ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பூஜயித்வா ஜகந்நாதம் ப்ரஸாத்ய கருடத்வஜம் । ததஃ ப்ரீதோऽப்யநுஜ்ஞாதஃ பரிக்ரம்யாபிவந்த்ய தம்

உலகின் ஆண்டவரை வழிபட்டு, கருடக்கொடியை கொண்ட கிருஷ்ணரை மகிழ்வாக்கி, அவரைச் சுற்றி வணங்கி, மரியாதையுடன் வணங்கினார்கள்.

ஸகலத்ரஸுஹ்ரு'த்புத்ரோ த்வீபமப்தேர்ஜகாம ஹ । ததைவ ஸாம்ரு'தஜலா யமுநா நிர்விஷாபவத் । அநுக்ரஹாத் பகவதஃ க்ரீடாமாநுஷரூபிணஃ

அனைத்து மனைவிகள், நண்பர்கள், பிள்ளைகள் உடன், அவன் கடல் தீவுக்கு சென்றான். அதே நேரத்தில், மனித வடிவில் விளையாடிய பகவானின் அருளால், யமுனை நதி விஷமில்லாததாக ஆனது.

  கந்ததூபாதிபிஶ்சார்சேத் த்வாதஶாக்ஷரவித்யயா

அவர் தூபம், மணம் மற்றும் பல பொருள்களால் வழிபட்டு, பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தை உச்சரித்தார்.

ஸூத உவாச தத்ர கோமிதுநம் ராஜா ஹந்யமாநமநாதவத் । தண்டஹஸ்தம் ச வ்ரு'ஷலம் தத்ரு'ஶே ந்ரு'பலாஞ்சநம்

சூதர் சொன்னார்: அங்கு அரசன், ஒரு பசு மற்றும் காளையை யாரும் பாதுகாப்பில்லாமல் அடிக்கப்படுவதையும், ஒரு கீழ்மகன் கையில் கோலை பிடித்து, அரசருக்கு களங்கமாக நிற்கும் தோற்றத்தையும் பார்த்தார்.

வ்ரு'ஷம் ம்ரு'ணாலதவலம் மேஹந்தமிவ பிப்யதம் । வேபமாநம் பதைகேந ஸீதந்தம் ஶூத்ரதாடிதம்

அவர், தாமரைத் தண்டு போல் வெண்மையான காளை பயத்தில் நடுங்கி, ஒரு காலில் மட்டும் நின்று, சுத்ரன் அடித்ததால் பலவீனமடைந்து, நடுங்கிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தார்.

காம் ச கர்மதுகாம் தீநாம் ப்ரு'ஶம் ஶூத்ரபதாஹதாம் । விவத்ஸாமாஶ்ருவதநாம் க்ஷாமாம் யவஸமிச்சதீம்

ஒருகாலத்தில் வெந்நீர் பால் கொடுத்த பசு, இப்போது மிகவும் துயரமடைந்து, சுத்ரன் காலால் கடுமையாக அடிக்கப்பட்டு, கன்றிலிருந்து பிரிந்துவிட்டு, கண்களில் கண்ணீர் மல்க, மெலிந்து, புல் வேண்டி நிற்கும் நிலையை அரசன் பார்த்தார்.

பப்ரச்ச ரதமாரூடஃ கார்தஸ்வரபரிச்சதம் । மேககம்பீரயா வாசா ஸமாரோபிதகார்முகஃ

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி, இடிமுழக்கம் போன்ற ஆழமான குரலில், வில்லைக் கையிலே தூக்கி, அவர் அவர்களை கேட்டார்.

கஸ்த்வம் மச்சரணே லோகே பலாத்தம்ஸ்யபலாந் பலீ । நரதேவோऽஸி வேஷேண நடவத்கர்மணாத்விஜஃ

இந்த உலகத்தில் என் பாதுகாப்பில் இருக்கும்போது, பலவீனரை அநியாயமாகத் தாக்கும் நீ யார்? அரசர் போல் தோற்றமிருந்தாலும், உன் செய்கைகள் நாடகமாடுபவரைப் போல், இருமுறை பிறந்தவருக்குரியவை அல்ல.

யஸ்த்வம் க்ரு'ஷ்ணே கதே தூரம் ஸஹகாண்டீவதந்வநா । ஶோச்யோऽஸ்யஶோச்யாந் ரஹஸி ப்ரஹரந் வதமர்ஹஸி

கண்ணன் தூரம் சென்றுவிட்டதும், காந்தீவம் ஏந்தியவரும் இல்லாதபோது, குற்றமற்றவர்களை மறைவில் தாக்கும் நீ, கொல்லப்படத் தகுதியானவன்.

த்வம் வா ம்ரு'ணாலதவலஃ பாதைர்ந்யூநஃ பதா சரந் । வ்ரு'ஷரூபேண கிம் கஶ்சித்தேவோ நஃ பரிகேதயந்

அல்லது, தாமரைத் தண்டு போல் வெண்மையாக, குறைந்த கால்களில் நடக்கிறாய்; காளை உருவில் வந்த தேவன் நீயா? எங்களை வருத்துவதற்காக வந்தாயா?

ந ஜாது கௌரவேந்த்ராணாம் தோர்தண்டபரிரம்பிதே । பூதலேऽநுபதந்த்யஸ்மிந் விநா தே ப்ராணிநாம் ஶுசஃ

கௌரவர்களின் வலிமையான கரங்கள் பூமியை அணைத்திருந்தபோது, உன்னைத் தவிர, உயிர்கள் துயரமடைந்ததே இல்லை.

மா ஸௌரபேயாத்ர ஶுசோ வ்யேது தே வ்ரு'ஷலாத்பயம் । மா ரோதீரம்ப பத்ரம் தே கலாநாம் மயி ஶாஸ்தரி

சுரபி மகளே, இங்கு துக்கப்படாதே; அந்த கீழ்மகனைப் பார்த்து பயப்படாதே. அம்மா, அழாதே; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். தீயவர்களுக்கு நான் தண்டனை அளிப்பவன்.

யஸ்ய ராஷ்ட்ரே ப்ரஜாஃ ஸர்வாஸ்த்ரஸ்யந்தே ஸாத்வ்யஸாதுபிஃ । தஸ்ய மத்தஸ்ய நஶ்யந்தி கீர்திராயுர்பகோ கதிஃ

ஒரு அரசரின் நாட்டில் நல்லவர்களும் தீயவர்களும் எல்லோரும் துன்புறும்போது, அந்த மதமான அரசன் புகழும், ஆயுளும், செல்வமும், நல்ல பாதையும் இழக்கிறான்.

ஏஷ ராஜ்ஞாம் பரோ தர்மோ ஹ்யார்தாநாமார்திநிக்ரஹஃ । அத ஏநம் வதிஷ்யாமி பூதத்ருஹமஸத்தமம்

அரசர்களுக்கான உயர்ந்த கடமை, துன்புறுபவர்களை பாதுகாத்து, அவர்களைத் துன்புறுத்துபவர்களைத் தண்டிப்பதே. அதனால், உயிர்களுக்கு பகையாக இருக்கும் இந்த மிகத் தீயனை நான் கொல்வேன்.

கோऽவ்ரு'ஶ்சத்தவ பாதாம்ஸ்த்ரீந் ஸௌரபேய சதுஷ்பத । மா பூவம்ஸ்த்வாத்ரு'ஶா ராஷ்ட்ரே ராஜ்ஞாம் க்ரு'ஷ்ணாநுவர்திநாம்

சுரபி மகளே, நான்கு கால்கள் கொண்ட நீயே, உன் மூன்று கால்களை யார் வெட்டிவிட்டார்? கண்ணனைப் பின்பற்றும் அரசர்களின் நாட்டில் உன்னைப் போன்று யாரும் பிறக்க வேண்டாம்.

ஆக்யாஹி வ்ரு'ஷ பத்ரம் வஃ ஸாதூநாமக்ரு'தாகஸாம் । ஆத்மவைரூப்யகர்தாரம் பார்தாநாம் கீர்திதூஷணம்

காளையே, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; பாவமற்ற நல்லவர்களின் அழுக்கை ஏற்படுத்தியவன், ப்ரிதாவின் மக்களின் புகழை கெடுத்தவன் யார் என்று சொல்லு.

ஜநேऽநாகஸ்யகம் யுஞ்ஜந் ஸர்வதோऽஸ்ய ச மத்பயம் । ஸாதூநாம் பத்ரமேவ ஸ்யாதஸாதுதமநே க்ரு'தே

பாவமற்றவர்களுக்கு துன்பம் விளைவித்து, எல்லா இடத்திலும் பயத்தை ஏற்படுத்தும் ஒருவருக்கு, தீயவர்களை அடக்கும்போது மட்டுமே நல்லவர்களுக்கு நன்மை உண்டாகும்.

அநாகஃஸ்விஹ பூதேஷு ய ஆகஸ்க்ரு'ந்நிரங்குஶஃ । ஆஹர்தாஸ்மி புஜம் ஸாக்ஷாதமர்த்யஸ்யாபி ஸாங்கதம்

இந்த உலகில் பாவமற்ற உயிர்களுக்கு இடையே, கட்டுப்பாடின்றி குற்றம் செய்யும் ஒருவனின் கையை, அவன் மர mortalனாக இருந்தாலும், வளையல் அணிந்திருந்தாலும் நேரில் பிடிப்பேன்.

ராஜ்ஞோ ஹி பரமோ தர்மஃ ஸ்வதர்மஸ்தாநுபாலநம் । ஶாஸதோऽந்யாந் யதாஶாஸ்த்ரமநாபத்யுத்பதாநிஹ

ஒரு அரசருக்கான உயர்ந்த தர்மம், தன் கடமையை நிலைநிறுத்தி, பிறரை நூல்படி ஆளுதல்; எவ்வளவு சிரமம் வந்தாலும் தவறான பாதையில் செல்லக்கூடாது.

தர்ம உவாச ஏதத்வஃ பாண்டவேயாநாம் யுக்தமார்தாபயம் வசஃ । யேஷாம் குணகணைஃ க்ரு'ஷ்ணோ தௌத்யாதௌ பகவாந் க்ரு'தஃ

தர்மன் சொன்னான்: பாண்டவர்கள், துன்புறுபவர்களுக்கு பாதுகாப்பளிக்கும் உங்களுக்குப் பொருத்தமான வார்த்தை இது; கண்ணன் தூதனாகவும் தலைவராகவும் இருந்தது அவர்களின் நற்குணங்களுக்காகத்தான்.

ந வயம் க்லேஶபீஜாநி யதஃ ஸ்யுஃ புருஷர்ஷப । புருஷம் தம் விஜாநீமோ வாக்யபேதவிமோஹிதாஃ

நாங்கள் துயரத்தின் விதைகள் உடையவர்கள் அல்ல, மனிதர்களில் சிறந்தவரே; பேச்சில் ஏற்படும் பாகுபாடுகளால் குழப்பமடைந்து, அந்த மனிதரை அறிய முடியவில்லை.

கேசித்விகல்பவஸநா ஆஹுராத்மாநமாத்மநஃ । தைவமந்யேऽபரே கர்ம ஸ்வபாவமபரே ப்ரபும்

சிலர் தங்களது எண்ணங்களால் ஆத்மாவே ஆத்மா என்று கூறுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் அதைக் கடவுளின் கட்டளையாகவும், சிலர் செயல் எனவும், இன்னும் சிலர் இயற்கையே எல்லாம் என்று சொல்கிறார்கள்.

அப்ரதர்க்யாதநிர்தேஶ்யாதிதி கேஷ்வபி நிஶ்சயஃ । அத்ராநுரூபம் ராஜர்ஷே விம்ரு'ஶ ஸ்வமநீஷயா

சிலருக்கு இது புரிய முடியாததும் விவரிக்க முடியாததும் என்று முடிவு; அரசமுனிவரே, இதை உங்கள் அறிவால் ஆராயுங்கள்.

ஸூத உவாச ஏவம் தர்மே ப்ரவததி ஸ ஸம்ராட்த்விஜஸத்தமாஃ । ஸமாஹிதேந மநஸா விகேதஃ பர்யசஷ்ட தம்

சூதர் சொன்னார்: தர்மம் இவ்வாறு பேசும் போது, அந்த பேரரசர், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே, மனதை ஒருமைப்படுத்தி தன் கவலையை வெளிப்படுத்தினார்.

ராஜோவாச தர்மம் ப்ரவீஷி தர்மஜ்ஞ தர்மோऽஸி வ்ரு'ஷரூபத்ரு'க் । யததர்மக்ரு'தஃ ஸ்தாநம் ஸூசகஸ்யாபி தத்பவேத்

மன்னன் சொன்னார்: நீ தர்மத்தைப் பேசுகிறாய், தர்மத்தை அறிந்தவனும் நீ, காளை வடிவில் தர்மமாகவும் இருக்கிறாய்; அங்கு அநியாயம் நடந்தால், அதை சொல்வவரும் அதற்கேற்ப பங்கு பெறுவார்.

அதவா தேவமாயாயா நூநம் கதிரகோசரா । சேதஸோ வசஸஶ்சாபி பூதாநாமிதி நிஶ்சயஃ

அல்லது, உண்மையில், தெய்வீக மாயையின் பாதை உயிர்களின் மனமும் மொழியும் அடைய முடியாதது என்பதே உறுதி.

தபஃ ஶௌசம் தயா ஸத்யமிதி பாதாஃ க்ரு'தே க்ரு'தாஃ । அதர்மாம்ஶைஸ்த்ரயோ பக்நாஃ ஸ்மயஸங்கமதைஸ்தவ

தவம், தூய்மை, கருணை, உண்மை ஆகியவை தர்மயுகத்தில் நிலை கொண்ட நான்கு கால்கள்; உன்னுடைய அகம்பாவம், பற்றுதல், மதம் ஆகியவற்றால் மூன்று உடைந்துவிட்டன.

இதாநீம் தர்ம பாதஸ்தே ஸத்யம் நிர்வர்தயேத்யதஃ । தம் ஜிக்ரு'க்ஷத்யதர்மோऽயமந்ரு'தேநைதிதஃ கலிஃ

இப்போது தர்மா, உனக்கு மீதமுள்ள ஒரு காலை உண்மை மட்டும் தான்; அதை நீ காப்பாற்ற வேண்டும். ஆனால் பொய்யால் நிலைபெற்ற கலிகாலம் அதை பிடிக்க முயல்கிறது.

இயம் ச பூமிர்பகவதா ந்யாஸிதோருபரா ஸதீ । ஶ்ரீமத்பிஸ்தத்பதந்யாஸைஃ ஸர்வதஃ க்ரு'தகௌதுகா

இந்த பூமி, பெரும் பாரத்தை சுமந்து, இறைவனால் ஒப்படைக்கப்பட்டாள்; எல்லா இடத்திலும் பகவானின் பாதச்சுவடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டாள்.