

உண்மையில் நல்ல குணமுள்ள தேவர்களுக்கு இறைவனைக் கண்டு ஆச்சரியம் இல்லை; ஆனால் தகுதியில்லாதவர்களுக்கு, அவர்களின் பெருமை உடையும்போது அமைதி கிடைக்கும்.