ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏகஃ ஸங்கல்பிதஃ புத்ரஃ ஸப்த ஸப்தாபவந்கதம்। யதி தே விதிதம் புத்ர ஸத்யம் கதய மா ம்ரு'ஷா

"ஒரு மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பினேன்; ஆனால் ஏழு பேர் ஏழாகப் பிறந்திருக்கிறார்கள்—இது எப்படி? நீ உண்மை அறிந்தால் சொல்லு, பொய் சொல்ல வேண்டாம்" என்று கேட்டாள்.

இந்த்ர உவாச। அம்ப தேऽஹம் வ்யவஸிதமுபதார்யாகதோऽந்திகம்। லப்தாந்தரோऽச்சிதம் கர்பமர்தபுத்திர்ந தர்மத்ரு'க்

இந்திரன் சொன்னான்: "அம்மா, உன் எண்ணத்தை அறிந்து உன்னிடம் வந்தேன். ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தபோது, உன் கருவை வெட்டி விட்டேன்; என் மனம் குறிக்கோளில் இருந்தது, தர்மத்தில் இல்லை."

க்ரு'த்தோ மே ஸப்ததா கர்ப ஆஸந்ஸப்த குமாரகாஃ। தேऽபி சைகைகஶோ வ்ரு'க்ணாஃ ஸப்ததா நாபி மம்ரிரே

"உன் கருவை நான் ஏழாக வெட்டினேன்; அதிலிருந்து ஏழு குழந்தைகள் பிறந்தார்கள். அவற்றை ஒவ்வொன்றாக மீண்டும் ஏழாகப் பிரித்தாலும், யாரும் அழியவில்லை."

ததஸ்தத்பரமாஶ்சர்யம் வீக்ஷ்ய வ்யவஸிதம் மயா। மஹாபுருஷபூஜாயாஃ ஸித்திஃ காப்யாநுஷங்கிணீ

"இதனை நான் செய்தபோது நிகழ்ந்த இந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து, இது பரம்பொருளை வணங்கிய பலனாகவே வந்தது என்று உணர்ந்தேன்."

ஆராதநம் பகவத ஈஹமாநா நிராஶிஷஃ। யே து நேச்சந்த்யபி பரம் தே ஸ்வார்தகுஶலாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

"யார் எந்த விருப்பமும் இல்லாமல் இறைவனை வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் உண்மையில் அறிவாளிகள் என்று நினைக்கப்படுகிறார்கள்; தங்கள் நலனையே நாடுபவர்கள் அப்படியல்ல."

ஆராத்யாத்மப்ரதம் தேவம் ஸ்வாத்மாநம் ஜகதீஶ்வரம்। கோ வ்ரு'ணீத குணஸ்பர்ஶம் புதஃ ஸ்யாந்நரகேऽபி யத்

"தன் ஆன்மாவையும், உலகத்துக்கும் ஆண்டவனை வணங்க முடியும் போது, அறிவுள்ளவன் யார் உலகியலான குணங்களை நாடுவான்? அது நரகத்துக்கே இட்டுச் செல்லும்."

ததிதம் மம தௌர்ஜந்யம் பாலிஶஸ்ய மஹீயஸி। க்ஷந்துமர்ஹஸி மாதஸ்த்வம் திஷ்ட்யா கர்போ ம்ரு'தோத்திதஃ

"அம்மா, நான் சிறுபிள்ளைபோல் அறியாமல் செய்த இந்த பெரிய தவறை நீ மன்னிக்க வேண்டும். நற்குணத்தால், உன் கரு மறுபடியும் உயிர் பெற்றது."

ஶ்ரீஶுக உவாச। இந்த்ரஸ்தயாப்யநுஜ்ஞாதஃ ஶுத்தபாவேந துஷ்டயா। மருத்பிஃ ஸஹ தாம் நத்வா ஜகாம த்ரிதிவம் ப்ரபுஃ

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: அவள் மனமார அனுமதி அளித்ததும், இந்திரன் மருதுகளுடன் அவளுக்கு வணங்கி, விண்ணுலகுக்கு திரும்பினார்.

ஏவம் தே ஸர்வமாக்யாதம் யந்மாம் த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி। மங்கலம் மருதாம் ஜந்ம கிம் பூயஃ கதயாமி தே

"நீ என்னை கேட்ட அனைத்தையும், மருதுகளின் புண்ணியமான பிறப்பையும் சொன்னேன். இனி வேறு என்ன சொல்ல வேண்டும்?"

ஸூத உவாச । மஹீபதிஸ்த்வத தத்கர்ம கர்ஹ்யம் விசிந்தயந் நாத்மக்ரு'தம் ஸுதுர்மநாஃ । அஹோ மயா நீசமநார்யவத்க்ரு'தம் நிராகஸி ப்ரஹ்மணி கூடதேஜஸி

சூதர் சொன்னார்: அரசன், தான் செய்த தவறான செயலைக் குறித்து மனம் வருந்தி, 'ஓஹோ, நான் பாவமில்லாத, மறைந்த சக்தி கொண்ட பிராமணரிடம், அநியாயமாக நடந்துகொண்டேன்' என்று எண்ணினார்.

த்ருவம் ததோ மே க்ரு'ததேவஹேலநாத் துரத்யயம் வ்யஸநம் நாதிதீர்காத் । ததஸ்து காமம் ஹ்யகநிஷ்க்ரு'தாய மே யதா ந குர்யாம் புநரேவமத்தா

"தெய்வங்களை அவமதித்ததற்காக, மிகக் கடினமான ஒரு பேராபத்து விரைவில் எனக்கு வரும் என்பது உறுதி. அது வரட்டும்; என் பாவத்திற்கு அது தண்டனையாக அமையட்டும், இனி நான் இப்படிச் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும்."

அத்யைவ ராஜ்யம் பலம்ரு'த்தகோஶம் ப்ரகோபிதப்ரஹ்மகுலாநலோ மே । தஹத்வபத்ரஸ்ய புநர்ந மேऽபூத் பாபீயஸீ தீர்த்விஜதேவகோப்யஃ

"இன்று, கோபமடைந்த பிராமணரின் தீ எனது ராஜ்யத்தையும், படையையும், செல்வத்தையும் எரியட்டும்; இனி பிராமணர், தேவர்கள், மாடுகள் ஆகியோரிடம் நான் பாவமான எண்ணம் கொள்ளாமல் இருக்கட்டும்."

ஸ சிந்தயந்நித்தமதாஶ்ரு'ணோத் யதா முநேஃ ஸுதோக்தோ நிர்‌ரு'திஸ்தக்ஷகாக்யஃ । ஸ ஸாது மேநே ந சிரேண தக்ஷகா நலம் ப்ரஸக்தஸ்ய விரக்திகாரணம்

இவ்வாறு சிந்தித்தபோது, முனிவரின் மகன் தக்ஷகன் எனும் மரணத்தை அறிவித்ததை அவர் கேட்டார். அதைக் கேட்டு, மிகப் பற்றுடன் இருந்த தன்னிடம் விரைவில் பற்றினை விடுவிக்க அது உதவும் என்று நல்லதாகவே எண்ணினார்.

அதோ விஹாயேமமமும் ச லோகம் விமர்ஶிதௌ ஹேயதயா புரஸ்தாத் । க்ரு'ஷ்ணாங்‌க்ரிஸேவாமதிமந்யமாந உபாவிஶத் ப்ராயமமர்த்யநத்யாம்

பிறகு, இந்த உலகத்தையும், மறுமையும் மதிப்பில்லாதவை என்று எண்ணி, கிருஷ்ணனின் பாதங்களை சேவிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, அமரர்களின் நதிக்கரையில் விரதமாக அமர்ந்தார்.

யா வை லஸச்ச்ரீதுலஸீவிமிஶ்ர க்ரு'ஷ்ணாங்‌க்ரிரேண்வப்யதிகாம்புநேத்ரீ । புநாதி லோகாநுபயத்ர ஸேஶாந் கஸ்தாம் ந ஸேவேத மரிஷ்யமாணஃ

அந்த நதி, கிருஷ்ணனின் பாதத் தூசு கலந்த நீரால் கங்கை விடப் புனிதமானது; அவள் உலகங்களையும், அதில் உள்ளவர்களையும் தூய்மை செய்யும்—மரணத்தை எதிர்கொள்பவன் யார் அவளை சேவிக்க மாட்டான்?

இதி வ்யவச்சித்ய ஸ பாண்டவேயஃ ப்ராயோபவேஶம் ப்ரதி விஷ்ணுபத்யாம் । ததௌ முகுந்தாங்‌க்ரிமநந்யபாவோ முநிவ்ரதோ முக்தஸமஸ்தஸங்கஃ

இவ்வாறு தீர்மானித்த பாண்டுவின் மகன், விஷ்ணுபத நதிக்கரையில் உயிர் நீத்த விரதம் மேற்கொண்டு, முகுந்தனின் பாதங்களில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, முனிவரின் விருப்பத்தோடு, எல்லா பற்றுகளையும் விட்டுவிட்டார்.

தத்ரோபஜக்முர்புவநம் புநாநா மஹாநுபாவா முநயஃ ஸஶிஷ்யாஃ । ப்ராயேண தீர்தாபிகமாபதேஶைஃ ஸ்வயம் ஹி தீர்தாநி புநந்தி ஸந்தஃ

அங்கு உலகத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் பெரிய ஋ஷிகள் தங்கள் சீடர்களுடன் வந்தார்கள். பெரும்பாலும், தீர்த்தயாத்திரை என்ற காரணத்தை முன்னிட்டு வந்தார்கள்; ஆனாலும், நல்லவர்கள் தாமே தீர்த்தங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.

அத்ரிர்வஸிஷ்டஶ்ச்யவநஃ ஶரத்வாந் அரிஷ்டநேமிர்ப்ரு'குரங்‌கிராஶ்ச । பராஶரோ காதிஸுதோऽத ராம உதத்ய இந்த்ரப்ரமதேத்மவாஹௌ

அத்திரி, வசிஷ்டர், ச்யவனன், சரத்வான், அரிஷ்டநேமி, ப்ருகு, அங்கிரஸ், பராசரர், காதியின் மகன், ராமர், உதத்யர், இந்திரப்ரமதன், எத்மவாஹன் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.

மேதாதிதிர்தேவல ஆர்ஷ்டிஷேணோ பாரத்வாஜோ கௌதமஃ பிப்பலாதஃ । மைத்ரேய ஔர்வஃ கவஷஃ கும்பயோநிஃ த்வைபாயநோ பகவாந் நாரதஶ்ச

மேதாதிதி, தேவலர், ஆர்ஷ்டிஷேணர், பாரத்வாஜர், கவுதமர், பிப்பலாதர், மைத்ரேயர், ஊர்வர், கவசர், கும்பயோனி, த்வைப்பாயனர், மகானாரதர் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.

அந்யே ச தேவர்ஷிப்ரஹ்மர்ஷிவர்யா ராஜர்ஷிவர்யா அருணாதயஶ்ச । நாநார்ஷேயப்ரவராந் ஸமேதாந் அப்யர்ச்ய ராஜா ஶிரஸா வவந்தே

மற்றும் தேவர்ஷிகள், பிரம்மர்ஷிகள், ராஜர்ஷிகள், அருணன் முதலியோர் ஆகிய பலரும் வந்தார்கள். அந்தக் கூடிய முனிவர்களை அரசன் மரியாதையுடன் வணங்கி, தலையணிந்து நன்றியுடன் போற்றினார்.

ஸுகோபவிஷ்டேஷ்வத தேஷு பூயஃ க்ரு'தப்ரணாமஃ ஸ்வசிகீர்ஷிதம் யத் । விஜ்ஞாபயாமாஸ விவிக்தசேதா உபஸ்திதோऽக்ரேऽபிக்ரு'ஹீதபாணிஃ

அவர்கள் எல்லோரும் சுகமாக அமர்ந்தபோது, அரசன் வணக்கம் செலுத்தி, தெளிவான மனதுடன், தன் நோக்கத்தை நிறைவேற்ற விரும்பி, அவர்களுக்கு முன்பாக கைகூப்பி நின்றான்.

ராஜோவாச அஹோ வயம் தந்யதமா ந்ரு'பாணாம் மஹத்தமாநுக்ரஹணீயஶீலாஃ । ராஜ்ஞாம் குலம் ப்ராஹ்மணபாதஶௌசாத் தூராத் விஸ்ரு'ஷ்டம் பத கர்ஹ்யகர்ம

அரசன் பேசினான்: 'ஓ! அரசர்களில் நாங்கள் மிகுந்த பாக்கியசாலிகள்; பெரியோர் தங்கள் அருளை நமக்கு காட்டியுள்ளனர். ப்ராமணர்களின் பாதங்களைப் போற்றாத காரணத்தால் அரச குடும்பம் தூரத்தில் தள்ளப்பட்டுள்ளது; இது கண்டிக்கத்தக்க குற்றம்.'

தஸ்யைவ மேऽகஸ்ய பராவரேஶோ வ்யாஸக்தசித்தஸ்ய க்ரு'ஹேஷ்வபீக்ஷ்ணம் । நிர்வேதமூலோ த்விஜஶாபரூபோ யத்ர ப்ரஸக்தோ பயமாஶு தத்தே

எனக்கு, எல்லாவற்றுக்கும் ஆண்டவரான பரமன், என் மனம் எப்போதும் வீட்டு விஷயங்களில் பற்றுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, ப்ராமணர்களின் வார்த்தைகளால் பிறந்த விரக்தியை ஏற்படுத்தினார்; ஏனெனில், பற்றுள்ள இடத்தில் விரைவில் பயம் தோன்றும்.

தம் மோபயாதம் ப்ரதியந்து விப்ரா கங்கா ச தேவீ த்ரு'தசித்தமீஶே । த்விஜோபஸ்ரு'ஷ்டஃ குஹகஸ்தக்ஷகோ வா தஶத்வலம் காயத விஷ்ணுகாதாஃ

பிராமணர்களே, நான் இங்கு வந்துள்ளேன்; நீங்கள் எனக்காக இருப்பீர்கள், என் மனம் ஆண்டவரை நோக்கி நிலைத்திருக்க, கங்கை தேவி எனக்கு அருள் புரிவாள். பிராமணரின் சாபத்தாலும், அல்லது தக்ஷகன் என்ற பாம்பினாலும் என்ன நடந்தாலும் பரவாயில்லை; meanwhile, விஷ்ணுவின் புகழை பாடுங்கள்.

புநஶ்ச பூயாத்‍பகவத்யநந்தே ரதிஃ ப்ரஸங்கஶ்ச ததாஶ்ரயேஷு । மஹத்ஸு யாம் யாமுபயாமி ஸ்ரு'ஷ்டிம் மைத்ர்யஸ்து ஸர்வத்ர நமோ த்விஜேப்யஃ

மீண்டும் அந்த முடிவில்லா ஆண்டவரிடம் பக்தியும், அவரை அடைந்தவர்களிடம் பற்றும் எனக்கு எப்போதும் இருக்க வேண்டும். நான் எங்கு பிறந்தாலும், நல்லவர்களிடையே நட்பு நிலைத்திருக்க வேண்டும்; எல்லா இடங்களிலும் ப்ராமணர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறேன்.

இதி ஸ்ம ராஜாத்யவஸாயயுக்தஃ ப்ராசீநமூலேஷு குஶேஷு தீரஃ । உதங்‌முகோ தக்ஷிணகூல ஆஸ்தே ஸமுத்ரபத்‍ந்யாஃ ஸ்வஸுதந்யஸ்தபாரஃ

இவ்வாறு உறுதியுடன் முடிவெடுத்த அரசன், குசக் கம்பளத்தில் வடக்கு நோக்கி, கங்கை கரையில் அமர்ந்தான்; தன் மனைவி, மகன் ஆகியோரின் பொறுப்பை கடலின் மகளிடம் ஒப்படைத்தான்.

ஏவம் ச தஸ்மிந் நரதேவதேவே ப்ராயோபவிஷ்டே திவி தேவஸங்காஃ । ப்ரஶஸ்ய பூமௌ வ்யகிரந் ப்ரஸூநைஃ முதா முஹுர்துந்துபயஶ்ச நேதுஃ

அந்த மனிதர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் அரசன் உண்ணாது அமர்ந்தபோது, வானத்தில் தேவர்கள் அவரை போற்றி, பூமியில் மலர்களை சிதறினர்; மகிழ்ச்சியுடன், பலமுறை பறை முழங்கியது.

மஹர்ஷயோ வை ஸமுபாகதா யே ப்ரஶஸ்ய ஸாத்வித்யநுமோதமாநாஃ । ஊசுஃ ப்ரஜாநுக்ரஹஶீலஸாரா யதுத்தமஶ்லோககுணாபிரூபம்

அங்கு கூடியிருந்த மகா முனிவர்கள், அவரை போற்றி, 'இவரது செயல் ஜனங்களுக்காகவும், உயர்ந்தவரால் புகழப்படும் ஆண்டவரின் குணங்களால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது' என்று பாராட்டினர்.

ந வா இதம் ராஜர்ஷிவர்ய சித்ரம் பவத்ஸு க்ரு'ஷ்ணம் ஸமநுவ்ரதேஷு । யேऽத்யாஸநம் ராஜகிரீடஜுஷ்டம் ஸத்யோ ஜஹுர்பகவத்பார்ஶ்வகாமாஃ

கிருஷ்ணனை முழுமையாக விரும்பும் ராஜர்ஷிகளில் இது ஆச்சரியமல்ல; அவர்கள் ஒருகாலத்தில் அரச சிங்காசனத்தில் இருந்தாலும், உடனே அதை விட்டு, ஆண்டவரை அடைய விரும்புகிறார்கள்.