ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ரம்யம் ஏகாந்ததேஶஸ்தம் ஹேமபத்மஸுஸௌரபம் । யத்ஸமீபஸ்தஜீவாநாம் வைரம் சேதஸி ந ஸ்திதம்

அது பல முனிவர்கள் கூடும் இடம்; தேவர்கள், சித்தர்கள் வழிபடும் இடம்; பலவிதமான மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்திருக்கிறது; புதிய மென்மையான மணல் பரவியுள்ளது.

ஜ்ஞாநயஜ்ஞஸ்த்வயா தத்ர கர்தவ்யோ ஹி அப்ரயத்‍நதஃ । அபூர்வரஸரூபா ச கதா தத்ர பவிஷ்யதி

அங்கே அழகான, அமைதியான இடம் ஒன்று உள்ளது; பொன்னிறம் கொண்ட தாமரை மலர்களால் வாசம் பரப்பி, அருகிலுள்ள உயிர்களுக்கு மனதில் பகைமை இல்லாத இடம் அது.

புரஃஸ்தம் நிர்பலம் சைவ ஜராஜீர்ணகலேவரம் । தத்‌த்வயம் ச புரஸ்க்ரு'த்ய பக்திஸ்தத்ராகமிஷ்யதி

முதுமை மற்றும் பலவீனமான உடலை முன்பில் வைத்து, இரண்டையும் நினைத்து, அங்கே பக்தி வந்து சேரும்.

யத்ர பாகவதீ வார்தா தத்ர பக்த்யாதிகம் வ்ரஜேத் । கதாஶப்தம் ஸமாகர்ண்ய தத்த்ரிகம் தருணாயதே

பாகவதக் கதைகள் நடைபெறும் இடத்தில் பக்தியும் அதன் தோழர்களும் வந்து சேர்வர்; அந்தக் கதையின் வார்த்தையை கேட்டவுடன் அந்த மூன்றும் இளமையாகும்.

ஸூத உவாச - ஏவமுக்த்வா குமாராஸ்தே நாரதேந ஸமம் ததஃ । கம்காதடம் ஸமாஜக்முஃ கதாபாநாய ஸத்வராஃ

சூதர் சொன்னார்: இப்படிக் கூறி, அந்த குமாரர்கள் நாரதருடன் சேர்ந்து, கதையை கேட்க விரைவாக கங்கை கரைக்கு வந்தார்கள்.

யதா யாதாஸ்தடம் தே து ததா கோலாஹலோऽப்யபூத் । பூர்லோகே தேவலோகே ச ப்ரஹ்மலோகே ததைவ ச

அவர்கள் அந்தக் கரையை அடைந்ததும், பூமியில், தேவர்களின் உலகிலும், பிரம்மாவின் உலகிலும் பெரும் சப்தம் எழுந்தது.

ஶ்ரீபாகவதபீயூஷ பாநாய ரஸலம்படாஃ । தாவந்தோऽப்யாயயுஃ ஸர்வே ப்ரதமம் யே ச வைஷ்ணவாஃ

பாகவதத்தின் அமுதத்தை அருந்த ஆவலுடன் அனைவரும் அங்கே ஓடி வந்தார்கள்; வைஷ்ணவர்கள் முதலில் வந்தார்கள்.

(வம்ஶஸ்த) ப்ரு'குர்வஸிஷ்டஶ்ச்யவநஶ்ச கௌதமோ மேதாதிதிர்தேவலதேவராதௌ । ராமஸ்ததா காதிஸுதஶ்ச ஶாகலோ ம்ரு'கண்டுபுத்ராத்ரிஜபிப்பலாதாஃ

பிருகு, வசிஷ்டர், ச்யவனன், கவுதமர், மேதாதிதி, தேவலர், தேவராதன், இராமர், காதியின் மகன், சாகலர், மிருகண்டுவின் மகன், அத்ரி, பிப்பலாதர் ஆகியோர் அங்கே வந்தார்கள்.

(இம்த்ரவஜ்ரா) யோகேஶ்வரௌ வ்யாஸபராஶரௌ ச சாயாஶுகோ ஜாஜலிஜஹ்நுமுக்யாஃ । ஸர்வேऽப்யமீ முநிகணாஃ ஸஹபுத்ரஶிஷ்யாஃ ஸ்வஸ்த்ரீபிராயயுரதிப்ரணயேந யுக்தாஃ

யோகத்தில் தேர்ந்தோர், வியாசர், பராசரர், சாயாசுகர், ஜாஜலி, ஜஹ்னு முதலிய முக்கிய முனிவர்கள், தங்கள் மகன்கள், சீடர்கள், மனைவியருடன் மிகுந்த பாசத்துடன் அங்கே வந்தார்கள்.

(அநுஷ்டுப்) வேதாந்தாநி ச வேதாஶ்ச மந்த்ராஸ்தந்த்ராஃ ஸமூர்தயஃ । தஶஸப்தபுராணாநி ஷட்ஶாஸ்த்ராணி ததாऽऽயயுஃ

வேதாந்தங்கள், வேதங்கள், மந்திரங்கள், தந்திரங்கள், அவற்றின் உருவங்கள், பத்து மற்றும் ஏழு புராணங்கள், ஆறு சாஸ்திரங்களும் அங்கே வந்தன.

கம்காத்யா ஸரிதஸ்தத்ர புஷ்கராதிஸராம்ஸி ச । க்ஷேத்ராணி ச திஶஃ ஸர்வா தண்டகாதி வநாநி ச

அங்கே கங்கை முதலான நதிகள், புஷ்கர முதலான ஏரிகள், தீர்த்தங்கள், எல்லா திசைகளும், தண்டக வனம் போன்ற காடுகளும் வந்தன.

நகாதயோ யயுஸ்தத்ர தேவகந்தர்வதாநவாஃ । குருத்வாத்தத்ர நாயாதாந் ப்ரு'குஃ ஸம்போத்ய சாநயத்

மலைகள் முதலியவை, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்கள் அங்கே வந்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் கனமுள்ளவர்களாக இருந்ததால், பிருகு அவர்களை அறிவுரையுடன் அழைத்து வந்தார்.

தீக்ஷிதா நாரதேநாத தத்தம் ஆஸநமுத்தமம் । குமாரா வந்திதாஃ ஸர்வைஃ நிஷேதுஃ க்ரு'ஷ்ணதத்பராஃ

நாரதர் மூலம் தீட்சை பெற்றும், சிறந்த ஆசனம் வழங்கப்பட்டும், அனைவராலும் வணங்கப்பட்ட குமாரர்கள், கிருஷ்ணனில் மனதை ஒருங்கிணைத்து அமர்ந்தார்கள்.

வைஷ்ணவாஶ்ச விரக்தாஶ்ச ந்யாஸிநோ ப்ரஹ்மசாரிணஃ । முகபாகே ஸ்திதாஸ்தே ச ததக்ரே நாரதஃ ஸ்திதஃ

வைஷ்ணவர்கள், விரக்தர்கள், துறவிகள், பிரம்மச்சாரிகள் முன்னிலையில் நின்றனர்; அவர்களுக்கு முன்பாக நாரதர் நின்றார்.

ஏகபாகே ரு'ஷிகணாஃ தத் அந்யத்ர திவௌகஸஃ । வேதோபநிஷதோ அந்யத்ர தீர்தாந் யத்ர ஸ்த்ரியோऽந்யதஃ

ஒரு பக்கத்தில் முனிவர் குழுக்கள், வேறு இடத்தில் தேவர்கள், வேறு இடத்தில் வேதங்களும் உபநிஷத்துகளும், வேறு இடத்தில் தீர்த்தங்கள், மற்றொரு இடத்தில் பெண்கள் இருந்தார்கள்.

ஜயஶப்தோ நமஃஶப்தோஃ ஶம்கஶப்தஸ்ததைவ ச । சூர்ணலாஜா ப்ரஸூநாநாம் நிக்ஷேபஃ ஸுமஹாந் அபூத்

ஜெயம் என்ற கூச்சல், வணக்கம் என்ற ஓசை, சங்கு முழக்கம் எழுந்தன; வறுத்த அரிசி, மலர்கள் பெரிதும் தூவப்பட்டன.

விமாநாநி ஸமாருஹ்ய கியந்தோ தேவநாயகாஃ । கல்பவ்ரு'க்ஷ ப்ரஸூநைஸ்தாந் ஸர்வாந் தத்ர ஸமாகிரந்

வானூர்தியில் ஏறி பல தேவர்களின் தலைவர்கள், கல்பவிருக்ஷ மலர்களால் அங்கே வந்த அனைவருக்கும் மலர் மழை பொழிந்தார்கள்.

ஸூத உவாச - ஏவம் தேஷ்வகசித்தேஷு ஶ்ரீமத்‌பாகவஸ்ய ச । மாஹாத்ம்யம் ஊசிரே ஸ்பஷ்டம் நாரதாய மஹாத்மநே

சூதர் சொன்னார்: அப்படி, மனம் ஒருமித்தவர்களிடையே, அவர்கள் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் மகிமையை நாரதருக்கு தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்கள்.

குமாரா ஊசுஃ - அத தே வர்ண்யதேऽஸ்மாபிஃ மஹிமா ஶுகஶாஸ்த்ரஜஃ । யஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண முக்திஃ கரதலே ஸ்திதா

குமாரர்கள் கூறினார்கள்: இப்போது, சுகர் அருளிய சாஸ்திரத்தில் பிறந்த மகிமையை நாம் விவரிக்கிறோம்; அதை கேட்பதாலே விடுதலை கைப்பிடியில் கிடைக்கும்.

ஸதா ஸேவ்யா ஸதா ஸேவ்யா ஶ்ரீமத்‌பாகவதீ கதா । யஸ்யாஃ ஶ்ரவணமாத்ரேண ஹரிஶ்சித்தம் ஸமாஶ்ரயேத்

பெருமைமிக்க பாகவதக் கதைகள் எப்போதும் கேட்க வேண்டியவையே, எப்போதும் சேவிக்கப்பட வேண்டியவையே. அவற்றை சுமாராகக் கேட்டாலே போதும், ஹரி நம் மனதில் குடியிருப்பார்.

க்ரந்தோऽஷ்டாதஶஸாஹஸ்த்ரோ த்வாதஶஸ்கந்தஸம்மிதஃ । பரீக்ஷித் ஶுகஸம்வாதஃ ஶ்ர்ரு'ணு பாகவதம் ச தத்

இந்த நூல் பதினெட்டாயிரம் பாடல்களைக் கொண்டது, பன்னிரண்டு பகுதிகளாக அமைந்துள்ளது. இது பரீக்ஷித்து மற்றும் சுகர் ஆகியோரின் உரையாடல்; அந்த பாகவதத்தை நீ கேள்.

தாத ஸம்ஸாரசக்ரேऽஸ்மிந் ப்ரமதேऽஜ்ஞாநதஃ புமாந் । யாவத் கர்ணகதா நாஸ்தி ஶுகஶாஸ்த்ரகதா க்ஷணம்

புத்திரா, இந்த உலகச் சுழற்சியில் மனிதன் அறியாமையால் அலைகிறான்; சுகரின் நூலின் போதனைகள் ஒரு கணம் கூட காதில் விழாதவரை அவன் அலைச்சல் தொடரும்.

கிம் ஶ்ருதைபஹுபிஃ ஶாஸ்த்ரைஃ புராணைஶ்ச ப்ரமாவஹைஃ । ஏகம் பாகவதம் ஶாஸ்த்ரம் முக்திதாநேந கர்ஜதி

பல நூல்களும் புராணங்களும் கேட்பதில் என்ன பயன், அவை குழப்பமே தரும். ஒரே பாகவத நூல் தான் விடுதலை தருவதாக முழங்குகிறது.

கதா பாகவதஸ்யாபி நித்யம் பவதி யத்‌க்ரு'ஹே । தத்‌க்ரு'ஹம் தீர்தரூபம் ஹி வஸதாம் பாபநாஶநம்

பாகவதக் கதைகள் தினமும் நடைபெறும் வீடு, அந்த வீட்டே தீர்த்தமாகும்; அங்கு வாழ்பவர்களின் பாவங்கள் அழிகின்றன.

அஶ்வமேதஸஹஸ்ராணி வாஜபேயஶதாநி ச । ஶுகஶாஸ்த்ரகதாயாஶ்ச கலாம் நார்ஹந்தி ஷோடஶீம்

ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களும் நூறு வாஜபேய யாகங்களும் கூட, சுகரின் நூலின் கதையின் பத்தினாற் பங்கிற்கும் சமம் ஆகாது.

தாவத் பாபாநி தேஹேஸ்மிந் நிவஸந்தி தபோதநாஃ । யாவத் ந ஶ்ரூயதே ஸம்யக் ஶ்ரீமத்‌பாகவதம் நரைஃ

தபஸ்விகளே, பாகவதம் முறையாகக் கேட்கப்படாதவரை இந்த உடலில் பாவங்கள் தங்கியிருக்கும்.

ந கம்கா ந கயா காஶீ புஷ்கரம் ந ப்ரயாககம் । ஶுகஶாஸ்த்ரகதாயாஶ்ச பலேந ஸமதாம் நயேத்

கங்கை, கயா, காசி, புஷ்கரம், பிரயாகம் ஆகியவை கூட, சுகரின் நூல் கதையின் பலனை எட்ட முடியாது.

ஶ்லோகார்தம் ஶ்லோகபாதம் வா நித்யம் பாகவதோத்‌பவம் । படஸ்வ ஸ்வமுகேநைவ யதீச்சஸி பராம் கதிம்

உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால், பாகவதத்திலிருந்து அரைச் சுலோகம் அல்லது கால்சுலோகம் என்றாலும், தினமும் உன் வாயால் வாசி.

வேதாதிஃ வேதமாதா ச பௌருஷம் ஸூக்தமேவ ச । த்ரயீ பாகவதம் சைவ த்வாதஶாக்ஷர ஏவ ச

வேதங்கள், வேதமாதா, புருஷ சூக்தம், மூன்று வேதங்களும், பாகவதமும், பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரமும்—