ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஸூத உவாச பரீக்ஷிதைவமாதிஷ்டஃ ஸ கலிர்ஜாதவேபதுஃ । தமுத்யதாஸிமாஹேதம் தண்டபாணிமிவோத்யதம்

சூதர் சொன்னார்: பரீக்ஷித் இவ்வாறு கட்டளையிட்டபோது, கலி அச்சத்தில் நடுங்கினான்; வாள் உயர்த்தியவனை, தண்டம் ஏந்துபவரைப் போல, அவன் நோக்கி பேசினான்.

கலிருவாச யத்ர க்வ வாத வத்ஸ்யாமி ஸார்வபௌம தவாஜ்ஞயா । லக்ஷயே தத்ர தத்ராபி த்வாமாத்தேஷுஶராஸநம்

கலி சொன்னான்: அரசே, உங்கள் கட்டளையின்படி நான் எங்கு வாழ்ந்தாலும், அங்கே நீங்கள் வில்லும் அம்பும் ஏந்தி நிற்கும் தோற்றம் எனக்குத் தெரிகிறது.

தந்மே தர்மப்ரு'தாம் ஶ்ரேஷ்ட ஸ்தாநம் நிர்தேஷ்டுமர்ஹஸி । யத்ரைவ நியதோ வத்ஸ்ய ஆதிஷ்டம்ஸ்தேऽநுஶாஸநம்

தர்மத்தை உயர்வாகக் காக்கும் அரசே, எனக்கு ஒரு இடத்தை நீங்கள் குறிப்பிட்டு தர வேண்டும்; அங்கே நான் உங்கள் கட்டளையை முறையாகப் பின்பற்றி வாழ்வேன்.

ஸூத உவாச அப்யர்திதஸ்ததா தஸ்மை ஸ்தாநாநி கலயே ததௌ । த்யூதம் பாநம் ஸ்த்ரியஃ ஸூநா யத்ராதர்மஶ்சதுர்விதஃ

சூதர் சொன்னார்: அவன் கேட்டபோது, அரசன் கலிக்கு சூது, மதுபானம், பெண்கள், கொலை ஆகிய இடங்களை வழங்கினான்; அங்கு நான்கு விதமான அதர்மம் நிறைந்துள்ளன.

புநஶ்ச யாசமாநாய ஜாதரூபமதாத்ப்ரபுஃ । ததோऽந்ரு'தம் மதம் காமம் ரஜோ வைரம் ச பஞ்சமம்

மீண்டும் கலி வேண்டியபோது, அரசன் அவனுக்கு பொன்னும் அளித்தான்; அதிலிருந்து பொய், மயக்கம், ஆசை, கோபம், மற்றும் ஐந்தாவதாக பகைமை பிறந்தன.

அமூநி பஞ்ச ஸ்தாநாநி ஹ்யதர்மப்ரபவஃ கலிஃ । ஔத்தரேயேண தத்தாநி ந்யவஸத்தந்நிதேஶக்ரு'த்

இந்த ஐந்து அதர்மம் தோன்றும் இடங்களை உத்தராவின் மகன் கலிக்கு வழங்கினார்; கலி அவற்றில் அரசன் கட்டளையைப் பின்பற்றி வாழ்ந்தான்.

அதைதாநி ந ஸேவேத புபூஷுஃ புருஷஃ க்வசித் । விஶேஷதோ தர்மஶீலோ ராஜா லோகபதிர்குருஃ

எவரும், குறிப்பாக தர்மத்தை விரும்பும் அரசர், மக்கள் தலைவர்கள், ஆசான்கள், இந்த இடங்களை நாடாமல் தங்களைத் தாங்கள் காக்க வேண்டும்.

வ்ரு'ஷஸ்ய நஷ்டாம்ஸ்த்ரீந் பாதாந் தபஃ ஶௌசம் தயாமிதி । ப்ரதிஸந்தத ஆஶ்வாஸ்ய மஹீம் ச ஸமவர்தயத்

அவன், எருதின் இழந்த மூன்று கால்களான தவம், தூய்மை, இரக்கம் ஆகியவற்றை மீண்டும் வழங்கி, அதை ஆறுதல் கூறி, பூமியையும் வளமாக்கினான்.

ஸ ஏஷ ஏதர்ஹ்யத்யாஸ்த ஆஸநம் பார்திவோசிதம் । பிதாமஹேநோபந்யஸ்தம் ராஜ்ஞாரண்யம் விவிக்ஷதா

இப்போது அவன், அரசன் காட்டுக்குச் செல்ல விரும்பியபோது தாத்தா ஒப்படைத்த அரச ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறான்.

ஆஸ்தேऽதுநா ஸ ராஜர்ஷிஃ கௌரவேந்த்ரஶ்ரியோல்லஸந் । கஜாஹ்வயே மஹாபாகஶ்சக்ரவர்தீ ப்ரு'ஹச்ச்ரவாஃ

அந்த ராஜரிஷி, கௌரவ வம்சத்தின் மகிமையுடன், இப்போது ஹஸ்தினாபுரியில் மகிழ்ச்சியுடன், புகழுடன், சக்ரவர்த்தியாக வாழ்கிறான்.

இத்தம்பூதாநுபாவோऽயமபிமந்யுஸுதோ ந்ரு'பஃ । யஸ்ய பாலயதஃ க்ஷௌணீம் யூயம் ஸத்ராய தீக்ஷிதாஃ

அபிமன்யுவின் மகன் ஆன இந்த அரசனின் வலிமை இப்படிப்பட்டது; அவன் பூமியை பாதுகாக்கும் போது, நீங்கள் அனைவரும் மகா யாகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறீர்கள்.

ஏவம்விதோ நரபதிஃ விமாநேநார்கவர்சஸா । விதூய இஹ அஶுபம் க்ரு'த்ஸ்நம் இம்த்ரேண ஸஹ மோததே

இந்த அரசன், சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் விமானத்தில் அமர்ந்து, எல்லா துயரையும் நீக்கி, இந்திரனுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறான்.

ஸீதந் விப்ரஃ வணிக் வ்ரு'த்த்யா பண்யைஃ ஏவாபதம் தரேத் । கட்கேந வா ஆபதாக்ராம்தோ ந ஶ்வவ்ரு'த்த்யா கதஞ்சந

ஒரு பிராமணன் துன்பத்தில் இருந்தால், வியாபாரம் செய்து அல்லது பொருட்களை விற்று வாழலாம்; அல்லது மிகுந்த துன்பத்தில் ஆயுதம் எடுத்தும் வாழலாம்; ஆனால் எப்போதும் நாய்க்கு ஒத்த வாழ்க்கையை நாடக்கூடாது.

வைஶ்யவ்ரு'த்த்யா து ராஜந்யோ ஜீவேத் ம்ரு'கயயாபதி । சரேத் வா விப்ரரூபேண ந ஶ்வவ்ரு'த்த்யா கதஞ்சந

ஒரு சத்திரியன் துன்பத்தில், வைசியரின் தொழிலில் அல்லது வேட்டையாடி வாழலாம்; அல்லது பிராமணனாக நடிக்கலாம்; ஆனால் நாய்க்கு ஒத்த வாழ்க்கையை ஒருபோதும் நாடக்கூடாது.

ஶூத்ரவ்ரு'த்திம் பஜேத் வைஶ்யஃ ஶூத்ரஃ காருகடக்ரியாம் । க்ரு'ச்ச்ராந் முக்தோ ந கர்ஹ்யேண வ்ரு'த்திம் லிப்ஸேத கர்மணா

ஒரு வைசியன் சூத்ரரின் வேலையை ஏற்கலாம்; சூத்ரன் சிறிய வேலைகளைச் செய்யலாம்; ஆனால் துன்பம் தீர்ந்தபின், குறை சொல்லத்தக்க வாழ்க்கையை நாடக் கூடாது.

வேதாத்யாய ஸ்வதா ஸ்வாஹா பலி அந்நாத்யைஃ யதோதயம் । தேவர்ஷிபித்ரு'பூதாநி மத் ரூபாணி அந்வஹம் யஜேத்

வேதம் படித்தல், பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா, தேவதைகளுக்கு ஸ்வாஹா, பலி, உணவு ஆகியவற்றால், தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், உயிர்கள் என என்னை உருவாகக் கொண்டவர்களை தினமும் வழிபட வேண்டும்.

யத்ரு'ச்சயா உபபந்நேந ஶுக்லேந உபார்ஜிதேந வா । தநேந அபீடயந் ப்ரு'த்யாந் ந்யாயேந ஏவ ஆஹரேத் க்ரதூந்

தற்செயலாக கிடைத்த பணம் அல்லது நேர்மையாக சம்பாதித்த செல்வத்தால், பணியாளர்களை பாதிக்காமல், நீதியுடன் குடும்பத்தையும் யாகங்களையும் நடத்த வேண்டும்.

குடும்பேஷு ந ஸஜ்ஜேத ந ப்ரமாத்யேத் குடும்பீ அபி । விபஶ்சித் நஶ்வரம் பஶ்யேத் அத்ரு'ஷ்டமபி த்ரு'ஷ்டவத்

குடும்பத்தில் இருப்பவரும் அதில் பற்றுகொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; குடும்பம் கொண்டிருந்தாலும் கவனக்குறைவாக இருக்கக் கூடாது; அறிவாளிகள், இன்னும் காணப்படாத விஷயங்களையும், காணப்பட்டதைப் போல நாசமடைந்ததாகவே பார்க்கிறார்கள்.

புத்ரதாரா ஆப்தபம்தூநாம் ஸம்கமஃ பாம்தஸங்கமஃ । அநுதேஹம் வியந்த்யேதே ஸ்வப்நோ நித்ராநுகோ யதா

மக்கள், மனைவி, உறவினர்கள் ஆகியோருடன் கூடியிருப்பது, பாதையில் பயணிகள் சந்திப்பது போல; அவர்கள் உடலை விட்டு பிரிந்து போவதாவது, தூக்கத்திற்குப் பின் கனவு போல்.

இத்தம் பரிம்ரு'ஶந் முக்தோ க்ரு'ஹேஷு அதிதிவத் வஸந் । ந க்ரு'ஹைஃ அநுபத்யேத நிர்மமோ நிரஹங்க்ரு'தஃ

இப்படிப் பரிசீலித்து, விடுதலை பெற்றவன் வீடுகளில் விருந்தாளி போல வாழ்கிறான்; அவன் வீடுகளால் கட்டுப்படுவதில்லை, அவனுக்கு சொந்தம் என்ற உணர்வும், அகம்பாவும் இல்லை.

கர்மபிஃ க்ரு'ஹமேதீயைஃ இஷ்ட்வா மாமேவ பக்திமாந் । திஷ்டேத் வநம் வோபவிஶேத் ப்ரஜாவாந் வா பரிவ்ரஜேத்

என் பொருட்டு பக்தியுடன் வீட்டு கடமைகளைச் செய்து, ஒருவர் வீட்டில் தங்கலாம், காடில் போகலாம், அல்லது பிள்ளைகள் இருந்தால், எல்லாவற்றையும் விட்டு துறவி வாழ்க்கை நடத்தலாம்.

யஸ்து ஆஸக்தமதிஃ கேஹே புத்ரவித்தைஷணா ஆதுரஃ । ஸ்த்ரைணஃ க்ரு'பணதீஃ மூடோ மம அஹம் இதி பத்யதே

ஆனால், யாருடைய மனம் வீட்டில் பற்றுடன், பிள்ளைகள் மற்றும் செல்வம் வேண்டி துயருற்று, பெண்களில் மோஹப்பட்டு, இரக்கம் கொள்ளத்தக்க எண்ணத்துடன், 'என்', 'நான்' என்று மயங்குகிறாரோ, அவர் பிணைக்கப்படுகிறார்.

அஹோ மே பிதரௌ வ்ரு'த்தௌ பார்யா பாலாத்மஜऽऽத்மஜாஃ । அநாதா மாம்ரு'தே தீநாஃ கதம் ஜீவந்தி துஃகிதாஃ

அய்யோ, என் வயோதிப பெற்றோர், என் மனைவி, என் பிள்ளைகள்—all இவர்கள் என்னை இல்லாமல் ஆதரவின்றி துயரத்துடன் எப்படி வாழ்வார்கள்?

ஏவம் க்ரு'ஹாஶயாக்ஷிப்த ஹ்ரு'தயோ மூடதீஃ அயம் । அத்ரு'ப்தஸ்தாந் அநுத்யாயந் ம்ரு'தோऽந்தம் விஶதே தமஃ

இவ்வாறு வீட்டு பற்றால் மனம் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அறிவு மயங்கி, எப்போதும் திருப்தியில்லாமல் அவர்களை நினைத்து நினைத்து, இறக்கும் போது, அந்த மனிதன் ஆழ்ந்த இருட்டில் விழுகிறார்.

ஸூத உவாச । யோ வை த்ரௌண்யஸ்த்ரவிப்லுஷ்டோ ந மாதுருதரே ம்ரு'தஃ । அநுக்ரஹாத் பகவதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யாத்‍புதகர்மணஃ

சூதர் சொன்னார்: அஸ்வத்தாமனின் ஆயுதம் எரித்தாலும், தாயின் கருவில் உயிரிழக்காமல் இருந்தவர், அதிசய செயல்கள் கொண்ட கிருஷ்ணரின் அருளால் பாதுகாக்கப்பட்டார்.

ப்ரஹ்மகோபோத்திதாத் யஸ்து தக்ஷகாத் ப்ராணவிப்லவாத் । ந ஸம்முமோஹோருபயாத் பகவத்யர்பிதாஶயஃ

பிராமணரின் கோபத்தில் பிறந்த தக்ஷகனால் உயிருக்கு ஆபத்து வந்தபோதும், இறப்பின் வேதனையால் கலங்காமல், இறைவனிடம் மனதை அர்ப்பணித்திருந்தார்.

உத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸர்வதஃ ஸங்கம் விஜ்ஞாதாஜிதஸம்ஸ்திதிஃ । வையாஸகேர்ஜஹௌ ஶிஷ்யோ கங்காயாம் ஸ்வம் கலேவரம்

எல்லா பற்றுகளையும் விட்டு, வெல்ல முடியாத நிலையை உணர்ந்து, வியாசரின் சீடன் கங்கையில் தன் உடலை விட்டுவிட்டார்.

நோத்தமஶ்லோகவார்தாநாம் ஜுஷதாம் தத்கதாம்ரு'தம் । ஸ்யாத்ஸம்ப்ரமோऽந்தகாலேऽபி ஸ்மரதாம் தத்பதாம்புஜம்

உத்தம பகவானின் கதைகளின் அமுதத்தை ரசிப்பவர்களுக்கு, இறப்பின் நேரத்திலும் குழப்பம் வராது; அவர்கள் அவன் திருவடிகளை நினைவில் வைத்திருப்பார்கள்.

தாவத்கலிர்ந ப்ரபவேத் ப்ரவிஷ்டோऽபீஹ ஸர்வதஃ । யாவதீஶோ மஹாநுர்வ்யாம் ஆபிமந்யவ ஏகராட்

அபிமன்யுவின் மகன், அந்த பெரிய பக்தன் பூமியில் ஆட்சி செய்யும் வரை, கலியுகம் எங்கும் இருந்தாலும், அதனால் பாதிப்பு வராது.