ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

வைஶ்யவ்ரு'த்த்யா து ராஜந்யோ ஜீவேத் ம்ரு'கயயாபதி । சரேத் வா விப்ரரூபேண ந ஶ்வவ்ரு'த்த்யா கதஞ்சந

ஒரு சத்திரியன் துன்பத்தில், வைசியரின் தொழிலில் அல்லது வேட்டையாடி வாழலாம்; அல்லது பிராமணனாக நடிக்கலாம்; ஆனால் நாய்க்கு ஒத்த வாழ்க்கையை ஒருபோதும் நாடக்கூடாது.

ஶூத்ரவ்ரு'த்திம் பஜேத் வைஶ்யஃ ஶூத்ரஃ காருகடக்ரியாம் । க்ரு'ச்ச்ராந் முக்தோ ந கர்ஹ்யேண வ்ரு'த்திம் லிப்ஸேத கர்மணா

ஒரு வைசியன் சூத்ரரின் வேலையை ஏற்கலாம்; சூத்ரன் சிறிய வேலைகளைச் செய்யலாம்; ஆனால் துன்பம் தீர்ந்தபின், குறை சொல்லத்தக்க வாழ்க்கையை நாடக் கூடாது.

வேதாத்யாய ஸ்வதா ஸ்வாஹா பலி அந்நாத்யைஃ யதோதயம் । தேவர்ஷிபித்ரு'பூதாநி மத் ரூபாணி அந்வஹம் யஜேத்

வேதம் படித்தல், பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா, தேவதைகளுக்கு ஸ்வாஹா, பலி, உணவு ஆகியவற்றால், தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், உயிர்கள் என என்னை உருவாகக் கொண்டவர்களை தினமும் வழிபட வேண்டும்.

யத்ரு'ச்சயா உபபந்நேந ஶுக்லேந உபார்ஜிதேந வா । தநேந அபீடயந் ப்ரு'த்யாந் ந்யாயேந ஏவ ஆஹரேத் க்ரதூந்

தற்செயலாக கிடைத்த பணம் அல்லது நேர்மையாக சம்பாதித்த செல்வத்தால், பணியாளர்களை பாதிக்காமல், நீதியுடன் குடும்பத்தையும் யாகங்களையும் நடத்த வேண்டும்.

குடும்பேஷு ந ஸஜ்ஜேத ந ப்ரமாத்யேத் குடும்பீ அபி । விபஶ்சித் நஶ்வரம் பஶ்யேத் அத்ரு'ஷ்டமபி த்ரு'ஷ்டவத்

குடும்பத்தில் இருப்பவரும் அதில் பற்றுகொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; குடும்பம் கொண்டிருந்தாலும் கவனக்குறைவாக இருக்கக் கூடாது; அறிவாளிகள், இன்னும் காணப்படாத விஷயங்களையும், காணப்பட்டதைப் போல நாசமடைந்ததாகவே பார்க்கிறார்கள்.

புத்ரதாரா ஆப்தபம்தூநாம் ஸம்கமஃ பாம்தஸங்கமஃ । அநுதேஹம் வியந்த்யேதே ஸ்வப்நோ நித்ராநுகோ யதா

மக்கள், மனைவி, உறவினர்கள் ஆகியோருடன் கூடியிருப்பது, பாதையில் பயணிகள் சந்திப்பது போல; அவர்கள் உடலை விட்டு பிரிந்து போவதாவது, தூக்கத்திற்குப் பின் கனவு போல்.

இத்தம் பரிம்ரு'ஶந் முக்தோ க்ரு'ஹேஷு அதிதிவத் வஸந் । ந க்ரு'ஹைஃ அநுபத்யேத நிர்மமோ நிரஹங்க்ரு'தஃ

இப்படிப் பரிசீலித்து, விடுதலை பெற்றவன் வீடுகளில் விருந்தாளி போல வாழ்கிறான்; அவன் வீடுகளால் கட்டுப்படுவதில்லை, அவனுக்கு சொந்தம் என்ற உணர்வும், அகம்பாவும் இல்லை.

கர்மபிஃ க்ரு'ஹமேதீயைஃ இஷ்ட்வா மாமேவ பக்திமாந் । திஷ்டேத் வநம் வோபவிஶேத் ப்ரஜாவாந் வா பரிவ்ரஜேத்

என் பொருட்டு பக்தியுடன் வீட்டு கடமைகளைச் செய்து, ஒருவர் வீட்டில் தங்கலாம், காடில் போகலாம், அல்லது பிள்ளைகள் இருந்தால், எல்லாவற்றையும் விட்டு துறவி வாழ்க்கை நடத்தலாம்.

யஸ்து ஆஸக்தமதிஃ கேஹே புத்ரவித்தைஷணா ஆதுரஃ । ஸ்த்ரைணஃ க்ரு'பணதீஃ மூடோ மம அஹம் இதி பத்யதே

ஆனால், யாருடைய மனம் வீட்டில் பற்றுடன், பிள்ளைகள் மற்றும் செல்வம் வேண்டி துயருற்று, பெண்களில் மோஹப்பட்டு, இரக்கம் கொள்ளத்தக்க எண்ணத்துடன், 'என்', 'நான்' என்று மயங்குகிறாரோ, அவர் பிணைக்கப்படுகிறார்.

அஹோ மே பிதரௌ வ்ரு'த்தௌ பார்யா பாலாத்மஜऽऽத்மஜாஃ । அநாதா மாம்ரு'தே தீநாஃ கதம் ஜீவந்தி துஃகிதாஃ

அய்யோ, என் வயோதிப பெற்றோர், என் மனைவி, என் பிள்ளைகள்—all இவர்கள் என்னை இல்லாமல் ஆதரவின்றி துயரத்துடன் எப்படி வாழ்வார்கள்?

ஏவம் க்ரு'ஹாஶயாக்ஷிப்த ஹ்ரு'தயோ மூடதீஃ அயம் । அத்ரு'ப்தஸ்தாந் அநுத்யாயந் ம்ரு'தோऽந்தம் விஶதே தமஃ

இவ்வாறு வீட்டு பற்றால் மனம் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அறிவு மயங்கி, எப்போதும் திருப்தியில்லாமல் அவர்களை நினைத்து நினைத்து, இறக்கும் போது, அந்த மனிதன் ஆழ்ந்த இருட்டில் விழுகிறார்.

ஸூத உவாச । யோ வை த்ரௌண்யஸ்த்ரவிப்லுஷ்டோ ந மாதுருதரே ம்ரு'தஃ । அநுக்ரஹாத் பகவதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யாத்‍புதகர்மணஃ

சூதர் சொன்னார்: அஸ்வத்தாமனின் ஆயுதம் எரித்தாலும், தாயின் கருவில் உயிரிழக்காமல் இருந்தவர், அதிசய செயல்கள் கொண்ட கிருஷ்ணரின் அருளால் பாதுகாக்கப்பட்டார்.

ப்ரஹ்மகோபோத்திதாத் யஸ்து தக்ஷகாத் ப்ராணவிப்லவாத் । ந ஸம்முமோஹோருபயாத் பகவத்யர்பிதாஶயஃ

பிராமணரின் கோபத்தில் பிறந்த தக்ஷகனால் உயிருக்கு ஆபத்து வந்தபோதும், இறப்பின் வேதனையால் கலங்காமல், இறைவனிடம் மனதை அர்ப்பணித்திருந்தார்.

உத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸர்வதஃ ஸங்கம் விஜ்ஞாதாஜிதஸம்ஸ்திதிஃ । வையாஸகேர்ஜஹௌ ஶிஷ்யோ கங்காயாம் ஸ்வம் கலேவரம்

எல்லா பற்றுகளையும் விட்டு, வெல்ல முடியாத நிலையை உணர்ந்து, வியாசரின் சீடன் கங்கையில் தன் உடலை விட்டுவிட்டார்.

நோத்தமஶ்லோகவார்தாநாம் ஜுஷதாம் தத்கதாம்ரு'தம் । ஸ்யாத்ஸம்ப்ரமோऽந்தகாலேऽபி ஸ்மரதாம் தத்பதாம்புஜம்

உத்தம பகவானின் கதைகளின் அமுதத்தை ரசிப்பவர்களுக்கு, இறப்பின் நேரத்திலும் குழப்பம் வராது; அவர்கள் அவன் திருவடிகளை நினைவில் வைத்திருப்பார்கள்.

தாவத்கலிர்ந ப்ரபவேத் ப்ரவிஷ்டோऽபீஹ ஸர்வதஃ । யாவதீஶோ மஹாநுர்வ்யாம் ஆபிமந்யவ ஏகராட்

அபிமன்யுவின் மகன், அந்த பெரிய பக்தன் பூமியில் ஆட்சி செய்யும் வரை, கலியுகம் எங்கும் இருந்தாலும், அதனால் பாதிப்பு வராது.

யஸ்மிந்நஹநி யர்ஹ்யேவ பகவாந் உத்ஸஸர்ஜ காம் । ததைவேஹாநுவ்ரு'த்தோऽஸௌ அதர்மப்ரபவஃ கலிஃ

அந்த இறைவன் பூமியை விட்டு வெளியேறிய நாளும், அந்த தருணத்திலும், அநியாயத்தின் மூலமான கலியுகம் உடனே வந்தது.

நாநுத்வேஷ்டி கலிம் ஸம்ராட் ஸாரங்க இவ ஸாரபுக் । குஶலாந்யாஶு ஸித்த்யந்தி நேதராணி க்ரு'தாநி யத்

அந்த மன்னன் கலியுகத்தை வெறுக்கவில்லை; மலரில் தேனை எடுக்கும் தேனீ போல, நல்லவை அவனுக்கு விரைவில் கிடைக்கும், மற்றவர்களுக்கு கிடையாது.

கிம் நு பாலேஷு ஶூரேண கலிநா தீரபீருணா । அப்ரமத்தஃ ப்ரமத்தேஷு யோ வ்ரு'கோ ந்ரு'ஷு வர்ததே

பலவீனர்களிடம் துணிச்சலாகவும், வலிமைமிக்கவர்களைப் பார்த்து பயந்தும் இருக்கும் கலியுகம், புத்திசாலி, அஞ்சாதவர்களுக்கு என்ன செய்ய முடியும்? கவனமில்லாதவர்களிடம், அது ஓநாய் போல நடக்கிறது.

உபவர்ணிதமேதத் வஃ புண்யம் பாரீக்ஷிதம் மயா । வாஸுதேவ கதோபேதம் ஆக்யாநம் யதப்ரு'ச்சத

நீங்கள் கேட்டபடி, வாசுதேவரின் கதைகளால் நிரம்பிய, புண்ணியமான பாரீக்ஷித்தின் கதையை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

யா யாஃ கதா பகவதஃ கதநீயோருகர்மணஃ । குணகர்மாஶ்ரயாஃ பும்பிஃ ஸம்ஸேவ்யாஸ்தா புபூஷுபிஃ

பெரும் செயல்கள் புரியும் பகவானின் குணமும் செயல்களும் அடிப்படையாகக் கொண்ட எந்தக் கதைகளும், உண்மையான வாழ்வை விரும்பும் மனிதர்கள் அவற்றை விரும்பி கேட்க வேண்டும்.

ரு'ஷய ஊசுஃ ஸூத ஜீவ ஸமாஃ ஸௌம்ய ஶாஶ்வதீர்விஶதம் யஶஃ । யஸ்த்வம் ஶம்ஸஸி க்ரு'ஷ்ணஸ்ய மர்த்யாநாம் அம்ரு'தம் ஹி நஃ

முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: இனிய சூதா, நீ எப்போதும் பிழைத்து, உன் புகழ் நிலைத்திருக்கட்டும்; ஏனெனில், நீ மனிதர்களுக்கு கிருஷ்ணரின் செயல்களின் அமுதத்தை அறிவிக்கிறாய்.

கர்மண்யஸ்மிந் அநாஶ்வாஸே தூமதூம்ராத்மநாம் பவாந் । ஆபாயயதி கோவிந்த பாதபத்மாஸவம் மது

இந்த நிச்சயமில்லாத உலகில், மனம் புகைபோல் கலங்கும் மக்களுக்கு, நீ கோவிந்தனின் திருவடிகளின் தேனைக் குடிக்க வைக்கிறாய்.

துலயாம லவேநாபி ந ஸ்வர்கம் நாபுநர்பவம் । பகவத் ஸங்‌கிஸம்கஸ்ய மர்த்யாநாம் கிமுதாஶிஷஃ

பகவானின் பக்தர்களுடன் ஒரு கணம் கூட சேர்ந்து இருப்பதை, நாம் சொர்க்கத்திற்கோ, மீண்டும் பிறவாமலிருப்பதற்கோ கூட மாற்ற மாட்டோம்; பிறருக்கு என்ன ஆசிகள் வேண்டும்?

கோ நாம த்ரு'ப்யேத் ரஸவித்கதாயாம் மஹத்தமைகாந்த பராயணஸ்ய । நாந்தம் குணாநாம் அகுணஸ்ய ஜக்முஃ யோகேஶ்வரா யே பவபாத்மமுக்யாஃ

உலகில் உயர்ந்தவர்களின் முழு நம்பிக்கையும் ஒருவரிடம் இருக்கும்போது, அவரைப் பற்றிய இனிமையான கதைகளை கேட்பதில் யார் திருப்தி அடைவார்? பிரம்மாவின் புதல்வர்களில் முதன்மை பெற்ற யோகிகள் கூட, எல்லா குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட அவருடைய மகத்தான பண்புகளுக்கு முடிவை அடையவில்லை.

தந்நோ பவாந் வை பகவத்ப்ரதாநோ மஹத்தமைகாந்த பராயணஸ்ய । ஹரேருதாரம் சரிதம் விஶுத்தம் ஶுஶ்ரூஷதாம் நோ விதநோது வித்வந்

அதனால், எங்கள் கேள்விக்கு நீங்களே பதில் சொல்லுங்கள்; உயர்ந்தவர்களுக்கு எல்லாம் அடையுமிடம் ஆன ஹரியின் தூய்மையான, உயர்ந்த செயல்களை, கேட்க விரும்பும் எங்களுக்கு, அறிவில் சிறந்தவராகிய நீர் கூறுங்கள்.

ஸ வை மஹாபாகவதஃ பரீக்ஷித் யேநாபவர்காக்யமதப்ரபுத்திஃ । ஜ்ஞாநேந வையாஸகிஶப்திதேந பேஜே ககேந்த்ரத்வஜபாதமூலம்

பரீக்ஷித் என்ற மகா பக்தன், விடா புத்தியுடன் விடுதலைக்காக முயன்று, வியாசபுத்தரால் சொல்லப்பட்ட ஞானத்தின் மூலம், கருடன் கொடியைத் தாங்கியவரின் திருவடிகளை அடைந்தான்.

தந்நஃ பரம் புண்யமஸம்வ்ரு'தார்தம் ஆக்யாநமத்யத்‍புத யோகநிஷ்டம் । ஆக்யாஹ்யநந்தா சரிதோபபந்நம் பாரீக்ஷிதம் பாகவதாபிராமம்

எனவே, அர்த்தம் மறைக்கப்படாத, மிகப் புண்ணியமான, அதிசயமான, யோகத்தில் நிலைபெற்ற, முடிவில்லாத இறைவனின் செயல்களால் நிரம்பிய, பரீக்ஷித்தையும் பக்தர்களையும் மகிழ்வித்த அந்தக் கதையை எங்களுக்கு கூறுங்கள்.

ஸூத உவாச । அஹோ வயம் ஜந்மப்ரு'தோऽத்ய ஹாஸ்ம வ்ரு'த்தாநுவ்ரு'த்த்யாபி விலோமஜாதாஃ । தௌஷ்குல்யமாதிம் விதுநோதி ஶீக்ரம் மஹத்தமாநாமபிதாநயோகஃ

சூதர் சொன்னார்: இன்று, நாம் கீழ்மக்கள் என்றாலும், மூப்பினோரைப் பின்பற்றியதால் பாக்கியம் பெற்றோம். உயர்ந்தோரின் வார்த்தைகளுடன் சேர்ந்து இருப்பது, கெட்ட குடும்பம் மற்றும் மனக்கவலை ஆகியவற்றை விரைவில் நீக்குகிறது.