ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

காயத்ர்யுஷ்ணிகநுஷ்டுப்ச ப்ரு'ஹதீ பங்க்திரேவ ச। த்ரிஷ்டுப்ஜகத்யதிச்சந்தோ ஹ்யத்யஷ்ட்யதிஜகத்விராட்

காயத்ரி, உஷ்ணிக், அனுஷ்டுப், ப்ருஹதி, பங்க்தி, த்ரிஷ்டுப், ஜகதி, அதிச்சந்தஸ், அத்யஷ்டி, அதிஜகத், விராட் — இவை சந்தங்கள் ஆகும்.

கிம் விதத்தே கிமாசஷ்டே கிமநூத்ய விகல்பயேத்। இத்யஸ்யா ஹ்ரு'தயம் லோகே நாந்யோ மத்வேத கஶ்சந

இது என்னை நிறுவுகிறது, என்னை விளக்குகிறது, என்னை வேறுபடுத்துகிறது, அல்லது மறுக்கிறது; இந்த உலகில், இதன் உள்ளார்ந்த பொருளை என்னைத் தவிர வேறு யாரும் அறியமுடியாது.

மாம் விதத்தேऽபிதத்தே மாம் விகல்ப்யாபோஹ்யதே த்வஹம்। ஏதாவாந்ஸர்வவேதார்தஃ ஶப்த ஆஸ்தாய மாம் பிதாம் । மாயாமாத்ரமநூத்யாந்தே ப்ரதிஷித்ய ப்ரஸீததி

இது என்னை நிறுவுகிறது, என்னை குறிக்கிறது, என்னை வேறுபடுத்துகிறது, என்னை மறுக்கிறது; வேதங்களின் முழுப் பொருளும் ஒலியின்மீது சார்ந்துள்ளது; அது என்னை வேறுபடுத்தி, மாயையை மட்டும் சொல்லி, இறுதியில் அதை மறுத்து, அருள்புரிகிறது.

ததைவ ஹரிணைஃ க்ரோடைஃ ஶ்வாவித் கவய குஞ்ஜரைஃ । கோபுச்சைஃ ஹரிபிஃ மர்கைஃ நகுலைஃ நாபிபிர்வ்ரு'தம்

அதேபோல், அது மான், களரி, காட்டுநாய், காளை, எருமை, யானை, பசுவின் வால், குரங்கு, கீரி, பாம்பு ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டுள்ளது.

ப்ரவிஶ்ய தத்தீர்தவரம் ஆதிராஜஃ ஸஹாத்மஜஃ । ததர்ஶ முநிமாஸீநம் தஸ்மிந் ஹுதஹுதாஶநம்

அந்த மிக உயர்ந்த தீர்த்தத்திற்குள் நுழைந்த அரசர், தன் மக்களுடன், அங்கு அமர்ந்திருந்த முனிவரையும், வேள்வித் தீயும் பார்த்தான்.

வித்யோதமாநம் வபுஷா தபஸி உக்ரயுஜா சிரம் । நாதிக்ஷாமம் பகவதஃ ஸ்நிக்தாபாங்காவலோகநாத் । தத்வ்யாஹ்ரு'தாம்ரு'தகலா பீயூஷஶ்ரவணேந ச

அவர் தன் அழகிய உருவத்தால் பிரகாசித்தார்; நீண்ட காலம் கடும் தவம் செய்திருந்தாலும், இறைவனின் அன்பான பார்வையாலும், அமுதம் போன்ற வார்த்தைகளை கேட்டதாலும், அதிகமாக சோர்ந்திருக்கவில்லை.

ப்ராம்ஶும் பத்மபலாஶாக்ஷம் ஜடிலம் சீரவாஸஸம் । உபஸம்ஶ்ரித்ய மலிநம் யதார்ஹணம் அஸம்ஸ்க்ரு'தம்

அவர் உயரமானவர், தாமரைப்பூவின் இதழைப் போன்ற கண்கள் கொண்டவர், முடி முடிக்கப்பட்டவர், மரச்சீலை உடுத்தியவர், தவமகிழும் முறையில் தூய்மை இல்லாதவராகவும், அலங்காரம் இல்லாதவராகவும் தோன்றினார்.

அதோடஜமுபாயாதம் ந்ரு'தேவம் ப்ரணதம் புரஃ । ஸபர்யயா பர்யக்ரு'ஹ்ணாத் ப்ரதிநந்த்யாநுரூபயா

பின்னர், அரசன் ஆசிரமத்திற்குள் வந்து முனிவருக்கு வணங்கியபோது, முனிவர் அவரை உரிய மரியாதையுடன் வரவேற்று, அன்புடன் பேசினார்.

க்ரு'ஹீதார்ஹணமாஸீநம் ஸம்யதம் ப்ரீணயந் முநிஃ । ஸ்மரந் பகவதாதேஶம் இத்யாஹ ஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா

முனிவர், அரசரிடம் உரிய மரியாதையை செய்து, அவரை அமர வைத்தார்; இறைவனின் கட்டளையை நினைத்து, இனிய வார்த்தைகளால் மகிழ்வித்தார்.

நூநம் சங்க்ரமணம் தேவ ஸதாம் ஸம்ரக்ஷணாய தே । வதாய சாஸதாம் யஸ்த்வம் ஹரேஃ ஶக்திர்ஹி பாலிநீ

உயர்ந்தவரே, உங்கள் சுற்றிப்பார்வை நல்லவர்களைப் பாதுகாக்கவும், தீயவர்களை அழிக்கவும் தான்; நீங்கள் ஹரியின் பாதுகாப்பு சக்தியாக இருக்கிறீர்கள்.

யோऽர்கேந்து அக்நீந்த்ரவாயூநாம் யமதர்மப்ரசேதஸாம் । ரூபாணி ஸ்தாந ஆதத்ஸே தஸ்மை ஶுக்லாய தே நமஃ

நீங்கள் சூரியன், சந்திரன், அக்கினி, இந்திரன், காற்று, யமன், தர்மன், வருணன் ஆகியோரின் உருவங்களையும், இடங்களையும் எடுத்துக்கொள்கிறீர்; அந்த தூயவருக்கு வணக்கம்.

ந யதா ரதமாஸ்தாய ஜைத்ரம் மணிகணார்பிதம் । விஸ்பூர்ஜத் சண்டகோதண்டோ ரதேந த்ராஸயந் அகாந்

நீங்கள் வெற்றியுடன் மணிகள் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி, கொடிய வில்லுடன், அந்த ரதத்தால் தீயவர்களை அச்சுறுத்துகிறீர்கள்.

ஸ்வஸைந்யசரணக்ஷுண்ணம் வேபயந் மண்டலம் புவஃ । விகர்ஷந் ப்ரு'ஹதீம் ஸேநாம் பர்யடஸி அம்ஶுமாநிவ

உங்கள் படையின் காலடி பூமியை நசுக்கி, உலகத்தை அதிரவைத்து, பெரிய படையை இழுத்து, நீங்கள் பிரகாசமான சூரியனைப்போல் சுற்றி வருகிறீர்கள்.

ததைவ ஸேதவஃ ஸர்வே வர்ணாஶ்ரமநிபந்தநாஃ । பகவத் ரசிதா ராஜந் பித்யேரந் பத தஸ்யுபிஃ

அந்த நேரத்தில், அரசே, இறைவன் ஏற்படுத்திய வண்ணம் மற்றும் ஆசிரமம் எனும் எல்லைகள் எல்லாம், கொள்ளையர்களால் முற்றிலும் உடைக்கப்படும்.

அதர்மஶ்ச ஸமேதேத லோலுபைர்வ்யங்குஶைர்ந்ரு'பிஃ । ஶயாநே த்வயி லோகோऽயம் தஸ்யுக்ரஸ்தோ விநங்க்ஷ்யதி

பேராசை மற்றும் கட்டுப்பாடில்லாத மனிதர்களால் அநியாயம் பெருகும்; நீ ஓய்வெடுத்தால், இந்த உலகம் கொள்ளையர்களால் பிடிக்கப்பட்டு அழிந்துவிடும்.

அதாபி ப்ரு'ச்சே த்வாம் வீர யதர்தம் த்வம் இஹாகதஃ । தத்வயம் நிர்வ்யலீகேந ப்ரதிபத்யாமஹே ஹ்ரு'தா

ஆனால், வீரனே, நீ இங்கு வந்த காரணத்தை நான் கேட்கிறேன்; அதை நாங்கள் நேர்மையான மனதுடன் ஏற்று நடப்போம்.

சீரஹரணலீலா - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஹேமந்தே ப்ரதமே மாஸி நந்தவ்ரஜகுமாரிகாஃ । சேருர்ஹவிஷ்யம் புஞ்ஜாநாஃ காத்யாயந்யர்சநவ்ரதம்

ஶுகர் சொன்னார்: குளிர்காலத்தின் முதல் மாதத்தில், நந்தனின் கிராமத்து இளம்பெண்கள், எளிய உணவு உண்டு, காட்யாயனி தேவியை வழிபடும் விரதம் செய்தார்கள்.

ஆப்லுத்யாம்பஸி காலிந்த்யா ஜலாந்தே சோதிதேऽருணே । க்ரு'த்வா ப்ரதிக்ரு'திம் தேவீம் ஆநர்சுஃ ந்ரு'ப ஸைகதீம்

அவர்கள் காலிந்தி ஆற்றில் விடியற்காலையில் குளித்து, கரையில் மணலில் ஒரு தேவியின் உருவம் செய்து, அரசே, அதை ஆராதனை செய்தார்கள்.

கந்தைர்மால்யைஃ ஸுரபிபிஃ பலிபிர்தூபதீபகைஃ । உச்சாவசைஶ்சோபஹாரைஃ ப்ரவாலபல தண்டுலைஃ

மணமுள்ள மாலைகள், வாசனைப் பொருட்கள், பலி, தூபம், விளக்கு, பெரிய சிறிய பல காணிக்கைகள், இலைகள், பழங்கள், அரிசி ஆகியவற்றால் அவள் வழிபட்டார்கள்.

காத்யாயநி மஹாமாயே மஹாயோகிந்யதீஶ்வரி । நந்தகோபஸுதம் தேவி பதிம் மே குரு தே நமஃ । இதி மந்த்ரம் ஜபந்த்யஸ்தாஃ பூஜாம் சக்ருஃ குமாரிகாஃ

“காட்யாயனி, பேரொளி உடையவளே, பெரிய யோகினியே, எல்லாம் ஆளும் தேவியே, நந்தனின் மகன் எனக்கு கணவனாக அமைய வேண்டும்; உமக்கு வணக்கம்” என்று ஜபித்து, அந்த இளம்பெண்கள் பூஜை செய்தார்கள்.

ஏவம் மாஸம் வ்ரதம் சேருஃ குமார்யஃ க்ரு'ஷ்ணசேதஸஃ । பத்ரகாலீம் ஸமாநர்சுஃ பூயாந்நந்தஸுதஃ பதிஃ

இவ்வாறு, கிருஷ்ணனை மனதில் வைத்து, அந்த இளம்பெண்கள் ஒரு மாதம் விரதம் இருந்து, பத்திரகாளியை வழிபட்டு, நந்தனின் மகன் தங்கள் கணவனாக வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள்.

ஊஷஸ்யுத்தாய கோத்ரைஃ ஸ்வைரந்யோந்யா பத்தபாஹவஃ । க்ரு'ஷ்ணம் உச்சைர்ஜகுர்யாந்த்யஃ காலிந்த்யாம் ஸ்நாதுமந்வஹம்

விடியற்காலையில், தங்கள் தோழிகளுடன் கைகோர்த்து எழுந்து, கிருஷ்ணனைப் பாடிக்கொண்டே, அவர்கள் தினமும் காலிந்தி ஆற்றில் குளிக்க சென்றார்கள்.

நத்யாஃ கதாசிதாகத்ய தீரே நிக்ஷிப்ய பூர்வவத் । வாஸாம்ஸி க்ரு'ஷ்ணம் காயந்த்யோ விஜஹ்ருஃ ஸலிலே முதா

ஒரு நாள், ஆற்றங்கரைக்கு வந்து, வழக்கம்போல் தங்கள் உடைகளை விட்டு, கிருஷ்ணனைப் பாடிக்கொண்டே, மகிழ்ச்சியுடன் நீரில் விளையாடினார்கள்.

பகவாந் ததபிப்ரேத்ய க்ரு'ஷ்ணோ யோகேஶ்வரேஶ்வரஃ । வயஸ்யைராவ்ரு'தஸ்தத்ர கதஸ்தத்கர்மஸித்தயே

அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்த கிருஷ்ணர், யோகிகளின் தலைவன், தன் நண்பர்களுடன் அங்கு வந்து, அவர்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற விரைந்தார்.

தாஸாம் வாஸாம்ஸ்யுபாதாய நீபமாருஹ்ய ஸத்வரஃ । ஹஸத்‌பிஃ ப்ரஹஸந் பாலைஃ பரிஹாஸமுவாச ஹ

அவர் விரைவாக அவர்கள் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு, ஒரு கதம்ப மரத்தில் ஏறி, நண்பர்களுடன் சிரித்தபடி, நகைச்சுவையாக பேசினார்.

அத்ராகத்யாபலாஃ காமம் ஸ்வம் ஸ்வம் வாஸஃ ப்ரக்ரு'ஹ்யதாம் । ஸத்யம் ப்ரவாணி நோ நர்ம யத்யூயம் வ்ரதகர்ஶிதாஃ

இங்கே வாருங்கள், பெண்மணிகளே, உங்கள் உங்கள் உடைகளை எடுத்து செல்லுங்கள்; நீங்கள் விரதத்தால் சோர்ந்திருந்தால், நான் உண்மையே சொல்கிறேன், இது வெறும் விளையாட்டல்ல.

ந மயோதிதபூர்வம் வா அந்ரு'தம் ததிமே விதுஃ । ஏகைகஶஃ ப்ரதீச்சத்வம் ஸஹைவேதி ஸுமத்யமாஃ

நான் இதுவரை பொய் சொல்லியதில்லை, என் நண்பர்களும் அதை அறிவார்கள்; அழகிய பெண்மணிகளே, ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக வந்து உடைகளை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

தஸ்ய தத் க்ஷ்வேலிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோப்யஃ ப்ரேமபரிப்லுதாஃ । வ்ரீடிதாஃ ப்ரேக்ஷ்ய சாந்யோந்யம் ஜாதஹாஸா ந நிர்யயுஃ

அவரது அந்த விளையாட்டு செயலைப் பார்த்து, அன்பில் மூழ்கிய கோபிகள், வெட்கத்துடன் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து, சிரித்தார்கள், ஆனால் வெளியே வரவில்லை.

ஏவம் ப்ருவதி கோவிந்தே நர்மணாऽऽக்ஷிப்தசேதஸஃ । ஆகண்டமக்நாஃ ஶீதோதே வேபமாநாஸ்தமப்ருவந்

கோவிந்தன் இவ்வாறு நகைச்சுவையாக பேச, அவர்களின் மனம் கலங்க, கழுத்துவரை குளிர்ந்த நீரில் மூழ்கி நடுங்கிய அந்த பெண்கள் அவரை நோக்கி பேசினார்கள்.