ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ப்ரலயம் ஹி கமிஷ்யந்தி ஶ்ரீமத்‌பாகவதத்வநேஃ । கலேர்தோஷா இமே ஸர்வ ஸிம்ஹஶப்தாத் வ்ரு'கா இவ

ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் பாதை ஒலிக்கும்போது, கலியுகத்தின் அனைத்து குற்றங்களும் சிங்கத்தின் கர்ஜனைக்கு முன் நாய்கள் ஓடும் போல் அழிந்துவிடும்.

ஜ்ஞாநவைராக்யஸம்யுக்தா பக்திஃ ப்ரேமரஸாவஹா । ப்ரதிகேஹம் ப்ரதிஜநம் ததஃ க்ரீடாம் கரிஷ்யதி

ஞானம், விரக்தி சேர்ந்த பக்தி, அன்பின் சுவையை தரும்; அது வீடு வீடாக, மனிதர் மனிதராக விளையாடும்.

நாரத உவாச - வேதவேதாந்தகோஷைஶ்ச கீதாபாடைஃ ப்ரபோதிதம் । பக்திஜ்ஞாநவிராகாணாம் நோததிஷ்டத் த்ரிகம் யதா

நாரதர் கூறினார்: வேதம், உபநிடதங்கள், கீதையின் பாடல்கள் ஒலித்தாலும், பக்தி, ஞானம், விரக்தி என்ற மூன்றும் எழவில்லை என்றால்—

ஶ்ரீமத்‌பாகவத ஆலாபாத் தத்கதம் போதமேஷ்யதி । தத்கதாஸு து வேதார்தஃ ஶ்லோகே ஶ்லோகே பதே பதே

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை ஓதுவதால், அதன் பொருள் நமக்குத் தெளிவாகும்; அதில் சொல்லும் கதைகளில், வேதங்களின் அர்த்தம் ஒவ்வொரு பாடலிலும், ஒவ்வொரு சொல்லிலும் உள்ளது.

சிந்தந்து ஸம்ஶயம் ஹ்யேநம் பவந்தோऽமோகதர்ஶநாஃ । விலம்போ நாத்ர கர்தவ்யஃ ஶரணாகதவத்ஸலாஃ

தவறாமல் பார்வை கொண்டவர்களே, இந்த சந்தேகத்தை தயவு செய்து நீக்குங்கள்; நீங்கள் சரணடைந்தவர்களுக்கு கருணை காட்டுபவர்கள் என்பதால், இங்கு தாமதம் செய்ய வேண்டாம்.

குமாரா ஊசுஃ - வேதோபநிஷதாம் ஸாராத் ஜாதா பாகவதீ கதா । அத்யுத்தமா ததோ பாதி ப்ரு'தக்பூதா பலாக்ரு'திஃ

குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: வேதங்களும் உபநிஷத்துகளும் கொண்ட சாரத்திலிருந்து பாகவதக் கதை உருவானது; அதனால், தனித்துவம் பெற்று, மிக உயர்ந்ததாகவும், தனக்கே உரிய பலனாகவும் பிரகாசிக்கிறது.

ஆமூலாக்ரம் ரஸஸ்திஷ்டந் நாஸ்தே ந ஸ்வாத்யதே யதா । ஸபூயஃ ஸம்ப்ரு'தக்பூதஃ பலே விஶ்வமநோஹரஃ

ஒரு பழத்தின் வேரிலிருந்து முனைவரை சுவை இருந்தாலும், அதை பிரித்து எடுத்தால்தான் அந்த இனிமையை உணர முடியும்; அதுபோல், முழுமையாக பிரிக்கப்பட்ட பழம் அனைவருக்கும் மனம் கவரும் இனிமை தரும்.

யதா துக்தே ஸ்திதம் ஸர்பிஃ ந ஸ்வாதாயோபகல்பதே । ப்ரு'தக்பூதம் ஹி தத்‌கவ்யம் தேவாநாம் ரஸவர்தநம்

பாலில் நெய் இருந்தாலும், அதை பிரித்தெடுத்தால்தான் அதன் சுவையை அனுபவிக்க முடியும்; அந்த பசுவின் பொருள் பிரிக்கப்பட்ட பிறகு தேவர்களுக்கு இனிமையை அதிகரிக்கிறது.

இக்ஷூணாமபி மத்யாந்தம் ஶர்கரா வ்யாப்ய திஷ்டதி । ப்ரு'தக்பூதா ச ஸா மிஷ்டா ததா பாகவதீ கதா

கரும்பிலும் நடுவிலிருந்து முடிவுவரை சர்க்கரை பரவி இருக்கிறது; ஆனால் அதை பிரித்தெடுத்தால் தான் அது இனிப்பாகும்; அதுபோல் தான் பாகவதக் கதை.

இதம் பாகவதம் நாம புராணம் ப்ரஹ்மஸம்மிதம் । பக்திஜ்ஞாநவிராகாணாம் ஸ்தாபநாய ப்ரகாஶிதம்

பாகவதம் எனும் இந்த புராணம், ஞானிகள் மதிக்கும் ஒன்று; பக்தி, ஞானம், விராக்யம் ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்த இதை வெளிப்படுத்தினர்.

வேதாந்தவேதஸுஸ்நாதே கீதாயா அபி கர்தரி । பரிதாபவதி வ்யாஸே முஹ்யத்யஜ்ஞாநஸாகரே

வேதங்களிலும் வேதாந்தத்திலும் முழுமையாக நீராடியவர், கீதையை இயற்றியவராக இருந்தாலும், துக்கம் வந்தபோது, வியாசர் தானே அறியாமையின் கடலில் குழம்பினார்.

ததா த்வயா புரா ப்ரோக்தம் சதுஃஶ்லோகஸமந்விதம் । ததீயஶ்ரவணாத் ஸத்யோ நிர்பாதோ பாதராயணஃ

அப்போது, நீங்கள் முன்பு சொன்ன நான்கு பாடல்கள் இருந்தன; அவற்றை கேட்டவுடன், பாதராயணர் உடனே துன்பத்திலிருந்து விடுபட்டார்.

தத்ர தே விஸ்மயஃ கேந யதஃ ப்ரஶ்நகரோ பவாந் । ஶ்ரீமத்‌பாகவதம் ஶ்ராவ்ய ஶோகதுஃகவிநாஶநம்

அதனால், நீங்கள் இந்தக் கேள்வியை கேட்பதற்குக் காரணம் என்ன? ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை கேட்பது துக்கமும் கவலையும் போக்கும்.

நாரத உவாச - (வஸம்திதிலகா) யத்தர்ஶநம் ச விநிஹந்த்யஶுபாநி ஸத்யஃ ஶ்ரேயஸ்தநோதி பவதுஃகதவார்திதாநாம் । நிஃஶேஷஶேஷமுககீதகதைகபாநாஃ ப்ரேமப்ரகாஶக்ரு'தயே ஶரணம் கதோऽஸ்மி

நாரதர் சொன்னார்: எப்போது பார்த்தாலும் உடனே தீமைகளை நீக்கும், பிறப்புத் துன்பத்தில் வாடுபவர்களுக்கு உயர்ந்த நன்மையை தரும், தூயவர்கள் பாடும் கதைகளில் முழுமையாக மனம் மூழ்கி, அன்பை வெளிப்படுத்தும் அந்தக் காட்சியில் நான் சரணடைந்தேன்.

பாக்யோதயேந பஹுஜந்மஸமர்ஜிதேந ஸத்ஸம்கமம் ச லபதே புருஷோ யதா வை । அஜ்ஞாநஹேதுக்ரு'தமோஹமதாந்தகார நாஶம் விதாய ஹி ததோதயதே விவேகஃ

பல பிறவிகளில் சேர்க்கப்பட்ட பாக்கியத்தின் உதயத்தால், ஒருவன் நல்லவர்களின் நட்பை அடைந்தால், அறியாமையால் வரும் மயக்கம், பெருமை ஆகிய இருளை நீக்கி, பகுத்தறிவு பிறக்கிறது.

ஶ்ரீமத்‌பாகவதமாஹாத்ம்யம் - த்ரு'தீயோऽத்யாயஃ ஸநகாதிமுகாத் ஶ்ரீமத்‌பாகவதஶ்ரவணேந பக்த்தேஸ்துஷ்டீர்ஜ்ஞாநவைராக்யயோஃ புஷ்டிஶ்ச - நாரத உவாச - (அநுஷ்டுப்) ஜ்ஞாநயஜ்ஞம் கரிஷ்யாமி ஶுகஶாஸ்த்ரகதோஜ்ஜ்வலம் । பக்திர்ஜ்ஞாநவிராகாணாம் ஸ்தாபநார்தம் ப்ரயத்‍நதஃ

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் மகிமை – மூன்றாம் அதிகாரம். சனகர் முதலியவர்களின் வாயிலாக ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை கேட்டால், பக்தருக்கு திருப்தியும், ஞானத்துக்கும் விராக்யத்துக்கும் வளர்ச்சியும் உண்டாகும்.

குத்ர கார்யோ மயா யஜ்ஞஃ ஸ்தலம் தத்‌வாச்யதாமிஹ । மஹிமா ஶுகஶாஸ்த்ரஸ்ய வக்தவ்யோ வேதபாரகைஃ

நாரதர் சொன்னார்: ஞானயாகம் ஒன்றை நான் செய்ய விரும்புகிறேன்; அது ஷுகர் சொன்ன ஞானக் கதைகளால் பிரகாசிக்கிறது; பக்தி, ஞானம், விராக்யம் நிலைநிறைவதற்காக அதைச் செய்வேன்.

கியத்‌பிஃ திவஸைஃ ஶ்ராவ்யா ஶ்ரீமத்‌பாகவதீ கதா । கோ விதிஃ தத்ர கர்தவ்யோ மமேதம் ப்ருவதாமிதஃ

இந்த யாகத்தை நான் எங்கு செய்ய வேண்டும்? அந்த இடத்தை இங்கு சொல்லுங்கள். ஷுகரின் நூலின் பெருமையை வேதங்களை அறிந்தவர்கள் கூற வேண்டும்.

குமாரா ஊசுஃ - ஶ்ர்ரு'ணு நாரத வக்ஷ்யாமோ விநம்ராய விவேகிநே । கம்காத்வாரஸமீபே து தடம் ஆநந்தநாமகம்

பாகவதக் கதையை எத்தனை நாட்களில் கேட்க வேண்டும்? அங்கு என்ன விதி பின்பற்ற வேண்டும்? இதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

நாநாரு'ஷிகணைர்ஜுஷ்டம் தேவஸித்தநிஷேவநம் । நாநாதருலதாகீர்ணம் நவகோமலவாலுகம்

குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: நாரதா, நீங்கள் பணிவும் பகுத்தறிவும் கொண்டவராக இருப்பதால், கேளுங்கள்; கங்கை நதிக்கரையில் ஆனந்தம் எனும் இடம் உள்ளது.

ரம்யம் ஏகாந்ததேஶஸ்தம் ஹேமபத்மஸுஸௌரபம் । யத்ஸமீபஸ்தஜீவாநாம் வைரம் சேதஸி ந ஸ்திதம்

அது பல முனிவர்கள் கூடும் இடம்; தேவர்கள், சித்தர்கள் வழிபடும் இடம்; பலவிதமான மரங்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்திருக்கிறது; புதிய மென்மையான மணல் பரவியுள்ளது.

ஜ்ஞாநயஜ்ஞஸ்த்வயா தத்ர கர்தவ்யோ ஹி அப்ரயத்‍நதஃ । அபூர்வரஸரூபா ச கதா தத்ர பவிஷ்யதி

அங்கே அழகான, அமைதியான இடம் ஒன்று உள்ளது; பொன்னிறம் கொண்ட தாமரை மலர்களால் வாசம் பரப்பி, அருகிலுள்ள உயிர்களுக்கு மனதில் பகைமை இல்லாத இடம் அது.

புரஃஸ்தம் நிர்பலம் சைவ ஜராஜீர்ணகலேவரம் । தத்‌த்வயம் ச புரஸ்க்ரு'த்ய பக்திஸ்தத்ராகமிஷ்யதி

முதுமை மற்றும் பலவீனமான உடலை முன்பில் வைத்து, இரண்டையும் நினைத்து, அங்கே பக்தி வந்து சேரும்.

யத்ர பாகவதீ வார்தா தத்ர பக்த்யாதிகம் வ்ரஜேத் । கதாஶப்தம் ஸமாகர்ண்ய தத்த்ரிகம் தருணாயதே

பாகவதக் கதைகள் நடைபெறும் இடத்தில் பக்தியும் அதன் தோழர்களும் வந்து சேர்வர்; அந்தக் கதையின் வார்த்தையை கேட்டவுடன் அந்த மூன்றும் இளமையாகும்.

ஸூத உவாச - ஏவமுக்த்வா குமாராஸ்தே நாரதேந ஸமம் ததஃ । கம்காதடம் ஸமாஜக்முஃ கதாபாநாய ஸத்வராஃ

சூதர் சொன்னார்: இப்படிக் கூறி, அந்த குமாரர்கள் நாரதருடன் சேர்ந்து, கதையை கேட்க விரைவாக கங்கை கரைக்கு வந்தார்கள்.

யதா யாதாஸ்தடம் தே து ததா கோலாஹலோऽப்யபூத் । பூர்லோகே தேவலோகே ச ப்ரஹ்மலோகே ததைவ ச

அவர்கள் அந்தக் கரையை அடைந்ததும், பூமியில், தேவர்களின் உலகிலும், பிரம்மாவின் உலகிலும் பெரும் சப்தம் எழுந்தது.

ஶ்ரீபாகவதபீயூஷ பாநாய ரஸலம்படாஃ । தாவந்தோऽப்யாயயுஃ ஸர்வே ப்ரதமம் யே ச வைஷ்ணவாஃ

பாகவதத்தின் அமுதத்தை அருந்த ஆவலுடன் அனைவரும் அங்கே ஓடி வந்தார்கள்; வைஷ்ணவர்கள் முதலில் வந்தார்கள்.

(வம்ஶஸ்த) ப்ரு'குர்வஸிஷ்டஶ்ச்யவநஶ்ச கௌதமோ மேதாதிதிர்தேவலதேவராதௌ । ராமஸ்ததா காதிஸுதஶ்ச ஶாகலோ ம்ரு'கண்டுபுத்ராத்ரிஜபிப்பலாதாஃ

பிருகு, வசிஷ்டர், ச்யவனன், கவுதமர், மேதாதிதி, தேவலர், தேவராதன், இராமர், காதியின் மகன், சாகலர், மிருகண்டுவின் மகன், அத்ரி, பிப்பலாதர் ஆகியோர் அங்கே வந்தார்கள்.

(இம்த்ரவஜ்ரா) யோகேஶ்வரௌ வ்யாஸபராஶரௌ ச சாயாஶுகோ ஜாஜலிஜஹ்நுமுக்யாஃ । ஸர்வேऽப்யமீ முநிகணாஃ ஸஹபுத்ரஶிஷ்யாஃ ஸ்வஸ்த்ரீபிராயயுரதிப்ரணயேந யுக்தாஃ

யோகத்தில் தேர்ந்தோர், வியாசர், பராசரர், சாயாசுகர், ஜாஜலி, ஜஹ்னு முதலிய முக்கிய முனிவர்கள், தங்கள் மகன்கள், சீடர்கள், மனைவியருடன் மிகுந்த பாசத்துடன் அங்கே வந்தார்கள்.