ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

விதேஹி தே கிங்‌கரீணாம் அநுஷ்டேயம் தவாஜ்ஞயா । யச்ச்ரத்தயாநுதிஷ்டந் வை முச்யதே ஸர்வதோ பயாத்

உங்கள் பணிப்பெண்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளையிடுங்கள்; நாங்கள் உங்கள் ஆணையை நம்பிக்கையுடன் நிறைவேற்றினால், எல்லா பயத்திலிருந்தும் விடுபடுவோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்தம் ஸ நாகபத்‍நீபிஃ பகவாந் ஸமபிஷ்டுதஃ । மூர்ச்சிதம் பக்நஶிரஸம் விஸஸர்ஜாங்‌க்ரிகுட்டநைஃ

ஶுகர் சொன்னார்: பாம்பின் மனைவிகள் இப்படிச் புகழ்ந்தபோது, பகவான், தலை உடைந்துவிழுந்து உணர்விழந்திருந்தவனை தனது காலால் அழுத்துவதை நிறுத்தினார்.

ப்ரதிலப்தேந்த்ரியப்ராணஃ காலியஃ ஶநகைர்ஹரிம் । க்ரு'ச்ச்ராத் ஸமுச்ச்வஸந் தீநஃ க்ரு'ஷ்ணம் ப்ராஹ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

உணர்ச்சி மற்றும் உயிர் மீண்டும் வந்ததும், காலியன் மெதுவாக ஹரியை நோக்கிப் பார்த்தான்; மூச்சுவிட கஷ்டப்பட்டு, தளர்ந்த நிலையில், கைகூப்பி கிருஷ்ணனை நோக்கி பேசினான்.

காலிய உவாச । வயம் கலாஃ ஸஹோத்பத்த்யா தமஸா தீர்கமந்யவஃ । ஸ்வபாவோ துஸ்த்யஜோ நாத லோகாநாம் யதஸத்‍க்ரஹஃ

காலியன் சொன்னான்: நாங்கள் பிறவியிலேயே தீயவர்கள், அறியாமை மற்றும் பழைய கோபத்தில் மூடப்பட்டவர்கள். இந்த இயல்பு எளிதில் விட முடியாதது, ஏனென்றால் எல்லா உயிர்களிலும் தவறான பற்றுதான் இருக்கிறது.

த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டமிதம் விஶ்வம் தாதர்குணவிஸர்ஜநம் । நாநாஸ்வபாவவீர்யௌஜோ யோநிபீஜாஶயாக்ரு'தி

உலகத்தை உருவாக்கியவரே, இந்த பிரபஞ்சம் உங்களால் உருவானது; பல்வேறு இயல்புகள், சக்திகள், வடிவங்கள், விதைகள், விருப்பங்கள் அனைத்தும் உங்களிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

வயம் ச தத்ர பகவந் ஸர்பா ஜாத்யுருமந்யவஃ । கதம் த்யஜாமஸ்த்வந்மாயாம் துஸ்த்யஜாம் மோஹிதாஃ ஸ்வயம்

அந்த உயிர்களில், நாங்கள் பாம்புகள் பிறவியிலேயே கடும் கோபத்துடன் இருக்கிறோம். நாங்கள் உங்களுடைய மாயையில் மூடப்பட்டிருக்க, அதை எப்படிச் சுலபமாக விட்டு விட முடியும்?

பவாந் ஹி காரணம் தத்ர ஸர்வஜ்ஞோ ஜகதீஶ்வரஃ । அநுக்ரஹம் நிக்ரஹம் வா மந்யஸே தத் விதேஹி நஃ

இவை அனைத்திற்கும் காரணமானவரும், எல்லாம் அறிந்தவரும், உலகின் ஆண்டவரும் நீரே. எங்களுக்கு அருள் செய்ய வேண்டுமா, தண்டனை கொடுக்க வேண்டுமா என்று நீங்கள் நினைப்பதைச் செய்யுங்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்யாகர்ண்ய வசஃ ப்ராஹ பகவாந் கார்யமாநுஷஃ । நாத்ர ஸ்தேயம் த்வயா ஸர்ப ஸமுத்ரம் யாஹி மா சிரம் । ஸ்வஜ்ஞாத்யபத்யதாராட்யோ கோந்ரு'பிர்புஜ்யதாம் நதீ

ஶுகர் சொன்னார்: இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பகவான், மனித வடிவில் இருந்தவர், பேசினார்: 'பாம்பே, நீ இங்கு இருக்கக் கூடாது; தாமதமின்றி கடலை நோக்கிச் செல். இந்த நதியை, பசுக்கள், மனிதர்கள், உன் உறவினர்கள், பிள்ளைகள், மனைவிகள் பயன்படுத்தட்டும்.'

ய ஏதத் ஸம்ஸ்மரேந் மர்த்யஃ துப்யம் மதநுஶாஸநம் । கீர்தயந் உபயோஃ ஸந்த்யோஃ ந யுஷ்மத் பயமாப்நுயாத்

யார் இந்த உத்தரவை நினைவில் கொண்டு, இரவு பகல் சந்தியிலும் கூறுகிறாரோ, அவருக்கு உங்களால் எந்தப் பயமும் வராது.

யோऽஸ்மிந் ஸ்நாத்வா மதாக்ரீடே தேவாதீந் தர்பயேஜ்ஜலைஃ । உபோஷ்ய மாம் ஸ்மரந்நர்சேத் ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

யார் இந்த இடத்தில், நான் விளையாடிய இடத்தில், நீராடி, தேவர்களுக்கு நீர் அர்ப்பணித்து, விரதம் இருந்து, என்னை நினைத்து பூஜை செய்கிறாரோ, அவர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.

த்வீபம் ரமணகம் ஹித்வா ஹ்ரதமேதமுபாஶ்ரிதஃ । யத் பயாத்ஸ ஸுபர்ணஸ்த்வாம் நாத்யாந்மத்பாத லாஞ்சிதம்

ரமணக தீவை விட்டுவிட்டு, இந்தக் குளத்தில் அடைக்கலம் புகுந்தாய்; என் பாத சின்னம் உன்னிடம் இருப்பதால், சுபர்ணன் பயந்து உன்னை விழுங்கவில்லை.

ஶ்ரீரு'ஷிருவாச । ஏவமுக்தோ பகவதா க்ரு'ஷ்ணேநாத்‌புதகர்மணா । தம் பூஜயாமாஸ முதா நாகபத்‍ந்யஶ்ச ஸாதரம்

முனிவர் சொன்னார்: அதிசயமான செயல்கள் கொண்ட கிருஷ்ணர் இப்படிச் சொன்னபோது, பாம்பின் மனைவிகள் மகிழ்ச்சியுடன், மரியாதையுடன் அவரை வழிபட்டார்கள்.

திவ்யாம்பரஸ்ரங்‌ மணிபிஃ பரார்த்யைரபி பூஷணைஃ । திவ்யகந்தாநுலேபைஶ்ச மஹத்யோத்பலமாலயா

அவர்கள் தெய்வீகமான vasthiram, பூமாலை, விலைமதிப்புள்ள மாணிக்கங்கள், அழகான ஆபரணங்கள், மணமுள்ள திரவியங்கள், பெரிய தாமரைமாலை ஆகியவற்றால் அவரை மரியாதை செய்தார்கள்.

பூஜயித்வா ஜகந்நாதம் ப்ரஸாத்ய கருடத்வஜம் । ததஃ ப்ரீதோऽப்யநுஜ்ஞாதஃ பரிக்ரம்யாபிவந்த்ய தம்

உலகின் ஆண்டவரை வழிபட்டு, கருடக்கொடியை கொண்ட கிருஷ்ணரை மகிழ்வாக்கி, அவரைச் சுற்றி வணங்கி, மரியாதையுடன் வணங்கினார்கள்.

ஸகலத்ரஸுஹ்ரு'த்புத்ரோ த்வீபமப்தேர்ஜகாம ஹ । ததைவ ஸாம்ரு'தஜலா யமுநா நிர்விஷாபவத் । அநுக்ரஹாத் பகவதஃ க்ரீடாமாநுஷரூபிணஃ

அனைத்து மனைவிகள், நண்பர்கள், பிள்ளைகள் உடன், அவன் கடல் தீவுக்கு சென்றான். அதே நேரத்தில், மனித வடிவில் விளையாடிய பகவானின் அருளால், யமுனை நதி விஷமில்லாததாக ஆனது.

  கந்ததூபாதிபிஶ்சார்சேத் த்வாதஶாக்ஷரவித்யயா

அவர் தூபம், மணம் மற்றும் பல பொருள்களால் வழிபட்டு, பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தை உச்சரித்தார்.

ஸூத உவாச தத்ர கோமிதுநம் ராஜா ஹந்யமாநமநாதவத் । தண்டஹஸ்தம் ச வ்ரு'ஷலம் தத்ரு'ஶே ந்ரு'பலாஞ்சநம்

சூதர் சொன்னார்: அங்கு அரசன், ஒரு பசு மற்றும் காளையை யாரும் பாதுகாப்பில்லாமல் அடிக்கப்படுவதையும், ஒரு கீழ்மகன் கையில் கோலை பிடித்து, அரசருக்கு களங்கமாக நிற்கும் தோற்றத்தையும் பார்த்தார்.

வ்ரு'ஷம் ம்ரு'ணாலதவலம் மேஹந்தமிவ பிப்யதம் । வேபமாநம் பதைகேந ஸீதந்தம் ஶூத்ரதாடிதம்

அவர், தாமரைத் தண்டு போல் வெண்மையான காளை பயத்தில் நடுங்கி, ஒரு காலில் மட்டும் நின்று, சுத்ரன் அடித்ததால் பலவீனமடைந்து, நடுங்கிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தார்.

காம் ச கர்மதுகாம் தீநாம் ப்ரு'ஶம் ஶூத்ரபதாஹதாம் । விவத்ஸாமாஶ்ருவதநாம் க்ஷாமாம் யவஸமிச்சதீம்

ஒருகாலத்தில் வெந்நீர் பால் கொடுத்த பசு, இப்போது மிகவும் துயரமடைந்து, சுத்ரன் காலால் கடுமையாக அடிக்கப்பட்டு, கன்றிலிருந்து பிரிந்துவிட்டு, கண்களில் கண்ணீர் மல்க, மெலிந்து, புல் வேண்டி நிற்கும் நிலையை அரசன் பார்த்தார்.

பப்ரச்ச ரதமாரூடஃ கார்தஸ்வரபரிச்சதம் । மேககம்பீரயா வாசா ஸமாரோபிதகார்முகஃ

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி, இடிமுழக்கம் போன்ற ஆழமான குரலில், வில்லைக் கையிலே தூக்கி, அவர் அவர்களை கேட்டார்.

கஸ்த்வம் மச்சரணே லோகே பலாத்தம்ஸ்யபலாந் பலீ । நரதேவோऽஸி வேஷேண நடவத்கர்மணாத்விஜஃ

இந்த உலகத்தில் என் பாதுகாப்பில் இருக்கும்போது, பலவீனரை அநியாயமாகத் தாக்கும் நீ யார்? அரசர் போல் தோற்றமிருந்தாலும், உன் செய்கைகள் நாடகமாடுபவரைப் போல், இருமுறை பிறந்தவருக்குரியவை அல்ல.

யஸ்த்வம் க்ரு'ஷ்ணே கதே தூரம் ஸஹகாண்டீவதந்வநா । ஶோச்யோऽஸ்யஶோச்யாந் ரஹஸி ப்ரஹரந் வதமர்ஹஸி

கண்ணன் தூரம் சென்றுவிட்டதும், காந்தீவம் ஏந்தியவரும் இல்லாதபோது, குற்றமற்றவர்களை மறைவில் தாக்கும் நீ, கொல்லப்படத் தகுதியானவன்.

த்வம் வா ம்ரு'ணாலதவலஃ பாதைர்ந்யூநஃ பதா சரந் । வ்ரு'ஷரூபேண கிம் கஶ்சித்தேவோ நஃ பரிகேதயந்

அல்லது, தாமரைத் தண்டு போல் வெண்மையாக, குறைந்த கால்களில் நடக்கிறாய்; காளை உருவில் வந்த தேவன் நீயா? எங்களை வருத்துவதற்காக வந்தாயா?

ந ஜாது கௌரவேந்த்ராணாம் தோர்தண்டபரிரம்பிதே । பூதலேऽநுபதந்த்யஸ்மிந் விநா தே ப்ராணிநாம் ஶுசஃ

கௌரவர்களின் வலிமையான கரங்கள் பூமியை அணைத்திருந்தபோது, உன்னைத் தவிர, உயிர்கள் துயரமடைந்ததே இல்லை.

மா ஸௌரபேயாத்ர ஶுசோ வ்யேது தே வ்ரு'ஷலாத்பயம் । மா ரோதீரம்ப பத்ரம் தே கலாநாம் மயி ஶாஸ்தரி

சுரபி மகளே, இங்கு துக்கப்படாதே; அந்த கீழ்மகனைப் பார்த்து பயப்படாதே. அம்மா, அழாதே; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். தீயவர்களுக்கு நான் தண்டனை அளிப்பவன்.

யஸ்ய ராஷ்ட்ரே ப்ரஜாஃ ஸர்வாஸ்த்ரஸ்யந்தே ஸாத்வ்யஸாதுபிஃ । தஸ்ய மத்தஸ்ய நஶ்யந்தி கீர்திராயுர்பகோ கதிஃ

ஒரு அரசரின் நாட்டில் நல்லவர்களும் தீயவர்களும் எல்லோரும் துன்புறும்போது, அந்த மதமான அரசன் புகழும், ஆயுளும், செல்வமும், நல்ல பாதையும் இழக்கிறான்.

ஏஷ ராஜ்ஞாம் பரோ தர்மோ ஹ்யார்தாநாமார்திநிக்ரஹஃ । அத ஏநம் வதிஷ்யாமி பூதத்ருஹமஸத்தமம்

அரசர்களுக்கான உயர்ந்த கடமை, துன்புறுபவர்களை பாதுகாத்து, அவர்களைத் துன்புறுத்துபவர்களைத் தண்டிப்பதே. அதனால், உயிர்களுக்கு பகையாக இருக்கும் இந்த மிகத் தீயனை நான் கொல்வேன்.

கோऽவ்ரு'ஶ்சத்தவ பாதாம்ஸ்த்ரீந் ஸௌரபேய சதுஷ்பத । மா பூவம்ஸ்த்வாத்ரு'ஶா ராஷ்ட்ரே ராஜ்ஞாம் க்ரு'ஷ்ணாநுவர்திநாம்

சுரபி மகளே, நான்கு கால்கள் கொண்ட நீயே, உன் மூன்று கால்களை யார் வெட்டிவிட்டார்? கண்ணனைப் பின்பற்றும் அரசர்களின் நாட்டில் உன்னைப் போன்று யாரும் பிறக்க வேண்டாம்.

ஆக்யாஹி வ்ரு'ஷ பத்ரம் வஃ ஸாதூநாமக்ரு'தாகஸாம் । ஆத்மவைரூப்யகர்தாரம் பார்தாநாம் கீர்திதூஷணம்

காளையே, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; பாவமற்ற நல்லவர்களின் அழுக்கை ஏற்படுத்தியவன், ப்ரிதாவின் மக்களின் புகழை கெடுத்தவன் யார் என்று சொல்லு.