ஶோசத்யஶ்ருகலா ஸாத்வீ துர்பகேவோஜ்சிதா ஸதீ । அப்ரஹ்மண்யா ந்ரு'பவ்யாஜாஃ ஶூத்ரா போக்ஷ்யந்தி மாமிதி
அந்த நல்லவள், துன்பம் அடைந்தவளாய், கண்ணீர் மல்கி அழுகிறாள்; 'அரசர் என்ற பெயரில் தகுதியில்லாதவர்கள், சுத்ரர்கள் என்னை அனுபவிப்பார்கள்' என்று புலம்புகிறாள்.
இதி தர்மம் மஹீம் சைவ ஸாந்த்வயித்வா மஹாரதஃ । நிஶாதமாததே கட்கம் கலயேऽதர்மஹேதவே
இவ்வாறு தர்மத்தையும் பூமியையும் ஆறுதல் கூறி, அந்த வீரர் கூரிய வாளை எடுத்து, அநியாயத்திற்குக் காரணமானவரை தண்டிக்க முனைந்தார்.
தம் ஜிகாம்ஸுமபிப்ரேத்ய விஹாய ந்ரு'பலாஞ்சநம் । தத்பாதமூலம் ஶிரஸா ஸமகாத்பயவிஹ்வலஃ
கொல்ல விரும்பி வந்தவனை, அரசர் அடையாளத்தை விட்டு, பயத்தில் நடுங்கி, அவன் பாதத்தில் தலையை வணங்கினான்.
பதிதம் பாதயோர்வீரஃ க்ரு'பயா தீநவத்ஸலஃ । ஶரண்யோ நாவதீச்ச்லோக்ய ஆஹ சேதம் ஹஸந்நிவ
அந்த வீரன், துன்பப்படுவோருக்கு கருணையுடையவன், அவன் காலடியில் விழுந்தவனை, அடைக்கலம் தரத்தக்கவனாகக் கருதி, கொல்லவில்லை; சிறிது சிரிப்புடன் இவ்வாறு பேசினார்.
ராஜோவாச ந தே குடாகேஶயஶோதராணாம் பத்தாஞ்ஜலேர்வை பயமஸ்தி கிஞ்சித் । ந வர்திதவ்யம் பவதா கதஞ்சந க்ஷேத்ரே மதீயே த்வமதர்மபந்துஃ
மன்னன் சொன்னார்: குதாகேசரின் புகழ் பெற்ற சந்ததியினரால், நீ கை கூப்பி நிற்பதால் உனக்கு எவ்வித பயமும் இல்லை; ஆனால், அநியாயத்தின் தோழனே, என் நாட்டில் நீ தங்கக்கூடாது.
த்வாம் வர்தமாநம் நரதேவதேஹேஷ்வநுப்ரவ்ரு'த்தோऽயமதர்மபூகஃ । லோபோऽந்ரு'தம் சௌர்யமநார்யமம்ஹோ ஜ்யேஷ்டா ச மாயா கலஹஶ்ச தம்பஃ
நீ மனிதர்களிடையே வாழும் போது, இந்த அநியாயக் கூட்டம் தோன்றுகிறது: பேராசை, பொய், திருட்டு, மதிக்காத தன்மை, பாவம், மாயை, சண்டை, போலித்தனம்.
ந வர்திதவ்யம் தததர்மபந்தோ தர்மேண ஸத்யேந ச வர்திதவ்யே । ப்ரஹ்மாவர்தே யத்ர யஜந்தி யஜ்ஞைர்யஜ்ஞேஶ்வரம் யஜ்ஞவிதாநவிஜ்ஞாஃ
அநியாயத்தின் தோழனே, நீ இங்கு தங்கக்கூடாது; தர்மத்திலும் உண்மையிலும் நிலைத்திரு, குறிப்பாக யஜ்ஞங்களால் யஜமானரை வணங்கும் ஞானிகள் வாழும் பிரதேசத்தில்.
யஸ்மிந் ஹரிர்பகவாநிஜ்யமாந இஜ்யாத்மமூர்திர்யஜதாம் ஶம் தநோதி । காமாநமோகாந் ஸ்திரஜங்கமாநாமந்தர்பஹிர்வாயுரிவைஷ ஆத்மா
எங்கு ஹரியான பகவான் யஜ்ஞமாக வணங்கப்படுகிறாரோ, அங்கு அவர் பக்தர்களுக்கு நன்மை அளிக்கிறார்; உள்ளும் புறமும் வீசும் காற்றைப் போல், நிலைபெற்றதும் அசையும் உயிர்களுக்கும் அவர் ஆத்மா.
ஸூத உவாச பரீக்ஷிதைவமாதிஷ்டஃ ஸ கலிர்ஜாதவேபதுஃ । தமுத்யதாஸிமாஹேதம் தண்டபாணிமிவோத்யதம்
சூதர் சொன்னார்: பரீக்ஷித் இவ்வாறு கட்டளையிட்டபோது, கலி அச்சத்தில் நடுங்கினான்; வாள் உயர்த்தியவனை, தண்டம் ஏந்துபவரைப் போல, அவன் நோக்கி பேசினான்.
கலிருவாச யத்ர க்வ வாத வத்ஸ்யாமி ஸார்வபௌம தவாஜ்ஞயா । லக்ஷயே தத்ர தத்ராபி த்வாமாத்தேஷுஶராஸநம்
கலி சொன்னான்: அரசே, உங்கள் கட்டளையின்படி நான் எங்கு வாழ்ந்தாலும், அங்கே நீங்கள் வில்லும் அம்பும் ஏந்தி நிற்கும் தோற்றம் எனக்குத் தெரிகிறது.
தந்மே தர்மப்ரு'தாம் ஶ்ரேஷ்ட ஸ்தாநம் நிர்தேஷ்டுமர்ஹஸி । யத்ரைவ நியதோ வத்ஸ்ய ஆதிஷ்டம்ஸ்தேऽநுஶாஸநம்
தர்மத்தை உயர்வாகக் காக்கும் அரசே, எனக்கு ஒரு இடத்தை நீங்கள் குறிப்பிட்டு தர வேண்டும்; அங்கே நான் உங்கள் கட்டளையை முறையாகப் பின்பற்றி வாழ்வேன்.
ஸூத உவாச அப்யர்திதஸ்ததா தஸ்மை ஸ்தாநாநி கலயே ததௌ । த்யூதம் பாநம் ஸ்த்ரியஃ ஸூநா யத்ராதர்மஶ்சதுர்விதஃ
சூதர் சொன்னார்: அவன் கேட்டபோது, அரசன் கலிக்கு சூது, மதுபானம், பெண்கள், கொலை ஆகிய இடங்களை வழங்கினான்; அங்கு நான்கு விதமான அதர்மம் நிறைந்துள்ளன.
புநஶ்ச யாசமாநாய ஜாதரூபமதாத்ப்ரபுஃ । ததோऽந்ரு'தம் மதம் காமம் ரஜோ வைரம் ச பஞ்சமம்
மீண்டும் கலி வேண்டியபோது, அரசன் அவனுக்கு பொன்னும் அளித்தான்; அதிலிருந்து பொய், மயக்கம், ஆசை, கோபம், மற்றும் ஐந்தாவதாக பகைமை பிறந்தன.
அமூநி பஞ்ச ஸ்தாநாநி ஹ்யதர்மப்ரபவஃ கலிஃ । ஔத்தரேயேண தத்தாநி ந்யவஸத்தந்நிதேஶக்ரு'த்
இந்த ஐந்து அதர்மம் தோன்றும் இடங்களை உத்தராவின் மகன் கலிக்கு வழங்கினார்; கலி அவற்றில் அரசன் கட்டளையைப் பின்பற்றி வாழ்ந்தான்.
அதைதாநி ந ஸேவேத புபூஷுஃ புருஷஃ க்வசித் । விஶேஷதோ தர்மஶீலோ ராஜா லோகபதிர்குருஃ
எவரும், குறிப்பாக தர்மத்தை விரும்பும் அரசர், மக்கள் தலைவர்கள், ஆசான்கள், இந்த இடங்களை நாடாமல் தங்களைத் தாங்கள் காக்க வேண்டும்.
வ்ரு'ஷஸ்ய நஷ்டாம்ஸ்த்ரீந் பாதாந் தபஃ ஶௌசம் தயாமிதி । ப்ரதிஸந்தத ஆஶ்வாஸ்ய மஹீம் ச ஸமவர்தயத்
அவன், எருதின் இழந்த மூன்று கால்களான தவம், தூய்மை, இரக்கம் ஆகியவற்றை மீண்டும் வழங்கி, அதை ஆறுதல் கூறி, பூமியையும் வளமாக்கினான்.
ஸ ஏஷ ஏதர்ஹ்யத்யாஸ்த ஆஸநம் பார்திவோசிதம் । பிதாமஹேநோபந்யஸ்தம் ராஜ்ஞாரண்யம் விவிக்ஷதா
இப்போது அவன், அரசன் காட்டுக்குச் செல்ல விரும்பியபோது தாத்தா ஒப்படைத்த அரச ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறான்.
ஆஸ்தேऽதுநா ஸ ராஜர்ஷிஃ கௌரவேந்த்ரஶ்ரியோல்லஸந் । கஜாஹ்வயே மஹாபாகஶ்சக்ரவர்தீ ப்ரு'ஹச்ச்ரவாஃ
அந்த ராஜரிஷி, கௌரவ வம்சத்தின் மகிமையுடன், இப்போது ஹஸ்தினாபுரியில் மகிழ்ச்சியுடன், புகழுடன், சக்ரவர்த்தியாக வாழ்கிறான்.
இத்தம்பூதாநுபாவோऽயமபிமந்யுஸுதோ ந்ரு'பஃ । யஸ்ய பாலயதஃ க்ஷௌணீம் யூயம் ஸத்ராய தீக்ஷிதாஃ
அபிமன்யுவின் மகன் ஆன இந்த அரசனின் வலிமை இப்படிப்பட்டது; அவன் பூமியை பாதுகாக்கும் போது, நீங்கள் அனைவரும் மகா யாகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறீர்கள்.
ஏவம்விதோ நரபதிஃ விமாநேநார்கவர்சஸா । விதூய இஹ அஶுபம் க்ரு'த்ஸ்நம் இம்த்ரேண ஸஹ மோததே
இந்த அரசன், சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் விமானத்தில் அமர்ந்து, எல்லா துயரையும் நீக்கி, இந்திரனுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறான்.
ஸீதந் விப்ரஃ வணிக் வ்ரு'த்த்யா பண்யைஃ ஏவாபதம் தரேத் । கட்கேந வா ஆபதாக்ராம்தோ ந ஶ்வவ்ரு'த்த்யா கதஞ்சந
ஒரு பிராமணன் துன்பத்தில் இருந்தால், வியாபாரம் செய்து அல்லது பொருட்களை விற்று வாழலாம்; அல்லது மிகுந்த துன்பத்தில் ஆயுதம் எடுத்தும் வாழலாம்; ஆனால் எப்போதும் நாய்க்கு ஒத்த வாழ்க்கையை நாடக்கூடாது.
வைஶ்யவ்ரு'த்த்யா து ராஜந்யோ ஜீவேத் ம்ரு'கயயாபதி । சரேத் வா விப்ரரூபேண ந ஶ்வவ்ரு'த்த்யா கதஞ்சந
ஒரு சத்திரியன் துன்பத்தில், வைசியரின் தொழிலில் அல்லது வேட்டையாடி வாழலாம்; அல்லது பிராமணனாக நடிக்கலாம்; ஆனால் நாய்க்கு ஒத்த வாழ்க்கையை ஒருபோதும் நாடக்கூடாது.
ஶூத்ரவ்ரு'த்திம் பஜேத் வைஶ்யஃ ஶூத்ரஃ காருகடக்ரியாம் । க்ரு'ச்ச்ராந் முக்தோ ந கர்ஹ்யேண வ்ரு'த்திம் லிப்ஸேத கர்மணா
ஒரு வைசியன் சூத்ரரின் வேலையை ஏற்கலாம்; சூத்ரன் சிறிய வேலைகளைச் செய்யலாம்; ஆனால் துன்பம் தீர்ந்தபின், குறை சொல்லத்தக்க வாழ்க்கையை நாடக் கூடாது.
வேதாத்யாய ஸ்வதா ஸ்வாஹா பலி அந்நாத்யைஃ யதோதயம் । தேவர்ஷிபித்ரு'பூதாநி மத் ரூபாணி அந்வஹம் யஜேத்
வேதம் படித்தல், பித்ருக்களுக்கு ஸ்வதா, தேவதைகளுக்கு ஸ்வாஹா, பலி, உணவு ஆகியவற்றால், தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், உயிர்கள் என என்னை உருவாகக் கொண்டவர்களை தினமும் வழிபட வேண்டும்.
யத்ரு'ச்சயா உபபந்நேந ஶுக்லேந உபார்ஜிதேந வா । தநேந அபீடயந் ப்ரு'த்யாந் ந்யாயேந ஏவ ஆஹரேத் க்ரதூந்
தற்செயலாக கிடைத்த பணம் அல்லது நேர்மையாக சம்பாதித்த செல்வத்தால், பணியாளர்களை பாதிக்காமல், நீதியுடன் குடும்பத்தையும் யாகங்களையும் நடத்த வேண்டும்.
குடும்பேஷு ந ஸஜ்ஜேத ந ப்ரமாத்யேத் குடும்பீ அபி । விபஶ்சித் நஶ்வரம் பஶ்யேத் அத்ரு'ஷ்டமபி த்ரு'ஷ்டவத்
குடும்பத்தில் இருப்பவரும் அதில் பற்றுகொள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; குடும்பம் கொண்டிருந்தாலும் கவனக்குறைவாக இருக்கக் கூடாது; அறிவாளிகள், இன்னும் காணப்படாத விஷயங்களையும், காணப்பட்டதைப் போல நாசமடைந்ததாகவே பார்க்கிறார்கள்.
புத்ரதாரா ஆப்தபம்தூநாம் ஸம்கமஃ பாம்தஸங்கமஃ । அநுதேஹம் வியந்த்யேதே ஸ்வப்நோ நித்ராநுகோ யதா
மக்கள், மனைவி, உறவினர்கள் ஆகியோருடன் கூடியிருப்பது, பாதையில் பயணிகள் சந்திப்பது போல; அவர்கள் உடலை விட்டு பிரிந்து போவதாவது, தூக்கத்திற்குப் பின் கனவு போல்.
இத்தம் பரிம்ரு'ஶந் முக்தோ க்ரு'ஹேஷு அதிதிவத் வஸந் । ந க்ரு'ஹைஃ அநுபத்யேத நிர்மமோ நிரஹங்க்ரு'தஃ
இப்படிப் பரிசீலித்து, விடுதலை பெற்றவன் வீடுகளில் விருந்தாளி போல வாழ்கிறான்; அவன் வீடுகளால் கட்டுப்படுவதில்லை, அவனுக்கு சொந்தம் என்ற உணர்வும், அகம்பாவும் இல்லை.
கர்மபிஃ க்ரு'ஹமேதீயைஃ இஷ்ட்வா மாமேவ பக்திமாந் । திஷ்டேத் வநம் வோபவிஶேத் ப்ரஜாவாந் வா பரிவ்ரஜேத்
என் பொருட்டு பக்தியுடன் வீட்டு கடமைகளைச் செய்து, ஒருவர் வீட்டில் தங்கலாம், காடில் போகலாம், அல்லது பிள்ளைகள் இருந்தால், எல்லாவற்றையும் விட்டு துறவி வாழ்க்கை நடத்தலாம்.
யஸ்து ஆஸக்தமதிஃ கேஹே புத்ரவித்தைஷணா ஆதுரஃ । ஸ்த்ரைணஃ க்ரு'பணதீஃ மூடோ மம அஹம் இதி பத்யதே
ஆனால், யாருடைய மனம் வீட்டில் பற்றுடன், பிள்ளைகள் மற்றும் செல்வம் வேண்டி துயருற்று, பெண்களில் மோஹப்பட்டு, இரக்கம் கொள்ளத்தக்க எண்ணத்துடன், 'என்', 'நான்' என்று மயங்குகிறாரோ, அவர் பிணைக்கப்படுகிறார்.