ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யுதிஷ்டிரஸ்தத்பர்ஸர்பணம் புதஃ புரே ச ராஷ்ட்ரே ச க்ரு'ஹே ததாऽऽத்மநி । விபக்ய லோபாந்ரு'தஜிஹ்நாஹிம்ஸநா த்யதர்மசக்ரம் கமநாய பர்யதாத

யுதிஷ்டிரன், புத்திசாலியானவன், நகரிலும், நாட்டிலும், வீட்டிலும், தன்னுள்ளும், காமம், பொய், வன்முறை ஆகிய கலியின் வளர்ச்சியை உணர்ந்து, பயணத்துக்குத் தயாரானான்.

ஸ்வராட பௌத்ரம் விநயிநமாத்மநஃ ஸுஸமம் குணைஃ । தோயநீவ்யாஃ பதிம் பூமேரப்யஷிசம்த கஜாஹ்ரு'யே

அரசன், தன் குணங்களிலும் ஒழுக்கத்திலும் சமமான மருமகனை, கங்கை கரையில் உள்ள ஹஸ்தினாபுரத்தில் பூமியின் அதிபதியாக முடிசூட்டினான்.

மதூராயாம் ததா வஜ்ரம் ஶுரஸேநபதிம் ததஃ । ப்ராஜாபத்யாம் நிருப்யோஷ்டிமக்நீநபிபதீஶ்வரஃ

மதுரையில், வஜ்ரனை சூரசேனர்களின் தலைவனாக நிறுவி, உரிய யாகங்களை செய்து இறைவன் அக்னியை அருந்தினான்.

விஸ்ரு'ஜ்ய தத்ர தத ஸர்வ துகுநலவலயாதிகம । நிர்மமோ நிரஹம்காரஃ ஸம்சிந்நாஶேஷபந்தநஃ

அங்கே, உறவினர்கள், நண்பர்கள், பொருட்கள் அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, தன்மையும் அகந்தையும் இல்லாமல், எல்லா பந்தங்களையும் அறுத்தான்.

வாசம் ஜுஹாவ மநஸி தத்ப்ராண இதரே ச தம । ம்ரு'த்யாவபாநம் ஸோத்ஸர்கம் தம் பம்சத்வே ஹ்யாஜோஹவீத

தன் பேச்சை மனதில், மனதை உயிரில், மற்ற உணர்வுகளை இருளில், உயிரை இறப்பில் அர்ப்பணித்து, அந்த நிலையிலே ஒன்றாக இணைந்தான்.

த்ரேத்வே ஹுத்வாத பம்சத்வம் தச்சேகத்வேऽஜுஹோந்முநிஃ । ஸர்வமாத்மந்யஜுஹவீத ப்ரஹ்மண்யாத்மாநமவ்யயே

ஐந்து தன்மைகளை ஒன்றுக்கொன்று அர்ப்பணித்து, பின்னர் அனைத்தையும் ஆத்மாவில், ஆத்மாவை அழிவில்லா பிரம்மத்தில் அர்ப்பணித்தான்.

சீரவாஸா நிராஹாரோ பத்தவட முக்தமூர்தஜஃ । தர்ஶயந்நாத்மநோ ருபம் ஜடோந்மத்தபிஶாசவத

மரச்சீலை உடுத்தி, உண்ணாமல், முடியை கட்டி, தலை திறந்தவாறு, தன் உண்மையான வடிவத்தை வெளிப்படுத்தி, பைத்தியம், பித்தம், பேய் பிடித்தவன் போல் தோன்றினான்.

அநபேக்ஷமாணோ நிரகாதஶ்ர்ரு'ண்வந்பதிரோ யதா । உதீசீம் ப்ரவிவேஶாம்ஶம் கதபுர்வா மஹாத்மபிஃ । ஹ்ரு'தி ப்ரஹ்மா பரம் த்யாயாந்நவர்தேத யதோ கதஃ

எதிலும் பற்றில்லாமல், கேட்காதவன் போல், வடக்கு பாதையில் சென்றான்; முன்பே போன மகான்கள் போல், மனதில் பரம பிரம்மத்தைத் தியானித்து, மீண்டும் பிறக்காத நிலையை அடைந்தான்.

ஸர்வ தமநு நிர்ஜக்முர்ப்ராதரஃ க்ரு'தநிஶ்சயாஃ । கலிநாதர்மமித்ரேண த்ரு'ஷ்டா ஸ்ப்ரு'ஷ்டாஃ ப்ரஜா புவி

அவன் பின்னால், உறுதியுடன் தீர்மானித்த சகோதரர்கள் அனைவரும் சென்றார்கள்; ஏனெனில் பூமியில் உள்ளவர்கள் கலியால் பாதிக்கப்பட்டு துன்புற்றிருந்தார்கள்.

தே ஸாதுக்ரு'தஸர்வார்தா ஜ்ஞாத்வऽऽத்யந்திகமாதமநஃ । மநஸா தாரயாமாஸுர்வைகுடசரணாம்புஜம

அவர்கள் எல்லா கடமைகளையும் நன்கு நிறைவேற்றி, ஆத்மாவின் இறுதியை உணர்ந்து, மனதைவைகுண்டனின் திருவடிகளில் நிலைநிறுத்தினார்கள்.

தத்தநோத்ரிக்யயா பக்த்யா விஶுத்ததிஷணாஃ பரே । தஸ்மிந நாராயணபதே ஏகாந்தமதயோ கதிம

அவர்கள் தங்கள் மனதை முழுமையாக பகவான் நாராயணனின் பரம பதத்தில் நிலைநிறுத்தி, தூய எண்ணத்துடன், அசையாத பக்தியுடன் அதில் ஒருமித்த மனதோடு இருந்தார்கள்.

அவாபுர்துரவாபாம் தே அஸத்பிர்விஷயாத்மபிஃ । விஹுதகல்மஷாஸ்தாநே விரஜேநாத்மநைவ ஹி

இந்த உலக இன்பங்களில் ஆசை கொண்டவர்களால் எட்ட முடியாத அந்த அரிய நிலையை, பாவம் நீங்கிய தூய ஆத்மாக்களாகிய அவர்கள் அடைந்தார்கள்.

விதுரோऽபி பரித்யஜ்ய ப்ரபாஸே தேஹமாத்மவாந । க்ரு'ஷ்ணாவேஶேந தச்சித்தஃ பித்ரு'பிஃ ஸ்வக்ஷயம் யயௌ

விதுரனும் பிரபாஸத்தில் தன் உடலை விட்டு, கிருஷ்ணனில் மனதை முழுவதும் ஆழ்த்தி, தன் முன்னோர் மனப்பாங்குடன், தன் சொந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.

த்ரௌபதீ ச ததாऽऽஜ்ஞாய பதீநாமநபேக்ஷதாம । வாஸுதேவே பகவதி ஹ்யோகாந்தமதிராப தம

அந்த சமயத்தில், தன் கணவர்களின் பற்றின்மை உணர்ந்த திரௌபதி, பகவான் வாசுதேவனில் மனதை முழுமையாக நிலைநிறுத்தி, அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைந்தாள்.

யஃ ஶ்ரத்தயைதத பகவத்ப்ரியாணாம் பாண்டோஃ ஸுதாநாமிதீ ஸம்ப்ரயாணம । ஶ்ருணோத்யலம் ஸ்வத்யயநம் பவித்ரம் லப்த்யா ஹரௌ பக்திமுபைதி ஸித்திம

பாண்டுவின் பிரியமான மக்களின் பயணத்தை பற்றிய இந்த புனிதமான, மங்களகரமான கதையை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவர், ஹரியில் பக்தியும், சித்தியும் அடைவார்.

ஸூத உவாச ததஃ பரீக்ஷித்த்விஜவர்யஶிக்ஷயா மஹீம் மஹாபாகவதஃ ஶஶாஸ ஹ । யதா ஹி ஸூத்யாமபிஜாதகோவிதாஃ ஸமாதிஶந் விப்ர மஹத்குணஸ்ததா

சூதர் சொன்னான்: அதன் பிறகு, பெரிய பக்தனான பரீக்ஷித், சிறந்த பிராமணர்கள் வழிகாட்டியபடி, ஒரு நல்ல குழந்தையை அறிஞர்கள் எப்படி வழிநடத்துகிறார்களோ, அதுபோல் பூமியை ஆட்சி செய்தான்.

ஸ உத்தரஸ்ய தநயாமுபயேம இராவதீம் । ஜநமேஜயாதீம்ஶ்சதுரஸ்தஸ்யாமுத்பாதயத்ஸுதாந்

அவன் உத்தராவின் மகளான இராவதியைக் கல்யாணம் செய்து, அவளால் ஜனமேஜயன் முதலான நான்கு மக்களை பெற்றான்.

ஆஜஹாராஶ்வமேதாம்ஸ்த்ரீந் கங்காயாம் பூரிதக்ஷிணாந் । ஶாரத்வதம் குரும் க்ரு'த்வா தேவா யத்ராக்ஷிகோசராஃ

அவன் கங்கை கரையில், தேவதைகள் கூட கண்ணில் தெரிந்த இடத்தில், ஷாரத்வதனை ஆசாரியராக வைத்து, மூன்று அஸ்வமேத யாகங்களை மிகுந்த தானங்களுடன் நடத்தினான்.

நிஜக்ராஹௌஜஸா வீரஃ கலிம் திக்விஜயே க்வசித் । ந்ரு'பலிங்கதரம் ஶூத்ரம் க்நந்தம் கோமிதுநம் பதா

ஒரு முறையில், திசை வெல்வதற்காகச் சென்றபோது, வீரமான அவன், அரசன் போல் வேஷம் போட்டிருந்தாலும், உண்மையில் சுத்ரனாகிய கலியைக், ஒரு பசுவும் காளையையும் காலால் அடித்துக்கொண்டிருந்தபோது பிடித்தான்.

ஶௌநக உவாச கஸ்ய ஹேதோர்நிஜக்ராஹ கலிம் திக்விஜயே ந்ரு'பஃ । ந்ரு'தேவசிஹ்நத்ரு'க்ஶூத்ர கோऽஸௌ காம் யஃ பதாஹநத் । தத்கத்யதாம் மஹாபாக யதி க்ரு'ஷ்ணகதாஶ்ரயம்

சௌனகர் கேட்டான்: திசை வெல்வதற்காகச் சென்றபோது, எந்த காரணத்தால் அரசன் கலியைக் கைப்பற்றினான்? அரசன் அடையாளம் பூண்ட அந்த சுத்ரன் யார்? அவன் காலால் அடித்த பசு யார்? இது கிருஷ்ணரின் கதைகளுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தால், தயவுசெய்து கூறுங்கள்.

அதவாஸ்ய பதாம்போஜ மகரந்தலிஹாம் ஸதாம் । கிமந்யைரஸதாலாபைராயுஷோ யதஸத்வ்யயஃ

பெரியோர் பகவானின் திருவடிகளின் அமுதத்தை ருசிப்பவர்களுக்கு, பிற வீண் பேச்சுகள் என்ன பயன்? அவை வாழ்நாளை வீணாக்கும்.

க்ஷுத்ராயுஷாம் ந்ரு'ணாமங்க மர்த்யாநாம்ரு'தமிச்சதாம் । இஹோபஹூதோ பகவாந்ம்ரு'த்யுஃ ஶாமித்ரகர்மணி

குறைவான ஆயுளுடைய மனிதர்கள், மரணமற்ற நிலையை விரும்பினால், இந்த உலகில் பகவான், மரணமாக, ஷாமிக முனிவரால் அழைக்கப்பட்டுள்ளார்.

ந கஶ்சிந்ம்ரியதே தாவத்யாவதாஸ்த இஹாந்தகஃ । ஏததர்தம் ஹி பகவாநாஹூதஃ பரமர்ஷிபிஃ । அஹோ ந்ரு'லோகே பீயேத ஹரிலீலாம்ரு'தம் வசஃ

மரணம் இங்கு இருக்கும் வரை, யாரும் இறக்கமாட்டார்கள்; அதற்காகவே பெரிய முனிவர்கள் பகவானை அழைத்தனர். மனித உலகில் ஹரியின் லீலை அமுதம் பேசப்பட வேண்டும்.

மந்தஸ்ய மந்தப்ரஜ்ஞஸ்ய வயோ மந்தாயுஷஶ்ச வை । நித்ரயா ஹ்ரியதே நக்தம் திவா ச வ்யர்தகர்மபிஃ

இந்த யுகத்தில், மனிதர்கள் சோம்பல், குறைந்த புத்தி, குறைந்த ஆயுள் உடையவர்கள்; அவர்கள் இரவெல்லாம் தூக்கத்தில், பகலில் வீண் செயல்களில் காலத்தை வீணடிக்கிறார்கள்.

ஸூத உவாச யதா பரீக்ஷித்குருஜாங்கலேऽவஸத்கலிம் ப்ரவிஷ்டம் நிஜசக்ரவர்திதே । நிஶம்ய வார்தாமநதிப்ரியாம் ததஃ ஶராஸநம் ஸம்யுகஶௌண்டிராததே

சூதர் சொன்னான்: குரு நாட்டில் பரீக்ஷித் வாழ்ந்தபோது, கலி தனது ராஜ்யத்தில் நுழைந்த செய்தி அவனுக்கு விருப்பமில்லாமல் வந்தது; உடனே அந்த வீர வில்லாளர் தன் வில்லைக் கையில் எடுத்தான்.

ஸ்வலங்க்ரு'தம் ஶ்யாமதுரங்கயோஜிதம் ரதம் ம்ரு'கேந்த்ரத்வஜமாஶ்ரிதஃ புராத் । வ்ரு'தோ ரதாஶ்வத்விபபத்தியுக்தயா ஸ்வஸேநயா திக்விஜயாய நிர்கதஃ

அவன் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட, கருப்பு குதிரைகள் பூட்டிய, சிங்கக் கொடி ஏந்திய ரதத்தில் ஏறி, ரதங்கள், குதிரைகள், யானைகள், காலாட்படைகள் கொண்ட தன் படையுடன் திசை வெல்ல புறப்பட்டான்.

பத்ராஶ்வம் கேதுமாலம் ச பாரதம் சோத்தராந் குரூந் । கிம்புருஷாதீநி வர்ஷாணி விஜித்ய ஜக்ரு'ஹே பலிம்

அவன் பத்ராஷ்வம், கேதுமாலம், பாரதம், வடக்கு குருக்கள், கிம்புருஷம் மற்றும் பிற பகுதிகளை வென்று, அவற்றிலிருந்து காணிக்கைகள் பெற்றான்.

நகராம்ஶ்ச வநாம்ஶ்சைவ நதீஶ்ச விமலோதகாஃ । புருஷாந் தேவகல்பாம்ஶ்ச நாரீஶ்ச ப்ரியதர்ஶநாஃ

அவன் நகரங்களையும், காடுகளையும், தூய நீர் கொண்ட நதிகளையும், தேவர்களைப் போல் உள்ள மனிதர்களையும், அழகான பெண்களையும் வென்று ஆட்சி செய்தான்.

அத்ரு'ஷ்டபூர்வாந் ஸுபகாந் ஸ ததர்ஶ தநஞ்ஜயஃ । ஸதநாநி ச ஶுப்ராணி நாரீஶ்சாப்ஸரஸாம் நிபாஃ

தனஞ்சயன் முன்பு கண்டதில்லாத அதிசயமான காட்சிகளையும், அழகான வீடுகளையும், தேவதைகள் போல் ஒளிரும் பெண்களையும் பார்த்தான்.