ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யோ மாயயேதம் புருரூபயாஸ்ரு'ஜத் பிபர்தி பூயஃ க்ஷபயத்யவிக்ரியஃ । யத்‍பேதபுத்திஃ ஸதிவாத்மதுஃஸ்தயா த்வமாத்மதந்த்ரம் பகவந்ப்ரதீமஹி

உன் மாயையால் இந்த பல வடிவங்களைக் கொண்ட உலகத்தை உருவாக்கி, பாதுகாத்து, மீண்டும் அழிக்கிறாய்; நீ எந்த மாற்றமும் இல்லாதவன். வேறுபாடு என்பது மனத்தின் நிலைமையால் தோன்றும்; எங்கள் ஆண்டவரே, நீ சுயாதீனமானவன் என்பதை நாங்கள் அறிகிறோம்.

க்ரியாகலாபைரிதமேவ யோகிநஃ ஶ்ரத்தாந்விதாஃ ஸாது யஜந்தி ஸித்தயே । பூதேந்த்ரியாந்தஃகரணோபலக்ஷிதம் வேதே ச தந்த்ரே ச தே ஏவ கோவிதாஃ

நம்பிக்கையுடன் யோகிகள் பலவகை யாகங்கள் செய்து உன்னை மட்டுமே வழிபடுகிறார்கள்; நீ எல்லா உயிர்களிலும், அறிவிலும், மனத்திலும் காணப்படுகிறாய்; வேதம் மற்றும் தந்திரம் அறிந்தவர்கள் இதை அறிவார்கள்.

த்வமேக ஆத்யஃ புருஷஃ ஸுப்தஶக்திஃ தயா ரஜஃஸத்த்வதமோ விபித்யதே । மஹாநஹம் கம் மருதக்நிவார்தராஃ ஸுரர்ஷயோ பூதகணா இதம் யதஃ

நீ ஒருவனே ஆதிப் புருஷன்; உன் சக்தி மறைந்திருக்கும். அதனால் ரஜஸ், சத்த்வம், தமஸ் என மூன்று குணங்கள் பிரிக்கப்படுகின்றன; உன்னிலிருந்து மகத், அகங்காரம், ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு, நீர், பூமி, தேவர்கள், முனிவர்கள், எல்லா உயிர்களும் தோன்றுகின்றன.

ஸ்ரு'ஷ்டம் ஸ்வஶக்த்யேதமநுப்ரவிஷ்டஃ சதுர்விதம் புரமாத்மாம்ஶகேந । அதோ விதுஸ்தம் புருஷம் ஸந்தமந்தஃ புங்‌க்தே ஹ்ரு'ஷீகைர்மது ஸாரகம் யஃ

உன் சக்தியால் இந்த படைப்பில் நுழைந்து, நான்கு வகை உடல்களில் ஆன்மாவின் ஒரு பகுதியாய் தங்கி இருக்கிறாய்; உள்ளுக்குள் இருப்பவன், அறிவாளிகள் உணர்கிறார்கள், அவன் அறிவை உணர்ச்சிகளால் அனுபவிக்கிறான்.

ஸ ஏஷ லோகாநதிசண்டவேகோ விகர்ஷஸி த்வம் கலு காலயாநஃ । பூதாநி பூதைரநுமேயதத்த்வோ கநாவலீர்வாயுரிவாவிஷஹ்யஃ

நீ காலத்தின் வேகமான ரதம் போல, எல்லா உலகங்களையும் அடக்க முடியாத சக்தியால் இழுக்கிறாய்; பஞ்சபூதங்கள் மேகம் போல, நீ காற்று போல, தடுக்க முடியாதவன்.

ப்ரமத்தமுச்சைரிதி க்ரு'த்யசிந்தயா ப்ரவ்ரு'த்தலோபம் விஷயேஷு லாலஸம் । த்வமப்ரமத்தஃ ஸஹஸாபிபத்யஸே க்ஷுல்லேலிஹாநோऽஹிரிவாகுமந்தகஃ

மனிதர்கள் தங்கள் செயல்கள், பேராசை, உணர்ச்சி பொருட்கள் பற்றிய ஆசையில் மூழ்கி இருக்கும்போது, நீ எப்போதும் விழிப்புடன், பாம்பு எலியை விழுங்கும் போல், திடீரென அவர்களைப் பிடித்து விடுகிறாய், மரணமே.

கஸ்த்வத்பதாப்ஜம் விஜஹாதி பண்டிதோ யஸ்தேऽவமாநவ்யயமாநகேதநஃ । விஶங்‌கயாஸ்மத்‍குருரர்சதி ஸ்ம யத் விநோபபத்திம் மநவஶ்சதுர்தஶ

புத்திசாலி யார் உன் திருவடிகளை விட்டு விலகுவார்? அங்கு மதிப்பும், பணிவும் நிறைந்திருக்கின்றன. அச்சத்தால் நம்முடைய ஆசான்கள், பதினான்கு மனுக்கள் கூட உன்னை வழிபட்டார்கள்.

(அநுஷ்டுப்) அத த்வமஸி நோ ப்ரஹ்மந் பரமாத்மந் விபஶ்சிதாம் । விஶ்வம் ருத்ரபயத்வஸ்தம் அகுதஶ்சித்‍பயா கதிஃ

ஆகவே, பிரம்மனே, பரமாத்மா, அறிவாளிகளுக்குச் சரணாக இருப்பவன் நீயே; உலகம் ருத்ரனுடைய பயத்தில் நடுங்கும் போது, நீ எந்த பயமும் இல்லாத பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய்.

இதம் ஜபத பத்ரம் வோ விஶுத்தா ந்ரு'பநந்தநாஃ । ஸ்வதர்மமநுதிஷ்டந்தோ பகவதி அர்பிதாஶயாஃ

மன்னர்களின் மகன்களே, நீங்கள் தூய்மையாக இருந்து, உங்கள் சொந்த கடமைகளைச் செய்து, உங்கள் எண்ணங்களை பகவானிடம் அர்ப்பணித்து, இதை ஜபியுங்கள்; எல்லாம் நன்மையாக இருக்கட்டும்.

தமேவாத்மாநமாத்மஸ்தம் ஸர்வபூதேஷ்வவஸ்திதம் । பூஜயத்வம் க்ரு'ணந்தஶ்ச த்யாயந்தஶ்சாஸக்ரு'த்தரிம்

உடலுக்குள் இருக்கும் ஆன்மாவாகவும், எல்லா உயிர்களிலும் இருக்கும் அவனை, நீங்கள் எப்போதும் புகழ்ந்து, தியானித்து, வழிபடுங்கள்.

யோகாதேஶமுபாஸாத்ய தாரயந்தோ முநிவ்ரதாஃ । ஸமாஹிததியஃ ஸர்வ ஏததப்யஸதாத்ரு'தாஃ

யோக உபதேசத்தைப் பெற்றபின், முனிவர்களின் விரதங்களைப் பின்பற்றி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நீங்கள் அனைவரும் இதை மரியாதையுடன் பயிற்சி செய்யுங்கள்.

இதமாஹ புராஸ்மாகம் பகவாந்விஶ்வஸ்ரு'க்பதிஃ । ப்ரு'க்வாதீநாம் ஆத்மஜாநாம் ஸிஸ்ரு'க்ஷுஃ ஸம்ஸிஸ்ரு'க்ஷதாம்

பழைய காலத்தில், உலகை உருவாக்கும் ஆண்டவன், ப்ருகுவும் மற்றவர்களும் மக்களை உருவாக்க விரும்பியபோது, நம்மிடம் இவ்வாறு கூறினார்.

தே வயம் நோதிதாஃ ஸர்வே ப்ரஜாஸர்கே ப்ரஜேஶ்வராஃ । அநேந த்வஸ்ததமஸஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷ்மோ விவிதாஃ ப்ரஜாஃ

நாங்கள் எல்லாம் மக்களை உருவாக்கும் பொழுது தூண்டப்படவில்லை; ஆனால், இதனால் இருள் அகற்றப்பட்டு, பலவிதமான உயிர்களை உருவாக்க விரும்புகிறோம்.

அதேதம் நித்யதா யுக்தோ ஜபந் அவஹிதஃ புமாந் । அசிராத் ஶ்ரேய ஆப்நோதி வாஸுதேவபராயணஃ

யார் எப்போதும் மனதை ஒன்றாக வைத்து, கவனமாக இதை உச்சரிக்கிறாரோ, அவர் வாசுதேவனை முழுமையாக நேசித்து விரைவில் உயர்ந்த நன்மையை அடைவார்.

ஶ்ரேயஸாமிஹ ஸர்வேஷாம் ஜ்ஞாநம் நிஃஶ்ரேயஸம் பரம் । ஸுகம் தரதி துஷ்பாரம் ஜ்ஞாநநௌர்வ்யஸநார்ணவம்

இங்கு, எல்லோருக்கும் மிக உயர்ந்த நன்மை தரும் ஞானமே சிறந்த நன்மை. அந்த ஞானம் என்ற படகில் ஏறி, கடக்க முடியாத துன்பக் கடலை எளிதாக கடக்க முடியும்.

ய இமம் ஶ்ரத்தயா யுக்தோ மத்‍கீதம் பகவத்ஸ்தவம் । அதீயாநோ துராராத்யம் ஹரிம் ஆராதயத்யஸௌ

யார் நம்பிக்கையுடன், நான் பாடிய பகவானை புகழும் இந்தப் பாடலை உச்சரிக்கிறாரோ, அவர் சாதாரணமாக அடைய முடியாத ஹரியை வழிபடுகிறார்.

விந்ததே புருஷோऽமுஷ்மாத் யத்யத் இச்சத்யஸத்வரம் । மத்‍கீதகீதாத்ஸுப்ரீதாத் ஶ்ரேயஸாமேகவல்லபாத்

யார் இதை மனமார விரும்புகிறார்களோ, அவர்கள் நான் பாடிய இந்த உயர்ந்த நன்மைக்கு பிரியமான பாடலால் விரைவில் தங்கள் விருப்பங்களைப் பெறுவார்கள்.

இதம் யஃ கல்ய உத்தாய ப்ராஞ்ஜலிஃ ஶ்ரத்தயாந்விதஃ । ஶ்ரு'ணுயாத் ஶ்ராவயேந்மர்த்யோ முச்யதே கர்மபந்தநைஃ

யார் காலையில் எழுந்து, கைவிரல்கள் கூப்பி, நம்பிக்கையுடன் இதை கேட்கிறார்களோ அல்லது பிறருக்குக் கேட்பிக்கிறார்களோ, அவர்கள் கர்ம பந்தங்களிலிருந்து விடுபடுவார்கள்.

கீதம் மயேதம் நரதேவநந்தநாஃ பரஸ்ய பும்ஸஃ பரமாத்மநஃ ஸ்தவம் । ஜபந்த ஏகாக்ரதியஸ்தபோ மஹத் சரத்வமந்தே தத ஆப்ஸ்யதேப்ஸிதம்

மனித தேவகுமாரர்களே, நான் பாடிய இந்தப் பாடல், பரமாத்மாவான பரம்பொருளை புகழும் பாடல். மனதை ஒருமைப்படுத்தி இதை ஜபம் செய்து, தவமாகச் செய்து, கடைசியில் நீங்கள் விரும்பியதை அடைவீர்கள்.

கோபாந் முஸலதாராவர்ஷம் வர்ஷதீந்த்ரே வ்ரஜௌகஸாம் ரக்ஷணார்தம் கோவர்தநதாரணம் - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இந்த்ரஸ்ததாऽऽத்மநஃ பூஜாம் விஜ்ஞாய விஹதாம் ந்ரு'ப । கோபேப்யஃ க்ரு'ஷ்ணநாதேப்யோ நந்தாதிப்யஶ்சுகோப ஹ

கோபத்தால், இந்திரன், முசலம் போன்ற கனமழையை பொழிந்து, வ்ரஜவாசிகளைக் காக்கவும், கோவர்த்தனத்தை தூக்கவும் செய்தான்.

கணம் ஸாம்வர்தகம் நாம மேகாநாம் சாந்தகாரிணாம் । இந்த்ரஃ ப்ரசோதயத் க்ருத்தோ வாக்யம் சாஹேஶமாந்யுத

அழிவை ஏற்படுத்தும் சாம்வர்த்தக மேகங்களை, கோபத்தில் இந்திரன் தூண்டினான்; அதேபோல் கட்டளையுடன் சில வார்த்தைகளும் கூறினான்.

அஹோ ஶ்ரீமதமாஹாத்ம்யம் கோபாநாம் காநநௌகஸாம் । க்ரு'ஷ்ணம் மர்த்யமுபாஶ்ரித்ய யே சக்ருர்தேவஹேலநம்

அஹா! காடில் வாழும் கோபர்களின் பெருமையும், ஆணவமும்! அவர்கள் மனிதராகப் பிறந்த கிருஷ்ணனை நம்பி, தேவர்களை அவமதித்தார்கள்.

யதாத்ரு'டைஃ கர்மமயைஃ க்ரதுபிர்நாமநௌநிபைஃ । வித்யாம் ஆந்வீக்ஷிகீம் ஹித்வா திதீர்ஷந்தி பவார்ணவம்

சிலர், ஆராய்ச்சி ஞானத்தை விட்டு விட்டு, வலிமையான கர்மங்களும், பெயர்களும் கொண்ட யாகங்களைச் செய்து, பிறவி கடலை கடக்க விரும்புவது போல்,

வாசாலம் பாலிஶம் ஸ்தப்தம் அஜ்ஞம் பண்டிதமாநிநம் । க்ரு'ஷ்ணம் மர்த்யமுபாஶ்ரித்ய கோபா மே சக்ருரப்ரியம்

பேசும் பழக்கம் கொண்ட, குழந்தை மனம் கொண்ட, அகந்தை நிறைந்த, அறியாதவன் என்று கருதும் கிருஷ்ணனை நம்பி, கோபர்கள் எனக்கு தீங்கு செய்தார்கள்.

ஏஷாம் ஶ்ரியாவலிப்தாநாம் க்ரு'ஷ்ணேநாத்மாபிதாத்மநாம் । துநுத ஶ்ரீமதஸ்தம்பம் பஶூந் நயத ஸங்‌க்ஷயம்

இவர்கள் செல்வத்தில் மயங்கி, கிருஷ்ணனால் பெருமை கொண்டவர்கள். இவர்களின் செல்வ ஆணவத்தை நீக்கி, அவர்களுடைய மாடுகளை அழிக்கச் செய்யுங்கள்.

அஹம் சைராவதம் நாகம் ஆருஹ்யாநுவ்ரஜே வ்ரஜம் । மருத்‍கணைர்மஹாவேகைஃ நந்தகோஷ்டஜிகாம்ஸயா

நான் ஐராவதம் என்ற யானையில் ஏறி, வலிமை மிகுந்த மாருதகணங்களுடன், நந்தனின் கோபகிராமத்தை அழிக்க விரைந்து செல்கிறேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்தம் மகவதாऽऽஜ்ஞப்தா மேகா நிர்முக்தபந்தநாஃ । நந்தகோகுலமாஸாரைஃ பீடயாமாஸுரோஜஸா

இவ்வாறு மகவான் கட்டளையிட்டபோது, கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபட்ட மேகங்கள், நந்தகோபர்களின் கிராமத்தில் கனமழையால் துன்பம் கொடுத்தன.

வித்யோதமாநா வித்யுத்‌பிஃ ஸ்தநந்தஃ ஸ்தநயித்‍நுபிஃ । தீவ்ரைர்மருத்‍கணைர்நுந்நா வவ்ரு'ஷுர்ஜலஶர்கராஃ

மின்னலால் ஒளிர்ந்தும், இடியால் முழங்கியும், கடும் காற்றால் இட்டும், அந்த மேகங்கள் தண்ணீரும், பனிக்கட்டிகளும் பொழிந்தன.

ஸ்தூணாஸ்தூலா வர்ஷதாரா முஞ்சத்ஸ்வப்ரேஷ்வ-பீக்ஷ்ணஶஃ । ஜலௌகைஃ ப்லாவ்யமாநா பூஃ நாத்ரு'ஶ்யத நதோந்நதம்

மிகவும் தடித்தும், மெல்லியதும் ஆன மழைத் தாரைகள், இடைவிடாது பள்ளங்களில் விழ, தண்ணீரின் பெருக்கால் நிலம் கீழும் மேலுமாகத் தெரியாமல் மறைந்தது.