ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ததத்ய நஃ பாபமுபைத்யநந்வயம் யந்நஷ்டநாதஸ்ய வஸோர்விலும்பகாத் । பரஸ்பரம் க்நந்தி ஶபந்தி வ்ரு'ஞ்ஜதே பஶூந் ஸ்த்ரியோऽர்தாம் புருதஸ்யவோ ஜநாஃ

இன்று நமக்கு பாவம் இடையறாது வந்து சேர்கிறது; பாதுகாவலரை இழந்தவர்களின் செல்வத்தை மக்கள் கொள்ளையடிக்கிறார்கள். அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கொல்லுகிறார்கள், சாபம் இடுகிறார்கள், கொள்ளையடிக்கிறார்கள், மாடுகள், பெண்கள், பொருட்கள் ஆகியவற்றை பறிக்கிறார்கள்.

ததாऽऽர்யதர்மஃ ப்ரவிலீயதே ந்ரு'ணாம் வர்ணாஶ்ரமாசாரயுதஸ்த்ரயீமயஃ । ததோऽர்தகாமாபிநிவேஶிதாத்மநாம் ஶுநாம் கபீநாமிவ வர்ணஸங்கரஃ

அப்போது, மக்களிடையே உயர்ந்த தர்மம் கெடுகிறது; நான்கு வகை, ஆசிரம முறைகள், மூன்று வேதங்களால் நிலைபெற்றவை—all அழிகின்றன. அதன் பின், செல்வம், இன்பத்தில் மூழ்கியவர்கள், நாய்கள், குரங்குகள் போல, ஜாதிகள் கலப்பை உண்டாக்குகிறார்கள்.

தர்மபாலோ நரபதிஃ ஸ து ஸம்ராட் ப்ரு'ஹச்ச்ரவாஃ । ஸாக்ஷாந் மஹாபாகவதோ ராஜர்ஷிர்ஹயமேதயாட்

தர்மத்தை காப்பாற்றும் அரசன், அந்த பெரும் பேரரசர் ப்ருஹச்சிரவா; அவர் உண்மையான பக்தனும், ராஜரிஷியும், அசுவமேத யாகம் செய்தவரும் ஆவார்.

அபாபேஷு ஸ்வப்ரு'த்யேஷு பாலேநாபக்வபுத்திநா । பாபம் க்ரு'தம் தத்‍பகவாந் ஸர்வாத்மா க்ஷந்துமர்ஹதி

தப்பில்லாத அரசனிடம், மனம் வளராத பிள்ளை செய்த குற்றம், பாவமாகி விட்டது; எல்லாரின் ஆன்மாவாக இருப்பவனாகிய இறைவன், இந்த குற்றத்தை மன்னிக்க வேண்டும்.

திரஸ்க்ரு'தா விப்ரலப்தாஃ ஶப்தாஃ க்ஷிப்தா ஹதா அபி । நாஸ்ய தத்ப்ரதிகுர்வந்தி தத்‍பக்தாஃ ப்ரபவோऽபி ஹி

இறைவனின் பக்தர்கள், அவன் அவமானப்படுத்தினாலும், ஏமாற்றினாலும், சாபம் இடப்பட்டாலும், தள்ளப்பட்டாலும், கொல்லப்பட்டாலும் கூட, தமக்குத் துன்பம் செய்தவருக்கு பழிவாங்க மாட்டார்கள்—even அவர்களிடம் வலிமை இருந்தாலும்.

இதி புத்ரக்ரு'தாகேந ஸோऽநுதப்தோ மஹாமுநிஃ । ஸ்வயம் விப்ரக்ரு'தோ ராஜ்ஞா நைவாகம் ததசிந்தயத்

மகன் செய்த குற்றத்தால் அந்த பெரிய முனிவர் மனம் வருந்தினார்; அரசனால் தமக்கு தீங்கு நடந்தாலும், அவர் அந்த குற்றத்தை நினைத்துக் கொள்ளவில்லை.

ப்ராயஶஃ ஸாதவோ லோகே பரைர்த்வந்த்வேஷு யோஜிதாஃ । ந வ்யதந்தி ந ஹ்ரு'ஷ்யந்தி யத ஆத்மாகுணாஶ்ரயஃ

இந்த உலகத்தில் நல்லவர்கள் பெரும்பாலும் பிறரால் இரட்டைப் பாங்கான சூழ்நிலைகளில் வைக்கப்படுகிறார்கள்; ஆனாலும், அவர்கள் துக்கப்படவோ, மகிழ்ச்சியடைவதோ இல்லை, ஏனெனில் அவர்கள் தங்கள் ஆன்மாவின் நற்குணங்களில் நம்பிக்கை வைக்கிறார்கள்.

நாதௌதபாதாப்ரயதா நார்த்ரபாதா உதக்ஶிராஃ। ஶயீத நாபராங்நாந்யைர்ந நக்நா ந ச ஸந்த்யயோஃ

கால்களை கழுவாமல் படுக்கக்கூடாது; ஈரமான கால்களோடு அல்லது ஈரமான தலையோடு படுக்கக்கூடாது; பிறர் அளித்த உணவை சாப்பிடக்கூடாது; நிர்வாணமாகவோ, காலை மாலை நேரங்களிலோ படுக்கக்கூடாது.

தௌதவாஸா ஶுசிர்நித்யம் ஸர்வமங்கலஸம்யுதா। பூஜயேத்ப்ராதராஶாத்ப்ராக்கோவிப்ராஞ்ஶ்ரியமச்யுதம்

எப்போதும் தூய்மையுடன், சுத்தமான vasthiram அணிந்து, எல்லா நன்மைகளும் உடையவனாக, காலை உணவுக்கு முன், பசுக்கள், பிராமணர்கள், செல்வம் மற்றும் தவறாத இறைவனை வழிபட வேண்டும்.

ஸ்த்ரியோ வீரவதீஶ்சார்சேத்ஸ்ரக்கந்தபலிமண்டநைஃ। பதிம் சார்ச்யோபதிஷ்டேத த்யாயேத்கோஷ்டகதம் ச தம்

பெண்கள் மற்றும் வீரத்துடன் இருப்பவர்கள் மலர் மாலை, வாசனை, படைப்பு, அலங்காரம் கொண்டு வழிபட வேண்டும்; கணவனை வழிபட்டு, அவர் வயிற்றுக்குள் இருப்பதாக நினைத்து தியானிக்க வேண்டும்.

ஸாம்வத்ஸரம் பும்ஸவநம் வ்ரதமேததவிப்லுதம்। தாரயிஷ்யஸி சேத்துப்யம் ஶக்ரஹா பவிதா ஸுதஃ

நீ இந்த பும்ஸவன விரதத்தை ஒரு வருடம் இடையறாது கடைபிடித்தால், இந்திரனை வெல்லக்கூடிய ஒரு மகன் உனக்கு பிறப்பான்.

பாடமித்யப்யுபேத்யாத திதீ ராஜந்மஹாமநாஃ। கஶ்யபாத்கர்பமாதத்த வ்ரதம் சாஞ்ஜோ ததார ஸா

"அப்படியே" என்று சம்மதித்து, மன உறுதியுடன் திதி, கச்யபனிடமிருந்து கருவை பெற்றாள்; அந்த விரதத்தையும் உண்மையுடன் மேற்கொண்டாள்.

மாத்ரு'ஷ்வஸுரபிப்ராயமிந்த்ர ஆஜ்ஞாய மாநத। ஶுஶ்ரூஷணேநாஶ்ரமஸ்தாம் திதிம் பர்யசரத்கவிஃ

மாமியார் திதியின் எண்ணத்தை அறிந்த இந்திரன், அரசே, ஆசிரமத்தில் தங்கிய திதிக்கு அன்போடு சேவை செய்தான்.

நித்யம் வநாத்ஸுமநஸஃ பலமூலஸமித்குஶாந்। பத்ராங்குரம்ரு'தோऽபஶ்ச காலே கால உபாஹரத்

அவன் எப்போதும் காட்டிலிருந்து மலர்கள், பழங்கள், புல், குசம், இலைகள், முளைகள், மண், தண்ணீர் ஆகியவற்றை சரியான நேரத்தில் கொண்டு வந்து கொடுத்தான்.

ஏவம் தஸ்யா வ்ரதஸ்தாயா வ்ரதச்சித்ரம் ஹரிர்ந்ரு'ப। ப்ரேப்ஸுஃ பர்யசரஜ்ஜிஹ்மோ ம்ரு'கஹேவ ம்ரு'காக்ரு'திஃ

அவ்வாறு அவள் விரதம் மேற்கொண்டபோது, ஹரி அவள் விரதத்தை முறிக்க விரும்பி, ஒரு மான் போல வெளிப்படையாக அல்லாமல் சேவை செய்தான்.

நாத்யகச்சத்வ்ரதச்சித்ரம் தத்பரோऽத மஹீபதே। சிந்தாம் தீவ்ராம் கதஃ ஶக்ரஃ கேந மே ஸ்யாச்சிவம் த்விஹ

அவன் அவள் விரதத்தில் எந்த குறையும் காணவில்லை; அதனால், அரசே, இந்திரன் மிகவும் கவலையில் ஆழ்ந்தான்—எப்படி எனது நோக்கம் நிறைவேறும் என்று சிந்தித்தான்.

ஏகதா ஸா து ஸந்த்யாயாமுச்சிஷ்டா வ்ரதகர்ஶிதா। அஸ்ப்ரு'ஷ்டவார்யதௌதாங்க்ரிஃ ஸுஷ்வாப விதிமோஹிதா

ஒரு மாலை, விரதத்தால் சோர்ந்து, உண்டபின், கால்களை தண்ணீரால் கழுவாமல், தலையை சுத்தம் செய்யாமல், விதியின் விளையாட்டால் திதி தூங்கிவிட்டாள்.

லப்த்வா ததந்தரம் ஶக்ரோ நித்ரா பஹ்ரு'தசேதஸஃ। திதேஃ ப்ரவிஷ்ட உதரம் யோகேஶோ யோகமாயயா

அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, இந்திரன், யோகத்தில் வல்லவன், திதியின் மனம் தூக்கத்தில் மூடப்பட்டபோது, யோக சக்தியால் அவள் கருவில் நுழைந்தான்.

சகர்த ஸப்ததா கர்பம் வஜ்ரேண கநகப்ரபம்। ருதந்தம் ஸப்ததைகைகம் மா ரோதீரிதி தாந்புநஃ

அவன் தன் வஜ்ராயுதத்தால் பொன்னிறக் கருவை ஏழாகப் பிரித்தான்; ஒவ்வொன்றும் அழுகையில், "அழாதே" என்று மீண்டும் மீண்டும் சொன்னான்.

தமூசுஃ பாட்யமாநாஸ்தே ஸர்வே ப்ராஞ்ஜலயோ ந்ரு'ப। கிம் ந இந்த்ர ஜிகாம்ஸஸி ப்ராதரோ மருதஸ்தவ

அவர்கள் பிரிக்கப்படும்போது, அனைவரும் கைகூப்பி, "இந்திரா! ஏன் நீ எங்களை, உன் சகோதரர்களான மருத்துகளை, கொல்ல விரும்புகிறாய்?" என்று கேட்டனர்.

மா பைஷ்ட ப்ராதரோ மஹ்யம் யூயமித்யாஹ கௌஶிகஃ। அநந்யபாவாந்பார்ஷதாநாத்மநோ மருதாம் கணாந்

கௌசிகன், "பயப்படாதீர்கள் சகோதரர்களே; நீங்கள் எனக்கு மிகவும் प्रियமானவர்கள். நீங்கள் என் துணையர்கள், மருத்துகளின் கூட்டம், எனக்கு மட்டுமே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள்" என்றான்.

ந மமார திதேர்கர்பஃ ஶ்ரீநிவாஸாநுகம்பயா। பஹுதா குலிஶக்ஷுண்ணோ த்ரௌண்யஸ்த்ரேண யதா பவாந்

ஸ்ரீனிவாசனின் கருணையால் திதியின் கரு இறக்கவில்லை; வஜ்ராயுதத்தால் பலமுறை தாக்கப்பட்டாலும், நீ ட்ரோணனின் அஸ்திரத்தில் உயிர் தப்பியதுபோல் அது உயிர் தப்பியது.

ஸக்ரு'திஷ்ட்வாதிபுருஷம் புருஷோ யாதி ஸாம்யதாம்। ஸம்வத்ஸரம் கிஞ்சிதூநம் தித்யா யத்தரிரர்சிதஃ

ஒரு முறையேனும் ஆதிமனிதனை வழிபட்டால், மனிதன் சமமான நிலையை அடைகிறான்; ஒரு வருடத்திற்கு அருகில் ஹரியை திதி வழிபட்டாள்.

ஸஜூரிந்த்ரேண பஞ்சாஶத்தேவாஸ்தே மருதோऽபவந்। வ்யபோஹ்ய மாத்ரு'தோஷம் தே ஹரிணா ஸோமபாஃ க்ரு'தாஃ

இந்திரனுடன் சேர்ந்து, அந்த ஐம்பது தேவர்கள் மருத்துகளாக ஆனார்கள்; தங்கள் தாயின் குற்றம் நீங்க, ஹரி அவர்களை சொம பானம் அருந்தும் தெய்வங்களாக ஆக்கியான்.

திதிருத்தாய தத்ரு'ஶே குமாராநநலப்ரபாந்। இந்த்ரேண ஸஹிதாந்தேவீ பர்யதுஷ்யதநிந்திதா

திதி எழுந்து, தீ போல ஒளிரும் தன் மகன்களையும், இந்திரனுடன் மகிழ்ந்திருக்கும் தேவியைப் பார்த்தாள்.

அதேந்த்ரமாஹ தாதாஹமாதித்யாநாம் பயாவஹம்। அபத்யமிச்சந்த்யசரம் வ்ரதமேதத்ஸுதுஷ்கரம்

பின்னர் திதி இந்திரனிடம், "கண்ணா, ஆதித்யர்களுக்கு பயத்தை உண்டாக்கும் இந்த கடினமான விரதத்தை, ஒரு மகனைப் பெறவே நான் மேற்கொண்டேன்" என்று கூறினாள்.

ஏகஃ ஸங்கல்பிதஃ புத்ரஃ ஸப்த ஸப்தாபவந்கதம்। யதி தே விதிதம் புத்ர ஸத்யம் கதய மா ம்ரு'ஷா

"ஒரு மகன் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பினேன்; ஆனால் ஏழு பேர் ஏழாகப் பிறந்திருக்கிறார்கள்—இது எப்படி? நீ உண்மை அறிந்தால் சொல்லு, பொய் சொல்ல வேண்டாம்" என்று கேட்டாள்.

இந்த்ர உவாச। அம்ப தேऽஹம் வ்யவஸிதமுபதார்யாகதோऽந்திகம்। லப்தாந்தரோऽச்சிதம் கர்பமர்தபுத்திர்ந தர்மத்ரு'க்

இந்திரன் சொன்னான்: "அம்மா, உன் எண்ணத்தை அறிந்து உன்னிடம் வந்தேன். ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தபோது, உன் கருவை வெட்டி விட்டேன்; என் மனம் குறிக்கோளில் இருந்தது, தர்மத்தில் இல்லை."

க்ரு'த்தோ மே ஸப்ததா கர்ப ஆஸந்ஸப்த குமாரகாஃ। தேऽபி சைகைகஶோ வ்ரு'க்ணாஃ ஸப்ததா நாபி மம்ரிரே

"உன் கருவை நான் ஏழாக வெட்டினேன்; அதிலிருந்து ஏழு குழந்தைகள் பிறந்தார்கள். அவற்றை ஒவ்வொன்றாக மீண்டும் ஏழாகப் பிரித்தாலும், யாரும் அழியவில்லை."