ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இந்த்ரியாயநஸ்ரு'ஷ்ட்யேதம் த்ரைவித்யம் பாதி வஸ்துநி। பஹிரந்தர்பிதாஹேதுர்ஜநோऽஸஜ்ஜநக்ரு'த்யதா

இந்த உலகில், உணர்வுகள், அவற்றின் பொருட்கள், மனம் என்ற மூன்று வகை தோற்றங்கள் தோன்றுகின்றன; உள்ளும் புறமும் என்ற வேறுபாடு மனிதர்களால் உருவாகிறது, நல்லவரும் கெட்டவரும் செய்யும் செயல்போல்.

நித்யதா ஹ்யங்க பூதாநி பவந்தி ந பவந்தி ச। காலேநாலக்ஷ்யவேகேந ஸூக்ஷ்மத்வாத்தந்ந த்ரு'ஶ்யதே

அன்புள்ளவரே, உயிர்கள் எப்போதும் தோன்றி மறைந்துகொண்டு இருக்கின்றன; காலத்தின் கணிக்க முடியாத வேகத்தாலும், அதனுடைய நுண்ணிய தன்மையாலும், இது காணப்படுவதில்லை.

யதார்சிஷாம் ஸ்ரோதஸாம் ச பலாநாம் வா வநஸ்பதேஃ। ததைவ ஸர்வபூதாநாம் வயோऽவஸ்தாதயஃ க்ரு'தாஃ

எப்படி தீயின் ஜ்வாலைகள், ஆறுகளின் ஓட்டம், மரத்தின் பழங்கள் தோன்றுகின்றனவோ, அதுபோல எல்லா உயிர்களின் வயது, நிலைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

ஸோऽயம் தீபோऽர்சிஷாம் யத்வத்ஸ்ரோதஸாம் ததிதம் ஜலம்। ஸோऽயம் புமாநிதி ந்ரு'ணாம் ம்ரு'ஷா கீர்தீர்ம்ரு'ஷாயுஷாம்

இந்த விளக்கை ஜ்வாலையாக, இந்த நீரை ஓடையாக, இந்த மனிதனை மனிதராக அழைப்பது போலவே, இந்த வார்த்தைகளும், நீடிக்கும் ஆயுளும் உண்மையல்ல.

மா ஸ்வஸ்ய கர்மபீஜேந ஜாயதே ஸோऽப்யயம் புமாந்। ம்ரியதே வாமரோ ப்ராந்த்யா யதாக்நிர்தாருஸம்யுதஃ

தன் செயல்களின் விதையால் இந்த மனிதன் பிறக்கிறான் என்றும், உண்மையில் இறக்கிறான் என்றும் நினைக்க வேண்டாம்; அது மாயைதான், மரத்தில் தீ எழுந்து மறைவதைப் போல்.

நிஷேககர்பஜந்மாநி பால்யகௌமாரயௌவநம்। வயோமத்யம் ஜரா ம்ரு'த்யுரித்யவஸ்தாஸ்தநோர்நவ

கருவுறுதல், கருவில் வளர்தல், பிறப்பு, குழந்தை பருவம், சிறுவயது, இளமை, நடு வயது, முதுமை, மரணம் — இவை உடலின் ஒன்பது நிலைகள்.

ஏதா மநோரதமயீர்ஹாந்யஸ்யோச்சாவசாஸ்தநூஃ। குணஸங்காதுபாதத்தே க்வசித்கஶ்சிஜ்ஜஹாதி ச

இந்த உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் ஆன உடல்கள் எல்லாம் மனக்கற்பனையால் உருவானவை; குணங்களோடு சேர்ந்ததால் ஒருவருக்கு கிடைக்கின்றன, சில சமயங்களில் விட்டுவிடப்படுகின்றன.

ஆத்மநஃ பித்ரு'புத்ராப்யாமநுமேயௌ பவாப்யயௌ। ந பவாப்யயவஸ்தூநாமபிஜ்ஞோ த்வயலக்ஷணஃ

ஆன்மாவின் தோற்றமும் மறையும், தந்தை மகன் மூலமாக ஊகிக்கப்படுகிறது; ஆனால் தோன்றி மறையும் பொருள்களின் உண்மையை அறிந்தவன் இரண்டிலும் அடையாளம் காணப்படமாட்டான்.

தரோர்பீஜவிபாகாப்யாம் யோ வித்வாஞ்ஜந்மஸம்யமௌ। தரோர்விலக்ஷணோ த்ரஷ்டா ஏவம் த்ரஷ்டா தநோஃ ப்ரு'தக்

மரத்தின் விதையும் பழமும் அதன் தோற்றம், அழிவு என்பதைக் கண்டும், அறிந்தவனுக்கு அது தனியாக இருப்பதைப் போல, உடலைக் காண்பவனும் தனியாக இருக்கிறான்.

ப்ரக்ரு'தேரேவமாத்மாநமவிவிச்யாபுதஃ புமாந்। தத்த்வேந ஸ்பர்ஶஸம்மூடஃ ஸம்ஸாரம் ப்ரதிபத்யதே

இவ்வாறு, ஆத்மாவையும் இயற்கையையும் வேறுபடுத்த அறியாதவன், தொடர்பால் குழப்பமடைந்து, பிறவிப் பந்தத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறான்.

ஸத்த்வஸங்காத்ரு'ஷீந்தேவாந்ரஜஸாஸுரமாநுஷாந்। தமஸா பூததிர்யக்த்வம் ப்ராமிதோ யாதி கர்மபிஃ

சத்துவம் உடையவருடன் பழகினால் தேவர்களாக உயர்வார்கள்; ரஜஸ் உடையவருடன் பழகினால் அசுரர்களும் மனிதர்களும் ஆகிறார்கள்; தமஸ் உடையவருடன் பழகினால் பிசாசுகள், மிருகங்கள் ஆகிய நிலைகளுக்கு செல்வார்கள். இப்படி, மனிதன் தன் செயல்களின் காரணமாக இவை எல்லாவற்றிலும் அலைந்து திரிகிறான்.

ந்ரு'த்யதோ காயதஃ பஶ்யந்யதைவாநுகரோதி தாந்। ஏவம் புத்திகுணாந்பஶ்யந்நநீஹோऽப்யநுகார்யதே

மற்றவர்கள் ஆடுவதை, பாடுவதை பார்த்தால், நாமும் அதைப் போல் நடிப்போம். அதுபோல, அறிவின் பண்புகளைப் பார்த்தாலும்—even செயலில் ஈடுபடாதவரும்—அதைப் பின்பற்றத் தூண்டப்படுகிறான்.

யதாம்பஸா ப்ரசலதா தரவோऽபி சலா இவ। சக்ஷுஷா ப்ராம்யமாணேந த்ரு'ஶ்யதே ப்ரமதீவ பூஃ

நீர் ஓடும்போது மரங்கள் நகரும் போல் தோன்றும்; கண்கள் சுழலும் போது பூமி சுழலும் போல் தெரியும். அதுபோலவே, நம் உணர்வுகள் தவறாகப் புரிகின்றன.

யதா மநோரததியோ விஷயாநுபவோ ம்ரு'ஷா। ஸ்வப்நத்ரு'ஷ்டாஶ்ச தாஶார்ஹ ததா ஸம்ஸார ஆத்மநஃ

மனதில் தோன்றும் ஆசைகளால் உலக விஷயங்களை அனுபவிப்பது போலி; கனவில் காண்பவை உண்மையல்ல. அதுபோல, தாங்கள் தாங்கள் என்று கருதும் இந்த உலக வாழ்க்கையும் ஆத்மாவிற்கு பொய்யே.

அர்தே ஹ்யவித்யமாநேऽபி ஸம்ஸ்ரு'திர்ந நிவர்ததே। த்யாயதோ விஷயாநஸ்ய ஸ்வப்நேऽநர்தாகமோ யதா

ஒரு பொருள் இல்லையென்றாலும், இந்த பிறவி சுழற்சி நிற்காது; விஷயங்களை நினைத்து நினைத்து இருப்பவருக்கு, கனவில் கூட துன்பம் வருவது போலவே, விழித்திருப்பினும் துன்பம் வரலாம்.

தஸ்மாதுத்தவ மா புங்க்ஷ்வ விஷயாநஸதிந்த்ரியைஃ। ஆத்மாக்ரஹணநிர்பாதம் பஶ்ய வைகல்பிகம் ப்ரமம்

ஆகையால், உட்தவறான உணர்வுகளால் விஷயங்களை அனுபவிக்காதே, உட்தவ! ஆத்மாவை பிடிக்க முயலும் காரணமாக உருவாகும் இந்த மயக்கத்தை உணர்ந்து, அது பொய்யென்பதை அறிந்து கொள்.

க்ஷிப்தோऽவமாநிதோऽஸத்பிஃ ப்ரலப்தோऽஸூயிதோऽத வா। தாடிதஃ ஸந்நிருத்தோ வா வ்ரு'த்த்யா வா பரிஹாபிதஃ

தள்ளப்பட்டாலும், தீயவரால் இகழப்பட்டாலும், கேலி செய்யப்பட்டாலும், பொறாமைப்பட்டாலும், அடிபட்டாலும், கட்டுப்படுத்தப்பட்டாலும், வாழ்வாதாரம் இழந்தாலும்—

நிஷ்ட்யுதோ மூத்ரிதோ வாஜ்ஞைர்பஹுதைவம் ப்ரகம்பிதஃ। ஶ்ரேயஸ்காமஃ க்ரு'ச்ச்ரகத ஆத்மநாத்மாநமுத்தரேத்

அறிவில்லாதவர்கள் நசுக்கினாலும், சிறுநீர் கழித்தாலும், பலவிதமாக அவமானப்படுத்தினாலும்—even கடினமான சூழ்நிலையில்—நன்மையை விரும்பும் ஒருவர் தன்னால் தானே தன்னை உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்.

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச। யதைவமநுபுத்யேயம் வத நோ வததாம் வர

ஸ்ரீ உட்தவன் கூறினான்: இதை நான் எவ்வாறு புரிந்து கொள்ள முடியும்? பேசுவோரில் சிறந்தவரே, தயவு செய்து எங்களுக்கு விளக்குங்கள்.

ஸுதுஃஸஹமிமம் மந்ய ஆத்மந்யஸததிக்ரமம்। விதுஷாமபி விஶ்வாத்மந்ப்ரக்ரு'திர்ஹி பலீயஸீ। ரு'தே த்வத்தர்மநிரதாந்ஶாந்தாஸ்தே சரணாலயாந்

உலகத்தின் ஆத்மா, இந்த தாங்க முடியாத துன்பத்தை, அறிவுள்ளவர்களுக்கே கடினம் என்று நினைக்கிறேன்; இயற்கை மிகவும் வலிமையானது. உமது தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும், அமைதியான, உமது பாதங்களில் அடைக்கலம் கொண்டவர்களைத் தவிர.

ப்ரு'ஹஸ்பதிர்ப்ரஹ்மவாதே ஆத்மவத்த்வே ஸ்வயம் ஹரிஃ । பக்த்யா கோகுருவிப்ரேஷு விஷ்வக்ஸேநாநுவர்திஷு

பிருஹஸ்பதி, பிரம்ம வாதத்தில், ஹரி தானே ஆத்மாவை உணர்வதில், பசுக்கள், ஆசான்கள், பிராமணர்கள் மீது பக்தியுடன், விஷ்வக்சேனனைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.

கீர்த்யோர்த்வகீதயா பும்பிஃ த்ரைலோக்யே தத்ர தத்ர ஹ । ப்ரவிஷ்டஃ கர்ணரந்த்ரேஷு ஸ்த்ரீணாம் ராமஃ ஸதாமிவ

பாடல்கள், புகழ்ச்சி மூலம், மூன்று உலகங்களிலும் மனிதர்கள் இடம் இடமாக பெண்களின் செவிகளில் புகுந்து விடுகிறார்கள்; அது போலவே, ராமன் நல்லவர்களிடம் புகுந்து விடுகிறான்.

அந்நயாஞ்சாமிஷேண யஜ்ஞபத்‍நீஷு அநுக்ரஹஃ - ஶ்ரீகோப ஊசுஃ - ( அநுஷ்டுப் ) ராம ராம மஹாபாஹோ க்ரு'ஷ்ண துஷ்டநிபர்ஹண । ஏஷா வை பாததே க்ஷுத் நஃ தச்சாந்திம் கர்துமர்ஹதஃ

பசுமாடுகளும், ஆசாரியர்களும், பிராமணர்களும், யாகம் செய்யும் பெண்களும் உணவு, நிவேதனங்கள் மூலம் அருள் பெறுகிறார்கள். கோபர்கள் கூறினார்கள்: ராமா, ராமா, வலிமை மிகுந்தவனே, கிருஷ்ணா, தீயவர்களை அழிப்பவனே, இந்த பசி எங்களை மிகவும் வாட்டுகிறது; இதற்கு நீங்களே தீர்வு அளிக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இதி விஜ்ஞாபிதோ கோபைஃ பகவாந் தேவகீஸுதஃ । பக்தாயா விப்ரபார்யாயாஃ ப்ரஸீதந் இதமப்ரவீத்

ஸ்ரீ சுகர் கூறினார்: இவ்வாறு கோபர்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தபோது, தேவகியின் மகன் பகவான், அந்த பக்தையான பிராமணியின் நன்மைக்காக தயையுடன் இப்படிச் சொன்னான்.

ப்ரயாத தேவயஜநம் ப்ராஹ்மணா ப்ரஹ்மவாதிநஃ । ஸத்ரம் ஆங்‌கிரஸம் நாம ஹ்யாஸதே ஸ்வர்ககாம்யயா

அங்கு பிரம்மத்தை அறிந்த பிராமணர்கள், சொர்க்கத்தை விரும்பி, ஆங்கீரச யாகம் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்; அந்த யாக சாலைக்கு செல்லுங்கள்.

தத்ர கத்வௌதநம் கோபா யாசதாஸ்மத் விஸர்ஜிதாஃ । கீர்தயந்தோ பகவத ஆர்யஸ்ய மம சாபிதாம்

அங்கே சென்று, நாங்கள் அனுப்பியதாகக் கூறி, கையால் சமைத்த அன்னத்தை கோருங்கள்; பகவானின், அந்த அரியவனின், எனது பெயர்களையும் சொல்லுங்கள்.

இத்யாதிஷ்டா பகவதா கத்வா யாசந்த தே ததா । க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா விப்ராந் தண்டவத் பதிதா புவி

பகவான் சொன்னபடி, அவர்கள் அங்கே சென்று, பிராமணர்களிடம் கையெடுத்து வணங்கி, தரையில் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து, கேட்டார்கள்.

ஹே பூமிதேவாஃ ஶ்ர்ரு'ணுத க்ரு'ஷ்ணஸ்யாதேஶகாரிணஃ । ப்ராப்தாஞ்ஜாநீத பத்ரம் வோ கோபாந் நோ ராமசோதிதாந்

பூமியின் தேவர்களே, கேளுங்கள்! கிருஷ்ணனின் கட்டளையை நிறைவேற்ற வந்தோம். நாங்கள் ராமனால் அனுப்பப்பட்ட கோபர்கள் என்பதை அறியுங்கள்; உங்களுக்கு நல்வாழ்த்து உண்டாகட்டும்.

( மிஶ்ர ) காஶ்சாரயதௌ அவிதூர ஓதநம் ராமாச்யுதௌ வோ லஷதோ புபுக்ஷிதௌ । தயோர்த்விஜா ஓதநமர்திநோர்யதி ஶ்ரத்தா ச வோ யச்சத தர்மவித்தமாஃ

தர்மத்தை நன்கு அறிந்தவர்களே, ராமனும் அச்யுதனும் இங்கிருந்து தொலைவில் இல்லாமல் மாடுகளை மேய்த்து, பசிக்கொண்டு உங்களிடம் சோறு கேட்கிறார்கள். உங்களுக்குப் பக்தி இருந்தால், அவர்கள் விரும்பும் அவிய சோற்றை அவர்களுக்கு அளியுங்கள்.