ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

நமோ குணப்ரதீபாய குணாத்மச்சாதநாய ச । குணவ்ரு'த்த்யுபலக்ஷ்யாய குணத்ரஷ்டே ஸ்வஸம்விதே

குணங்களின் விளக்காக இருப்பவர், குணங்களில் தன்னை மறைத்திருப்பவர், குணங்களின் செயல்களில் அறியப்படுபவர், குணங்களை காண்பவர், உள்ளுணர்வாக இருப்பவர், உமக்கு வணக்கம்.

அவ்யாக்ரு'தவிஹாராய ஸர்வவ்யாக்ரு'தஸித்தயே । ஹ்ரு'ஷீகேஶ நமஸ்தேऽஸ்து முநயே மௌநஶீலிநே

அவ்யாக்ருத நிலையில் விளையாடுபவர், எல்லா உருவங்களையும் Siddhi செய்யும் ஹ்ருஷீகேசா, மௌனமுள்ள முனிவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பராவரகதிஜ்ஞாய ஸர்வாத்யக்ஷாய தே நமஃ । அவிஶ்வாய ச விஶ்வாய தத்த்ரஷ்டேऽஸ்ய ச ஹேதவே

உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் எது என்பதை அறிந்தவர், எல்லாவற்றையும் மேற்பார்வையிடுபவர், வெளிப்படாததும் வெளிப்படுவதும் ஆகிய இரண்டும் உமக்கு, இதையெல்லாம் காண்பவரும் காரணமுமாக இருப்பவரும் உமக்கு வணக்கம்.

( மிஶ்ர ) த்வம் ஹ்யஸ்ய ஜந்மஸ்திதிஸம்யமாந் ப்ரபோ குணைரநீஹோऽக்ரு'த காலஶக்தித்ரு'க் । தத்தத் ஸ்வபாவாந் ப்ரதிபோதயந் ஸதஃ ஸமீக்ஷயாமோகவிஹார ஈஹஸே

பிரபுவே, நீ குணங்களில் பற்றில்லாதவராக இருந்தாலும், இந்த உலகின் பிறப்பு, நிலை, அழிவை நடத்துகிறாய்; கால சக்தியை தாங்கி, உயிர்களில் உள்ள பல்வேறு இயல்புகளை விழிப்பூட்டுகிறாய்; உன் அருள்பார்வையால் எல்லாவற்றிலும் விளையாடுகிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) அபராதஃ ஸக்ரு'த் பர்த்ரா ஸோடவ்யஃ ஸ்வப்ரஜாக்ரு'தஃ । க்ஷந்துமர்ஹஸி ஶாந்தாத்மம் மூடஸ்ய த்வாமஜாநதஃ

ஒரு அரசனின் குடிமக்கள் செய்த தவறை அவர் ஒருமுறை பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அமைதியான மனதுடன், அறியாமையால் செய்த தவறை நீர் மன்னிக்க வேண்டும்.

அநுக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ பகவந் ப்ராணாம்ஸ்த்யஜதி பந்நகஃ । ஸ்த்ரீணாம் நஃ ஸாதுஶோச்யாநாம் பதிஃ ப்ராணஃ ப்ரதீயதாம்

அருளாளா, தயை செய்யுங்கள்; பாம்பு உயிர் விட்டுவிடுகிறது. நாங்கள் பெண்கள் துயருற்றும், இரக்கம் பெறத் தகுதியும் உள்ளவர்கள்; எங்கள் கணவரை, எங்கள் உயிராக இருப்பவரை, எங்களுக்கு மீண்டும் வழங்குங்கள்.

விதேஹி தே கிங்‌கரீணாம் அநுஷ்டேயம் தவாஜ்ஞயா । யச்ச்ரத்தயாநுதிஷ்டந் வை முச்யதே ஸர்வதோ பயாத்

உங்கள் பணிப்பெண்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளையிடுங்கள்; நாங்கள் உங்கள் ஆணையை நம்பிக்கையுடன் நிறைவேற்றினால், எல்லா பயத்திலிருந்தும் விடுபடுவோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்தம் ஸ நாகபத்‍நீபிஃ பகவாந் ஸமபிஷ்டுதஃ । மூர்ச்சிதம் பக்நஶிரஸம் விஸஸர்ஜாங்‌க்ரிகுட்டநைஃ

ஶுகர் சொன்னார்: பாம்பின் மனைவிகள் இப்படிச் புகழ்ந்தபோது, பகவான், தலை உடைந்துவிழுந்து உணர்விழந்திருந்தவனை தனது காலால் அழுத்துவதை நிறுத்தினார்.

ப்ரதிலப்தேந்த்ரியப்ராணஃ காலியஃ ஶநகைர்ஹரிம் । க்ரு'ச்ச்ராத் ஸமுச்ச்வஸந் தீநஃ க்ரு'ஷ்ணம் ப்ராஹ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

உணர்ச்சி மற்றும் உயிர் மீண்டும் வந்ததும், காலியன் மெதுவாக ஹரியை நோக்கிப் பார்த்தான்; மூச்சுவிட கஷ்டப்பட்டு, தளர்ந்த நிலையில், கைகூப்பி கிருஷ்ணனை நோக்கி பேசினான்.

காலிய உவாச । வயம் கலாஃ ஸஹோத்பத்த்யா தமஸா தீர்கமந்யவஃ । ஸ்வபாவோ துஸ்த்யஜோ நாத லோகாநாம் யதஸத்‍க்ரஹஃ

காலியன் சொன்னான்: நாங்கள் பிறவியிலேயே தீயவர்கள், அறியாமை மற்றும் பழைய கோபத்தில் மூடப்பட்டவர்கள். இந்த இயல்பு எளிதில் விட முடியாதது, ஏனென்றால் எல்லா உயிர்களிலும் தவறான பற்றுதான் இருக்கிறது.

த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டமிதம் விஶ்வம் தாதர்குணவிஸர்ஜநம் । நாநாஸ்வபாவவீர்யௌஜோ யோநிபீஜாஶயாக்ரு'தி

உலகத்தை உருவாக்கியவரே, இந்த பிரபஞ்சம் உங்களால் உருவானது; பல்வேறு இயல்புகள், சக்திகள், வடிவங்கள், விதைகள், விருப்பங்கள் அனைத்தும் உங்களிலிருந்து தோன்றுகின்றன.

வயம் ச தத்ர பகவந் ஸர்பா ஜாத்யுருமந்யவஃ । கதம் த்யஜாமஸ்த்வந்மாயாம் துஸ்த்யஜாம் மோஹிதாஃ ஸ்வயம்

அந்த உயிர்களில், நாங்கள் பாம்புகள் பிறவியிலேயே கடும் கோபத்துடன் இருக்கிறோம். நாங்கள் உங்களுடைய மாயையில் மூடப்பட்டிருக்க, அதை எப்படிச் சுலபமாக விட்டு விட முடியும்?

பவாந் ஹி காரணம் தத்ர ஸர்வஜ்ஞோ ஜகதீஶ்வரஃ । அநுக்ரஹம் நிக்ரஹம் வா மந்யஸே தத் விதேஹி நஃ

இவை அனைத்திற்கும் காரணமானவரும், எல்லாம் அறிந்தவரும், உலகின் ஆண்டவரும் நீரே. எங்களுக்கு அருள் செய்ய வேண்டுமா, தண்டனை கொடுக்க வேண்டுமா என்று நீங்கள் நினைப்பதைச் செய்யுங்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்யாகர்ண்ய வசஃ ப்ராஹ பகவாந் கார்யமாநுஷஃ । நாத்ர ஸ்தேயம் த்வயா ஸர்ப ஸமுத்ரம் யாஹி மா சிரம் । ஸ்வஜ்ஞாத்யபத்யதாராட்யோ கோந்ரு'பிர்புஜ்யதாம் நதீ

ஶுகர் சொன்னார்: இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பகவான், மனித வடிவில் இருந்தவர், பேசினார்: 'பாம்பே, நீ இங்கு இருக்கக் கூடாது; தாமதமின்றி கடலை நோக்கிச் செல். இந்த நதியை, பசுக்கள், மனிதர்கள், உன் உறவினர்கள், பிள்ளைகள், மனைவிகள் பயன்படுத்தட்டும்.'

ய ஏதத் ஸம்ஸ்மரேந் மர்த்யஃ துப்யம் மதநுஶாஸநம் । கீர்தயந் உபயோஃ ஸந்த்யோஃ ந யுஷ்மத் பயமாப்நுயாத்

யார் இந்த உத்தரவை நினைவில் கொண்டு, இரவு பகல் சந்தியிலும் கூறுகிறாரோ, அவருக்கு உங்களால் எந்தப் பயமும் வராது.

யோऽஸ்மிந் ஸ்நாத்வா மதாக்ரீடே தேவாதீந் தர்பயேஜ்ஜலைஃ । உபோஷ்ய மாம் ஸ்மரந்நர்சேத் ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

யார் இந்த இடத்தில், நான் விளையாடிய இடத்தில், நீராடி, தேவர்களுக்கு நீர் அர்ப்பணித்து, விரதம் இருந்து, என்னை நினைத்து பூஜை செய்கிறாரோ, அவர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.

த்வீபம் ரமணகம் ஹித்வா ஹ்ரதமேதமுபாஶ்ரிதஃ । யத் பயாத்ஸ ஸுபர்ணஸ்த்வாம் நாத்யாந்மத்பாத லாஞ்சிதம்

ரமணக தீவை விட்டுவிட்டு, இந்தக் குளத்தில் அடைக்கலம் புகுந்தாய்; என் பாத சின்னம் உன்னிடம் இருப்பதால், சுபர்ணன் பயந்து உன்னை விழுங்கவில்லை.

ஶ்ரீரு'ஷிருவாச । ஏவமுக்தோ பகவதா க்ரு'ஷ்ணேநாத்‌புதகர்மணா । தம் பூஜயாமாஸ முதா நாகபத்‍ந்யஶ்ச ஸாதரம்

முனிவர் சொன்னார்: அதிசயமான செயல்கள் கொண்ட கிருஷ்ணர் இப்படிச் சொன்னபோது, பாம்பின் மனைவிகள் மகிழ்ச்சியுடன், மரியாதையுடன் அவரை வழிபட்டார்கள்.

திவ்யாம்பரஸ்ரங்‌ மணிபிஃ பரார்த்யைரபி பூஷணைஃ । திவ்யகந்தாநுலேபைஶ்ச மஹத்யோத்பலமாலயா

அவர்கள் தெய்வீகமான vasthiram, பூமாலை, விலைமதிப்புள்ள மாணிக்கங்கள், அழகான ஆபரணங்கள், மணமுள்ள திரவியங்கள், பெரிய தாமரைமாலை ஆகியவற்றால் அவரை மரியாதை செய்தார்கள்.

பூஜயித்வா ஜகந்நாதம் ப்ரஸாத்ய கருடத்வஜம் । ததஃ ப்ரீதோऽப்யநுஜ்ஞாதஃ பரிக்ரம்யாபிவந்த்ய தம்

உலகின் ஆண்டவரை வழிபட்டு, கருடக்கொடியை கொண்ட கிருஷ்ணரை மகிழ்வாக்கி, அவரைச் சுற்றி வணங்கி, மரியாதையுடன் வணங்கினார்கள்.

ஸகலத்ரஸுஹ்ரு'த்புத்ரோ த்வீபமப்தேர்ஜகாம ஹ । ததைவ ஸாம்ரு'தஜலா யமுநா நிர்விஷாபவத் । அநுக்ரஹாத் பகவதஃ க்ரீடாமாநுஷரூபிணஃ

அனைத்து மனைவிகள், நண்பர்கள், பிள்ளைகள் உடன், அவன் கடல் தீவுக்கு சென்றான். அதே நேரத்தில், மனித வடிவில் விளையாடிய பகவானின் அருளால், யமுனை நதி விஷமில்லாததாக ஆனது.

  கந்ததூபாதிபிஶ்சார்சேத் த்வாதஶாக்ஷரவித்யயா

அவர் தூபம், மணம் மற்றும் பல பொருள்களால் வழிபட்டு, பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தை உச்சரித்தார்.

ஸூத உவாச தத்ர கோமிதுநம் ராஜா ஹந்யமாநமநாதவத் । தண்டஹஸ்தம் ச வ்ரு'ஷலம் தத்ரு'ஶே ந்ரு'பலாஞ்சநம்

சூதர் சொன்னார்: அங்கு அரசன், ஒரு பசு மற்றும் காளையை யாரும் பாதுகாப்பில்லாமல் அடிக்கப்படுவதையும், ஒரு கீழ்மகன் கையில் கோலை பிடித்து, அரசருக்கு களங்கமாக நிற்கும் தோற்றத்தையும் பார்த்தார்.

வ்ரு'ஷம் ம்ரு'ணாலதவலம் மேஹந்தமிவ பிப்யதம் । வேபமாநம் பதைகேந ஸீதந்தம் ஶூத்ரதாடிதம்

அவர், தாமரைத் தண்டு போல் வெண்மையான காளை பயத்தில் நடுங்கி, ஒரு காலில் மட்டும் நின்று, சுத்ரன் அடித்ததால் பலவீனமடைந்து, நடுங்கிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தார்.

காம் ச கர்மதுகாம் தீநாம் ப்ரு'ஶம் ஶூத்ரபதாஹதாம் । விவத்ஸாமாஶ்ருவதநாம் க்ஷாமாம் யவஸமிச்சதீம்

ஒருகாலத்தில் வெந்நீர் பால் கொடுத்த பசு, இப்போது மிகவும் துயரமடைந்து, சுத்ரன் காலால் கடுமையாக அடிக்கப்பட்டு, கன்றிலிருந்து பிரிந்துவிட்டு, கண்களில் கண்ணீர் மல்க, மெலிந்து, புல் வேண்டி நிற்கும் நிலையை அரசன் பார்த்தார்.

பப்ரச்ச ரதமாரூடஃ கார்தஸ்வரபரிச்சதம் । மேககம்பீரயா வாசா ஸமாரோபிதகார்முகஃ

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில் ஏறி, இடிமுழக்கம் போன்ற ஆழமான குரலில், வில்லைக் கையிலே தூக்கி, அவர் அவர்களை கேட்டார்.

கஸ்த்வம் மச்சரணே லோகே பலாத்தம்ஸ்யபலாந் பலீ । நரதேவோऽஸி வேஷேண நடவத்கர்மணாத்விஜஃ

இந்த உலகத்தில் என் பாதுகாப்பில் இருக்கும்போது, பலவீனரை அநியாயமாகத் தாக்கும் நீ யார்? அரசர் போல் தோற்றமிருந்தாலும், உன் செய்கைகள் நாடகமாடுபவரைப் போல், இருமுறை பிறந்தவருக்குரியவை அல்ல.

யஸ்த்வம் க்ரு'ஷ்ணே கதே தூரம் ஸஹகாண்டீவதந்வநா । ஶோச்யோऽஸ்யஶோச்யாந் ரஹஸி ப்ரஹரந் வதமர்ஹஸி

கண்ணன் தூரம் சென்றுவிட்டதும், காந்தீவம் ஏந்தியவரும் இல்லாதபோது, குற்றமற்றவர்களை மறைவில் தாக்கும் நீ, கொல்லப்படத் தகுதியானவன்.