ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏவம் மாஸம் வ்ரதம் சேருஃ குமார்யஃ க்ரு'ஷ்ணசேதஸஃ । பத்ரகாலீம் ஸமாநர்சுஃ பூயாந்நந்தஸுதஃ பதிஃ

இவ்வாறு, கிருஷ்ணனை மனதில் வைத்து, அந்த இளம்பெண்கள் ஒரு மாதம் விரதம் இருந்து, பத்திரகாளியை வழிபட்டு, நந்தனின் மகன் தங்கள் கணவனாக வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள்.

ஊஷஸ்யுத்தாய கோத்ரைஃ ஸ்வைரந்யோந்யா பத்தபாஹவஃ । க்ரு'ஷ்ணம் உச்சைர்ஜகுர்யாந்த்யஃ காலிந்த்யாம் ஸ்நாதுமந்வஹம்

விடியற்காலையில், தங்கள் தோழிகளுடன் கைகோர்த்து எழுந்து, கிருஷ்ணனைப் பாடிக்கொண்டே, அவர்கள் தினமும் காலிந்தி ஆற்றில் குளிக்க சென்றார்கள்.

நத்யாஃ கதாசிதாகத்ய தீரே நிக்ஷிப்ய பூர்வவத் । வாஸாம்ஸி க்ரு'ஷ்ணம் காயந்த்யோ விஜஹ்ருஃ ஸலிலே முதா

ஒரு நாள், ஆற்றங்கரைக்கு வந்து, வழக்கம்போல் தங்கள் உடைகளை விட்டு, கிருஷ்ணனைப் பாடிக்கொண்டே, மகிழ்ச்சியுடன் நீரில் விளையாடினார்கள்.

பகவாந் ததபிப்ரேத்ய க்ரு'ஷ்ணோ யோகேஶ்வரேஶ்வரஃ । வயஸ்யைராவ்ரு'தஸ்தத்ர கதஸ்தத்கர்மஸித்தயே

அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்த கிருஷ்ணர், யோகிகளின் தலைவன், தன் நண்பர்களுடன் அங்கு வந்து, அவர்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற விரைந்தார்.

தாஸாம் வாஸாம்ஸ்யுபாதாய நீபமாருஹ்ய ஸத்வரஃ । ஹஸத்‌பிஃ ப்ரஹஸந் பாலைஃ பரிஹாஸமுவாச ஹ

அவர் விரைவாக அவர்கள் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு, ஒரு கதம்ப மரத்தில் ஏறி, நண்பர்களுடன் சிரித்தபடி, நகைச்சுவையாக பேசினார்.

அத்ராகத்யாபலாஃ காமம் ஸ்வம் ஸ்வம் வாஸஃ ப்ரக்ரு'ஹ்யதாம் । ஸத்யம் ப்ரவாணி நோ நர்ம யத்யூயம் வ்ரதகர்ஶிதாஃ

இங்கே வாருங்கள், பெண்மணிகளே, உங்கள் உங்கள் உடைகளை எடுத்து செல்லுங்கள்; நீங்கள் விரதத்தால் சோர்ந்திருந்தால், நான் உண்மையே சொல்கிறேன், இது வெறும் விளையாட்டல்ல.

ந மயோதிதபூர்வம் வா அந்ரு'தம் ததிமே விதுஃ । ஏகைகஶஃ ப்ரதீச்சத்வம் ஸஹைவேதி ஸுமத்யமாஃ

நான் இதுவரை பொய் சொல்லியதில்லை, என் நண்பர்களும் அதை அறிவார்கள்; அழகிய பெண்மணிகளே, ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக வந்து உடைகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

தஸ்ய தத் க்ஷ்வேலிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோப்யஃ ப்ரேமபரிப்லுதாஃ । வ்ரீடிதாஃ ப்ரேக்ஷ்ய சாந்யோந்யம் ஜாதஹாஸா ந நிர்யயுஃ

அவரது அந்த விளையாட்டு செயலைப் பார்த்து, அன்பில் மூழ்கிய கோபிகள், வெட்கத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து, சிரித்தார்கள், ஆனால் வெளியே வரவில்லை.

ஏவம் ப்ருவதி கோவிந்தே நர்மணாऽऽக்ஷிப்தசேதஸஃ । ஆகண்டமக்நாஃ ஶீதோதே வேபமாநாஸ்தமப்ருவந்

கோவிந்தன் இவ்வாறு நகைச்சுவையாக பேச, அவர்களின் மனம் கலங்க, கழுத்துவரை குளிர்ந்த நீரில் மூழ்கி நடுங்கிய அந்த பெண்கள் அவரை நோக்கி பேசினார்கள்.

மாநயம் போஃ க்ரு'தாஸ்த்வாம் து நந்தகோபஸுதம் ப்ரியம் । ஜாநீமோऽங்‌க வ்ரஜஶ்லாக்யம் தேஹி வாஸாம்ஸி வேபிதாஃ

நந்தகோபரின் மகனே, எங்களை மதித்து நடத்துங்கள்; நீ வ்ரஜத்தில் புகழ் பெறுவாய் என்பதை நாங்கள் அறிவோம். நடுங்கும் எங்களுக்கு எங்கள் உடைகளைத் தாராய்.

ஶ்யாமஸுந்தர தே தாஸ்யஃ கரவாம தவோதிதம் । தேஹி வாஸாம்ஸி தர்மஜ்ஞ நோ சேத் ராஜ்ஞே ப்ருவாம ஹே

ஶ்யாமசுந்தரா, நாங்கள் உன் பணியாளர்கள், நீ சொல்வதைக் கேட்போம்; தர்மத்தை அறிந்தவனே, எங்கள் உடைகளைத் தாராய், இல்லையெனில் அரசரிடம் புகார் செய்வோம்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । பவத்யோ யதி மே தாஸ்யோ மயோக்தம் வா கரிஷ்யத । அத்ராகத்ய ஸ்வவாஸாம்ஸி ப்ரதீச்சந்து ஶுசிஸ்மிதாஃ

பகவான் கூறினார்: நீங்கள் என் பணியாளர்கள் என உண்மையில் எண்ணினால், நான் சொன்னதைச் செய்வீர்கள் என்றால், இந்த நற்குணமுள்ள புனிதமான முகமுடைய பெண்கள் இங்கு வந்து தங்கள் உடைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளட்டும்.

ததோ ஜலாஶயாத் ஸர்வா தாரிகாஃ ஶீதவேபிதாஃ । பாணிப்யாம் யோநிமாச்சாத்ய ப்ரோத்தேருஃ ஶீதகர்ஶிதாஃ

பின்னர் எல்லா பெண்களும் குளிரால் நடுங்கி, தங்கள் உடலைக் கைகளால் மறைத்துக்கொண்டு, குளிரால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டு நீரிலிருந்து வெளியே வந்தார்கள்.

பகவாநாஹதா வீக்ஷ்ய ஶுத்த பாவப்ரஸாதிதஃ । ஸ்கந்தே நிதாய வாஸாம்ஸி ப்ரீதஃ ப்ரோவாச ஸஸ்மிதம்

அவர்கள் துயரத்தில் இருப்பதைப் பார்த்த பகவான், அவர்களின் தூய்மைமிக்க பக்தியால் மகிழ்ந்து, அவர்களுடைய உடைகளைத் தன் தோளில் வைத்துக் கொண்டு, சிரித்தபடி அன்புடன் பேசினார்.

( மிஶ்ர ) யூயம் விவஸ்த்ரா யதபோ த்ரு'தவ்ரதா வ்யகாஹதைதத் தது தேவஹேலநம் । பத்த்வாஞ்ஜலிம் மூர்த்ந்யபநுத்தயேம்ऽஹஸஃ க்ரு'த்வா நமோऽதோ வஸநம் ப்ரக்ரு'ஹ்யதாம்

நீங்கள் விரதம் மேற்கொண்டு, உடை இல்லாமல் நீரில் இறங்கியது தேவர்களுக்கு குற்றமாகும். அந்த குற்றம் நீங்க, கைகூப்பி தலையை வணங்குங்கள்; பிறகு உங்கள் உடைகளை எடுத்துக்கொண்டு அணியுங்கள்.

( இம்த்ரவம்ஶா ) இத்யச்யுதேநாபிஹிதம் வ்ரஜாபலா மத்வா விவஸ்த்ராப்லவநம் வ்ரதச்யுதிம் । தத்பூர்திகாமாஸ்ததஶேஷகர்மணாம் ஸாக்ஷாத்க்ரு'தம் நேமுரவத்யம்ரு'க் யதஃ

அச்யுதன் இப்படிச் சொன்னதை கேட்ட வ்ரஜாவின் பெண்கள், உடை இல்லாமல் நீராடியது விரதத்துக்கு குறை என்று புரிந்துகொண்டார்கள். தாங்கள் விரும்பியது நிறைவேற வேண்டும் என்பதால், அவரால் நேரடியாக ஆணையிடப்பட்டதால் இது குற்றமில்லை என்று ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

( அநுஷ்டுப் ) தாஸ்ததாவநதா த்ரு'ஷ்ட்வா பகவாந் தேவகீஸுதஃ । வாஸாம்ஸி தாப்யஃ ப்ராயச்சத் கருணஸ்தேந தோஷிதஃ

அவர்கள் இப்படிப் பணிவுடன் வணங்கியதைப் பார்த்த தேவகியின் மகன் பகவான், இரக்கம் கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்குத் தங்கள் உடைகளைத் திருப்பிக் கொடுத்தார்.

( மிஶ்ர ) த்ரு'டம் ப்ரலப்தாஸ்த்ரபயா ச ஹாபிதாஃ ப்ரஸ்தோபிதாஃ க்ரீடநவச்ச காரிதாஃ । வஸ்த்ராணி சைவாபஹ்ரு'தாந்யதாப்யமும் தா நாப்யஸூயந் ப்ரியஸங்‌கநிர்வ்ரு'தாஃ

அவர்கள் பலமாக கிண்டலடிக்கப்பட்டும், வெட்கத்தால் தளர்ந்தும், விளையாட்டாக நடத்தப்பட்டும், உடைகள் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டும் இருந்தபோதும், அவர்களுக்குப் பிடித்தவரின் அருகில் இருப்பதில் ஆனந்தம் அடைந்ததால், அவரை வெறுத்து நினைக்கவில்லை.

( அநுஷ்டுப் ) பரிதாய ஸ்வவாஸாம்ஸி ப்ரேஷ்டஸங்‌கமஸஜ்ஜிதாஃ । க்ரு'ஹீதசித்தா நோ சேலுஃ தஸ்மிந் லஜ்ஜாயிதேக்ஷணாஃ

தங்கள் உடைகளை அணிந்த பிறகு, மனம் முழுவதும் பிரியமானவரைச் சந்திக்க விரும்பி, வெட்கத்தால் கண்கள் கீழே பார்த்தபடி, அந்த இடத்தை விட்டு அவர்கள் செல்லவில்லை.

தாஸாம் விஜ்ஞாய பகவாந் ஸ்வபாதஸ்பர்ஶகாம்யயா । த்ரு'தவ்ரதாநாம் ஸங்‌கல்பம் ஆஹ தாமோதரோऽபலாஃ

அவர்கள் தன் பாதங்களைத் தொட விரும்புவதை உணர்ந்த பகவான் தாமோதரன், விரதம் மேற்கொண்ட அந்த பெண்களிடம் அவர்களது எண்ணத்தைப் பற்றி பேசினார்.

ஸங்‌கல்போ விதிதஃ ஸாத்வ்யோ பவதீநாம் மதர்சநம் । மயாநுமோதிதஃ ஸோऽஸௌ ஸத்யோ பவிதுமர்ஹதி

நல்லவர்களே, நீங்கள் என்னை வழிபட விரும்பிய எண்ணம் எனக்குத் தெரியும். அதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; அது நிச்சயமாக நிறைவேறும்.

ந மய்யாவேஶிததியாம் காமஃ காமாய கல்பதே । பர்ஜிதா க்வதிதா தாநா ப்ராயோ பீஜாய நேஶதே

என் மீது மனதை நிலைநிறுத்தியவர்களுக்கு, ஆசை காமமாக மாறாது; எப்படிப் பொரித்தும், வெந்தும் போன தானியங்கள் பெரும்பாலும் முளைக்காதோ, அதுபோல்.

யாதாபலா வ்ரஜம் ஸித்தா மயேமா ரம்ஸ்யதா க்ஷபாஃ । யதுத்திஶ்ய வ்ரதமிதம் சேருரார்யார்சநம் ஸதீஃ

பெண்களே, இப்போது நீங்கள் விரதத்தை நிறைவேற்றியவர்களாக வ்ரஜாவுக்கு செல்லுங்கள். வரும் இரவுகளில், நீங்கள் என்னுடன் மகிழ்வீர்கள்; ஏனெனில் இந்த விரதம் என்னை வழிபடவே நீங்கள் செய்தது.

ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்யாதிஷ்டா பகவதா லப்தகாமாஃ குமாரிகாஃ । த்யாயந்த்யஸ்தத் பதாம்போஜம் க்ரு'ச்ச்ராத் நிர்விவிஶுர்வ்ரஜம்

ஶுகர் கூறினார்: இப்படிப் பகவான் உத்தரவிட்டபின், தங்கள் விருப்பம் நிறைவேறிய அந்த பெண்கள், தன் திருவடிகளை மனதில் நினைத்து, மிகுந்த சிரமத்துடன் வ்ரஜாவுக்கு திரும்பினார்கள்.

அத கோபைஃ பரிவ்ரு'தோ பகவாந் தேவகீஸுதஃ । வ்ரு'ந்தாவநாத் கதோ தூரம் சாரயந் காஃ ஸஹாக்ரஜஃ

பின்னர், கோபர்களால் சூழப்பட்ட தேவகியின் மகன் பகவான், தன் அண்ணனுடன் சேர்ந்து, வ்ரந்தாவனத்தை விட்டு தொலைவில் மாடுகளை மேய்த்தார்.

நிதகார்காதபே திக்மே சாயாபிஃ ஸ்வாபிராத்மநஃ । ஆதபத்ராயிதாந் வீக்ஷ்ய த்ருமாநாஹ வ்ரஜௌகஸஃ

வெயிலின் கடும் சூட்டிலிருந்து தங்களைத் தானே குடைபோல் காப்பாற்ற மரங்கள் நிழல் கொடுப்பதைப் பார்த்து, அவர் வ்ரஜாவின் மக்களிடம் பேசினார்.

ஹே ஸ்தோகக்ரு'ஷ்ண ஹே அம்ஶோ ஶ்ரீதாமந் ஸுபலார்ஜுந । விஶாலர்ஷப தேஜஸ்விந் தேவப்ரஸ்த வரூதப

ஸ்தோககிருஷ்ணா, அம்‌ஷு, ஶ்ரீதாமா, சுபலா, அர்ஜுனா, விஶாலா, ரிஷபா, தேஜஸ்வி, தேவப்ரஸ்தா, வரூதபா!

பஶ்யதைதாந் மஹாபாகாந் பரார்தைகாந்தஜீவிதாந் । வாதவர்ஷாதபஹிமாந் ஸஹந்தோ வாரயந்தி நஃ

இந்த மகானுபாவிகளைப் பாருங்கள்; அவர்கள் பிறருக்காக மட்டுமே வாழ்கிறார்கள். காற்று, மழை, வெயில், குளிர் ஆகியவற்றை தாங்கி, நம்மை பாதுகாக்கின்றார்கள்.

அஹோ ஏஷாம் வரம் ஜந்ம ஸர்வ ப்ராண்யுபஜீவநம் । ஸுஜநஸ்யேவ யேஷாம் வை விமுகா யாந்தி நார்திநஃ

அவர்களின் பிறப்பு எவ்வளவு பாக்கியமானது! எல்லா உயிர்களும் அவர்களால் வாழ்கின்றன. உண்மையில் நல்லவர்கள் போல, தங்களை நாடி வரும் யாரையும் அவர்கள் திருப்பி அனுப்புவதில்லை.