ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏவம் ரு'ஷிகணைஃ ப்ரு'ஷ்டைஃ நிர்ணீயோக்தம் துராஸதம்

இவ்வாறு முனிவர்களால் கேட்கப்பட்டபோது, அது எட்ட முடியாதது என்று தீர்மானித்து கூறப்பட்டது.

ததஶ்சிந்தாதுரஃ ஸோऽத பதரீவநமாகதஃ । தபஶ்சராமி சாத்ரேதி ததர்தம் க்ரு'தநிஶ்சயஃ

அப்போது, கவலையில் ஆழ்ந்த நாரதர் பதரிவனத்திற்கு வந்து, அந்தக் காரியத்திற்காக தவம் செய்ய முடிவு செய்தார்.

தாவத் ததர்ஶ புரதஃ ஸநகாதீந் முநீஶ்வராந் । கோடிஸூர்யஸமாபாஸாந் உவாச முநிஸத்தமஃ

அந்த நேரத்தில், அவர் முன்பாக கோடி சூரியன் போல ஒளிரும் சனகாதி பெரிய முனிவர்களை பார்த்தார்; அப்போது அந்த சிறந்த முனிவர் பேசினார்.

நாரத உவாச - இதாநீம் பூரிபாக்யேந பவத்‌பிஃ ஸம்கமோऽபவத் । குமாரா ப்ருவதாம் ஶீக்ரம் க்ரு'பாம் க்ரு'த்வா மமோபரி

நாரதர் சொன்னார்: 'இப்போது, பெரும் அதிர்ஷ்டத்தால், உங்களுடன் சந்திப்பு கிடைத்தது. குமாரர்களே, என்மீது தயை கொண்டு, விரைவில் சொல்லுங்கள்.'

பவந்தோ யோகிநஃ ஸர்வே புத்திமந்தோ பஹுஶ்ருதாஃ । பஞ்சஹாயநஸம்யுக்தாஃ பூர்வேஷாமபி பூர்வஜாஃ

நீங்கள் எல்லாரும் யோகிகள், அறிவாளிகள், பலவகை அறிவும், ஐந்து வகை அடக்கமும் உடையவர்கள்; பழையவர்களுக்கும் முன்னோர்கள்.

ஸதா வைகுண்டநிலயா ஹரிகீர்தநதத்பராஃ । லீலாம்ரு'தரஸோந்மத்தாஃ கதாமாத்ரைகஜீவிநஃ

எப்போதும் வைகுண்டத்தில் வாழ்ந்து, ஹரியின் புகழைப் பாடுவதில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, அவர் விளையாட்டுகளின் அமுதத்தை அனுபவித்து, அந்தக் கதைகளுக்காக மட்டுமே வாழ்கிறார்கள்.

ஹரிஃ ஶரணமேவ ஹி நித்யம் யேஷாம் முகே வசஃ । அத காலஸமாதிஷ்டா ஜரா யுஷ்மாந்ந பாததே

யாருடைய வாயில் எப்போதும் ஹரியின் பெயர் தான் ஒரே அடைக்கலமாக ஒலிக்கிறது, அவர்களுக்கு காலம் விதித்த முதுமை தொந்தரவு செய்யாது.

யேஷாம் ப்ரூபங்‍கமாத்ரேண த்வாரபாலௌ ஹரேஃ புரா । ப்ரூமௌ நிபதிதௌ ஸத்யோ யத்க்ரு'பாதஃ புரம் கதௌ

அவர்களின் ஒரு கண் கோபத்தால் மட்டும், ஹரியின் வாசல் காவலர்கள் இருவரும் உடனே அவர்களது பாதத்தில் விழுந்தார்கள்; அவர்களின் தயவால் அந்த காவலர்கள் மீண்டும் நகருக்கு சென்றார்கள்.

அஹோ பாக்யஸ்ய யோகேந தர்ஶநம் பவதாமிஹ । அநுக்ரஹஸ்து கர்தவ்யோ மயி தீநே தயாபரைஃ

ஓ, யோகத்தின் அதிர்ஷ்டத்தால் உங்களை இங்கு காணும் வாய்ப்பு கிடைத்தது; தயை நிறைந்தவர்களாகிய நீங்கள், என்னை ஏழையாக இருப்பவனை அருள் செய்ய வேண்டும்.

அஶரீரகிரோக்தம் யத் தத்கிம் ஸாதநமுச்யதாம் । அநுஷ்டேயம் கதம் தாவத் ப்ரப்ருவந்து ஸவிஸ்தரம்

அந்த உடலில்லாத குரல் சொன்னதை அடைய என்ன வழி? அதை எப்படி செய்ய வேண்டும் என்பதை விரிவாக விளக்குங்கள்.

பக்திஜ்ஞாநவிராகாணாம் ஸுகம் உத்பத்யதே கதம் । ஸ்தாபநம் ஸர்வவர்ணேஷு ப்ரேமபூர்வம் ப்ரயத்‍நதஃ

பக்தி, ஞானம், விரக்தி உள்ளவர்களுக்கு சந்தோஷம் எப்படி உண்டாகும்? எல்லா சாதிகளிலும் அன்போடு முயற்சியுடன் அதை எப்படி நிலைநிறுத்தலாம்?

குமாரா ஊசுஃ - மா சிந்தாம் குரு தேவர்ஷே ஹர்ஷம் சித்தே ஸமாவஹ । உபாயஃ ஸுகஸாத்யோऽத்ர வர்ததே பூர்வ ஏவ ஹி

குமாரர்கள் கூறினர்: தேவரிஷி, கவலைப்பட வேண்டாம்; உன் மனத்தில் மகிழ்ச்சி கொண்டுவரு. இங்கு எளிதாக செய்யக்கூடிய வழி ஏற்கனவே உள்ளது.

அஹோ நாரத தந்யோऽஸி விரக்தாநாம் ஶிரோமணிஃ । ஸதா ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணதாஸாநாம் அக்ரணீஃ யோகபாஸ்கரஃ

ஓ நாரதா, நீ மிகப்பெரிய பாக்கியசாலி; விரக்தர்களில் முத்து, எப்போதும் ஸ்ரீகிருஷ்ண பக்தர்களில் முதன்மை, யோகிகளில் சூரியன் போல் விளங்குபவன்.

த்வயி சித்ரம் ந மந்தவ்யம் பக்த்யர்தம் அநுவர்திநி । கடதே க்ரு'ஷ்ணதாஸஸ்ய பக்தேஃ ஸம்ஸ்தாபநா ஸதா

பக்தி வழியை எப்போதும் பின்பற்றும் உன்னிடம் பக்தியை நிலைநிறுத்துவது ஆச்சரியமில்லை; கிருஷ்ண பக்தனுக்காக அது எப்போதும் நடைபெறுகிறது.

ரு'ஷிர்பஹவோ லோகே பந்தாநஃ ப்ரகடீக்ரு'தாஃ । ஶ்ரமஸாத்யாஶ்ச தே ஸர்வே ப்ராயஃ ஸ்வர்கபலப்ரதாஃ

இந்த உலகில் பல முனிவர்கள் பல வழிகளை எடுத்துரைத்துள்ளனர்; அவை எல்லாம் கடினமானவை, பெரும்பாலும் சுவர்க்க பலனைத் தரும்.

வைகுண்டஸாதகம் பந்தாஃ ஸ து கோப்யோ ஹி வர்ததே । தஸ்யோபதேஷ்டா புருஷஃ ப்ராயோ பாக்யேந லப்யதே

ஆனால் வைகுண்டத்தை அடையும் வழி ரகசியமாகவே உள்ளது; அதற்குப் போதகர் மிக அரிதாக, அதிர்ஷ்டத்தால் மட்டுமே கிடைப்பார்.

ஸத்கர்ம தவ நிர்திஷ்டம் வ்யோமவாசா து யத்புரா । ததுச்யதே ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வாத்ய ஸ்திரசித்தஃ ப்ரஸந்நதீஃ

வானிலிருந்து உனக்கு முன்பு கூறப்பட்ட நல்ல செயலை இப்போது விளக்குகிறேன்; மனதை நிலைநிறுத்தி, தெளிவாகக் கேள்.

த்ரவ்யயஜ்ஞாஸ்தபோயஜ்ஞா யோகயஜ்ஞாஸ்ததாபரே । ஸ்வாத்யாயஜ்ஞாநயஜ்ஞாஶ்ச தே து கர்மவிஸூசகாஃ

சிலர் பொருள்களால் யாகம் செய்கிறார்கள், சிலர் தவம், சிலர் யோகம், சிலர் படிப்பு, ஞானம் ஆகியவற்றால் யாகம் செய்கிறார்கள்; இவை எல்லாம் கர்மங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.

ஸத்கர்மஸூசகோ நூநம் ஜ்ஞாநயஜ்ஞஃ ஸ்ம்ரு'தோ புதைஃ । ஶ்ரீமத்‌பாகவதாலாபஃ ஸ து கீதஃ ஶுகாதிபிஃ

இவற்றில் ஞானயாகம் நல்ல செயலைக் குறிக்கும் என்று பண்டிதர்கள் உறுதியாகக் கூறுகிறார்கள்; ஸ்ரீமத்பாகவதத்தைப் பற்றி பேசுவது சுகாதிகள் பாடியதாகும்.

பக்திஜ்ஞாநவிராகாணாம் தத்‌கோஷேண பலம் மஹத் । வ்ரஜிஷ்யதி த்வயோஃ கஷ்டம் ஸுகம் பக்தேர்பவிஷ்யதி

அதைப் பரப்புவதால் பக்தி, ஞானம், விரக்திக்கு பெரிய பலம் கிடைக்கும்; இருவருக்கும் துன்பம் நீங்கி, பக்தனுக்கு மகிழ்ச்சி வரும்.

ப்ரலயம் ஹி கமிஷ்யந்தி ஶ்ரீமத்‌பாகவதத்வநேஃ । கலேர்தோஷா இமே ஸர்வ ஸிம்ஹஶப்தாத் வ்ரு'கா இவ

ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் பாதை ஒலிக்கும்போது, கலியுகத்தின் அனைத்து குற்றங்களும் சிங்கத்தின் கர்ஜனைக்கு முன் நாய்கள் ஓடும் போல் அழிந்துவிடும்.

ஜ்ஞாநவைராக்யஸம்யுக்தா பக்திஃ ப்ரேமரஸாவஹா । ப்ரதிகேஹம் ப்ரதிஜநம் ததஃ க்ரீடாம் கரிஷ்யதி

ஞானம், விரக்தி சேர்ந்த பக்தி, அன்பின் சுவையை தரும்; அது வீடு வீடாக, மனிதர் மனிதராக விளையாடும்.

நாரத உவாச - வேதவேதாந்தகோஷைஶ்ச கீதாபாடைஃ ப்ரபோதிதம் । பக்திஜ்ஞாநவிராகாணாம் நோததிஷ்டத் த்ரிகம் யதா

நாரதர் கூறினார்: வேதம், உபநிடதங்கள், கீதையின் பாடல்கள் ஒலித்தாலும், பக்தி, ஞானம், விரக்தி என்ற மூன்றும் எழவில்லை என்றால்—

ஶ்ரீமத்‌பாகவத ஆலாபாத் தத்கதம் போதமேஷ்யதி । தத்கதாஸு து வேதார்தஃ ஶ்லோகே ஶ்லோகே பதே பதே

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை ஓதுவதால், அதன் பொருள் நமக்குத் தெளிவாகும்; அதில் சொல்லும் கதைகளில், வேதங்களின் அர்த்தம் ஒவ்வொரு பாடலிலும், ஒவ்வொரு சொல்லிலும் உள்ளது.

சிந்தந்து ஸம்ஶயம் ஹ்யேநம் பவந்தோऽமோகதர்ஶநாஃ । விலம்போ நாத்ர கர்தவ்யஃ ஶரணாகதவத்ஸலாஃ

தவறாமல் பார்வை கொண்டவர்களே, இந்த சந்தேகத்தை தயவு செய்து நீக்குங்கள்; நீங்கள் சரணடைந்தவர்களுக்கு கருணை காட்டுபவர்கள் என்பதால், இங்கு தாமதம் செய்ய வேண்டாம்.

குமாரா ஊசுஃ - வேதோபநிஷதாம் ஸாராத் ஜாதா பாகவதீ கதா । அத்யுத்தமா ததோ பாதி ப்ரு'தக்பூதா பலாக்ரு'திஃ

குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: வேதங்களும் உபநிஷத்துகளும் கொண்ட சாரத்திலிருந்து பாகவதக் கதை உருவானது; அதனால், தனித்துவம் பெற்று, மிக உயர்ந்ததாகவும், தனக்கே உரிய பலனாகவும் பிரகாசிக்கிறது.

ஆமூலாக்ரம் ரஸஸ்திஷ்டந் நாஸ்தே ந ஸ்வாத்யதே யதா । ஸபூயஃ ஸம்ப்ரு'தக்பூதஃ பலே விஶ்வமநோஹரஃ

ஒரு பழத்தின் வேரிலிருந்து முனைவரை சுவை இருந்தாலும், அதை பிரித்து எடுத்தால்தான் அந்த இனிமையை உணர முடியும்; அதுபோல், முழுமையாக பிரிக்கப்பட்ட பழம் அனைவருக்கும் மனம் கவரும் இனிமை தரும்.

யதா துக்தே ஸ்திதம் ஸர்பிஃ ந ஸ்வாதாயோபகல்பதே । ப்ரு'தக்பூதம் ஹி தத்‌கவ்யம் தேவாநாம் ரஸவர்தநம்

பாலில் நெய் இருந்தாலும், அதை பிரித்தெடுத்தால்தான் அதன் சுவையை அனுபவிக்க முடியும்; அந்த பசுவின் பொருள் பிரிக்கப்பட்ட பிறகு தேவர்களுக்கு இனிமையை அதிகரிக்கிறது.

இக்ஷூணாமபி மத்யாந்தம் ஶர்கரா வ்யாப்ய திஷ்டதி । ப்ரு'தக்பூதா ச ஸா மிஷ்டா ததா பாகவதீ கதா

கரும்பிலும் நடுவிலிருந்து முடிவுவரை சர்க்கரை பரவி இருக்கிறது; ஆனால் அதை பிரித்தெடுத்தால் தான் அது இனிப்பாகும்; அதுபோல் தான் பாகவதக் கதை.