ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தத்தநோத்ரிக்யயா பக்த்யா விஶுத்ததிஷணாஃ பரே । தஸ்மிந நாராயணபதே ஏகாந்தமதயோ கதிம

அவர்கள் தங்கள் மனதை முழுமையாக பகவான் நாராயணனின் பரம பதத்தில் நிலைநிறுத்தி, தூய எண்ணத்துடன், அசையாத பக்தியுடன் அதில் ஒருமித்த மனதோடு இருந்தார்கள்.

அவாபுர்துரவாபாம் தே அஸத்பிர்விஷயாத்மபிஃ । விஹுதகல்மஷாஸ்தாநே விரஜேநாத்மநைவ ஹி

இந்த உலக இன்பங்களில் ஆசை கொண்டவர்களால் எட்ட முடியாத அந்த அரிய நிலையை, பாவம் நீங்கிய தூய ஆத்மாக்களாகிய அவர்கள் அடைந்தார்கள்.

விதுரோऽபி பரித்யஜ்ய ப்ரபாஸே தேஹமாத்மவாந । க்ரு'ஷ்ணாவேஶேந தச்சித்தஃ பித்ரு'பிஃ ஸ்வக்ஷயம் யயௌ

விதுரனும் பிரபாஸத்தில் தன் உடலை விட்டு, கிருஷ்ணனில் மனதை முழுவதும் ஆழ்த்தி, தன் முன்னோர் மனப்பாங்குடன், தன் சொந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.

த்ரௌபதீ ச ததாऽऽஜ்ஞாய பதீநாமநபேக்ஷதாம । வாஸுதேவே பகவதி ஹ்யோகாந்தமதிராப தம

அந்த சமயத்தில், தன் கணவர்களின் பற்றின்மை உணர்ந்த திரௌபதி, பகவான் வாசுதேவனில் மனதை முழுமையாக நிலைநிறுத்தி, அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைந்தாள்.

யஃ ஶ்ரத்தயைதத பகவத்ப்ரியாணாம் பாண்டோஃ ஸுதாநாமிதீ ஸம்ப்ரயாணம । ஶ்ருணோத்யலம் ஸ்வத்யயநம் பவித்ரம் லப்த்யா ஹரௌ பக்திமுபைதி ஸித்திம

பாண்டுவின் பிரியமான மக்களின் பயணத்தை பற்றிய இந்த புனிதமான, மங்களகரமான கதையை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவர், ஹரியில் பக்தியும், சித்தியும் அடைவார்.

ஸூத உவாச ததஃ பரீக்ஷித்த்விஜவர்யஶிக்ஷயா மஹீம் மஹாபாகவதஃ ஶஶாஸ ஹ । யதா ஹி ஸூத்யாமபிஜாதகோவிதாஃ ஸமாதிஶந் விப்ர மஹத்குணஸ்ததா

சூதர் சொன்னான்: அதன் பிறகு, பெரிய பக்தனான பரீக்ஷித், சிறந்த பிராமணர்கள் வழிகாட்டியபடி, ஒரு நல்ல குழந்தையை அறிஞர்கள் எப்படி வழிநடத்துகிறார்களோ, அதுபோல் பூமியை ஆட்சி செய்தான்.

ஸ உத்தரஸ்ய தநயாமுபயேம இராவதீம் । ஜநமேஜயாதீம்ஶ்சதுரஸ்தஸ்யாமுத்பாதயத்ஸுதாந்

அவன் உத்தராவின் மகளான இராவதியைக் கல்யாணம் செய்து, அவளால் ஜனமேஜயன் முதலான நான்கு மக்களை பெற்றான்.

ஆஜஹாராஶ்வமேதாம்ஸ்த்ரீந் கங்காயாம் பூரிதக்ஷிணாந் । ஶாரத்வதம் குரும் க்ரு'த்வா தேவா யத்ராக்ஷிகோசராஃ

அவன் கங்கை கரையில், தேவதைகள் கூட கண்ணில் தெரிந்த இடத்தில், ஷாரத்வதனை ஆசாரியராக வைத்து, மூன்று அஸ்வமேத யாகங்களை மிகுந்த தானங்களுடன் நடத்தினான்.

நிஜக்ராஹௌஜஸா வீரஃ கலிம் திக்விஜயே க்வசித் । ந்ரு'பலிங்கதரம் ஶூத்ரம் க்நந்தம் கோமிதுநம் பதா

ஒரு முறையில், திசை வெல்வதற்காகச் சென்றபோது, வீரமான அவன், அரசன் போல் வேஷம் போட்டிருந்தாலும், உண்மையில் சுத்ரனாகிய கலியைக், ஒரு பசுவும் காளையையும் காலால் அடித்துக்கொண்டிருந்தபோது பிடித்தான்.

ஶௌநக உவாச கஸ்ய ஹேதோர்நிஜக்ராஹ கலிம் திக்விஜயே ந்ரு'பஃ । ந்ரு'தேவசிஹ்நத்ரு'க்ஶூத்ர கோऽஸௌ காம் யஃ பதாஹநத் । தத்கத்யதாம் மஹாபாக யதி க்ரு'ஷ்ணகதாஶ்ரயம்

சௌனகர் கேட்டான்: திசை வெல்வதற்காகச் சென்றபோது, எந்த காரணத்தால் அரசன் கலியைக் கைப்பற்றினான்? அரசன் அடையாளம் பூண்ட அந்த சுத்ரன் யார்? அவன் காலால் அடித்த பசு யார்? இது கிருஷ்ணரின் கதைகளுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தால், தயவுசெய்து கூறுங்கள்.

அதவாஸ்ய பதாம்போஜ மகரந்தலிஹாம் ஸதாம் । கிமந்யைரஸதாலாபைராயுஷோ யதஸத்வ்யயஃ

பெரியோர் பகவானின் திருவடிகளின் அமுதத்தை ருசிப்பவர்களுக்கு, பிற வீண் பேச்சுகள் என்ன பயன்? அவை வாழ்நாளை வீணாக்கும்.

க்ஷுத்ராயுஷாம் ந்ரு'ணாமங்க மர்த்யாநாம்ரு'தமிச்சதாம் । இஹோபஹூதோ பகவாந்ம்ரு'த்யுஃ ஶாமித்ரகர்மணி

குறைவான ஆயுளுடைய மனிதர்கள், மரணமற்ற நிலையை விரும்பினால், இந்த உலகில் பகவான், மரணமாக, ஷாமிக முனிவரால் அழைக்கப்பட்டுள்ளார்.

ந கஶ்சிந்ம்ரியதே தாவத்யாவதாஸ்த இஹாந்தகஃ । ஏததர்தம் ஹி பகவாநாஹூதஃ பரமர்ஷிபிஃ । அஹோ ந்ரு'லோகே பீயேத ஹரிலீலாம்ரு'தம் வசஃ

மரணம் இங்கு இருக்கும் வரை, யாரும் இறக்கமாட்டார்கள்; அதற்காகவே பெரிய முனிவர்கள் பகவானை அழைத்தனர். மனித உலகில் ஹரியின் லீலை அமுதம் பேசப்பட வேண்டும்.

மந்தஸ்ய மந்தப்ரஜ்ஞஸ்ய வயோ மந்தாயுஷஶ்ச வை । நித்ரயா ஹ்ரியதே நக்தம் திவா ச வ்யர்தகர்மபிஃ

இந்த யுகத்தில், மனிதர்கள் சோம்பல், குறைந்த புத்தி, குறைந்த ஆயுள் உடையவர்கள்; அவர்கள் இரவெல்லாம் தூக்கத்தில், பகலில் வீண் செயல்களில் காலத்தை வீணடிக்கிறார்கள்.

ஸூத உவாச யதா பரீக்ஷித்குருஜாங்கலேऽவஸத்கலிம் ப்ரவிஷ்டம் நிஜசக்ரவர்திதே । நிஶம்ய வார்தாமநதிப்ரியாம் ததஃ ஶராஸநம் ஸம்யுகஶௌண்டிராததே

சூதர் சொன்னான்: குரு நாட்டில் பரீக்ஷித் வாழ்ந்தபோது, கலி தனது ராஜ்யத்தில் நுழைந்த செய்தி அவனுக்கு விருப்பமில்லாமல் வந்தது; உடனே அந்த வீர வில்லாளர் தன் வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.

ஸ்வலங்க்ரு'தம் ஶ்யாமதுரங்கயோஜிதம் ரதம் ம்ரு'கேந்த்ரத்வஜமாஶ்ரிதஃ புராத் । வ்ரு'தோ ரதாஶ்வத்விபபத்தியுக்தயா ஸ்வஸேநயா திக்விஜயாய நிர்கதஃ

அவன் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, கருப்பு குதிரைகள் பூட்டிய, சிங்கக் கொடி ஏந்திய ரதத்தில் ஏறி, ரதங்கள், குதிரைகள், யானைகள், காலாட்படைகள் கொண்ட தன் படையுடன் திசை வெல்ல புறப்பட்டான்.

பத்ராஶ்வம் கேதுமாலம் ச பாரதம் சோத்தராந் குரூந் । கிம்புருஷாதீநி வர்ஷாணி விஜித்ய ஜக்ரு'ஹே பலிம்

அவன் பத்ராஷ்வம், கேதுமாலம், பாரதம், வடக்கு குருக்கள், கிம்புருஷம் மற்றும் பிற பகுதிகளை வென்று, அவற்றிலிருந்து காணிக்கைகள் பெற்றான்.

நகராம்ஶ்ச வநாம்ஶ்சைவ நதீஶ்ச விமலோதகாஃ । புருஷாந் தேவகல்பாம்ஶ்ச நாரீஶ்ச ப்ரியதர்ஶநாஃ

அவன் நகரங்களையும், காடுகளையும், தூய நீர் கொண்ட நதிகளையும், தேவர்களைப் போல் உள்ள மனிதர்களையும், அழகான பெண்களையும் வென்று ஆட்சி செய்தான்.

அத்ரு'ஷ்டபூர்வாந் ஸுபகாந் ஸ ததர்ஶ தநஞ்ஜயஃ । ஸதநாநி ச ஶுப்ராணி நாரீஶ்சாப்ஸரஸாம் நிபாஃ

தனஞ்சயன் முன்பு கண்டதில்லாத அதிசயமான காட்சிகளையும், அழகான வீடுகளையும், தேவதைகள் போல் ஒளிரும் பெண்களையும் பார்த்தான்.

தத்ர தத்ரோபஶ்ரு'ண்வாநஃ ஸ்வபூர்வேஷாம் மஹாத்மநாம் । ப்ரகீயமாணம் ச யஶஃ க்ரு'ஷ்ணமாஹாத்ம்யஸூசகம்

அங்கு, வேறு இடங்களிலும், அவன் தன் முன்னோர்களின் புகழும், கிருஷ்ணரின் பெருமையை எடுத்துரைக்கும் பாடல்களும் கேட்கப்பட்டன.

ஆத்மாநம் ச பரித்ராதமஶ்வத்தாம்நோऽஸ்த்ரதேஜஸஃ । ஸ்நேஹம் ச வ்ரு'ஷ்ணிபார்தாநாம் தேஷாம் பக்திம் ச கேஶவே

அஷ்வத்தாமனின் அஸ்திரத்தால் ஏற்பட்ட அபாயத்திலிருந்து தன்னை எப்படி காப்பாற்றப்பட்டான் என்பதையும், வ்ருஷ்ணிகள் மற்றும் பாண்டவர்கள் இடையே உள்ள அன்பையும், அவர்கள் கேசவனிடம் கொண்ட பக்தியையும் அவன் கேட்டான்.

தேப்யஃ பரமஸந்துஷ்டஃ ப்ரீத்யுஜ்ஜ்ரு'ம்பிதலோசநஃ । மஹாதநாநி வாஸாம்ஸி ததௌ ஹாராந்மஹாமநாஃ

அவர்களிடம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், கண்கள் சந்தோஷத்தில் விரிந்தவண்ணம், அந்த உயர்ந்த மனம் கொண்டவன் பெரும் செல்வமும், ஆடைகளும், மாலைகளும் வழங்கினான்.

ஸாரத்யபாரஷதஸேவநஸக்யதௌத்ய வீராஸநாநுகமநஸ்தவநப்ரணாமாந் । ஸ்நிக்தேஷு பாண்டுஷு ஜகத்ப்ரணதிம் ச விஷ்ணோர் பக்திம் கரோதி ந்ரு'பதிஶ்சரணாரவிந்தே

அந்த மன்னன் விஷ்ணுவின் திருவடிகளில் பக்தியுடன், பாண்டவர்களிடம் அன்போடு சேவை செய்து, தேரோட்டியாகவும், தோழனாகவும், தூதனாகவும், வீர ஆசனத்தில் உடனிருப்பவனாகவும், அவர்களைப் பின்தொடர்பவனாகவும், புகழ்ந்து வணங்குபவனாகவும் இருந்து, உலகையே விஷ்ணுவை வணங்கச் செய்கிறான்.

* தஸ்யைவம் வர்தமாநஸ்ய பூர்வேஷாம் வ்ரு'த்திமந்வஹம் । நாதிதூரே கிலாஶ்சர்யம் யதாஸீத்தந்நிபோத மே

அவன் இப்படியாக தன் முன்னோர்களைப் போல வாழ்ந்தபோது, அருகிலேயே ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது. அதை நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்.

தர்மஃ பதைகேந சரந் விச்சாயாமுபலப்ய காம் । ப்ரு'ச்சதி ஸ்மாஶ்ருவதநாம் விவத்ஸாமிவ மாதரம்

ஒரு காலில் மட்டும் நடக்கிற தர்மம், தன் நிழல் குறைந்துவிட்ட பூமியை, தன் கன்றை இழந்த பசு போல் அழுகிறாள் என்று பார்த்து, அவளை வினவினான்.

தர்ம உவாச கச்சித்பத்ரேऽநாமயமாத்மநஸ்தே விச்சாயாஸி ம்லாயதேஷந்முகேந । ஆலக்ஷயே பவதீமந்தராதிம் தூரே பந்தும் ஶோசஸி கஞ்சநாம்ப

தர்மன் சொன்னான்: நல்லவளே, உனக்கு எல்லாம் நலமாக இருக்கிறதா? ஏன் உன் முகம் வாடி, நிழல் மலராமல் இருக்கிறது? உனக்குள் ஏதோ துக்கம் இருப்பதை உணர்கிறேன். தூரத்தில் உள்ள உறவுக்காக துக்கப்படுகிறாயா, அம்மா?

பாதைர்ந்யூநம் ஶோசஸி மைகபாதமாத்மாநம் வா வ்ரு'ஷலைர்போக்ஷ்யமாணம் । ஆஹோ ஸுராதீந் ஹ்ரு'தயஜ்ஞபாகாந் ப்ரஜா உத ஸ்விந்மகவத்யவர்ஷதி

உன் ஒரு காலை இழந்ததற்காக துக்கப்படுகிறாயா? அல்லது தீயவர்களால் உன்னை விழுங்கப்படப் போகிறாய் என்பதற்காகவா? அல்லது தேவர்கள் யாகப் பாகம் இழந்ததற்காகவா? அல்லது மக்களுக்கு இந்திரன் மழை தராமல் இருப்பதால் துக்கப்படுகிறாயா?

அரக்ஷ்யமாணாஃ ஸ்த்ரிய உர்வி பாலாந் ஶோசஸ்யதோ புருஷாதைரிவார்தாந் । வாசம் தேவீம் ப்ரஹ்மகுலே குகர்மண்யப்ரஹ்மண்யே ராஜகுலே குலாக்ர்யாந்

பூமியே, பாதுகாப்பில்லாமல் பெண்கள், பிள்ளைகள் கொடூரர்களால் துன்புறுகிறார்கள் என்பதற்காகவா நீ துக்கப்படுகிறாய்? அல்லது தேவி வாயின் புனிதம் பிராமணர்களிடம் கெடுகிறதற்காகவா? அல்லது நியாயமற்ற அரசர்களால் உயர்ந்த குடும்பங்கள் வீழ்கிறதற்காகவா?

கிம் க்ஷத்ரபந்தூந் கலிநோபஸ்ரு'ஷ்டாந் ராஷ்ட்ராணி வா தைரவரோபிதாநி । இதஸ்ததோ வாஶநபாநவாஸஃ ஸ்நாநவ்யவாயோந்முகஜீவலோகம்

கலியால் பாதிக்கப்பட்ட க்ஷத்திரிய குலங்களுக்காகவா, அவர்கள் அழித்த ராஜ்யங்களுக்காகவா, அல்லது மக்கள் உணவு, தண்ணீர், வீடு, குளியல் ஆகியவற்றிற்காக இடம் இடமாக அலைந்து தங்கள் வாழ்வை இழக்கிறார்கள் என்பதற்காகவா நீ துக்கப்படுகிறாய்?