ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏவம் க்ரு'ஹாஶயாக்ஷிப்த ஹ்ரு'தயோ மூடதீஃ அயம் । அத்ரு'ப்தஸ்தாந் அநுத்யாயந் ம்ரு'தோऽந்தம் விஶதே தமஃ

இவ்வாறு வீட்டு பற்றால் மனம் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அறிவு மயங்கி, எப்போதும் திருப்தியில்லாமல் அவர்களை நினைத்து நினைத்து, இறக்கும் போது, அந்த மனிதன் ஆழ்ந்த இருட்டில் விழுகிறார்.

ஸூத உவாச । யோ வை த்ரௌண்யஸ்த்ரவிப்லுஷ்டோ ந மாதுருதரே ம்ரு'தஃ । அநுக்ரஹாத் பகவதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யாத்‍புதகர்மணஃ

சூதர் சொன்னார்: அஸ்வத்தாமனின் ஆயுதம் எரித்தாலும், தாயின் கருவில் உயிரிழக்காமல் இருந்தவர், அதிசய செயல்கள் கொண்ட கிருஷ்ணரின் அருளால் பாதுகாக்கப்பட்டார்.

ப்ரஹ்மகோபோத்திதாத் யஸ்து தக்ஷகாத் ப்ராணவிப்லவாத் । ந ஸம்முமோஹோருபயாத் பகவத்யர்பிதாஶயஃ

பிராமணரின் கோபத்தில் பிறந்த தக்ஷகனால் உயிருக்கு ஆபத்து வந்தபோதும், இறப்பின் வேதனையால் கலங்காமல், இறைவனிடம் மனதை அர்ப்பணித்திருந்தார்.

உத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸர்வதஃ ஸங்கம் விஜ்ஞாதாஜிதஸம்ஸ்திதிஃ । வையாஸகேர்ஜஹௌ ஶிஷ்யோ கங்காயாம் ஸ்வம் கலேவரம்

எல்லா பற்றுகளையும் விட்டு, வெல்ல முடியாத நிலையை உணர்ந்து, வியாசரின் சீடன் கங்கையில் தன் உடலை விட்டுவிட்டார்.

நோத்தமஶ்லோகவார்தாநாம் ஜுஷதாம் தத்கதாம்ரு'தம் । ஸ்யாத்ஸம்ப்ரமோऽந்தகாலேऽபி ஸ்மரதாம் தத்பதாம்புஜம்

உத்தம பகவானின் கதைகளின் அமுதத்தை ரசிப்பவர்களுக்கு, இறப்பின் நேரத்திலும் குழப்பம் வராது; அவர்கள் அவன் திருவடிகளை நினைவில் வைத்திருப்பார்கள்.

தாவத்கலிர்ந ப்ரபவேத் ப்ரவிஷ்டோऽபீஹ ஸர்வதஃ । யாவதீஶோ மஹாநுர்வ்யாம் ஆபிமந்யவ ஏகராட்

அபிமன்யுவின் மகன், அந்த பெரிய பக்தன் பூமியில் ஆட்சி செய்யும் வரை, கலியுகம் எங்கும் இருந்தாலும், அதனால் பாதிப்பு வராது.

யஸ்மிந்நஹநி யர்ஹ்யேவ பகவாந் உத்ஸஸர்ஜ காம் । ததைவேஹாநுவ்ரு'த்தோऽஸௌ அதர்மப்ரபவஃ கலிஃ

அந்த இறைவன் பூமியை விட்டு வெளியேறிய நாளும், அந்த தருணத்திலும், அநியாயத்தின் மூலமான கலியுகம் உடனே வந்தது.

நாநுத்வேஷ்டி கலிம் ஸம்ராட் ஸாரங்க இவ ஸாரபுக் । குஶலாந்யாஶு ஸித்த்யந்தி நேதராணி க்ரு'தாநி யத்

அந்த மன்னன் கலியுகத்தை வெறுக்கவில்லை; மலரில் தேனை எடுக்கும் தேனீ போல, நல்லவை அவனுக்கு விரைவில் கிடைக்கும், மற்றவர்களுக்கு கிடையாது.

கிம் நு பாலேஷு ஶூரேண கலிநா தீரபீருணா । அப்ரமத்தஃ ப்ரமத்தேஷு யோ வ்ரு'கோ ந்ரு'ஷு வர்ததே

பலவீனர்களிடம் துணிச்சலாகவும், வலிமைமிக்கவர்களைப் பார்த்து பயந்தும் இருக்கும் கலியுகம், புத்திசாலி, அஞ்சாதவர்களுக்கு என்ன செய்ய முடியும்? கவனமில்லாதவர்களிடம், அது ஓநாய் போல நடக்கிறது.

உபவர்ணிதமேதத் வஃ புண்யம் பாரீக்ஷிதம் மயா । வாஸுதேவ கதோபேதம் ஆக்யாநம் யதப்ரு'ச்சத

நீங்கள் கேட்டபடி, வாசுதேவரின் கதைகளால் நிரம்பிய, புண்ணியமான பாரீக்ஷித்தின் கதையை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

யா யாஃ கதா பகவதஃ கதநீயோருகர்மணஃ । குணகர்மாஶ்ரயாஃ பும்பிஃ ஸம்ஸேவ்யாஸ்தா புபூஷுபிஃ

பெரும் செயல்கள் புரியும் பகவானின் குணமும் செயல்களும் அடிப்படையாகக் கொண்ட எந்தக் கதைகளும், உண்மையான வாழ்வை விரும்பும் மனிதர்கள் அவற்றை விரும்பி கேட்க வேண்டும்.

ரு'ஷய ஊசுஃ ஸூத ஜீவ ஸமாஃ ஸௌம்ய ஶாஶ்வதீர்விஶதம் யஶஃ । யஸ்த்வம் ஶம்ஸஸி க்ரு'ஷ்ணஸ்ய மர்த்யாநாம் அம்ரு'தம் ஹி நஃ

முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: இனிய சூதா, நீ எப்போதும் பிழைத்து, உன் புகழ் நிலைத்திருக்கட்டும்; ஏனெனில், நீ மனிதர்களுக்கு கிருஷ்ணரின் செயல்களின் அமுதத்தை அறிவிக்கிறாய்.

கர்மண்யஸ்மிந் அநாஶ்வாஸே தூமதூம்ராத்மநாம் பவாந் । ஆபாயயதி கோவிந்த பாதபத்மாஸவம் மது

இந்த நிச்சயமில்லாத உலகில், மனம் புகைபோல் கலங்கும் மக்களுக்கு, நீ கோவிந்தனின் திருவடிகளின் தேனைக் குடிக்க வைக்கிறாய்.

துலயாம லவேநாபி ந ஸ்வர்கம் நாபுநர்பவம் । பகவத் ஸங்‌கிஸம்கஸ்ய மர்த்யாநாம் கிமுதாஶிஷஃ

பகவானின் பக்தர்களுடன் ஒரு கணம் கூட சேர்ந்து இருப்பதை, நாம் சொர்க்கத்திற்கோ, மீண்டும் பிறவாமலிருப்பதற்கோ கூட மாற்ற மாட்டோம்; பிறருக்கு என்ன ஆசிகள் வேண்டும்?

கோ நாம த்ரு'ப்யேத் ரஸவித்கதாயாம் மஹத்தமைகாந்த பராயணஸ்ய । நாந்தம் குணாநாம் அகுணஸ்ய ஜக்முஃ யோகேஶ்வரா யே பவபாத்மமுக்யாஃ

உலகில் உயர்ந்தவர்களின் முழு நம்பிக்கையும் ஒருவரிடம் இருக்கும்போது, அவரைப் பற்றிய இனிமையான கதைகளை கேட்பதில் யார் திருப்தி அடைவார்? பிரம்மாவின் புதல்வர்களில் முதன்மை பெற்ற யோகிகள் கூட, எல்லா குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட அவருடைய மகத்தான பண்புகளுக்கு முடிவை அடையவில்லை.

தந்நோ பவாந் வை பகவத்ப்ரதாநோ மஹத்தமைகாந்த பராயணஸ்ய । ஹரேருதாரம் சரிதம் விஶுத்தம் ஶுஶ்ரூஷதாம் நோ விதநோது வித்வந்

அதனால், எங்கள் கேள்விக்கு நீங்களே பதில் சொல்லுங்கள்; உயர்ந்தவர்களுக்கு எல்லாம் அடையுமிடம் ஆன ஹரியின் தூய்மையான, உயர்ந்த செயல்களை, கேட்க விரும்பும் எங்களுக்கு, அறிவில் சிறந்தவராகிய நீர் கூறுங்கள்.

ஸ வை மஹாபாகவதஃ பரீக்ஷித் யேநாபவர்காக்யமதப்ரபுத்திஃ । ஜ்ஞாநேந வையாஸகிஶப்திதேந பேஜே ககேந்த்ரத்வஜபாதமூலம்

பரீக்ஷித் என்ற மகா பக்தன், விடா புத்தியுடன் விடுதலைக்காக முயன்று, வியாசபுத்தரால் சொல்லப்பட்ட ஞானத்தின் மூலம், கருடன் கொடியைத் தாங்கியவரின் திருவடிகளை அடைந்தான்.

தந்நஃ பரம் புண்யமஸம்வ்ரு'தார்தம் ஆக்யாநமத்யத்‍புத யோகநிஷ்டம் । ஆக்யாஹ்யநந்தா சரிதோபபந்நம் பாரீக்ஷிதம் பாகவதாபிராமம்

எனவே, அர்த்தம் மறைக்கப்படாத, மிகப் புண்ணியமான, அதிசயமான, யோகத்தில் நிலைபெற்ற, முடிவில்லாத இறைவனின் செயல்களால் நிரம்பிய, பரீக்ஷித்தையும் பக்தர்களையும் மகிழ்வித்த அந்தக் கதையை எங்களுக்கு கூறுங்கள்.

ஸூத உவாச । அஹோ வயம் ஜந்மப்ரு'தோऽத்ய ஹாஸ்ம வ்ரு'த்தாநுவ்ரு'த்த்யாபி விலோமஜாதாஃ । தௌஷ்குல்யமாதிம் விதுநோதி ஶீக்ரம் மஹத்தமாநாமபிதாநயோகஃ

சூதர் சொன்னார்: இன்று, நாம் கீழ்மக்கள் என்றாலும், மூப்பினோரைப் பின்பற்றியதால் பாக்கியம் பெற்றோம். உயர்ந்தோரின் வார்த்தைகளுடன் சேர்ந்து இருப்பது, கெட்ட குடும்பம் மற்றும் மனக்கவலை ஆகியவற்றை விரைவில் நீக்குகிறது.

குதஃ புநர்க்ரு'ணதோ நாம தஸ்ய மஹத்தமைகாந்த பராயணஸ்ய । யோऽநந்தஶக்திஃ பகவாநநந்தோ மஹத்‍குணத்வாத் யமநந்தமாஹுஃ

உலகில் உயர்ந்தவர்களுக்கு எல்லாம் அடையுமிடம் ஆன அந்த எல்லையற்ற சக்தி உடைய இறைவனைப் புகழ்வோருக்கு, அவர் கொண்டுள்ள மகத்தான பண்புகளால், எல்லா வரம்புகளும் கடந்தவராக அழைக்கப்படுகிறார்.

ஏதாவதாலம் நநு ஸூசிதேந குணைரஸாம்யாநதிஶாயநஸ்ய । ஹித்வேதராந் ப்ரார்தயதோ விபூதிஃ யஸ்யாங்‌க்ரிரேணும் ஜுஷதேऽநபீப்ஸோஃ

இறைவனின் ஒப்பற்ற, எல்லா பண்புகளும் கடந்த சிறப்பை, இதுவரை கூறியதிலேயே போதுமானதாகும். மற்ற எல்லாவற்றையும் விட்டு வைக்கும் பெரியோர்கள் கூட, அவருடைய திருவடித் தூசியை விரும்புகிறார்கள், ஆனால் அவர் தானாக விரும்புவதில்லை.

அதாபி யத்பாதநகாவஸ்ரு'ஷ்டம் ஜகத்விரிஞ்சோபஹ்ரு'தார்ஹணாம்பஃ । ஸேஶம் புநாத்யந்யதமோ முகுந்தாத் கோ நாம லோகே பகவத்பதார்தஃ

மேலும், பிரம்மா அர்ச்சனைக்கு அர்ப்பணித்த நீர், அவருடைய பாத நகங்களில் இருந்து தோன்றியது; அது உலகைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது. இந்த உலகில் இறைவனின் திருவடிகளை விரும்புவோர், முகுந்தனால் தூய்மையடையாதவர் யார்?

யத்ராநுரக்தாஃ ஸஹஸைவ தீரா வ்யபோஹ்ய தேஹாதிஷு ஸங்கமூடம் । வ்ரஜந்தி தத்பாரமஹம்ஸ்யமந்த்யம் யஸ்மிந்நஹிம்ஸோபஶமஃ ஸ்வதர்மஃ

அங்கே, இறைவனை நேசிக்கும் ஞானிகள் திடீரென உடல் மற்றும் அதனுடன் உள்ள பந்தங்களை விட்டு, அகிம்சை, அமைதி, தனக்குரிய தர்மம் நிறைந்த, அந்த பரம ஹம்சரின் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

அஹம் ஹி ப்ரு'ஷ்டோऽர்யமணோ பவத்‌பிஃ ஆசக்ஷ ஆத்மாவகமோऽத்ர யாவாந் । நபஃ பதந்த்யாத்மஸமம் பதத்த்ரிணஃ ததா ஸமம் விஷ்ணுகதிம் விபஶ்சிதஃ

நீங்கள் என்னிடம் கேட்டுள்ளீர்கள், அரியமணர்களே; எனது அனுபவத்திற்கு ஏற்ப விளக்குகிறேன். வானில் பறவைகள் தங்களால் முடிந்த அளவு பறப்பதைப் போல, ஞானிகள் தங்களது அறிவின்படி விஷ்ணுவின் பாதையை அடைகிறார்கள்.

ஏகதா தநுருத்யம்ய விசரந்ம்ரு'கயாம் வநே । ம்ரு'காநநுகதஃ ஶ்ராந்தஃ க்ஷுதிதஸ்த்ரு'ஷிதோ ப்ரு'ஶம்

ஒரு நாள், வில் ஏந்தி காட்டில் வேட்டையாடச் சென்றபோது, ஒரு மானைத் தொடர்ந்து ஓடி, மிகவும் பசிப்பும் தாகமும் ஏற்பட்டு சோர்ந்தான்.

ஜலாஶயமசக்ஷாணஃ ப்ரவிவேஶ தமாஶ்ரமம் । ததர்ஶ முநிமாஸீநம் ஶாந்தம் மீலிதலோசநம்

தண்ணீர் தேடி ஒரு ஆசிரமத்திற்குள் சென்றான்; அங்கு அமைதியாக அமர்ந்திருக்கும், கண்கள் மூடிய முனிவரைப் பார்த்தான்.

ப்ரதிருத்தேந்த்ரியப்ராண மநோபுத்திமுபாரதம் । ஸ்தாநத்ரயாத்பரம் ப்ராப்தம் ப்ரஹ்மபூதமவிக்ரியம்

அந்த முனிவர், இంద్రியங்கள், மூச்சு, மனம், புத்தி அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தி, மூன்று உலகங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட, பிரம்மத்துடன் ஒன்றான, மாற்றமில்லாத நிலையை அடைந்திருந்தார்.

விப்ரகீர்ணஜடாச்சந்நம் ரௌரவேணாஜிநேந ச । விஶுஷ்யத்தாலுருதகம் ததாபூதமயாசத

சிதறிய ஜடைகளால் மூடியும், மான் தோலால் போர்த்தியும், தாகத்தால் தொண்டை வறண்டு, அந்த நிலைமையில் அரசன் அவரிடம் யாசித்தான்.

அலப்தத்ரு'ணபூம்யாதிஃ அஸம்ப்ராப்தார்க்யஸூந்ரு'தஃ । அவஜ்ஞாதம் இவாத்மாநம் மந்யமாநஶ்சுகோப ஹ

புல், மண் போன்றவை கிடைக்காமல், வழக்கமான நீரும் இனிய வார்த்தைகளும் பெறாமல், தன்னை அவமதிக்கப்பட்டவன் என்று எண்ணி, கோபமடைந்தான்.