இதம் பாகவதம் நாம புராணம் ப்ரஹ்மஸம்மிதம் । பக்திஜ்ஞாநவிராகாணாம் ஸ்தாபநாய ப்ரகாஶிதம்
பாகவதம் எனும் இந்த புராணம், ஞானிகள் மதிக்கும் ஒன்று; பக்தி, ஞானம், விராக்யம் ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்த இதை வெளிப்படுத்தினர்.
வேதாந்தவேதஸுஸ்நாதே கீதாயா அபி கர்தரி । பரிதாபவதி வ்யாஸே முஹ்யத்யஜ்ஞாநஸாகரே
வேதங்களிலும் வேதாந்தத்திலும் முழுமையாக நீராடியவர், கீதையை இயற்றியவராக இருந்தாலும், துக்கம் வந்தபோது, வியாசர் தானே அறியாமையின் கடலில் குழம்பினார்.
ததா த்வயா புரா ப்ரோக்தம் சதுஃஶ்லோகஸமந்விதம் । ததீயஶ்ரவணாத் ஸத்யோ நிர்பாதோ பாதராயணஃ
அப்போது, நீங்கள் முன்பு சொன்ன நான்கு பாடல்கள் இருந்தன; அவற்றை கேட்டவுடன், பாதராயணர் உடனே துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டார்.
தத்ர தே விஸ்மயஃ கேந யதஃ ப்ரஶ்நகரோ பவாந் । ஶ்ரீமத்பாகவதம் ஶ்ராவ்ய ஶோகதுஃகவிநாஶநம்
அதனால், நீங்கள் இந்தக் கேள்வியை கேட்பதற்குக் காரணம் என்ன? ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை கேட்பது துக்கமும் கவலையும் போக்கும்.
நாரத உவாச - (வஸம்திதிலகா) யத்தர்ஶநம் ச விநிஹந்த்யஶுபாநி ஸத்யஃ ஶ்ரேயஸ்தநோதி பவதுஃகதவார்திதாநாம் । நிஃஶேஷஶேஷமுககீதகதைகபாநாஃ ப்ரேமப்ரகாஶக்ரு'தயே ஶரணம் கதோऽஸ்மி
நாரதர் சொன்னார்: எப்போது பார்த்தாலும் உடனே தீமைகளை நீக்கும், பிறப்புத் துன்பத்தில் வாடுபவர்களுக்கு உயர்ந்த நன்மையை தரும், தூயவர்கள் பாடும் கதைகளில் முழுமையாக மனம் மூழ்கி, அன்பை வெளிப்படுத்தும் அந்தக் காட்சியில் நான் சரணடைந்தேன்.
பாக்யோதயேந பஹுஜந்மஸமர்ஜிதேந ஸத்ஸம்கமம் ச லபதே புருஷோ யதா வை । அஜ்ஞாநஹேதுக்ரு'தமோஹமதாந்தகார நாஶம் விதாய ஹி ததோதயதே விவேகஃ
பல பிறவிகளில் சேர்க்கப்பட்ட பாக்கியத்தின் உதயத்தால், ஒருவன் நல்லவர்களின் நட்பை அடைந்தால், அறியாமையால் வரும் மயக்கம், பெருமை ஆகிய இருளை நீக்கி, பகுத்தறிவு பிறக்கிறது.
ஶ்ரீமத்பாகவதமாஹாத்ம்யம் - த்ரு'தீயோऽத்யாயஃ ஸநகாதிமுகாத் ஶ்ரீமத்பாகவதஶ்ரவணேந பக்த்தேஸ்துஷ்டீர்ஜ்ஞாநவைராக்யயோஃ புஷ்டிஶ்ச - நாரத உவாச - (அநுஷ்டுப்) ஜ்ஞாநயஜ்ஞம் கரிஷ்யாமி ஶுகஶாஸ்த்ரகதோஜ்ஜ்வலம் । பக்திர்ஜ்ஞாநவிராகாணாம் ஸ்தாபநார்தம் ப்ரயத்நதஃ
ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் மகிமை – மூன்றாம் அதிகாரம். சனகர் முதலியவர்களின் வாயிலாக ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை கேட்டால், பக்தருக்கு திருப்தியும், ஞானத்துக்கும் விராக்யத்துக்கும் வளர்ச்சியும் உண்டாகும்.
குத்ர கார்யோ மயா யஜ்ஞஃ ஸ்தலம் தத்வாச்யதாமிஹ । மஹிமா ஶுகஶாஸ்த்ரஸ்ய வக்தவ்யோ வேதபாரகைஃ
நாரதர் சொன்னார்: ஞானயாகம் ஒன்றை நான் செய்ய விரும்புகிறேன்; அது ஷுகர் சொன்ன ஞானக் கதைகளால் பிரகாசிக்கிறது; பக்தி, ஞானம், விராக்யம் நிலைநிறைவதற்காக அதைச் செய்வேன்.
கியத்பிஃ திவஸைஃ ஶ்ராவ்யா ஶ்ரீமத்பாகவதீ கதா । கோ விதிஃ தத்ர கர்தவ்யோ மமேதம் ப்ருவதாமிதஃ
இந்த யாகத்தை நான் எங்கு செய்ய வேண்டும்? அந்த இடத்தை இங்கு சொல்லுங்கள். ஷுகரின் நூலின் பெருமையை வேதங்களை அறிந்தவர்கள் கூற வேண்டும்.
குமாரா ஊசுஃ - ஶ்ர்ரு'ணு நாரத வக்ஷ்யாமோ விநம்ராய விவேகிநே । கம்காத்வாரஸமீபே து தடம் ஆநந்தநாமகம்
பாகவதக் கதையை எத்தனை நாட்களில் கேட்க வேண்டும்? அங்கு என்ன விதி பின்பற்ற வேண்டும்? இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
நாநாரு'ஷிகணைர்ஜுஷ்டம் தேவஸித்தநிஷேவநம் । நாநாதருலதாகீர்ணம் நவகோமலவாலுகம்
குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: நாரதா, நீங்கள் பணிவும் பகுத்தறிவும் கொண்டவராக இருப்பதால், கேளுங்கள்; கங்கை நதிக்கரையில் ஆனந்தம் எனும் இடம் உள்ளது.
ரம்யம் ஏகாந்ததேஶஸ்தம் ஹேமபத்மஸுஸௌரபம் । யத்ஸமீபஸ்தஜீவாநாம் வைரம் சேதஸி ந ஸ்திதம்
அது பல முனிவர்கள் கூடும் இடம்; தேவர்கள், சித்தர்கள் வழிபடும் இடம்; பலவிதமான மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்திருக்கிறது; புதிய மென்மையான மணல் பரவியுள்ளது.
ஜ்ஞாநயஜ்ஞஸ்த்வயா தத்ர கர்தவ்யோ ஹி அப்ரயத்நதஃ । அபூர்வரஸரூபா ச கதா தத்ர பவிஷ்யதி
அங்கே அழகான, அமைதியான இடம் ஒன்று உள்ளது; பொன்னிறம் கொண்ட தாமரை மலர்களால் வாசம் பரப்பி, அருகிலுள்ள உயிர்களுக்கு மனதில் பகைமை இல்லாத இடம் அது.
புரஃஸ்தம் நிர்பலம் சைவ ஜராஜீர்ணகலேவரம் । தத்த்வயம் ச புரஸ்க்ரு'த்ய பக்திஸ்தத்ராகமிஷ்யதி
முதுமை மற்றும் பலவீனமான உடலை முன்பில் வைத்து, இரண்டையும் நினைத்து, அங்கே பக்தி வந்து சேரும்.
யத்ர பாகவதீ வார்தா தத்ர பக்த்யாதிகம் வ்ரஜேத் । கதாஶப்தம் ஸமாகர்ண்ய தத்த்ரிகம் தருணாயதே
பாகவதக் கதைகள் நடைபெறும் இடத்தில் பக்தியும் அதன் தோழர்களும் வந்து சேர்வர்; அந்தக் கதையின் வார்த்தையை கேட்டவுடன் அந்த மூன்றும் இளமையாகும்.
ஸூத உவாச - ஏவமுக்த்வா குமாராஸ்தே நாரதேந ஸமம் ததஃ । கம்காதடம் ஸமாஜக்முஃ கதாபாநாய ஸத்வராஃ
சூதர் சொன்னார்: இப்படிக் கூறி, அந்த குமாரர்கள் நாரதருடன் சேர்ந்து, கதையை கேட்க விரைவாக கங்கை கரைக்கு வந்தார்கள்.
யதா யாதாஸ்தடம் தே து ததா கோலாஹலோऽப்யபூத் । பூர்லோகே தேவலோகே ச ப்ரஹ்மலோகே ததைவ ச
அவர்கள் அந்தக் கரையை அடைந்ததும், பூமியில், தேவர்களின் உலகிலும், பிரம்மாவின் உலகிலும் பெரும் சப்தம் எழுந்தது.
ஶ்ரீபாகவதபீயூஷ பாநாய ரஸலம்படாஃ । தாவந்தோऽப்யாயயுஃ ஸர்வே ப்ரதமம் யே ச வைஷ்ணவாஃ
பாகவதத்தின் அமுதத்தை அருந்த ஆவலுடன் அனைவரும் அங்கே ஓடி வந்தார்கள்; வைஷ்ணவர்கள் முதலில் வந்தார்கள்.
(வம்ஶஸ்த) ப்ரு'குர்வஸிஷ்டஶ்ச்யவநஶ்ச கௌதமோ மேதாதிதிர்தேவலதேவராதௌ । ராமஸ்ததா காதிஸுதஶ்ச ஶாகலோ ம்ரு'கண்டுபுத்ராத்ரிஜபிப்பலாதாஃ
பிருகு, வசிஷ்டர், ச்யவனன், கவுதமர், மேதாதிதி, தேவலர், தேவராதன், இராமர், காதியின் மகன், சாகலர், மிருகண்டுவின் மகன், அத்ரி, பிப்பலாதர் ஆகியோர் அங்கே வந்தார்கள்.
(இம்த்ரவஜ்ரா) யோகேஶ்வரௌ வ்யாஸபராஶரௌ ச சாயாஶுகோ ஜாஜலிஜஹ்நுமுக்யாஃ । ஸர்வேऽப்யமீ முநிகணாஃ ஸஹபுத்ரஶிஷ்யாஃ ஸ்வஸ்த்ரீபிராயயுரதிப்ரணயேந யுக்தாஃ
யோகத்தில் தேர்ந்தோர், வியாசர், பராசரர், சாயாசுகர், ஜாஜலி, ஜஹ்னு முதலிய முக்கிய முனிவர்கள், தங்கள் மகன்கள், சீடர்கள், மனைவியருடன் மிகுந்த பாசத்துடன் அங்கே வந்தார்கள்.
(அநுஷ்டுப்) வேதாந்தாநி ச வேதாஶ்ச மந்த்ராஸ்தந்த்ராஃ ஸமூர்தயஃ । தஶஸப்தபுராணாநி ஷட்ஶாஸ்த்ராணி ததாऽऽயயுஃ
வேதாந்தங்கள், வேதங்கள், மந்திரங்கள், தந்திரங்கள், அவற்றின் உருவங்கள், பத்து மற்றும் ஏழு புராணங்கள், ஆறு சாஸ்திரங்களும் அங்கே வந்தன.
கம்காத்யா ஸரிதஸ்தத்ர புஷ்கராதிஸராம்ஸி ச । க்ஷேத்ராணி ச திஶஃ ஸர்வா தண்டகாதி வநாநி ச
அங்கே கங்கை முதலான நதிகள், புஷ்கர முதலான ஏரிகள், தீர்த்தங்கள், எல்லா திசைகளும், தண்டக வனம் போன்ற காடுகளும் வந்தன.
நகாதயோ யயுஸ்தத்ர தேவகந்தர்வதாநவாஃ । குருத்வாத்தத்ர நாயாதாந் ப்ரு'குஃ ஸம்போத்ய சாநயத்
மலைகள் முதலியவை, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்கள் அங்கே வந்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் கனமுள்ளவர்களாக இருந்ததால், பிருகு அவர்களை அறிவுரையுடன் அழைத்து வந்தார்.
தீக்ஷிதா நாரதேநாத தத்தம் ஆஸநமுத்தமம் । குமாரா வந்திதாஃ ஸர்வைஃ நிஷேதுஃ க்ரு'ஷ்ணதத்பராஃ
நாரதர் மூலம் தீட்சை பெற்றும், சிறந்த ஆசனம் வழங்கப்பட்டும், அனைவராலும் வணங்கப்பட்ட குமாரர்கள், கிருஷ்ணனில் மனதை ஒருங்கிணைத்து அமர்ந்தார்கள்.
வைஷ்ணவாஶ்ச விரக்தாஶ்ச ந்யாஸிநோ ப்ரஹ்மசாரிணஃ । முகபாகே ஸ்திதாஸ்தே ச ததக்ரே நாரதஃ ஸ்திதஃ
வைஷ்ணவர்கள், விரக்தர்கள், துறவிகள், பிரம்மச்சாரிகள் முன்னிலையில் நின்றனர்; அவர்களுக்கு முன்பாக நாரதர் நின்றார்.
ஏகபாகே ரு'ஷிகணாஃ தத் அந்யத்ர திவௌகஸஃ । வேதோபநிஷதோ அந்யத்ர தீர்தாந் யத்ர ஸ்த்ரியோऽந்யதஃ
ஒரு பக்கத்தில் முனிவர் குழுக்கள், வேறு இடத்தில் தேவர்கள், வேறு இடத்தில் வேதங்களும் உபநிஷத்துகளும், வேறு இடத்தில் தீர்த்தங்கள், மற்றொரு இடத்தில் பெண்கள் இருந்தார்கள்.
ஜயஶப்தோ நமஃஶப்தோஃ ஶம்கஶப்தஸ்ததைவ ச । சூர்ணலாஜா ப்ரஸூநாநாம் நிக்ஷேபஃ ஸுமஹாந் அபூத்
ஜெயம் என்ற கூச்சல், வணக்கம் என்ற ஓசை, சங்கு முழக்கம் எழுந்தன; வறுத்த அரிசி, மலர்கள் பெரிதும் தூவப்பட்டன.
விமாநாநி ஸமாருஹ்ய கியந்தோ தேவநாயகாஃ । கல்பவ்ரு'க்ஷ ப்ரஸூநைஸ்தாந் ஸர்வாந் தத்ர ஸமாகிரந்
வானூர்தியில் ஏறி பல தேவர்களின் தலைவர்கள், கல்பவிருக்ஷ மலர்களால் அங்கே வந்த அனைவருக்கும் மலர் மழை பொழிந்தார்கள்.
ஸூத உவாச - ஏவம் தேஷ்வகசித்தேஷு ஶ்ரீமத்பாகவஸ்ய ச । மாஹாத்ம்யம் ஊசிரே ஸ்பஷ்டம் நாரதாய மஹாத்மநே
சூதர் சொன்னார்: அப்படி, மனம் ஒருமித்தவர்களிடையே, அவர்கள் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் மகிமையை நாரதருக்கு தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்கள்.
குமாரா ஊசுஃ - அத தே வர்ண்யதேऽஸ்மாபிஃ மஹிமா ஶுகஶாஸ்த்ரஜஃ । யஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண முக்திஃ கரதலே ஸ்திதா
குமாரர்கள் கூறினார்கள்: இப்போது, சுகர் அருளிய சாஸ்திரத்தில் பிறந்த மகிமையை நாம் விவரிக்கிறோம்; அதை கேட்பதாலே விடுதலை கைப்பிடியில் கிடைக்கும்.