ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏகதா ஸா து ஸந்த்யாயாமுச்சிஷ்டா வ்ரதகர்ஶிதா। அஸ்ப்ரு'ஷ்டவார்யதௌதாங்க்ரிஃ ஸுஷ்வாப விதிமோஹிதா

ஒரு மாலை, விரதத்தால் சோர்ந்து, உண்டபின், கால்களை தண்ணீரால் கழுவாமல், தலையை சுத்தம் செய்யாமல், விதியின் விளையாட்டால் திதி தூங்கிவிட்டாள்.

லப்த்வா ததந்தரம் ஶக்ரோ நித்ரா பஹ்ரு'தசேதஸஃ। திதேஃ ப்ரவிஷ்ட உதரம் யோகேஶோ யோகமாயயா

அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, இந்திரன், யோகத்தில் வல்லவன், திதியின் மனம் தூக்கத்தில் மூடப்பட்டபோது, யோக சக்தியால் அவள் கருவில் நுழைந்தான்.

சகர்த ஸப்ததா கர்பம் வஜ்ரேண கநகப்ரபம்। ருதந்தம் ஸப்ததைகைகம் மா ரோதீரிதி தாந்புநஃ

அவன் தன் வஜ்ராயுதத்தால் பொன்னிறக் கருவை ஏழாகப் பிரித்தான்; ஒவ்வொன்றும் அழுகையில், "அழாதே" என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னான்.

தமூசுஃ பாட்யமாநாஸ்தே ஸர்வே ப்ராஞ்ஜலயோ ந்ரு'ப। கிம் ந இந்த்ர ஜிகாம்ஸஸி ப்ராதரோ மருதஸ்தவ

அவர்கள் பிரிக்கப்படும்போது, அனைவரும் கைகூப்பி, "இந்திரா! ஏன் நீ எங்களை, உன் சகோதரர்களான மருத்துகளை, கொல்ல விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டனர்.

மா பைஷ்ட ப்ராதரோ மஹ்யம் யூயமித்யாஹ கௌஶிகஃ। அநந்யபாவாந்பார்ஷதாநாத்மநோ மருதாம் கணாந்

கௌசிகன், "பயப்படாதீர்கள் சகோதரர்களே; நீங்கள் எனக்கு மிகவும் प्रियமானவர்கள். நீங்கள் என் துணையர்கள், மருத்துகளின் கூட்டம், எனக்கு மட்டுமே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள்" என்றான்.

ந மமார திதேர்கர்பஃ ஶ்ரீநிவாஸாநுகம்பயா। பஹுதா குலிஶக்ஷுண்ணோ த்ரௌண்யஸ்த்ரேண யதா பவாந்

ஸ்ரீனிவாசனின் கருணையால் திதியின் கரு இறக்கவில்லை; வஜ்ராயுதத்தால் பலமுறை தாக்கப்பட்டாலும், நீ ட்ரோணனின் அஸ்திரத்தில் உயிர் தப்பியதுபோல் அது உயிர் தப்பியது.

ஸக்ரு'திஷ்ட்வாதிபுருஷம் புருஷோ யாதி ஸாம்யதாம்। ஸம்வத்ஸரம் கிஞ்சிதூநம் தித்யா யத்தரிரர்சிதஃ

ஒரு முறையேனும் ஆதிமனிதனை வழிபட்டால், மனிதன் சமமான நிலையை அடைகிறான்; ஒரு வருடத்திற்கு அருகில் ஹரியை திதி வழிபட்டாள்.

ஸஜூரிந்த்ரேண பஞ்சாஶத்தேவாஸ்தே மருதோऽபவந்। வ்யபோஹ்ய மாத்ரு'தோஷம் தே ஹரிணா ஸோமபாஃ க்ரு'தாஃ

இந்திரனுடன் சேர்ந்து, அந்த ஐம்பது தேவர்கள் மருத்துகளாக ஆனார்கள்; தங்கள் தாயின் குற்றம் நீங்க, ஹரி அவர்களை சொம பானம் அருந்தும் தெய்வங்களாக ஆக்கியான்.

திதிருத்தாய தத்ரு'ஶே குமாராநநலப்ரபாந்। இந்த்ரேண ஸஹிதாந்தேவீ பர்யதுஷ்யதநிந்திதா

திதி எழுந்து, தீ போல ஒளிரும் தன் மகன்களையும், இந்திரனுடன் மகிழ்ந்திருக்கும் தேவியைப் பார்த்தாள்.

அதேந்த்ரமாஹ தாதாஹமாதித்யாநாம் பயாவஹம்। அபத்யமிச்சந்த்யசரம் வ்ரதமேதத்ஸுதுஷ்கரம்

பின்னர் திதி இந்திரனிடம், "கண்ணா, ஆதித்யர்களுக்கு பயத்தை உண்டாக்கும் இந்த கடினமான விரதத்தை, ஒரு மகனைப் பெறவே நான் மேற்கொண்டேன்" என்று கூறினாள்.

ஏகஃ ஸங்கல்பிதஃ புத்ரஃ ஸப்த ஸப்தாபவந்கதம்। யதி தே விதிதம் புத்ர ஸத்யம் கதய மா ம்ரு'ஷா

"ஒரு மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பினேன்; ஆனால் ஏழு பேர் ஏழாகப் பிறந்திருக்கிறார்கள்—இது எப்படி? நீ உண்மை அறிந்தால் சொல்லு, பொய் சொல்ல வேண்டாம்" என்று கேட்டாள்.

இந்த்ர உவாச। அம்ப தேऽஹம் வ்யவஸிதமுபதார்யாகதோऽந்திகம்। லப்தாந்தரோऽச்சிதம் கர்பமர்தபுத்திர்ந தர்மத்ரு'க்

இந்திரன் சொன்னான்: "அம்மா, உன் எண்ணத்தை அறிந்து உன்னிடம் வந்தேன். ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தபோது, உன் கருவை வெட்டி விட்டேன்; என் மனம் குறிக்கோளில் இருந்தது, தர்மத்தில் இல்லை."

க்ரு'த்தோ மே ஸப்ததா கர்ப ஆஸந்ஸப்த குமாரகாஃ। தேऽபி சைகைகஶோ வ்ரு'க்ணாஃ ஸப்ததா நாபி மம்ரிரே

"உன் கருவை நான் ஏழாக வெட்டினேன்; அதிலிருந்து ஏழு குழந்தைகள் பிறந்தார்கள். அவற்றை ஒவ்வொன்றாக மீண்டும் ஏழாகப் பிரித்தாலும், யாரும் அழியவில்லை."

ததஸ்தத்பரமாஶ்சர்யம் வீக்ஷ்ய வ்யவஸிதம் மயா। மஹாபுருஷபூஜாயாஃ ஸித்திஃ காப்யாநுஷங்கிணீ

"இதனை நான் செய்தபோது நிகழ்ந்த இந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து, இது பரம்பொருளை வணங்கிய பலனாகவே வந்தது என்று உணர்ந்தேன்."

ஆராதநம் பகவத ஈஹமாநா நிராஶிஷஃ। யே து நேச்சந்த்யபி பரம் தே ஸ்வார்தகுஶலாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

"யார் எந்த விருப்பமும் இல்லாமல் இறைவனை வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் உண்மையில் அறிவாளிகள் என்று நினைக்கப்படுகிறார்கள்; தங்கள் நலனையே நாடுபவர்கள் அப்படியல்ல."

ஆராத்யாத்மப்ரதம் தேவம் ஸ்வாத்மாநம் ஜகதீஶ்வரம்। கோ வ்ரு'ணீத குணஸ்பர்ஶம் புதஃ ஸ்யாந்நரகேऽபி யத்

"தன் ஆன்மாவையும், உலகத்துக்கும் ஆண்டவனை வணங்க முடியும் போது, அறிவுள்ளவன் யார் உலகியலான குணங்களை நாடுவான்? அது நரகத்துக்கே இட்டுச் செல்லும்."

ததிதம் மம தௌர்ஜந்யம் பாலிஶஸ்ய மஹீயஸி। க்ஷந்துமர்ஹஸி மாதஸ்த்வம் திஷ்ட்யா கர்போ ம்ரு'தோத்திதஃ

"அம்மா, நான் சிறுபிள்ளைபோல் அறியாமல் செய்த இந்த பெரிய தவறை நீ மன்னிக்க வேண்டும். நற்குணத்தால், உன் கரு மறுபடியும் உயிர் பெற்றது."

ஶ்ரீஶுக உவாச। இந்த்ரஸ்தயாப்யநுஜ்ஞாதஃ ஶுத்தபாவேந துஷ்டயா। மருத்பிஃ ஸஹ தாம் நத்வா ஜகாம த்ரிதிவம் ப்ரபுஃ

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: அவள் மனமார அனுமதி அளித்ததும், இந்திரன் மருதுகளுடன் அவளுக்கு வணங்கி, விண்ணுலகுக்கு திரும்பினார்.

ஏவம் தே ஸர்வமாக்யாதம் யந்மாம் த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி। மங்கலம் மருதாம் ஜந்ம கிம் பூயஃ கதயாமி தே

"நீ என்னை கேட்ட அனைத்தையும், மருதுகளின் புண்ணியமான பிறப்பையும் சொன்னேன். இனி வேறு என்ன சொல்ல வேண்டும்?"

ஸூத உவாச । மஹீபதிஸ்த்வத தத்கர்ம கர்ஹ்யம் விசிந்தயந் நாத்மக்ரு'தம் ஸுதுர்மநாஃ । அஹோ மயா நீசமநார்யவத்க்ரு'தம் நிராகஸி ப்ரஹ்மணி கூடதேஜஸி

சூதர் சொன்னார்: அரசன், தான் செய்த தவறான செயலைக் குறித்து மனம் வருந்தி, 'ஓஹோ, நான் பாவமில்லாத, மறைந்த சக்தி கொண்ட பிராமணரிடம், அநியாயமாக நடந்துகொண்டேன்' என்று எண்ணினார்.

த்ருவம் ததோ மே க்ரு'ததேவஹேலநாத் துரத்யயம் வ்யஸநம் நாதிதீர்காத் । ததஸ்து காமம் ஹ்யகநிஷ்க்ரு'தாய மே யதா ந குர்யாம் புநரேவமத்தா

"தெய்வங்களை அவமதித்ததற்காக, மிகக் கடினமான ஒரு பேராபத்து விரைவில் எனக்கு வரும் என்பது உறுதி. அது வரட்டும்; என் பாவத்திற்கு அது தண்டனையாக அமையட்டும், இனி நான் இப்படிச் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும்."

அத்யைவ ராஜ்யம் பலம்ரு'த்தகோஶம் ப்ரகோபிதப்ரஹ்மகுலாநலோ மே । தஹத்வபத்ரஸ்ய புநர்ந மேऽபூத் பாபீயஸீ தீர்த்விஜதேவகோப்யஃ

"இன்று, கோபமடைந்த பிராமணரின் தீ எனது ராஜ்யத்தையும், படையையும், செல்வத்தையும் எரியட்டும்; இனி பிராமணர், தேவர்கள், மாடுகள் ஆகியோரிடம் நான் பாவமான எண்ணம் கொள்ளாமல் இருக்கட்டும்."

ஸ சிந்தயந்நித்தமதாஶ்ரு'ணோத் யதா முநேஃ ஸுதோக்தோ நிர்‌ரு'திஸ்தக்ஷகாக்யஃ । ஸ ஸாது மேநே ந சிரேண தக்ஷகா நலம் ப்ரஸக்தஸ்ய விரக்திகாரணம்

இவ்வாறு சிந்தித்தபோது, முனிவரின் மகன் தக்ஷகன் எனும் மரணத்தை அறிவித்ததை அவர் கேட்டார். அதைக் கேட்டு, மிகப் பற்றுடன் இருந்த தன்னிடம் விரைவில் பற்றினை விடுவிக்க அது உதவும் என்று நல்லதாகவே எண்ணினார்.

அதோ விஹாயேமமமும் ச லோகம் விமர்ஶிதௌ ஹேயதயா புரஸ்தாத் । க்ரு'ஷ்ணாங்‌க்ரிஸேவாமதிமந்யமாந உபாவிஶத் ப்ராயமமர்த்யநத்யாம்

பிறகு, இந்த உலகத்தையும், மறுமையும் மதிப்பில்லாதவை என்று எண்ணி, கிருஷ்ணனின் பாதங்களை சேவிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, அமரர்களின் நதிக்கரையில் விரதமாக அமர்ந்தார்.

யா வை லஸச்ச்ரீதுலஸீவிமிஶ்ர க்ரு'ஷ்ணாங்‌க்ரிரேண்வப்யதிகாம்புநேத்ரீ । புநாதி லோகாநுபயத்ர ஸேஶாந் கஸ்தாம் ந ஸேவேத மரிஷ்யமாணஃ

அந்த நதி, கிருஷ்ணனின் பாதத் தூசு கலந்த நீரால் கங்கை விடப் புனிதமானது; அவள் உலகங்களையும், அதில் உள்ளவர்களையும் தூய்மை செய்யும்—மரணத்தை எதிர்கொள்பவன் யார் அவளை சேவிக்க மாட்டான்?

இதி வ்யவச்சித்ய ஸ பாண்டவேயஃ ப்ராயோபவேஶம் ப்ரதி விஷ்ணுபத்யாம் । ததௌ முகுந்தாங்‌க்ரிமநந்யபாவோ முநிவ்ரதோ முக்தஸமஸ்தஸங்கஃ

இவ்வாறு தீர்மானித்த பாண்டுவின் மகன், விஷ்ணுபத நதிக்கரையில் உயிர் நீத்த விரதம் மேற்கொண்டு, முகுந்தனின் பாதங்களில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, முனிவரின் விருப்பத்தோடு, எல்லா பற்றுகளையும் விட்டுவிட்டார்.

தத்ரோபஜக்முர்புவநம் புநாநா மஹாநுபாவா முநயஃ ஸஶிஷ்யாஃ । ப்ராயேண தீர்தாபிகமாபதேஶைஃ ஸ்வயம் ஹி தீர்தாநி புநந்தி ஸந்தஃ

அங்கு உலகத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் பெரிய ஋ஷிகள் தங்கள் சீடர்களுடன் வந்தார்கள். பெரும்பாலும், தீர்த்தயாத்திரை என்ற காரணத்தை முன்னிட்டு வந்தார்கள்; ஆனாலும், நல்லவர்கள் தாமே தீர்த்தங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.

அத்ரிர்வஸிஷ்டஶ்ச்யவநஃ ஶரத்வாந் அரிஷ்டநேமிர்ப்ரு'குரங்‌கிராஶ்ச । பராஶரோ காதிஸுதோऽத ராம உதத்ய இந்த்ரப்ரமதேத்மவாஹௌ

அத்திரி, வசிஷ்டர், ச்யவனன், சரத்வான், அரிஷ்டநேமி, ப்ருகு, அங்கிரஸ், பராசரர், காதியின் மகன், ராமர், உதத்யர், இந்திரப்ரமதன், எத்மவாஹன் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.

மேதாதிதிர்தேவல ஆர்ஷ்டிஷேணோ பாரத்வாஜோ கௌதமஃ பிப்பலாதஃ । மைத்ரேய ஔர்வஃ கவஷஃ கும்பயோநிஃ த்வைபாயநோ பகவாந் நாரதஶ்ச

மேதாதிதி, தேவலர், ஆர்ஷ்டிஷேணர், பாரத்வாஜர், கவுதமர், பிப்பலாதர், மைத்ரேயர், ஊர்வர், கவசர், கும்பயோனி, த்வைப்பாயனர், மகானாரதர் ஆகியோரும் வந்தார்கள்.