ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ந வயம் க்லேஶபீஜாநி யதஃ ஸ்யுஃ புருஷர்ஷப । புருஷம் தம் விஜாநீமோ வாக்யபேதவிமோஹிதாஃ

நாங்கள் துயரத்தின் விதைகள் உடையவர்கள் அல்ல, மனிதர்களில் சிறந்தவரே; பேச்சில் ஏற்படும் பாகுபாடுகளால் குழப்பமடைந்து, அந்த மனிதரை அறிய முடியவில்லை.

கேசித்விகல்பவஸநா ஆஹுராத்மாநமாத்மநஃ । தைவமந்யேऽபரே கர்ம ஸ்வபாவமபரே ப்ரபும்

சிலர் தங்களது எண்ணங்களால் ஆத்மாவே ஆத்மா என்று கூறுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் அதைக் கடவுளின் கட்டளையாகவும், சிலர் செயல் எனவும், இன்னும் சிலர் இயற்கையே எல்லாம் என்று சொல்கிறார்கள்.

அப்ரதர்க்யாதநிர்தேஶ்யாதிதி கேஷ்வபி நிஶ்சயஃ । அத்ராநுரூபம் ராஜர்ஷே விம்ரு'ஶ ஸ்வமநீஷயா

சிலருக்கு இது புரிய முடியாததும் விவரிக்க முடியாததும் என்று முடிவு; அரசமுனிவரே, இதை உங்கள் அறிவால் ஆராயுங்கள்.

ஸூத உவாச ஏவம் தர்மே ப்ரவததி ஸ ஸம்ராட்த்விஜஸத்தமாஃ । ஸமாஹிதேந மநஸா விகேதஃ பர்யசஷ்ட தம்

சூதர் சொன்னார்: தர்மம் இவ்வாறு பேசும் போது, அந்த பேரரசர், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, மனதை ஒருமைப்படுத்தி தன் கவலையை வெளிப்படுத்தினார்.

ராஜோவாச தர்மம் ப்ரவீஷி தர்மஜ்ஞ தர்மோऽஸி வ்ரு'ஷரூபத்ரு'க் । யததர்மக்ரு'தஃ ஸ்தாநம் ஸூசகஸ்யாபி தத்பவேத்

மன்னன் சொன்னார்: நீ தர்மத்தைப் பேசுகிறாய், தர்மத்தை அறிந்தவனும் நீ, காளை வடிவில் தர்மமாகவும் இருக்கிறாய்; அங்கு அநியாயம் நடந்தால், அதை சொல்வவரும் அதற்கேற்ப பங்கு பெறுவார்.

அதவா தேவமாயாயா நூநம் கதிரகோசரா । சேதஸோ வசஸஶ்சாபி பூதாநாமிதி நிஶ்சயஃ

அல்லது, உண்மையில், தெய்வீக மாயையின் பாதை உயிர்களின் மனமும் மொழியும் அடைய முடியாதது என்பதே உறுதி.

தபஃ ஶௌசம் தயா ஸத்யமிதி பாதாஃ க்ரு'தே க்ரு'தாஃ । அதர்மாம்ஶைஸ்த்ரயோ பக்நாஃ ஸ்மயஸங்கமதைஸ்தவ

தவம், தூய்மை, கருணை, உண்மை ஆகியவை தர்மயுகத்தில் நிலை கொண்ட நான்கு கால்கள்; உன்னுடைய அகம்பாவம், பற்றுதல், மதம் ஆகியவற்றால் மூன்று உடைந்துவிட்டன.

இதாநீம் தர்ம பாதஸ்தே ஸத்யம் நிர்வர்தயேத்யதஃ । தம் ஜிக்ரு'க்ஷத்யதர்மோऽயமந்ரு'தேநைதிதஃ கலிஃ

இப்போது தர்மா, உனக்கு மீதமுள்ள ஒரு காலை உண்மை மட்டும் தான்; அதை நீ காப்பாற்ற வேண்டும். ஆனால் பொய்யால் நிலைபெற்ற கலிகாலம் அதை பிடிக்க முயல்கிறது.

இயம் ச பூமிர்பகவதா ந்யாஸிதோருபரா ஸதீ । ஶ்ரீமத்பிஸ்தத்பதந்யாஸைஃ ஸர்வதஃ க்ரு'தகௌதுகா

இந்த பூமி, பெரும் பாரத்தை சுமந்து, இறைவனால் ஒப்படைக்கப்பட்டாள்; எல்லா இடத்திலும் பகவானின் பாதச்சுவடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டாள்.

ஶோசத்யஶ்ருகலா ஸாத்வீ துர்பகேவோஜ்சிதா ஸதீ । அப்ரஹ்மண்யா ந்ரு'பவ்யாஜாஃ ஶூத்ரா போக்ஷ்யந்தி மாமிதி

அந்த நல்லவள், துன்பம் அடைந்தவளாய், கண்ணீர் மல்கி அழுகிறாள்; 'அரசர் என்ற பெயரில் தகுதியில்லாதவர்கள், சுத்ரர்கள் என்னை அனுபவிப்பார்கள்' என்று புலம்புகிறாள்.

இதி தர்மம் மஹீம் சைவ ஸாந்த்வயித்வா மஹாரதஃ । நிஶாதமாததே கட்கம் கலயேऽதர்மஹேதவே

இவ்வாறு தர்மத்தையும் பூமியையும் ஆறுதல் கூறி, அந்த வீரர் கூரிய வாளை எடுத்து, அநியாயத்திற்குக் காரணமானவரை தண்டிக்க முனைந்தார்.

தம் ஜிகாம்ஸுமபிப்ரேத்ய விஹாய ந்ரு'பலாஞ்சநம் । தத்பாதமூலம் ஶிரஸா ஸமகாத்பயவிஹ்வலஃ

கொல்ல விரும்பி வந்தவனை, அரசர் அடையாளத்தை விட்டு, பயத்தில் நடுங்கி, அவன் பாதத்தில் தலையை வணங்கினான்.

பதிதம் பாதயோர்வீரஃ க்ரு'பயா தீநவத்ஸலஃ । ஶரண்யோ நாவதீச்ச்லோக்ய ஆஹ சேதம் ஹஸந்நிவ

அந்த வீரன், துன்பப்படுவோருக்கு கருணையுடையவன், அவன் காலடியில் விழுந்தவனை, அடைக்கலம் தரத்தக்கவனாகக் கருதி, கொல்லவில்லை; சிறிது சிரிப்புடன் இவ்வாறு பேசினார்.

ராஜோவாச ந தே குடாகேஶயஶோதராணாம் பத்தாஞ்ஜலேர்வை பயமஸ்தி கிஞ்சித் । ந வர்திதவ்யம் பவதா கதஞ்சந க்ஷேத்ரே மதீயே த்வமதர்மபந்துஃ

மன்னன் சொன்னார்: குதாகேசரின் புகழ் பெற்ற சந்ததியினரால், நீ கை கூப்பி நிற்பதால் உனக்கு எவ்வித பயமும் இல்லை; ஆனால், அநியாயத்தின் தோழனே, என் நாட்டில் நீ தங்கக்கூடாது.

த்வாம் வர்தமாநம் நரதேவதேஹேஷ்வநுப்ரவ்ரு'த்தோऽயமதர்மபூகஃ । லோபோऽந்ரு'தம் சௌர்யமநார்யமம்ஹோ ஜ்யேஷ்டா ச மாயா கலஹஶ்ச தம்பஃ

நீ மனிதர்களிடையே வாழும் போது, இந்த அநியாயக் கூட்டம் தோன்றுகிறது: பேராசை, பொய், திருட்டு, மதிக்காத தன்மை, பாவம், மாயை, சண்டை, போலித்தனம்.

ந வர்திதவ்யம் தததர்மபந்தோ தர்மேண ஸத்யேந ச வர்திதவ்யே । ப்ரஹ்மாவர்தே யத்ர யஜந்தி யஜ்ஞைர்யஜ்ஞேஶ்வரம் யஜ்ஞவிதாநவிஜ்ஞாஃ

அநியாயத்தின் தோழனே, நீ இங்கு தங்கக்கூடாது; தர்மத்திலும் உண்மையிலும் நிலைத்திரு, குறிப்பாக யஜ்ஞங்களால் யஜமானரை வணங்கும் ஞானிகள் வாழும் பிரதேசத்தில்.

யஸ்மிந் ஹரிர்பகவாநிஜ்யமாந இஜ்யாத்மமூர்திர்யஜதாம் ஶம் தநோதி । காமாநமோகாந் ஸ்திரஜங்கமாநாமந்தர்பஹிர்வாயுரிவைஷ ஆத்மா

எங்கு ஹரியான பகவான் யஜ்ஞமாக வணங்கப்படுகிறாரோ, அங்கு அவர் பக்தர்களுக்கு நன்மை அளிக்கிறார்; உள்ளும் புறமும் வீசும் காற்றைப் போல், நிலைபெற்றதும் அசையும் உயிர்களுக்கும் அவர் ஆத்மா.

ஸூத உவாச பரீக்ஷிதைவமாதிஷ்டஃ ஸ கலிர்ஜாதவேபதுஃ । தமுத்யதாஸிமாஹேதம் தண்டபாணிமிவோத்யதம்

சூதர் சொன்னார்: பரீக்ஷித் இவ்வாறு கட்டளையிட்டபோது, கலி அச்சத்தில் நடுங்கினான்; வாள் உயர்த்தியவனை, தண்டம் ஏந்துபவரைப் போல, அவன் நோக்கி பேசினான்.

கலிருவாச யத்ர க்வ வாத வத்ஸ்யாமி ஸார்வபௌம தவாஜ்ஞயா । லக்ஷயே தத்ர தத்ராபி த்வாமாத்தேஷுஶராஸநம்

கலி சொன்னான்: அரசே, உங்கள் கட்டளையின்படி நான் எங்கு வாழ்ந்தாலும், அங்கே நீங்கள் வில்லும் அம்பும் ஏந்தி நிற்கும் தோற்றம் எனக்குத் தெரிகிறது.

தந்மே தர்மப்ரு'தாம் ஶ்ரேஷ்ட ஸ்தாநம் நிர்தேஷ்டுமர்ஹஸி । யத்ரைவ நியதோ வத்ஸ்ய ஆதிஷ்டம்ஸ்தேऽநுஶாஸநம்

தர்மத்தை உயர்வாகக் காக்கும் அரசே, எனக்கு ஒரு இடத்தை நீங்கள் குறிப்பிட்டு தர வேண்டும்; அங்கே நான் உங்கள் கட்டளையை முறையாகப் பின்பற்றி வாழ்வேன்.

ஸூத உவாச அப்யர்திதஸ்ததா தஸ்மை ஸ்தாநாநி கலயே ததௌ । த்யூதம் பாநம் ஸ்த்ரியஃ ஸூநா யத்ராதர்மஶ்சதுர்விதஃ

சூதர் சொன்னார்: அவன் கேட்டபோது, அரசன் கலிக்கு சூது, மதுபானம், பெண்கள், கொலை ஆகிய இடங்களை வழங்கினான்; அங்கு நான்கு விதமான அதர்மம் நிறைந்துள்ளன.

புநஶ்ச யாசமாநாய ஜாதரூபமதாத்ப்ரபுஃ । ததோऽந்ரு'தம் மதம் காமம் ரஜோ வைரம் ச பஞ்சமம்

மீண்டும் கலி வேண்டியபோது, அரசன் அவனுக்கு பொன்னும் அளித்தான்; அதிலிருந்து பொய், மயக்கம், ஆசை, கோபம், மற்றும் ஐந்தாவதாக பகைமை பிறந்தன.

அமூநி பஞ்ச ஸ்தாநாநி ஹ்யதர்மப்ரபவஃ கலிஃ । ஔத்தரேயேண தத்தாநி ந்யவஸத்தந்நிதேஶக்ரு'த்

இந்த ஐந்து அதர்மம் தோன்றும் இடங்களை உத்தராவின் மகன் கலிக்கு வழங்கினார்; கலி அவற்றில் அரசன் கட்டளையைப் பின்பற்றி வாழ்ந்தான்.

அதைதாநி ந ஸேவேத புபூஷுஃ புருஷஃ க்வசித் । விஶேஷதோ தர்மஶீலோ ராஜா லோகபதிர்குருஃ

எவரும், குறிப்பாக தர்மத்தை விரும்பும் அரசர், மக்கள் தலைவர்கள், ஆசான்கள், இந்த இடங்களை நாடாமல் தங்களைத் தாங்கள் காக்க வேண்டும்.

வ்ரு'ஷஸ்ய நஷ்டாம்ஸ்த்ரீந் பாதாந் தபஃ ஶௌசம் தயாமிதி । ப்ரதிஸந்தத ஆஶ்வாஸ்ய மஹீம் ச ஸமவர்தயத்

அவன், எருதின் இழந்த மூன்று கால்களான தவம், தூய்மை, இரக்கம் ஆகியவற்றை மீண்டும் வழங்கி, அதை ஆறுதல் கூறி, பூமியையும் வளமாக்கினான்.

ஸ ஏஷ ஏதர்ஹ்யத்யாஸ்த ஆஸநம் பார்திவோசிதம் । பிதாமஹேநோபந்யஸ்தம் ராஜ்ஞாரண்யம் விவிக்ஷதா

இப்போது அவன், அரசன் காட்டுக்குச் செல்ல விரும்பியபோது தாத்தா ஒப்படைத்த அரச ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறான்.

ஆஸ்தேऽதுநா ஸ ராஜர்ஷிஃ கௌரவேந்த்ரஶ்ரியோல்லஸந் । கஜாஹ்வயே மஹாபாகஶ்சக்ரவர்தீ ப்ரு'ஹச்ச்ரவாஃ

அந்த ராஜரிஷி, கௌரவ வம்சத்தின் மகிமையுடன், இப்போது ஹஸ்தினாபுரியில் மகிழ்ச்சியுடன், புகழுடன், சக்ரவர்த்தியாக வாழ்கிறான்.

இத்தம்பூதாநுபாவோऽயமபிமந்யுஸுதோ ந்ரு'பஃ । யஸ்ய பாலயதஃ க்ஷௌணீம் யூயம் ஸத்ராய தீக்ஷிதாஃ

அபிமன்யுவின் மகன் ஆன இந்த அரசனின் வலிமை இப்படிப்பட்டது; அவன் பூமியை பாதுகாக்கும் போது, நீங்கள் அனைவரும் மகா யாகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறீர்கள்.

ஏவம்விதோ நரபதிஃ விமாநேநார்கவர்சஸா । விதூய இஹ அஶுபம் க்ரு'த்ஸ்நம் இம்த்ரேண ஸஹ மோததே

இந்த அரசன், சூரியனைப் போல ஒளிவீசும் விமானத்தில் அமர்ந்து, எல்லா துயரையும் நீக்கி, இந்திரனுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறான்.