ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அதோடஜமுபாயாதம் ந்ரு'தேவம் ப்ரணதம் புரஃ । ஸபர்யயா பர்யக்ரு'ஹ்ணாத் ப்ரதிநந்த்யாநுரூபயா

பின்னர், அரசன் ஆசிரமத்திற்குள் வந்து முனிவருக்கு வணங்கியபோது, முனிவர் அவரை உரிய மரியாதையுடன் வரவேற்று, அன்புடன் பேசினார்.

க்ரு'ஹீதார்ஹணமாஸீநம் ஸம்யதம் ப்ரீணயந் முநிஃ । ஸ்மரந் பகவதாதேஶம் இத்யாஹ ஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா

முனிவர், அரசரிடம் உரிய மரியாதையை செய்து, அவரை அமர வைத்தார்; இறைவனின் கட்டளையை நினைத்து, இனிய வார்த்தைகளால் மகிழ்வித்தார்.

நூநம் சங்க்ரமணம் தேவ ஸதாம் ஸம்ரக்ஷணாய தே । வதாய சாஸதாம் யஸ்த்வம் ஹரேஃ ஶக்திர்ஹி பாலிநீ

உயர்ந்தவரே, உங்கள் சுற்றிப்பார்வை நல்லவர்களைப் பாதுகாக்கவும், தீயவர்களை அழிக்கவும் தான்; நீங்கள் ஹரியின் பாதுகாப்பு சக்தியாக இருக்கிறீர்கள்.

யோऽர்கேந்து அக்நீந்த்ரவாயூநாம் யமதர்மப்ரசேதஸாம் । ரூபாணி ஸ்தாந ஆதத்ஸே தஸ்மை ஶுக்லாய தே நமஃ

நீங்கள் சூரியன், சந்திரன், அக்கினி, இந்திரன், காற்று, யமன், தர்மன், வருணன் ஆகியோரின் உருவங்களையும், இடங்களையும் எடுத்துக்கொள்கிறீர்; அந்த தூயவருக்கு வணக்கம்.

ந யதா ரதமாஸ்தாய ஜைத்ரம் மணிகணார்பிதம் । விஸ்பூர்ஜத் சண்டகோதண்டோ ரதேந த்ராஸயந் அகாந்

நீங்கள் வெற்றியுடன் மணிகள் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி, கொடிய வில்லுடன், அந்த ரதத்தால் தீயவர்களை அச்சுறுத்துகிறீர்கள்.

ஸ்வஸைந்யசரணக்ஷுண்ணம் வேபயந் மண்டலம் புவஃ । விகர்ஷந் ப்ரு'ஹதீம் ஸேநாம் பர்யடஸி அம்ஶுமாநிவ

உங்கள் படையின் காலடி பூமியை நசுக்கி, உலகத்தை அதிரவைத்து, பெரிய படையை இழுத்து, நீங்கள் பிரகாசமான சூரியனைப்போல் சுற்றி வருகிறீர்கள்.

ததைவ ஸேதவஃ ஸர்வே வர்ணாஶ்ரமநிபந்தநாஃ । பகவத் ரசிதா ராஜந் பித்யேரந் பத தஸ்யுபிஃ

அந்த நேரத்தில், அரசே, இறைவன் ஏற்படுத்திய வண்ணம் மற்றும் ஆசிரமம் எனும் எல்லைகள் எல்லாம், கொள்ளையர்களால் முற்றிலும் உடைக்கப்படும்.

அதர்மஶ்ச ஸமேதேத லோலுபைர்வ்யங்குஶைர்ந்ரு'பிஃ । ஶயாநே த்வயி லோகோऽயம் தஸ்யுக்ரஸ்தோ விநங்க்ஷ்யதி

பேராசை மற்றும் கட்டுப்பாடில்லாத மனிதர்களால் அநியாயம் பெருகும்; நீ ஓய்வெடுத்தால், இந்த உலகம் கொள்ளையர்களால் பிடிக்கப்பட்டு அழிந்துவிடும்.

அதாபி ப்ரு'ச்சே த்வாம் வீர யதர்தம் த்வம் இஹாகதஃ । தத்வயம் நிர்வ்யலீகேந ப்ரதிபத்யாமஹே ஹ்ரு'தா

ஆனால், வீரனே, நீ இங்கு வந்த காரணத்தை நான் கேட்கிறேன்; அதை நாங்கள் நேர்மையான மனதுடன் ஏற்று நடப்போம்.

சீரஹரணலீலா - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஹேமந்தே ப்ரதமே மாஸி நந்தவ்ரஜகுமாரிகாஃ । சேருர்ஹவிஷ்யம் புஞ்ஜாநாஃ காத்யாயந்யர்சநவ்ரதம்

ஶுகர் சொன்னார்: குளிர்காலத்தின் முதல் மாதத்தில், நந்தனின் கிராமத்து இளம்பெண்கள், எளிய உணவு உண்டு, காட்யாயனி தேவியை வழிபடும் விரதம் செய்தார்கள்.

ஆப்லுத்யாம்பஸி காலிந்த்யா ஜலாந்தே சோதிதேऽருணே । க்ரு'த்வா ப்ரதிக்ரு'திம் தேவீம் ஆநர்சுஃ ந்ரு'ப ஸைகதீம்

அவர்கள் காலிந்தி ஆற்றில் விடியற்காலையில் குளித்து, கரையில் மணலில் ஒரு தேவியின் உருவம் செய்து, அரசே, அதை ஆராதனை செய்தார்கள்.

கந்தைர்மால்யைஃ ஸுரபிபிஃ பலிபிர்தூபதீபகைஃ । உச்சாவசைஶ்சோபஹாரைஃ ப்ரவாலபல தண்டுலைஃ

மணமுள்ள மாலைகள், வாசனைப் பொருட்கள், பலி, தூபம், விளக்கு, பெரிய சிறிய பல காணிக்கைகள், இலைகள், பழங்கள், அரிசி ஆகியவற்றால் அவள் வழிபட்டார்கள்.

காத்யாயநி மஹாமாயே மஹாயோகிந்யதீஶ்வரி । நந்தகோபஸுதம் தேவி பதிம் மே குரு தே நமஃ । இதி மந்த்ரம் ஜபந்த்யஸ்தாஃ பூஜாம் சக்ருஃ குமாரிகாஃ

“காட்யாயனி, பேரொளி உடையவளே, பெரிய யோகினியே, எல்லாம் ஆளும் தேவியே, நந்தனின் மகன் எனக்கு கணவனாக அமைய வேண்டும்; உமக்கு வணக்கம்” என்று ஜபித்து, அந்த இளம்பெண்கள் பூஜை செய்தார்கள்.

ஏவம் மாஸம் வ்ரதம் சேருஃ குமார்யஃ க்ரு'ஷ்ணசேதஸஃ । பத்ரகாலீம் ஸமாநர்சுஃ பூயாந்நந்தஸுதஃ பதிஃ

இவ்வாறு, கிருஷ்ணனை மனதில் வைத்து, அந்த இளம்பெண்கள் ஒரு மாதம் விரதம் இருந்து, பத்திரகாளியை வழிபட்டு, நந்தனின் மகன் தங்கள் கணவனாக வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள்.

ஊஷஸ்யுத்தாய கோத்ரைஃ ஸ்வைரந்யோந்யா பத்தபாஹவஃ । க்ரு'ஷ்ணம் உச்சைர்ஜகுர்யாந்த்யஃ காலிந்த்யாம் ஸ்நாதுமந்வஹம்

விடியற்காலையில், தங்கள் தோழிகளுடன் கைகோர்த்து எழுந்து, கிருஷ்ணனைப் பாடிக்கொண்டே, அவர்கள் தினமும் காலிந்தி ஆற்றில் குளிக்க சென்றார்கள்.

நத்யாஃ கதாசிதாகத்ய தீரே நிக்ஷிப்ய பூர்வவத் । வாஸாம்ஸி க்ரு'ஷ்ணம் காயந்த்யோ விஜஹ்ருஃ ஸலிலே முதா

ஒரு நாள், ஆற்றங்கரைக்கு வந்து, வழக்கம்போல் தங்கள் உடைகளை விட்டு, கிருஷ்ணனைப் பாடிக்கொண்டே, மகிழ்ச்சியுடன் நீரில் விளையாடினார்கள்.

பகவாந் ததபிப்ரேத்ய க்ரு'ஷ்ணோ யோகேஶ்வரேஶ்வரஃ । வயஸ்யைராவ்ரு'தஸ்தத்ர கதஸ்தத்கர்மஸித்தயே

அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்த கிருஷ்ணர், யோகிகளின் தலைவன், தன் நண்பர்களுடன் அங்கு வந்து, அவர்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற விரைந்தார்.

தாஸாம் வாஸாம்ஸ்யுபாதாய நீபமாருஹ்ய ஸத்வரஃ । ஹஸத்‌பிஃ ப்ரஹஸந் பாலைஃ பரிஹாஸமுவாச ஹ

அவர் விரைவாக அவர்கள் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு, ஒரு கதம்ப மரத்தில் ஏறி, நண்பர்களுடன் சிரித்தபடி, நகைச்சுவையாக பேசினார்.

அத்ராகத்யாபலாஃ காமம் ஸ்வம் ஸ்வம் வாஸஃ ப்ரக்ரு'ஹ்யதாம் । ஸத்யம் ப்ரவாணி நோ நர்ம யத்யூயம் வ்ரதகர்ஶிதாஃ

இங்கே வாருங்கள், பெண்மணிகளே, உங்கள் உங்கள் உடைகளை எடுத்து செல்லுங்கள்; நீங்கள் விரதத்தால் சோர்ந்திருந்தால், நான் உண்மையே சொல்கிறேன், இது வெறும் விளையாட்டல்ல.

ந மயோதிதபூர்வம் வா அந்ரு'தம் ததிமே விதுஃ । ஏகைகஶஃ ப்ரதீச்சத்வம் ஸஹைவேதி ஸுமத்யமாஃ

நான் இதுவரை பொய் சொல்லியதில்லை, என் நண்பர்களும் அதை அறிவார்கள்; அழகிய பெண்மணிகளே, ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக வந்து உடைகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

தஸ்ய தத் க்ஷ்வேலிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோப்யஃ ப்ரேமபரிப்லுதாஃ । வ்ரீடிதாஃ ப்ரேக்ஷ்ய சாந்யோந்யம் ஜாதஹாஸா ந நிர்யயுஃ

அவரது அந்த விளையாட்டு செயலைப் பார்த்து, அன்பில் மூழ்கிய கோபிகள், வெட்கத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து, சிரித்தார்கள், ஆனால் வெளியே வரவில்லை.

ஏவம் ப்ருவதி கோவிந்தே நர்மணாऽऽக்ஷிப்தசேதஸஃ । ஆகண்டமக்நாஃ ஶீதோதே வேபமாநாஸ்தமப்ருவந்

கோவிந்தன் இவ்வாறு நகைச்சுவையாக பேச, அவர்களின் மனம் கலங்க, கழுத்துவரை குளிர்ந்த நீரில் மூழ்கி நடுங்கிய அந்த பெண்கள் அவரை நோக்கி பேசினார்கள்.

மாநயம் போஃ க்ரு'தாஸ்த்வாம் து நந்தகோபஸுதம் ப்ரியம் । ஜாநீமோऽங்‌க வ்ரஜஶ்லாக்யம் தேஹி வாஸாம்ஸி வேபிதாஃ

நந்தகோபரின் மகனே, எங்களை மதித்து நடத்துங்கள்; நீ வ்ரஜத்தில் புகழ் பெறுவாய் என்பதை நாங்கள் அறிவோம். நடுங்கும் எங்களுக்கு எங்கள் உடைகளைத் தாராய்.

ஶ்யாமஸுந்தர தே தாஸ்யஃ கரவாம தவோதிதம் । தேஹி வாஸாம்ஸி தர்மஜ்ஞ நோ சேத் ராஜ்ஞே ப்ருவாம ஹே

ஶ்யாமசுந்தரா, நாங்கள் உன் பணியாளர்கள், நீ சொல்வதைக் கேட்போம்; தர்மத்தை அறிந்தவனே, எங்கள் உடைகளைத் தாராய், இல்லையெனில் அரசரிடம் புகார் செய்வோம்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । பவத்யோ யதி மே தாஸ்யோ மயோக்தம் வா கரிஷ்யத । அத்ராகத்ய ஸ்வவாஸாம்ஸி ப்ரதீச்சந்து ஶுசிஸ்மிதாஃ

பகவான் கூறினார்: நீங்கள் என் பணியாளர்கள் என உண்மையில் எண்ணினால், நான் சொன்னதைச் செய்வீர்கள் என்றால், இந்த நற்குணமுள்ள புனிதமான முகமுடைய பெண்கள் இங்கு வந்து தங்கள் உடைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளட்டும்.

ததோ ஜலாஶயாத் ஸர்வா தாரிகாஃ ஶீதவேபிதாஃ । பாணிப்யாம் யோநிமாச்சாத்ய ப்ரோத்தேருஃ ஶீதகர்ஶிதாஃ

பின்னர் எல்லா பெண்களும் குளிரால் நடுங்கி, தங்கள் உடலைக் கைகளால் மறைத்துக்கொண்டு, குளிரால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டு நீரிலிருந்து வெளியே வந்தார்கள்.

பகவாநாஹதா வீக்ஷ்ய ஶுத்த பாவப்ரஸாதிதஃ । ஸ்கந்தே நிதாய வாஸாம்ஸி ப்ரீதஃ ப்ரோவாச ஸஸ்மிதம்

அவர்கள் துயரத்தில் இருப்பதைப் பார்த்த பகவான், அவர்களின் தூய்மைமிக்க பக்தியால் மகிழ்ந்து, அவர்களுடைய உடைகளைத் தன் தோளில் வைத்துக் கொண்டு, சிரித்தபடி அன்புடன் பேசினார்.

( மிஶ்ர ) யூயம் விவஸ்த்ரா யதபோ த்ரு'தவ்ரதா வ்யகாஹதைதத் தது தேவஹேலநம் । பத்த்வாஞ்ஜலிம் மூர்த்ந்யபநுத்தயேம்ऽஹஸஃ க்ரு'த்வா நமோऽதோ வஸநம் ப்ரக்ரு'ஹ்யதாம்

நீங்கள் விரதம் மேற்கொண்டு, உடை இல்லாமல் நீரில் இறங்கியது தேவர்களுக்கு குற்றமாகும். அந்த குற்றம் நீங்க, கைகூப்பி தலையை வணங்குங்கள்; பிறகு உங்கள் உடைகளை எடுத்துக்கொண்டு அணியுங்கள்.

( இம்த்ரவம்ஶா ) இத்யச்யுதேநாபிஹிதம் வ்ரஜாபலா மத்வா விவஸ்த்ராப்லவநம் வ்ரதச்யுதிம் । தத்பூர்திகாமாஸ்ததஶேஷகர்மணாம் ஸாக்ஷாத்க்ரு'தம் நேமுரவத்யம்ரு'க் யதஃ

அச்யுதன் இப்படிச் சொன்னதை கேட்ட வ்ரஜாவின் பெண்கள், உடை இல்லாமல் நீராடியது விரதத்துக்கு குறை என்று புரிந்துகொண்டார்கள். தாங்கள் விரும்பியது நிறைவேற வேண்டும் என்பதால், அவரால் நேரடியாக ஆணையிடப்பட்டதால் இது குற்றமில்லை என்று ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.