ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அதவாஸ்ய பதாம்போஜ மகரந்தலிஹாம் ஸதாம் । கிமந்யைரஸதாலாபைராயுஷோ யதஸத்வ்யயஃ

பெரியோர் பகவானின் திருவடிகளின் அமுதத்தை ருசிப்பவர்களுக்கு, பிற வீண் பேச்சுகள் என்ன பயன்? அவை வாழ்நாளை வீணாக்கும்.

க்ஷுத்ராயுஷாம் ந்ரு'ணாமங்க மர்த்யாநாம்ரு'தமிச்சதாம் । இஹோபஹூதோ பகவாந்ம்ரு'த்யுஃ ஶாமித்ரகர்மணி

குறைவான ஆயுளுடைய மனிதர்கள், மரணமற்ற நிலையை விரும்பினால், இந்த உலகில் பகவான், மரணமாக, ஷாமிக முனிவரால் அழைக்கப்பட்டுள்ளார்.

ந கஶ்சிந்ம்ரியதே தாவத்யாவதாஸ்த இஹாந்தகஃ । ஏததர்தம் ஹி பகவாநாஹூதஃ பரமர்ஷிபிஃ । அஹோ ந்ரு'லோகே பீயேத ஹரிலீலாம்ரு'தம் வசஃ

மரணம் இங்கு இருக்கும் வரை, யாரும் இறக்கமாட்டார்கள்; அதற்காகவே பெரிய முனிவர்கள் பகவானை அழைத்தனர். மனித உலகில் ஹரியின் லீலை அமுதம் பேசப்பட வேண்டும்.

மந்தஸ்ய மந்தப்ரஜ்ஞஸ்ய வயோ மந்தாயுஷஶ்ச வை । நித்ரயா ஹ்ரியதே நக்தம் திவா ச வ்யர்தகர்மபிஃ

இந்த யுகத்தில், மனிதர்கள் சோம்பல், குறைந்த புத்தி, குறைந்த ஆயுள் உடையவர்கள்; அவர்கள் இரவெல்லாம் தூக்கத்தில், பகலில் வீண் செயல்களில் காலத்தை வீணடிக்கிறார்கள்.

ஸூத உவாச யதா பரீக்ஷித்குருஜாங்கலேऽவஸத்கலிம் ப்ரவிஷ்டம் நிஜசக்ரவர்திதே । நிஶம்ய வார்தாமநதிப்ரியாம் ததஃ ஶராஸநம் ஸம்யுகஶௌண்டிராததே

சூதர் சொன்னான்: குரு நாட்டில் பரீக்ஷித் வாழ்ந்தபோது, கலி தனது ராஜ்யத்தில் நுழைந்த செய்தி அவனுக்கு விருப்பமில்லாமல் வந்தது; உடனே அந்த வீர வில்லாளர் தன் வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.

ஸ்வலங்க்ரு'தம் ஶ்யாமதுரங்கயோஜிதம் ரதம் ம்ரு'கேந்த்ரத்வஜமாஶ்ரிதஃ புராத் । வ்ரு'தோ ரதாஶ்வத்விபபத்தியுக்தயா ஸ்வஸேநயா திக்விஜயாய நிர்கதஃ

அவன் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, கருப்பு குதிரைகள் பூட்டிய, சிங்கக் கொடி ஏந்திய ரதத்தில் ஏறி, ரதங்கள், குதிரைகள், யானைகள், காலாட்படைகள் கொண்ட தன் படையுடன் திசை வெல்ல புறப்பட்டான்.

பத்ராஶ்வம் கேதுமாலம் ச பாரதம் சோத்தராந் குரூந் । கிம்புருஷாதீநி வர்ஷாணி விஜித்ய ஜக்ரு'ஹே பலிம்

அவன் பத்ராஷ்வம், கேதுமாலம், பாரதம், வடக்கு குருக்கள், கிம்புருஷம் மற்றும் பிற பகுதிகளை வென்று, அவற்றிலிருந்து காணிக்கைகள் பெற்றான்.

நகராம்ஶ்ச வநாம்ஶ்சைவ நதீஶ்ச விமலோதகாஃ । புருஷாந் தேவகல்பாம்ஶ்ச நாரீஶ்ச ப்ரியதர்ஶநாஃ

அவன் நகரங்களையும், காடுகளையும், தூய நீர் கொண்ட நதிகளையும், தேவர்களைப் போல் உள்ள மனிதர்களையும், அழகான பெண்களையும் வென்று ஆட்சி செய்தான்.

அத்ரு'ஷ்டபூர்வாந் ஸுபகாந் ஸ ததர்ஶ தநஞ்ஜயஃ । ஸதநாநி ச ஶுப்ராணி நாரீஶ்சாப்ஸரஸாம் நிபாஃ

தனஞ்சயன் முன்பு கண்டதில்லாத அதிசயமான காட்சிகளையும், அழகான வீடுகளையும், தேவதைகள் போல் ஒளிரும் பெண்களையும் பார்த்தான்.

தத்ர தத்ரோபஶ்ரு'ண்வாநஃ ஸ்வபூர்வேஷாம் மஹாத்மநாம் । ப்ரகீயமாணம் ச யஶஃ க்ரு'ஷ்ணமாஹாத்ம்யஸூசகம்

அங்கு, வேறு இடங்களிலும், அவன் தன் முன்னோர்களின் புகழும், கிருஷ்ணரின் பெருமையை எடுத்துரைக்கும் பாடல்களும் கேட்கப்பட்டன.

ஆத்மாநம் ச பரித்ராதமஶ்வத்தாம்நோऽஸ்த்ரதேஜஸஃ । ஸ்நேஹம் ச வ்ரு'ஷ்ணிபார்தாநாம் தேஷாம் பக்திம் ச கேஶவே

அஷ்வத்தாமனின் அஸ்திரத்தால் ஏற்பட்ட அபாயத்திலிருந்து தன்னை எப்படி காப்பாற்றப்பட்டான் என்பதையும், வ்ருஷ்ணிகள் மற்றும் பாண்டவர்கள் இடையே உள்ள அன்பையும், அவர்கள் கேசவனிடம் கொண்ட பக்தியையும் அவன் கேட்டான்.

தேப்யஃ பரமஸந்துஷ்டஃ ப்ரீத்யுஜ்ஜ்ரு'ம்பிதலோசநஃ । மஹாதநாநி வாஸாம்ஸி ததௌ ஹாராந்மஹாமநாஃ

அவர்களிடம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், கண்கள் சந்தோஷத்தில் விரிந்தவண்ணம், அந்த உயர்ந்த மனம் கொண்டவன் பெரும் செல்வமும், ஆடைகளும், மாலைகளும் வழங்கினான்.

ஸாரத்யபாரஷதஸேவநஸக்யதௌத்ய வீராஸநாநுகமநஸ்தவநப்ரணாமாந் । ஸ்நிக்தேஷு பாண்டுஷு ஜகத்ப்ரணதிம் ச விஷ்ணோர் பக்திம் கரோதி ந்ரு'பதிஶ்சரணாரவிந்தே

அந்த மன்னன் விஷ்ணுவின் திருவடிகளில் பக்தியுடன், பாண்டவர்களிடம் அன்போடு சேவை செய்து, தேரோட்டியாகவும், தோழனாகவும், தூதனாகவும், வீர ஆசனத்தில் உடனிருப்பவனாகவும், அவர்களைப் பின்தொடர்பவனாகவும், புகழ்ந்து வணங்குபவனாகவும் இருந்து, உலகையே விஷ்ணுவை வணங்கச் செய்கிறான்.

* தஸ்யைவம் வர்தமாநஸ்ய பூர்வேஷாம் வ்ரு'த்திமந்வஹம் । நாதிதூரே கிலாஶ்சர்யம் யதாஸீத்தந்நிபோத மே

அவன் இப்படியாக தன் முன்னோர்களைப் போல வாழ்ந்தபோது, அருகிலேயே ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது. அதை நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்.

தர்மஃ பதைகேந சரந் விச்சாயாமுபலப்ய காம் । ப்ரு'ச்சதி ஸ்மாஶ்ருவதநாம் விவத்ஸாமிவ மாதரம்

ஒரு காலில் மட்டும் நடக்கிற தர்மம், தன் நிழல் குறைந்துவிட்ட பூமியை, தன் கன்றை இழந்த பசு போல் அழுகிறாள் என்று பார்த்து, அவளை வினவினான்.

தர்ம உவாச கச்சித்பத்ரேऽநாமயமாத்மநஸ்தே விச்சாயாஸி ம்லாயதேஷந்முகேந । ஆலக்ஷயே பவதீமந்தராதிம் தூரே பந்தும் ஶோசஸி கஞ்சநாம்ப

தர்மன் சொன்னான்: நல்லவளே, உனக்கு எல்லாம் நலமாக இருக்கிறதா? ஏன் உன் முகம் வாடி, நிழல் மலராமல் இருக்கிறது? உனக்குள் ஏதோ துக்கம் இருப்பதை உணர்கிறேன். தூரத்தில் உள்ள உறவுக்காக துக்கப்படுகிறாயா, அம்மா?

பாதைர்ந்யூநம் ஶோசஸி மைகபாதமாத்மாநம் வா வ்ரு'ஷலைர்போக்ஷ்யமாணம் । ஆஹோ ஸுராதீந் ஹ்ரு'தயஜ்ஞபாகாந் ப்ரஜா உத ஸ்விந்மகவத்யவர்ஷதி

உன் ஒரு காலை இழந்ததற்காக துக்கப்படுகிறாயா? அல்லது தீயவர்களால் உன்னை விழுங்கப்படப் போகிறாய் என்பதற்காகவா? அல்லது தேவர்கள் யாகப் பாகம் இழந்ததற்காகவா? அல்லது மக்களுக்கு இந்திரன் மழை தராமல் இருப்பதால் துக்கப்படுகிறாயா?

அரக்ஷ்யமாணாஃ ஸ்த்ரிய உர்வி பாலாந் ஶோசஸ்யதோ புருஷாதைரிவார்தாந் । வாசம் தேவீம் ப்ரஹ்மகுலே குகர்மண்யப்ரஹ்மண்யே ராஜகுலே குலாக்ர்யாந்

பூமியே, பாதுகாப்பில்லாமல் பெண்கள், பிள்ளைகள் கொடூரர்களால் துன்புறுகிறார்கள் என்பதற்காகவா நீ துக்கப்படுகிறாய்? அல்லது தேவி வாயின் புனிதம் பிராமணர்களிடம் கெடுகிறதற்காகவா? அல்லது நியாயமற்ற அரசர்களால் உயர்ந்த குடும்பங்கள் வீழ்கிறதற்காகவா?

கிம் க்ஷத்ரபந்தூந் கலிநோபஸ்ரு'ஷ்டாந் ராஷ்ட்ராணி வா தைரவரோபிதாநி । இதஸ்ததோ வாஶநபாநவாஸஃ ஸ்நாநவ்யவாயோந்முகஜீவலோகம்

கலியால் பாதிக்கப்பட்ட க்ஷத்திரிய குலங்களுக்காகவா, அவர்கள் அழித்த ராஜ்யங்களுக்காகவா, அல்லது மக்கள் உணவு, தண்ணீர், வீடு, குளியல் ஆகியவற்றிற்காக இடம் இடமாக அலைந்து தங்கள் வாழ்வை இழக்கிறார்கள் என்பதற்காகவா நீ துக்கப்படுகிறாய்?

யத்வாம்ப தே பூரிபராவதார க்ரு'தாவதாரஸ்ய ஹரேர்தரித்ரி । அந்தர்ஹிதஸ்ய ஸ்மரதீ விஸ்ரு'ஷ்டா கர்மாணி நிர்வாணவிலம்பிதாநி

அல்லது, அம்மா, உன் பாரத்தை குறைக்க ஹரி அவதாரம் எடுத்தார், அவர் செய்த காரியங்களை நினைத்து, இப்போது அவர் மறைந்துவிட்டதால் உன் விடுதலை தாமதமாகிறது என்பதற்காக நினைவுகூர்கிறாயா?

இதம் மமாசக்ஷ்வ தவாதிமூலம் வஸுந்தரே யேந விகர்ஶிதாஸி । காலேந வா தே பலிநாம் பலீயஸா ஸுரார்சிதம் கிம் ஹ்ரு'தமம்ப ஸௌபகம்

பூமியே, உன் துக்கத்தின் காரணம் என்ன என்பதை எனக்குச் சொல். எந்த காரணத்தால் நீ இப்படி துன்புறுகிறாய்? தேவர்கள் வணங்கிய உன் நற்பேறு, காலம் என்னும் வலிமை மிகுந்தவன் எடுத்துக்கொண்டுவிட்டதா?

தரண்யுவாச பவாந் ஹி வேத தத்ஸர்வம் யந்மாம் தர்மாநுப்ரு'ச்சஸி । சதுர்பிர்வர்தஸே யேந பாதைர்லோகஸுகாவஹைஃ

பூமி சொன்னாள்: தர்மனே, நீ என்னை வினவுகிற எல்லாவற்றையும் நீயே நன்கு அறிந்தவன். உலகிற்கு நன்மை தரும் நான்கு கால்களையும் நீ நிலைநிறுத்துகிறாய்.

ஸத்யம் ஶௌசம் தயா க்ஷாந்திஸ்த்யாகஃ ஸந்தோஷ ஆர்ஜவம் । ஶமோ தமஸ்தபஃ ஸாம்யம் திதிக்ஷோபரதிஃ ஶ்ருதம்

உண்மை, தூய்மை, கருணை, பொறுமை, தியாகம், திருப்தி, நேர்மை, அமைதி, அடக்கம், தவம், சமநிலை, சகிப்பு, மனம் இழுத்தல், கல்வி—

ஜ்ஞாநம் விரக்திரைஶ்வர்யம் ஶௌர்யம் தேஜோ பலம் ஸ்ம்ரு'திஃ । ஸ்வாதந்த்ர்யம் கௌஶலம் காந்திர்தைர்யம் மார்தவமேவ ச

அறிவு, பற்றின்மை, ஐச்வரியம், வீரம், ஒளி, பலம், நினைவு, சுதந்திரம், திறமை, அழகு, துணிவு, மென்மை—

ப்ராகல்ப்யம் ப்ரஶ்ரயஃ ஶீலம் ஸஹ ஓஜோ பலம் பகஃ । காம்பீர்யம் ஸ்தைர்யமாஸ்திக்யம் கீர்திர்மாநோऽநஹங்க்ரு'திஃ

தைரியம், பணிவு, நல்லொழுக்கம், சகிப்பு, ஊக்கம், வலிமை, செல்வம், ஆழ்மை, நிலைத்தன்மை, நம்பிக்கை, புகழ், மரியாதை, அகம்பாவின்மை—

ஏதே சாந்யே ச பகவந்நித்யா யத்ர மஹாகுணாஃ । ப்ரார்த்யா மஹத்த்வமிச்சத்பிர்ந வியந்தி ஸ்ம கர்ஹிசித்

இவை மட்டுமல்ல, இன்னும் பல பெரிய நல்ல பண்புகள் உன்னிடம் எப்போதும் இருக்கின்றன, பரமனே. பெருமை விரும்பும் அனைவரும் இவற்றை நாடுகிறார்கள்; அவை உன்னிடம் ஒருபோதும் குறையாது.

தேநாஹம் குணபாத்ரேண ஶ்ரீநிவாஸேந ஸாம்ப்ரதம் । ஶோசாமி ரஹிதம் லோகம் பாப்மநா கலிநேக்ஷிதம்

எல்லா நற்குணங்களுக்கும் உரிய பாத்திரமான ஸ்ரீநிவாசர் இப்போது இல்லாமல், கலியின் பாவத்தால் பாதிக்கப்பட்ட உலகை நினைத்து நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்.

ஆத்மாநம் சாநுஶோசாமி பவந்தம் சாமரோத்தமம் । தேவாந் பித்ரூ'ந்ரு'ஷீந் ஸாதூந் ஸர்வாந் வர்ணாம்ஸ்ததாஶ்ரமாந்

நானும், அரசர்களில் சிறந்தவரான உமையும், தேவர்கள், முன்னோர்கள், முனிவர்கள், நல்லவர்கள், எல்லா சாதிகளும் ஆசிரமங்களும் — இவர்கள் அனைவரையும் நினைத்து நான் துயரப்படுகிறேன்.

ப்ரஹ்மாதயோ பஹுதிதம் யதபாங்கமோக்ஷ காமாஸ்தபஃ ஸமசரந் பகவத்ப்ரபந்நாஃ । ஸா ஶ்ரீஃ ஸ்வவாஸமரவிந்தவநம் விஹாய யத்பாதஸௌபகமலம் பஜதேऽநுரக்தா

பிரம்மா முதலானோர் கூட, பகவானிடம் ஒரு பார்வை கிடைக்க வேண்டும் என்று பல வருடங்கள் தவம் செய்தார்கள்; ஆனால் அந்த ஸ்ரீதேவி, தன் தாமரைக் காடை விட்டுவிட்டு, அவருடைய திருவடிகளின் தூளுக்கு அன்புடன் அடியெடுத்து வணங்குகிறாள்.