ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இதம் மமாசக்ஷ்வ தவாதிமூலம் வஸுந்தரே யேந விகர்ஶிதாஸி । காலேந வா தே பலிநாம் பலீயஸா ஸுரார்சிதம் கிம் ஹ்ரு'தமம்ப ஸௌபகம்

பூமியே, உன் துக்கத்தின் காரணம் என்ன என்பதை எனக்குச் சொல். எந்த காரணத்தால் நீ இப்படி துன்புறுகிறாய்? தேவர்கள் வணங்கிய உன் நற்பேறு, காலம் என்னும் வலிமை மிகுந்தவன் எடுத்துக்கொண்டுவிட்டதா?

தரண்யுவாச பவாந் ஹி வேத தத்ஸர்வம் யந்மாம் தர்மாநுப்ரு'ச்சஸி । சதுர்பிர்வர்தஸே யேந பாதைர்லோகஸுகாவஹைஃ

பூமி சொன்னாள்: தர்மனே, நீ என்னை வினவுகிற எல்லாவற்றையும் நீயே நன்கு அறிந்தவன். உலகிற்கு நன்மை தரும் நான்கு கால்களையும் நீ நிலைநிறுத்துகிறாய்.

ஸத்யம் ஶௌசம் தயா க்ஷாந்திஸ்த்யாகஃ ஸந்தோஷ ஆர்ஜவம் । ஶமோ தமஸ்தபஃ ஸாம்யம் திதிக்ஷோபரதிஃ ஶ்ருதம்

உண்மை, தூய்மை, கருணை, பொறுமை, தியாகம், திருப்தி, நேர்மை, அமைதி, அடக்கம், தவம், சமநிலை, சகிப்பு, மனம் இழுத்தல், கல்வி—

ஜ்ஞாநம் விரக்திரைஶ்வர்யம் ஶௌர்யம் தேஜோ பலம் ஸ்ம்ரு'திஃ । ஸ்வாதந்த்ர்யம் கௌஶலம் காந்திர்தைர்யம் மார்தவமேவ ச

அறிவு, பற்றின்மை, ஐச்வரியம், வீரம், ஒளி, பலம், நினைவு, சுதந்திரம், திறமை, அழகு, துணிவு, மென்மை—

ப்ராகல்ப்யம் ப்ரஶ்ரயஃ ஶீலம் ஸஹ ஓஜோ பலம் பகஃ । காம்பீர்யம் ஸ்தைர்யமாஸ்திக்யம் கீர்திர்மாநோऽநஹங்க்ரு'திஃ

தைரியம், பணிவு, நல்லொழுக்கம், சகிப்பு, ஊக்கம், வலிமை, செல்வம், ஆழ்மை, நிலைத்தன்மை, நம்பிக்கை, புகழ், மரியாதை, அகம்பாவின்மை—

ஏதே சாந்யே ச பகவந்நித்யா யத்ர மஹாகுணாஃ । ப்ரார்த்யா மஹத்த்வமிச்சத்பிர்ந வியந்தி ஸ்ம கர்ஹிசித்

இவை மட்டுமல்ல, இன்னும் பல பெரிய நல்ல பண்புகள் உன்னிடம் எப்போதும் இருக்கின்றன, பரமனே. பெருமை விரும்பும் அனைவரும் இவற்றை நாடுகிறார்கள்; அவை உன்னிடம் ஒருபோதும் குறையாது.

தேநாஹம் குணபாத்ரேண ஶ்ரீநிவாஸேந ஸாம்ப்ரதம் । ஶோசாமி ரஹிதம் லோகம் பாப்மநா கலிநேக்ஷிதம்

எல்லா நற்குணங்களுக்கும் உரிய பாத்திரமான ஸ்ரீநிவாசர் இப்போது இல்லாமல், கலியின் பாவத்தால் பாதிக்கப்பட்ட உலகை நினைத்து நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்.

ஆத்மாநம் சாநுஶோசாமி பவந்தம் சாமரோத்தமம் । தேவாந் பித்ரூ'ந்ரு'ஷீந் ஸாதூந் ஸர்வாந் வர்ணாம்ஸ்ததாஶ்ரமாந்

நானும், அரசர்களில் சிறந்தவரான உமையும், தேவர்கள், முன்னோர்கள், முனிவர்கள், நல்லவர்கள், எல்லா சாதிகளும் ஆசிரமங்களும் — இவர்கள் அனைவரையும் நினைத்து நான் துயரப்படுகிறேன்.

ப்ரஹ்மாதயோ பஹுதிதம் யதபாங்கமோக்ஷ காமாஸ்தபஃ ஸமசரந் பகவத்ப்ரபந்நாஃ । ஸா ஶ்ரீஃ ஸ்வவாஸமரவிந்தவநம் விஹாய யத்பாதஸௌபகமலம் பஜதேऽநுரக்தா

பிரம்மா முதலானோர் கூட, பகவானிடம் ஒரு பார்வை கிடைக்க வேண்டும் என்று பல வருடங்கள் தவம் செய்தார்கள்; ஆனால் அந்த ஸ்ரீதேவி, தன் தாமரைக் காடை விட்டுவிட்டு, அவருடைய திருவடிகளின் தூளுக்கு அன்புடன் அடியெடுத்து வணங்குகிறாள்.

* தஸ்யாஹமப்ஜகுலிஶாங்குஶகேதுகேதைஃ ஶ்ரீமத்பதைர்பகவதஃ ஸமலங்க்ரு'தாங்கீ । த்ரீநத்யரோச உபலப்ய ததோ விபூதிம் லோகாந் ஸ மாம் வ்யஸ்ரு'ஜதுத்ஸ்மயதீம் ததந்தே

பகவானுடைய திருவடிகளில் தாமரை, வஜ்ரம், அங்குசம், கொடி போன்ற அடையாளங்கள் இருந்தன; அந்த திருவடிகளால் நான் அலங்கரிக்கப்பட்டேன். ஆனாலும், அந்த மகிமையை பெற்றபினும், அவர் எனக்கு அருள் செய்யவில்லை; இறுதியில் அவர் என்னை விட்டு விலகினார், உலகமும் என்னை அவமதித்தது.

* யோ வை மமாதிபரமாஸுரவம்ஶராஜ்ஞாம் அக்ஷௌஹிணீஶதமபாநுததாத்மதந்த்ரஃ । த்வாம் துஃஸ்தமூநபதமாத்மநி பௌருஷேண ஸம்பாதயந் யதுஷு ரம்யமபிப்ரதங்கம்

அசுர வம்ச அரசர்களின் நூறு படைகளை தன் சக்தியால் அகற்றியவர், நிலை குலைந்த உன்னை மீண்டும் தன்னம்பிக்கையுடன் நிலைநிறுத்தினார்; யாதவர்கள் மீது அன்பு கொண்டு, அவர்களுடன் இன்பமாக இருந்தார்.

* கா வா ஸஹேத விரஹம் புருஷோத்தமஸ்ய ப்ரேமாவலோகருசிரஸ்மிதவல்குஜல்பைஃ । ஸ்தைர்யம் ஸமாநமஹரந்மதுமாநிநீநாம் ரோமோத்ஸவோ மம யதங்க்ரிவிடங்கிதாயாஃ

பரமபுருஷனின் பிரிவை யார் தாங்க முடியும்? அவர் அன்பான பார்வை, பிரகாசமான புன்னகை, இனிய சொற்கள் கூட தேனீகளின் மனதை கவர்ந்துவிடும்; அவருடைய திருவடிகளின் தூள் எனது உடம்பில் ஆனந்தத்தை உண்டாக்குகிறது.

* தயோரேவம் கதயதோஃ ப்ரு'திவீதர்மயோஸ்ததா । பரீக்ஷிந்நாம ராஜர்ஷிஃ ப்ராப்தஃ ப்ராசீம் ஸரஸ்வதீம்

இந்தபடி பூமியும் தர்மமும் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, பரீக்ஷித் என்ற ராஜரிஷி கிழக்கு சாரஸ்வதி நதிக்கரையில் வந்தடைந்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) நமஸ்துப்யம் பகவதே புருஷாய மஹாத்மநே । பூதாவாஸாய பூதாய பராய பரமாத்மநே

உமக்கு வணக்கம், பகவானே! எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமான பரமாத்மா, எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பெரும் ஆன்மா, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநநிதயே ப்ரஹ்மணேऽநந்தஶக்தயே । அகுணாயாவிகாராய நமஸ்தேऽப்ராக்ரு'தாய ச

அறிவும் ஞானமும் நிறைந்தவரே, எல்லா சக்திகளுக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளே, குணங்களிலிருந்து நீங்கியவரே, மாற்றமற்றவரே, இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.

காலாய காலநாபாய காலாவயவஸாக்ஷிணே । விஶ்வாய ததுபத்ரஷ்ட்ரே தத்கர்த்ரே விஶ்வஹேதவே

காலம், காலத்தின் ஆதாரம், காலத்தின் எல்லா பகுதிகளையும் காண்பவர், உலகம், அதன் மேற்பார்வையாளர், படைப்பாளர், காரணம் ஆகிய உமக்கு வணக்கம்.

பூதமாத்ரேந்த்ரியப்ராண மநோபுத்த்யாஶயாத்மநே । த்ரிகுணேநாபிமாநேந கூடஸ்வாத்மாநுபூதயே

பூதங்கள், இந்திரியங்கள், உயிர், மனம், புத்தி, மனோநிலை ஆகியவற்றின் ஆத்மாவே, மூன்று குணங்களில் மறைந்திருக்கும் உள் அனுபவமாகத் திகழும் உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽநந்தாய ஸூக்ஷ்மாய கூடஸ்தாய விபஶ்சிதே । நாநாவாதாநுரோதாய வாச்யவாசக ஶக்தயே

அனந்தன், சூட்சுமன், நிலையானவன், அனைத்தையும் அறிந்தவன், பல விதமான கருத்துக்களை ஏற்கும் சக்தி, சொற்களுக்கும் அதற்கப்பாற்பட்டதற்கும் ஆதாரமான சக்தி ஆகிய உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ப்ரமாணமூலாய கவயே ஶாஸ்த்ரயோநயே । ப்ரவ்ரு'த்தாய நிவ்ரு'த்தாய நிகமாய நமோ நமஃ

அனைத்து சான்றுகளுக்கும் மூலமானவர், ஞானி, வேதங்களின் ஆதாரம், செயலின் வழியும், துறவின் வழியும், வேதம் ஆகிய உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

நமஃ க்ரு'ஷ்ணாய ராமாய வஸுதேவஸுதாய ச । ப்ரத்யும்நாயாநிருத்தாய ஸாத்வதாம் பதயே நமஃ

கிருஷ்ணா, ராமா, வசுதேவரின் மகனே, பிரத்யும்னா, அனிருத்தா, சாத்த்வதர்களின் தலைவனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ குணப்ரதீபாய குணாத்மச்சாதநாய ச । குணவ்ரு'த்த்யுபலக்ஷ்யாய குணத்ரஷ்டே ஸ்வஸம்விதே

குணங்களின் விளக்காக இருப்பவர், குணங்களில் தன்னை மறைத்திருப்பவர், குணங்களின் செயல்களில் அறியப்படுபவர், குணங்களை காண்பவர், உள்ளுணர்வாக இருப்பவர், உமக்கு வணக்கம்.

அவ்யாக்ரு'தவிஹாராய ஸர்வவ்யாக்ரு'தஸித்தயே । ஹ்ரு'ஷீகேஶ நமஸ்தேऽஸ்து முநயே மௌநஶீலிநே

அவ்யாக்ருத நிலையில் விளையாடுபவர், எல்லா உருவங்களையும் Siddhi செய்யும் ஹ்ருஷீகேசா, மௌனமுள்ள முனிவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பராவரகதிஜ்ஞாய ஸர்வாத்யக்ஷாய தே நமஃ । அவிஶ்வாய ச விஶ்வாய தத்த்ரஷ்டேऽஸ்ய ச ஹேதவே

உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் எது என்பதை அறிந்தவர், எல்லாவற்றையும் மேற்பார்வையிடுபவர், வெளிப்படாததும் வெளிப்படுவதும் ஆகிய இரண்டும் உமக்கு, இதையெல்லாம் காண்பவரும் காரணமுமாக இருப்பவரும் உமக்கு வணக்கம்.

( மிஶ்ர ) த்வம் ஹ்யஸ்ய ஜந்மஸ்திதிஸம்யமாந் ப்ரபோ குணைரநீஹோऽக்ரு'த காலஶக்தித்ரு'க் । தத்தத் ஸ்வபாவாந் ப்ரதிபோதயந் ஸதஃ ஸமீக்ஷயாமோகவிஹார ஈஹஸே

பிரபுவே, நீ குணங்களில் பற்றில்லாதவராக இருந்தாலும், இந்த உலகின் பிறப்பு, நிலை, அழிவை நடத்துகிறாய்; கால சக்தியை தாங்கி, உயிர்களில் உள்ள பல்வேறு இயல்புகளை விழிப்பூட்டுகிறாய்; உன் அருள்பார்வையால் எல்லாவற்றிலும் விளையாடுகிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) அபராதஃ ஸக்ரு'த் பர்த்ரா ஸோடவ்யஃ ஸ்வப்ரஜாக்ரு'தஃ । க்ஷந்துமர்ஹஸி ஶாந்தாத்மம் மூடஸ்ய த்வாமஜாநதஃ

ஒரு அரசனின் குடிமக்கள் செய்த தவறை அவர் ஒருமுறை பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அமைதியான மனதுடன், அறியாமையால் செய்த தவறை நீர் மன்னிக்க வேண்டும்.

அநுக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ பகவந் ப்ராணாம்ஸ்த்யஜதி பந்நகஃ । ஸ்த்ரீணாம் நஃ ஸாதுஶோச்யாநாம் பதிஃ ப்ராணஃ ப்ரதீயதாம்

அருளாளா, தயை செய்யுங்கள்; பாம்பு உயிர் விட்டுவிடுகிறது. நாங்கள் பெண்கள் துயருற்றும், இரக்கம் பெறத் தகுதியும் உள்ளவர்கள்; எங்கள் கணவரை, எங்கள் உயிராக இருப்பவரை, எங்களுக்கு மீண்டும் வழங்குங்கள்.

விதேஹி தே கிங்‌கரீணாம் அநுஷ்டேயம் தவாஜ்ஞயா । யச்ச்ரத்தயாநுதிஷ்டந் வை முச்யதே ஸர்வதோ பயாத்

உங்கள் பணிப்பெண்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளையிடுங்கள்; நாங்கள் உங்கள் ஆணையை நம்பிக்கையுடன் நிறைவேற்றினால், எல்லா பயத்திலிருந்தும் விடுபடுவோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । இத்தம் ஸ நாகபத்‍நீபிஃ பகவாந் ஸமபிஷ்டுதஃ । மூர்ச்சிதம் பக்நஶிரஸம் விஸஸர்ஜாங்‌க்ரிகுட்டநைஃ

ஶுகர் சொன்னார்: பாம்பின் மனைவிகள் இப்படிச் புகழ்ந்தபோது, பகவான், தலை உடைந்துவிழுந்து உணர்விழந்திருந்தவனை தனது காலால் அழுத்துவதை நிறுத்தினார்.