ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தஸ்மாத் ஸம்பூஜயேத்கர்ம ஸ்வபாவஸ்தஃ ஸ்வகர்மக்ரு'த் । அந்ஜஸா யேந வர்தேத ததேவாஸ்ய ஹி தைவதம்

ஆகையால், ஒருவர் தன் இயல்பில் நிலைத்து, தன் கடமைகளைச் செய்து, அதிலேயே இறைவனை வழிபட வேண்டும். ஒருவருக்கு வாழ்வைத் தருவது எது எனில், அதுவே அவனுக்குப் பரம தேவன்.

ஆஜீவ்யைகதரம் பாவம் யஸ்த்வந்யமுபஜீவதி । ந தஸ்மாத் விந்ததே க்ஷேமம் ஜாராந்நார்யஸதீ யதா

ஒருவன் தன் வாழ்வை நடத்த ஒரு வழி இருந்தும், வேறு வழியில் வாழ முயன்றால், அவனால் நன்மை அடைய முடியாது; அது, நல்லொழுக்கமில்லாத பெண் வேறு ஆணிடம் சென்று அமைதியடைய முடியாதது போல்.

வர்தேத ப்ரஹ்மணா விப்ரோ ராஜந்யோ ரக்ஷயா புவஃ । வைஶ்யஸ்து வார்தயா ஜீவேத் ஶூத்ரஸ்து த்விஜஸேவயா

பிராமணன் வேதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ வேண்டும்; அரசர் பூமியைப் பாதுகாப்பதன் மூலம் வாழ வேண்டும்; வைசியர் வியாபாரம் செய்து வாழ வேண்டும்; சூத்திரர் இருமுறை பிறந்தவர்களைச் சேவித்து வாழ வேண்டும்.

க்ரு'ஷிவாணிஜ்யகோரக்ஷா குஸீதம் தூர்யமுச்யதே । வார்தா சதுர்விதா தத்ர வயம் கோவ்ரு'த்தயோऽநிஶம்

விவசாயம், வியாபாரம், பசுக்களைப் பாதுகாப்பது, கடன் கொடுத்து வட்டி வாங்குவது, இசை ஆகியவை நான்கு வகை வாழ்வாதாரங்கள். இதில் நாங்கள் எப்போதும் பசுக்களைப் பாதுகாப்பதில் ஈடுபட்டுள்ளோம்.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி ஸ்தித்யுத்பத்த்யந்தஹேதவஃ । ரஜஸோத்பத்யதே விஶ்வம் அந்யோந்யம் விவிதம் ஜகத்

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்பவை நிலை, தோற்றம், அழிவுக்குக் காரணங்கள். ரஜஸிலிருந்து உலகம் தோன்றுகிறது; இவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று மாறி பலவகை உலகங்கள் உருவாகின்றன.

ரஜஸா சோதிதா மேகா வர்ஷந்த்யம்பூநி ஸர்வதஃ । ப்ரஜாஸ்தைரேவ ஸித்யந்தி மஹேந்த்ரஃ கிம் கரிஷ்யதி

ரஜஸ் தூண்டுதலால் மேகங்கள் எல்லா இடங்களிலும் மழை பொழிகின்றன; அதனால் உயிர்கள் வளர்கின்றன; இந்திரன் என்ன செய்ய முடியும்?

ந நஃ புரோஜநபதா ந க்ராமா ந க்ரு'ஹா வயம் । நித்யம் வநௌகஸஸ்தாத வநஶைலநிவாஸிநஃ தஸ்மாத்‍கவாம் ப்ராஹ்மணாநாம் அத்ரேஶ்சாரப்யதாம் மகஃ । ய இம்த்ரயாகஸம்பாராஃ தைரயம் ஸாத்யதாம் மகஃ

எங்களுக்கு நகரங்கள், கிராமங்கள், வீடுகள் எதுவும் இல்லை; நாங்கள் எப்போதும் காடிலும் மலையிலும் வாழ்கிறோம். ஆகவே, இந்திரனை வழிபட பயன்படுத்திய பொருட்களால் பசுக்கள், பிராமணர்கள், மலையுக்காக யாகம் செய்யுங்கள்.

பச்யந்தாம் விவிதாஃ பாகாஃ ஸூபாந்தாஃ பாயஸாதயஃ । ஸம்யாவாபூபஶஷ்குல்யஃ ஸர்வதோஹஶ்ச க்ரு'ஹ்யதாம்

பலவகை உணவுகள், கூட்டு, பாயசம், மாவு வடை, அப்பம், பால் உணவுகள் அனைத்தும் சமைக்கப்பட வேண்டும்.

ஹூயந்தாமக்நயஃ ஸம்யக் ப்ராஹ்மணைர்ப்ரஹ்மவாதிபிஃ । அந்நம் பஹுகுணம் தேப்யோ தேயம் வோ தேநுதக்ஷிணாஃ

வேதம் அறிந்த பிராமணர்கள் நன்றாக அக்னிக்கு ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; அவர்களுக்கு சிறந்த உணவு மற்றும் பசுக்கள் பரிசாக வழங்கப்பட வேண்டும்.

அந்யேப்யஶ்சாஶ்வசாண்டால பதிதேப்யோ யதார்ஹதஃ । யவஸம் ச கவாம் தத்த்வா கிரயே தீயதாம் பலிஃ

குதிரை பார்த்தவர்கள், சுட்டுவிட்டவர்கள், தாழ்ந்தவர்கள் ஆகியோருக்கும் தகுந்தபடி பரிசுகள் வழங்கப்பட வேண்டும்; பசுக்களுக்கு யவம் கொடுத்து, மலையுக்கும் பலி செலுத்த வேண்டும்.

ஸ்வலங்‌க்ரு'தா புக்தவந்தஃ ஸ்வநுலிப்தாஃ ஸுவாஸஸஃ । ப்ரதக்ஷிணாம் ச குருத கோவிப்ராநலபர்வதாந்

நன்கு அலங்கரித்து, சாப்பிட்டு, வாசனை பூசி, அழகான vasthiram அணிந்து, பசுக்கள், பிராமணர்கள், அக்னி, மலையைச் சுற்றி வணங்குங்கள்.

ஏதந்மம மதம் தாத க்ரியதாம் யதி ரோசதே । அயம் கோப்ராஹ்மணாத்ரீணாம் மஹ்யம் ச தயிதோ மகஃ

இது என் கருத்து, உங்களுக்கு விருப்பமிருந்தால் செய்யுங்கள். இந்த யாகம் பசுக்கள், பிராமணர்கள், மலையும் எனக்கும் மிகவும் பிடித்தது.

ஶ்ரீஶுக உவாச - காலாத்மநா பகவதா ஶக்ரதர்பம் ஜிகாம்ஸதா । ப்ரோக்தம் நிஶம்ய நந்தாத்யாஃ ஸாத்வக்ரு'ஹ்ணந்த தத்வசஃ

ஶுகர் சொன்னார்: காலத்தின் வடிவாகிய பகவான் இந்திரனின் பெருமையைத் தாழ்த்த விரும்பி சொன்ன வார்த்தைகளை நந்தன் மற்றும் மற்றவர்கள் ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

ததா ச வ்யததுஃ ஸர்வம் யதாऽऽஹ மதுஸூதநஃ । வாசயித்வா ஸ்வஸ்த்யயநம் தத் த்ரவ்யேண கிரித்விஜாந்

அவ்வாறு, மதுசூதனன் சொன்னபடி எல்லாவற்றையும் செய்தார்கள்; பிராமணர்கள் மங்களம் பாடி, அந்த பொருட்களால் மலையும் பிராமணர்களும் வழிபட்டார்கள்.

உபஹ்ரு'த்ய பலீந் ஸம்யக் ஸர்வாந் ஆத்ரு'தா யவஸம் கவாம் । கோதநாநி புரஸ்க்ரு'த்ய கிரிம் சக்ருஃ ப்ரதக்ஷிணம்

அனைத்து பலிகளையும் முறையாக வழங்கி, பசுக்களுக்கு மரியாதையுடன் யவம் கொடுத்து, மாடுகளை முன்னிலைப்படுத்தி, மலையைச் சுற்றி வந்தார்கள்.

அநாம்ஸ்யநடுத்யுக்தாநி தே சாருஹ்ய ஸ்வலங்‌க்ரு'தாஃ । கோப்யஶ்ச க்ரு'ஷ்ணவீர்யாணி காயந்த்யஃ ஸத்விஜாஶிஷஃ

ஓடுகள் கட்டிய பசுக்களைப் பிணைத்து, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட வண்டிகளில் ஏறி, பெண்கள் கிருஷ்ணனின் வீரங்களைப் பாடி, நல்ல பிராமணர்களின் ஆசீர்வாதம் பெற்றார்கள்.

க்ரு'ஷ்ணஸ்த்வந்யதமம் ரூபம் கோபவிஶ்ரம்பணம் கதஃ । ஶைலோऽஸ்மீதி ப்ருவந் பூரி பலிமாதத் ப்ரு'ஹத்வபுஃ

கிருஷ்ணன், கோபர்களுக்கு நம்பிக்கை தரும் வகையில் வேறு ஒரு உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, 'நான் இந்த மலை' என்று கூறி, பெரிய உருவத்தில் ஏராளமான பலிகளை ஏற்றுக்கொண்டான்.

தஸ்மை நமோ வ்ரஜஜநைஃ ஸஹ சக்ரேऽऽத்மநாऽऽத்மநே । அஹோ பஶ்யத ஶைலோऽஸௌ ரூபீ நோऽநுக்ரஹம் வ்யதாத்

அவருக்கு, வ்ரஜ மக்கள் உடன், கிருஷ்ணன் தன்னைத் தானே வணங்கி, 'பாருங்கள், இந்த மலை உருவம் கொண்டு வந்து நமக்கு அருள் செய்துள்ளது' என்று கூறினார்.

ஏஷோऽவஜாநதோ மர்த்யாந் காமரூபீ வநௌகஸஃ । ஹந்தி ஹ்யஸ்மை நமஸ்யாமஃ ஶர்மணே ஆத்மநோ கவாம்

இவர் விருப்பப்படி உருவம் எடுத்து காடுகளில் வாழ்கிறார்; அவரை அவமதிக்கும் மனிதர்களை அழிக்கிறார். அதனால், நம்மையும் நம்முடைய பசுக்களையும் காப்பாற்ற அவர் முன்னிலையில் வணங்குகிறோம்.

இத்யத்ரிகோத்விஜமகம் வாஸுதேவப்ரசோதிதாஃ । யதா விதாய தே கோபா ஸஹக்ரு'ஷ்ணா வ்ரஜம் யயுஃ

வாசுதேவன் உத்தரவின்படி, கோபர்கள் கிருஷ்ணருடன் சேர்ந்து மலையும், பசுக்களையும், பிராமணர்களையும், யாகத்தையும் முறையாக வழிபட்டு, பிறகு வ்ரஜாவுக்கு திரும்பினர்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே சதுர்விம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியின் இருபத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

மாமாத்மாநம் ஸ்வயம்ஜ்யோதிஃ ஸர்வபூதகுஹாஶயம் । ஆத்மந்யேவாத்மநா வீக்ஷ்ய விஶோகோऽபயம்ரு'ச்சஸி

என்னை—எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஒளிவீசும் ஆத்மாவை—உன் உள்ளத்தில் உன் சொந்த அறிவால் காண்பாயானால், நீ துக்கமும் பயமும் இல்லாத நிலையை அடைவாய்.

மாத்ர ஆத்யாத்மிகீம் வித்யாம் ஶமநீம் ஸர்வகர்மணாம் । விதரிஷ்யே யயா சாஸௌ பயம் சாதிதரிஷ்யதி

அம்மா, எல்லா செயல்களையும் அமைதிக்குக் கொண்டு வரக்கூடிய ஆன்மிக அறிவை நான் உனக்கு அளிப்பேன்; அதனால் நீ பயத்தைத் தாண்டி செல்லுவாய்.

மைத்ரேய உவாச - ஏவம் ஸமுதிதஸ்தேந கபிலேந ப்ரஜாபதிஃ । தக்ஷிணீக்ரு'த்ய தம் ப்ரீதோ வநமேவ ஜகாம ஹ

மைத்ரேயர் சொன்னார்: இப்படிச் கபிலர் கூறியபோது, பிரஜாபதி மகிழ்ச்சியுடன் அவரை வலம் வந்து, காடுக்குள் சென்றார்.

வ்ரதம் ஸ ஆஸ்திதோ மௌநம் ஆத்மைகஶரணோ முநிஃ । நிஃஸங்கோ வ்யசரத் க்ஷோணீம் அநக்நிரநிகேதநஃ

அவர் மௌன விரதம் மேற்கொண்டு, தன்னை மட்டுமே சார்ந்த முனிவராக, பற்றுகளில்லாமல், தீயும் இல்லாமல், வீடும் இல்லாமல் பூமியில் அலைந்தார்.

மநோ ப்ரஹ்மணி யுஞ்ஜாநோ யத்தத் ஸதஸதஃ பரம் । குணாவபாஸே விகுண ஏகபக்த்யாநுபாவிதே

அவர் மனதை, காணப்படுவதையும் காணப்படாததையும் தாண்டிய, குணங்கள் போல தோன்றும் ஆனால் குணமில்லாத பரம்பொருளில் ஒருமுகமாக நிலைநிறுத்தினார்.

நிரஹங்க்ரு'திர்நிர்மமஶ்ச நிர்த்வந்த்வஃ ஸமத்ரு'க் ஸ்வத்ரு'க் । ப்ரத்யக்ப்ரஶாந்ததீர்தீரஃ ப்ரஶாந்தோர்மிரிவோததிஃ

அவர் அகந்தையில்லாமல், எனது எனும் உணர்வில்லாமல், இரட்டைப் பாகுபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு, எல்லாவற்றையும் சமமாகக் காண்பவர், மனதில் அமைதியுடன், அலைகளில்லாத சமுத்திரம் போல அமைதியாக இருந்தார்.

வாஸுதேவே பகவதி ஸர்வஜ்ஞே ப்ரத்யகாத்மநி । பரேண பக்திபாவேந லப்தாத்மா முக்தபந்தநஃ

அறிந்தவரும், எல்லாவற்றிலும் உள்ள வாசுதேவரில் பரம பக்தியால் தன்னை உணர்ந்து, பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டார்.

ஆத்மாநம் ஸர்வபூதேஷு பகவந்தம் அவஸ்திதம் । அபஶ்யத்ஸர்வபூதாநி பகவத்யபி சாத்மநி

அவர் எல்லா உயிர்களிலும் பகவான் தன்னைப் போல இருப்பதை கண்டார்; அதேபோல், எல்லா உயிர்களையும் தன் உள்ளத்தில் உள்ள பகவானில் கண்டார்.