ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶ்ரீநந்த உவாச - பர்ஜந்யோ பகவாந் இந்த்ரோ மேகாஸ்தஸ்யாத்மமூர்தயஃ । தேऽபிவர்ஷந்தி பூதாநாம் ப்ரீணநம் ஜீவநம் பயஃ

நந்தன் சொன்னார்: மழைக்கு அதிபதியான இந்திரன் தான் கடவுள்; மேகங்கள் அவனுடைய உருவம். அவை உயிர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் நீரை பொழிகின்றன.

தம் தாத வயமந்யே ச வார்முசாம் பதிமீஶ்வரம் । த்ரவ்யைஸ்தத் ரேதஸா ஸித்தைஃ யஜந்தே க்ரதுபிர்நராஃ

கண்மணியே, நாங்களும் மற்றவர்களும் அந்த மழைதருவோனாகிய ஆண்டவரை பொருட்களாலும், நெய்யாலும், யாகங்களாலும் வழிபடுகிறோம்.

தச்சேஷேணோபஜீவந்தி த்ரிவர்கபலஹேதவே । பும்ஸாம் புருஷகாராணாம் பர்ஜந்யஃ பலபாவநஃ

அந்த யாகத்தின் பின்பற்றியதை வைத்து மக்கள் வாழ்க்கையின் மூன்று நோக்கங்களுக்காக வாழ்கிறார்கள்; மனித முயற்சிகளுக்கு, மழைதெய்வமே பலனளிப்பவன்.

ய ஏநம் விஸ்ரு'ஜேத் தர்மம் பரம்பர்யாகதம் நரஃ । காமால்லோபாத் பயாத் த்வேஷாத் ஸ வை நாப்நோதி ஶோபநம்

யார் இந்த பரம்பரை வழி வந்த தர்மத்தை ஆசை, பேராசை, பயம், அல்லது வெறுப்பு காரணமாக விட்டு விடுகிறாரோ, அவர் நல்லதை அடைவதில்லை.

ஶ்ரீஶுக உவாச - வசோ நிஶம்ய நந்தஸ்ய ததாந்யேஷாம் வ்ரஜௌகஸாம் । இந்த்ராய மந்யும் ஜநயந் பிதரம் ப்ராஹ கேஶவஃ

ஶுகர் சொன்னார்: நந்தனும் மற்ற பிரஜவாசிகளும் சொன்னதை கேட்ட பிறகு, கேசவன் இந்திரனிடம் கோபம் எழும்பும் வகையில் தந்தையிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - கர்மணா ஜாயதே ஜந்துஃ கர்மணைவ விலீயதே । ஸுகம் துஃகம் பயம் க்ஷேமம் கர்மணைவாபிபத்யதே

பகவான் சொன்னார்: உயிர்கள் செயலில் பிறக்கின்றன, செயலில் அழிகின்றன; இன்பம், துன்பம், பயம், பாதுகாப்பு எல்லாம் செயலில் இருந்து தான் வருகிறது.

அஸ்தி சேதீஶ்வரஃ கஶ்சித் பலரூப்யந்யகர்மணாம் । கர்தாரம் பஜதே ஸோऽபி ந ஹ்யகர்துஃ ப்ரபுர்ஹி ஸஃ

யாராவது மற்றவர்களின் செயல்களுக்கு பலன் தரும் ஆண்டவர் இருந்தால், அவரும் செய்பவரை சார்ந்தவராக இருக்க வேண்டும்; செயல் இல்லாதவருக்கு அவர் அதிகாரி அல்ல.

கிமிந்த்ரேணேஹ பூதாநாம் ஸ்வஸ்வகர்மாநுவர்திநாம் । அநீஶேநாந்யதா கர்தும் ஸ்வபாவவிஹிதம் ந்ரு'ணாம்

தனது செயல்களைப் பின்பற்றும் உயிர்களுக்கு இந்திரன் என்ன தேவை? அவரவர் இயல்பால் ஏற்படும் காரியங்களை மாற்ற இந்திரனுக்கு சக்தி இல்லை.

ஸ்வபாவதந்த்ரோ ஹி ஜநஃ ஸ்வபாவமநுவர்ததே । ஸ்வபாவஸ்தமிதம் ஸர்வம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்

மக்கள் தங்கள் இயல்பை பின்பற்றுகிறார்கள், இயல்பே அவர்களை நடத்துகிறது; இந்த உலகம், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் எல்லோரும் தங்கள் இயல்பிலேயே இருக்கின்றனர்.

தேஹாநுச்சாவசாஞ்ஜந்துஃ ப்ராப்யோத் ஸ்ரு'ஜதி கர்மணா । ஶத்ருர்மித்ரமுதாஸீநஃ கர்மைவ குருரீஶ்வரஃ

உயிர் உயர்ந்த உடல் அல்லது தாழ்ந்த உடலை அடைந்து, செய்கின்றதும், விட்டு விடுவதும் செயல் மூலமே. நண்பன், பகைவன், நடுநிலை என யாராக இருந்தாலும், செயல் தான் ஆசிரியரும் ஆண்டவரும்.

தஸ்மாத் ஸம்பூஜயேத்கர்ம ஸ்வபாவஸ்தஃ ஸ்வகர்மக்ரு'த் । அந்ஜஸா யேந வர்தேத ததேவாஸ்ய ஹி தைவதம்

ஆகையால், ஒருவர் தன் இயல்பில் நிலைத்து, தன் கடமைகளைச் செய்து, அதிலேயே இறைவனை வழிபட வேண்டும். ஒருவருக்கு வாழ்வைத் தருவது எது எனில், அதுவே அவனுக்குப் பரம தேவன்.

ஆஜீவ்யைகதரம் பாவம் யஸ்த்வந்யமுபஜீவதி । ந தஸ்மாத் விந்ததே க்ஷேமம் ஜாராந்நார்யஸதீ யதா

ஒருவன் தன் வாழ்வை நடத்த ஒரு வழி இருந்தும், வேறு வழியில் வாழ முயன்றால், அவனால் நன்மை அடைய முடியாது; அது, நல்லொழுக்கமில்லாத பெண் வேறு ஆணிடம் சென்று அமைதியடைய முடியாதது போல்.

வர்தேத ப்ரஹ்மணா விப்ரோ ராஜந்யோ ரக்ஷயா புவஃ । வைஶ்யஸ்து வார்தயா ஜீவேத் ஶூத்ரஸ்து த்விஜஸேவயா

பிராமணன் வேதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ வேண்டும்; அரசர் பூமியைப் பாதுகாப்பதன் மூலம் வாழ வேண்டும்; வைசியர் வியாபாரம் செய்து வாழ வேண்டும்; சூத்திரர் இருமுறை பிறந்தவர்களைச் சேவித்து வாழ வேண்டும்.

க்ரு'ஷிவாணிஜ்யகோரக்ஷா குஸீதம் தூர்யமுச்யதே । வார்தா சதுர்விதா தத்ர வயம் கோவ்ரு'த்தயோऽநிஶம்

விவசாயம், வியாபாரம், பசுக்களைப் பாதுகாப்பது, கடன் கொடுத்து வட்டி வாங்குவது, இசை ஆகியவை நான்கு வகை வாழ்வாதாரங்கள். இதில் நாங்கள் எப்போதும் பசுக்களைப் பாதுகாப்பதில் ஈடுபட்டுள்ளோம்.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி ஸ்தித்யுத்பத்த்யந்தஹேதவஃ । ரஜஸோத்பத்யதே விஶ்வம் அந்யோந்யம் விவிதம் ஜகத்

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்பவை நிலை, தோற்றம், அழிவுக்குக் காரணங்கள். ரஜஸிலிருந்து உலகம் தோன்றுகிறது; இவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று மாறி பலவகை உலகங்கள் உருவாகின்றன.

ரஜஸா சோதிதா மேகா வர்ஷந்த்யம்பூநி ஸர்வதஃ । ப்ரஜாஸ்தைரேவ ஸித்யந்தி மஹேந்த்ரஃ கிம் கரிஷ்யதி

ரஜஸ் தூண்டுதலால் மேகங்கள் எல்லா இடங்களிலும் மழை பொழிகின்றன; அதனால் உயிர்கள் வளர்கின்றன; இந்திரன் என்ன செய்ய முடியும்?

ந நஃ புரோஜநபதா ந க்ராமா ந க்ரு'ஹா வயம் । நித்யம் வநௌகஸஸ்தாத வநஶைலநிவாஸிநஃ தஸ்மாத்‍கவாம் ப்ராஹ்மணாநாம் அத்ரேஶ்சாரப்யதாம் மகஃ । ய இம்த்ரயாகஸம்பாராஃ தைரயம் ஸாத்யதாம் மகஃ

எங்களுக்கு நகரங்கள், கிராமங்கள், வீடுகள் எதுவும் இல்லை; நாங்கள் எப்போதும் காடிலும் மலையிலும் வாழ்கிறோம். ஆகவே, இந்திரனை வழிபட பயன்படுத்திய பொருட்களால் பசுக்கள், பிராமணர்கள், மலையுக்காக யாகம் செய்யுங்கள்.

பச்யந்தாம் விவிதாஃ பாகாஃ ஸூபாந்தாஃ பாயஸாதயஃ । ஸம்யாவாபூபஶஷ்குல்யஃ ஸர்வதோஹஶ்ச க்ரு'ஹ்யதாம்

பலவகை உணவுகள், கூட்டு, பாயசம், மாவு வடை, அப்பம், பால் உணவுகள் அனைத்தும் சமைக்கப்பட வேண்டும்.

ஹூயந்தாமக்நயஃ ஸம்யக் ப்ராஹ்மணைர்ப்ரஹ்மவாதிபிஃ । அந்நம் பஹுகுணம் தேப்யோ தேயம் வோ தேநுதக்ஷிணாஃ

வேதம் அறிந்த பிராமணர்கள் நன்றாக அக்னிக்கு ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; அவர்களுக்கு சிறந்த உணவு மற்றும் பசுக்கள் பரிசாக வழங்கப்பட வேண்டும்.

அந்யேப்யஶ்சாஶ்வசாண்டால பதிதேப்யோ யதார்ஹதஃ । யவஸம் ச கவாம் தத்த்வா கிரயே தீயதாம் பலிஃ

குதிரை பார்த்தவர்கள், சுட்டுவிட்டவர்கள், தாழ்ந்தவர்கள் ஆகியோருக்கும் தகுந்தபடி பரிசுகள் வழங்கப்பட வேண்டும்; பசுக்களுக்கு யவம் கொடுத்து, மலையுக்கும் பலி செலுத்த வேண்டும்.

ஸ்வலங்‌க்ரு'தா புக்தவந்தஃ ஸ்வநுலிப்தாஃ ஸுவாஸஸஃ । ப்ரதக்ஷிணாம் ச குருத கோவிப்ராநலபர்வதாந்

நன்கு அலங்கரித்து, சாப்பிட்டு, வாசனை பூசி, அழகான vasthiram அணிந்து, பசுக்கள், பிராமணர்கள், அக்னி, மலையைச் சுற்றி வணங்குங்கள்.

ஏதந்மம மதம் தாத க்ரியதாம் யதி ரோசதே । அயம் கோப்ராஹ்மணாத்ரீணாம் மஹ்யம் ச தயிதோ மகஃ

இது என் கருத்து, உங்களுக்கு விருப்பமிருந்தால் செய்யுங்கள். இந்த யாகம் பசுக்கள், பிராமணர்கள், மலையும் எனக்கும் மிகவும் பிடித்தது.

ஶ்ரீஶுக உவாச - காலாத்மநா பகவதா ஶக்ரதர்பம் ஜிகாம்ஸதா । ப்ரோக்தம் நிஶம்ய நந்தாத்யாஃ ஸாத்வக்ரு'ஹ்ணந்த தத்வசஃ

ஶுகர் சொன்னார்: காலத்தின் வடிவாகிய பகவான் இந்திரனின் பெருமையைத் தாழ்த்த விரும்பி சொன்ன வார்த்தைகளை நந்தன் மற்றும் மற்றவர்கள் ஒப்புக்கொண்டார்கள்.

ததா ச வ்யததுஃ ஸர்வம் யதாऽऽஹ மதுஸூதநஃ । வாசயித்வா ஸ்வஸ்த்யயநம் தத் த்ரவ்யேண கிரித்விஜாந்

அவ்வாறு, மதுசூதனன் சொன்னபடி எல்லாவற்றையும் செய்தார்கள்; பிராமணர்கள் மங்களம் பாடி, அந்த பொருட்களால் மலையும் பிராமணர்களும் வழிபட்டார்கள்.

உபஹ்ரு'த்ய பலீந் ஸம்யக் ஸர்வாந் ஆத்ரு'தா யவஸம் கவாம் । கோதநாநி புரஸ்க்ரு'த்ய கிரிம் சக்ருஃ ப்ரதக்ஷிணம்

அனைத்து பலிகளையும் முறையாக வழங்கி, பசுக்களுக்கு மரியாதையுடன் யவம் கொடுத்து, மாடுகளை முன்னிலைப்படுத்தி, மலையைச் சுற்றி வந்தார்கள்.

அநாம்ஸ்யநடுத்யுக்தாநி தே சாருஹ்ய ஸ்வலங்‌க்ரு'தாஃ । கோப்யஶ்ச க்ரு'ஷ்ணவீர்யாணி காயந்த்யஃ ஸத்விஜாஶிஷஃ

ஓடுகள் கட்டிய பசுக்களைப் பிணைத்து, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட வண்டிகளில் ஏறி, பெண்கள் கிருஷ்ணனின் வீரங்களைப் பாடி, நல்ல பிராமணர்களின் ஆசீர்வாதம் பெற்றார்கள்.

க்ரு'ஷ்ணஸ்த்வந்யதமம் ரூபம் கோபவிஶ்ரம்பணம் கதஃ । ஶைலோऽஸ்மீதி ப்ருவந் பூரி பலிமாதத் ப்ரு'ஹத்வபுஃ

கிருஷ்ணன், கோபர்களுக்கு நம்பிக்கை தரும் வகையில் வேறு ஒரு உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, 'நான் இந்த மலை' என்று கூறி, பெரிய உருவத்தில் ஏராளமான பலிகளை ஏற்றுக்கொண்டான்.

தஸ்மை நமோ வ்ரஜஜநைஃ ஸஹ சக்ரேऽऽத்மநாऽऽத்மநே । அஹோ பஶ்யத ஶைலோऽஸௌ ரூபீ நோऽநுக்ரஹம் வ்யதாத்

அவருக்கு, வ்ரஜ மக்கள் உடன், கிருஷ்ணன் தன்னைத் தானே வணங்கி, 'பாருங்கள், இந்த மலை உருவம் கொண்டு வந்து நமக்கு அருள் செய்துள்ளது' என்று கூறினார்.

ஏஷோऽவஜாநதோ மர்த்யாந் காமரூபீ வநௌகஸஃ । ஹந்தி ஹ்யஸ்மை நமஸ்யாமஃ ஶர்மணே ஆத்மநோ கவாம்

இவர் விருப்பப்படி உருவம் எடுத்து காடுகளில் வாழ்கிறார்; அவரை அவமதிக்கும் மனிதர்களை அழிக்கிறார். அதனால், நம்மையும் நம்முடைய பசுக்களையும் காப்பாற்ற அவர் முன்னிலையில் வணங்குகிறோம்.