ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யத்ஸம்ஶ்ரயாத் த்ருபதகேஹமுபாகதாநாம் ராஜ்ஞா ஸ்வயம்வரமுகே ஸ்மரதுர்மதாநாம் । தேஜோ ஹ்ரு'தம் கலு மயாபிஹதஶ்ச மத்ஸ்யஃ ஸஜ்ஜீக்ரு'தேந தநுஷ்யாதிகதா ச க்ரு'ஷ்ணா

அவரை நம்பியதால், நான் திரௌபதியின் சுயம்பவரத்தில், பெருமை கொண்ட அரசர்கள் கூடியிருந்த இடத்தில் சென்றேன்; அவருடைய சக்தியால், அவர்களை வென்று, போட்டியில் வெற்றி பெற்று திரௌபதியையும் பெற்றேன்.

யத்ஸம்நிதாவஹமு காண்டவமக்நயேऽதாமிந்த்ரம் ச ஸாமரகணம் தரஸா விஜித்ய । லப்தா ஸபா மயக்ரு'தாத்புதஶில்பமாயா திக்ப்யோऽஹரந்ந்ரு'பதயோ பலிமத்வரே தே

அவருடைய முன்னிலையில், நான் காண்டவ வனத்தை அக்னிக்கு கொடுத்தேன்; இந்திரனையும் தேவர்களையும் வென்று, மாயனால் கட்டப்பட்ட அதிசயமான சபையையும் பெற்றேன்; எல்லா திசைகளிலிருந்தும் அரசர்கள் உன் யாகத்திற்கு காணிக்கை கொண்டு வந்தார்கள்.

யத்தேஜஸா ந்ரு'பஶிரோऽங்க்ரிமஹந்மகார்தே ஆர்யோऽநுஜஸ்தவ கஜாயுதஸத்வவீர்யஃ । தேநாஹ்ரு'தாஃ ப்ரமதநாதமகாய பூபா யந்மோசிதாஸ்ததநயந் பலிமத்வரே தே

உன் சக்தியால், அரசர்களின் தலைவர்களைப் பெரும் யாகத்திற்காக உன் தம்பி பீமன், பத்தாயிரம் யானை பலம் கொண்டவனாக வென்றான்; அந்த அரசர்கள் யாகத்துக்காக அடிமையாக்கப்பட்டு, உனக்கு காணிக்கை கொண்டு வந்தார்கள்.

பத்‍ந்யாஸ்தவதிமகக்ல்ரு'ப்தமஹாபிஷேகஶ்‍லாகிஷ்டந்சாருகாபரம் கிதவைஃ ஸபாயாம । ஸ்ப்ரு'ஷ்டம் விகீர்ய பதயோஃ பதிதாஶ்ருமுக்யா யஸ்தத்ஸ்த்ரியோऽக்ரு'த ஹதேஶவிமுக்தகேஶாஃ

உன் மனைவி, மகா அபிஷேகத்துக்காக அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு, உன் பெரிய யாகத்தில், சூதாட்டத்தில் அவமானிக்கப்பட்டாள்; அவளைப் பாதுகாக்க வந்தவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதால், அவளது கூந்தல் சிதறி, கண்ணீர் உன் காலடியில் விழுந்தது; அந்த பெண்கள் பெரும் துன்பம் அனுபவித்தார்கள்.

யோ நோ ஜுகோப வநமேத்ய துரந்தக்ரு'ச்ச்ராத துர்வாஸஸோऽரிவிஹதாதயுதாக்ரபுக யஃ । ஶாகாந்நஶிஶஃடமுபயுஜ்ய யதாஸ்த்ரிலோகீம் த்ரு'ப்தாமமம்ஸ்த ஸலிலே விநிமம்க்நஸம்கஃ

துர்வாசர் கொண்டு வந்த கடும் துன்பங்களிலும், பகைவர்கள் தாக்கியபோதும், நாங்கள் காடில் வாழ்ந்து காய்கறி மட்டும் உண்டு, எதுவும் இல்லாமல் தளர்ந்திருந்தபோதும், எங்களை காத்தருளியவர் அவர். அவருடைய அருளால் மூன்று உலகமும் திருப்தியடைந்தது; நாங்கள் ஆபத்தில் நீரில் சிக்கியிருந்தபோதும் அவர் எங்களை விடுவித்தார்.

யத்தேஜஸாத பகவாந யுதி ஶுலபாணி ர்விஸ்மாபிதஃ ஸகிரிஜோऽஸ்த்ரமதாந்நிஜம் மே । அந்யேऽபி சாஹமமுநைவ கலேவரேண ப்ராப்தோ மஹேந்த்ரபவநே மஹதாஸநார்தம

உன்னுடைய வலிமையால், பரமபரன், யுத்தத்தில் கூர்வாள் ஏந்திய சிவபெருமான் கூட ஆச்சரியப்பட்டு, தன் ஆயுதத்தை எனக்குக் கொடுத்தார். இந்த உடலோடு நான் இந்திரனின் அரண்மனையில் பெரிய மரியாதை பெற்றேன்.

தத்ரைவ மே விஹரதோ புஜதண்டயுக்மம் காண்டீவலக்ஷணமராதிவதாய தேவாஃ । ஸேந்த்ரா ஶ்ரிதா யதநுபாவிதமாஜமீட தேநாஹமத்ய முஷிதஃ புருஷேண பூம்ர

அங்கே நான் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தபோது, பகைவர்களை அழிக்க எனது காந்தீவம் குறியிட்டு இருந்த இரு வலிமையான கைப்பிடிகள், இந்திரன் உட்பட தேவர்கள் புகழ்ந்தன. ஆனால் இன்று, ஆண்டவரே, நீர் பிரிந்ததால், அந்த சக்தி எனக்கு இல்லை; சாதாரண மனிதனைப் போல ஆகிவிட்டேன்.

யத்வாந்தவஃ குருபலாப்திமநந்தபார மேகோ ரதேந ததரேऽஹமதார்யஸத்த்வம । ப்ரத்யாஹ்ரு'தம் பஹு தநம் ச மயோ பரேஷாம் தேஜாஸ்பதம் மணீமயம் ச ஹ்ரு'தம் ஶிரோப்யஃ

அன்புள்ள உறவனே, உன் அருளால், நான் ஒரே ரதத்தில், அளவுக்கடந்த கௌரவர்கள் படையை கடந்து, வீரர்களுக்குரிய பெரும் தைரியத்தைக் காட்டினேன். பகைவரிடமிருந்து நிறைய செல்வமும், மணிகளும் மீட்டேன்; அவர்கள் தலைகளிலிருந்த ஒளிரும் கிரீடங்களையும் எடுத்தேன்.

யோ பீஷ்மகர்ணகுருஶல்யமூஷ்வதப்ர ரஜந்யவர்யரதமண்டலமந்டிதாஸு । அக்ரேசரோ மம விபோ ரதயூதபாநா மாயுர்மநாம்ஸி ச த்ரு'ஶா ஸஹ ஓஜ ஆர்ச்சத

பீஷ்மர், கர்ணன், துரோணர், சல்யன் போன்ற வீரர்களின் முன்னிலையில், இரவுகளில் சிறந்த ரதங்களை அலங்கரித்து, எனக்கு முன்பாகச் சென்று, பகைவர்களின் தலைவர்களின் மனமும் வலிமையும் தன் பார்வையால் அடக்கியவர் அவர்.

யத்தோஷ்ஷு மா ப்ராணீஹிதம் குருபிஷ்மகர்ண நப்த்ரு'த்ரிகர்தஶலஸைந்தவபாஹ்நிகாத்யேஃ । அஸ்த்ராண்யமோகமாஹிமாநி நிருபிதாநே நோ பஸ்ப்ரு'ஶுர்ந்ரு'ஹரிதாஸமிவாஸுராணி

பீஷ்மர், கர்ணன், துரோணர், சல்யன், சைந்தவர் மற்றும் மற்ற வீரர்களின் சக்திவாய்ந்த ஆயுதங்கள், எவ்வளவு வலிமை இருந்தாலும், உன் அருளால் என்னைத் தொட முடியவில்லை; அது போல, ஹரியின் சேவகனான நரசிம்மரை அசுரர்களின் ஆயுதங்கள் எவ்வளவு முயன்றாலும் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.

ஸௌத்யே வ்ரு'தஃ குமதிநாऽऽத்மதம் ஈஶ்வரோ மே யத்பாதபத்மமபவாய பஜந்தி பவ்யாஃ । மாம் ஶ்ராந்தவாஹமரயோ ரதிநோ புவிஷ்டம் ந ப்ராஹரந யதநுபாவநிரஸ்தசிஸ்தாஃ । \

பிரபாஸத்தில் நடந்த யுத்தத்தில், தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள் சூழ்ந்தபோதும், விடுதலைக்காக நல்லவர்கள் வணங்கும் ஆண்டவரின் திருவடிகளை நினைத்து, என் குதிரைகள் களைத்துப் போனபோதும், நான் தரையில் நின்றபோதும், பகைவர் ரத வீரர்கள் அவருடைய மாயையால் குழம்பி என்னைத் தாக்க முடியவில்லை.

நர்மாண்யுதாரருசிரஸ்மிதஶோபிதாநி ஹே பார்த ஹேऽர்ஜுந ஸகே குருநந்தநேதி । ஸம்ஜல்பிதாநி நரதேவ ஹ்ரு'திஸ்ப்ரு'ஶாநி ஸ்மர்தூர்லுடந்தி ஹ்ரு'தயம் மம மாதவஸ்ய

அவர் புன்னகையுடன், 'பார்த்தா! அர்ஜுனா! நண்பா! குருநந்தனா!' என்று அழைத்துப் பேசிய இனிய, விளையாட்டு வார்த்தைகள் என் மனதைத் தொடுகின்றன; அவை நினைவுக்கு வந்தால் என் இருகல் மனமும் உருகுகிறது.

ஶய்யாஸநாடநவிகதநபோஜநாதி ஷ்வைக்யாத்வயஸ்ய ரு'தவாநிதி விப்ரலப்தஃ । ஸக்யுஃ ஸகேவ பித்ரு'வத்தநயஸ்ய ஸர்வம் ஸேஹே மஹாந்மஹிதயா குமதேரகம் மே

ஒரே படுக்கை, இருக்கை, நடக்க, பேச, உணவு எல்லாவற்றிலும் அவர் என்னுடன் பகிர்ந்தார். நண்பனாக நண்பனிடம் போல, அல்லது தந்தை மகனிடம் போல, அவர் என் சமம் என்று நினைத்து, நான் சில சமயம் தவறாக நடந்தேன். ஆனாலும், அவர் பெரிய அன்பால், என் அறியாமையால் ஏற்பட்ட என் குறைகளை பொறுத்தார்.

ஸோऽஹம் ந்ரு'பேந்த்ர ரஹிதஃ புருஷோத்தமேந ஸக்யா ப்ரியேண ஸுஹ்ரு'தா ஹ்ரு'தயநே ஶுந்ய । அத்வந்யுருக்ரமபரிக்ரஹமம்க ரக்ஷந கோபைரஸாத்பிபலேவ விநிர்ஜிதோऽஸ்மி

இப்போது, ராஜா, அந்த உயர்ந்த மனிதர், என் அன்பு நண்பர், என் உயிர் தோழன் இல்லாமல், என் மனம் வெறுமையாகிவிட்டது. இந்த வாழ்க்கை பாதையில், அவர் செய்த பெரிய பாதுகாப்புகள் இருந்தாலும், கள்வர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்ட பெண் போல நான் ஆகிவிட்டேன்.

தத்வை தநுஸ்த இஷவஃ ஸ ரதோ ஹயாஸ்தே ஸோऽஹம் ரதீ ந்ரூ'பதயோ யத ஆநமந்தி । ஸர்வ க்ஷணேந ததபுதஸதீஶரிக்தம் பஸ்மந ஹுதம் குஹகாராத்பமோவோத்பமுஷ்யாம

அந்த வில், அந்த அம்புகள், அந்த ரதம், அந்த குதிரைகள், மற்றும் நான் - இவை எல்லாம் முன்பு அரசர்களும் வணங்கியவை. ஆனால் இப்போது, ஒரு கணத்தில், அவை எல்லாம் சக்தியற்றதும் பயனற்றதும் ஆகிவிட்டன; மாயையின் விளையாட்டால், புனலில் போடப்பட்ட ஹோமப் பொருளைப் போல.

ராஜம்ஸ்த்வயாபிஷுஷ்டாம்நா ஸுஹ்ரு'தாம் ந ஸுஹ்ரு'த்புரேஃ । விப்ரஶபவிமுடாம்நா நிக்நதாம் முஷ்டிபிர்மிதஃ

ராஜா, உன் விருப்பத்தால், யாதவர்கள் தங்கள் நகரத்திற்கு உண்மையான நண்பர்கள் அல்லாதவர்களாக, பிராமண curse-இனால் குழம்பி, ஒருவரை ஒருவர் கையால் அடிக்கத் தொடங்கினர்.

வாருணீம் மதிராம் பீத்வா மதோந்மதிதசேதஸாம । அஜாநதாமிவ்யாந்யோந்ய சதூஃ பம்சாவஶேஷிதாஃ

வாருணி மதுவை குடித்து, மதத்தில் மனம் குழம்பி, ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல், யாதவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி, நான்கு அல்லது ஐந்து பேர் மட்டும் உயிருடன் மீதமிருந்தனர்.

ப்ராயேணைதத பகவத ஈஶ்வரஸ்ய விசேஷ்டிதம । மிதோ நிக்நந்தி பூதாநி பாவயந்தி ச யந்மிதஃ

ராஜா, இது பெரும்பாலும் ஆண்டவரின் ஆழ்ந்த செயல்கள் போலவே நடக்கிறது; அவர் ஏற்பாட்டால், உயிரினங்கள் ஒருவரை ஒருவர் அழிக்கிறார்கள், ஒருவரை ஒருவர் வளர்க்கிறார்கள்.

ஜலௌகஸாம் ஜலே யத்வந்மஹாந்தோऽதந்த்யணீயஸஃ । துர்பலாந்பாலிநோ ராஜந்மஹாந்தோ பலிநோ மிதஃ

நீரில் பெரிய மீன்கள் சிறிய மீன்களை விழுங்கும் போல, மனிதர்களிலும் வலிமை உள்ளவர்கள் பலவீனமானவர்களை வெல்லுகிறார்கள்; சக்தி வாய்ந்தவர்கள் மற்றவர்களை அடக்குகிறார்கள்.

ஏவம் பலிஷ்டைர்யதுபிர்மஹத்பிரிதராந விபுஃ । யதுந யதுபிரந்யோந்யம் புபாராந ஸம்ஜஹார ஹ

அதேபோல், ஆண்டவர், பெரிய சக்தி கொண்ட யாதவர்களை ஒருவரை ஒருவர் அழிக்கச் செய்து, பூமியின் பாரத்தை நீக்கினார்; வலிமை உள்ளவர்கள் பலவீனமானவர்களை அழிப்பது போலவே.

தேஶகாலார்தயுக்தாநி ஹ்ரு'த்தாபோபஶமாநி ச । ஹரந்தி ஸ்மரதாஶ்சித்தம் கோவிந்தாபிஹிதாநி மே

காலம், இடம், சூழ்நிலைக்கு ஏற்றபடி கோவிந்தன் சொன்ன வார்த்தைகள், மனதின் துயரத்தைத் தணித்து, நினைக்கும் போது மனதை ஈர்க்கின்றன.

ஸூத உவாச । ஏவம் சிந்தயதோ ஜிஷ்ணோஃ க்ரு'ஷ்ணபாதஸரோருஹம । ஸௌஹார்தேநாதிகாடேந ஶாந்தாऽऽஸீத்விமலா மதிஃ

சூதர் சொன்னார்: இப்படியாக, அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரின் திருவடிகளை ஆழ்ந்த அன்புடன் சிந்தித்தபோது, அவர் மனம் அமைதியும் தூய்மையும் அடைந்தது.

வாஸுதேவாம்கக்யநுத்யாநபரிப்ரு'ம்ஹிதரம்ஹஸா । பக்த்யா நிர்மதிதாஶேஷகஷாயாதிஷணோऽர்ஜுநஃ

வாஸுதேவரின் திருப்பாதங்களை இடைவிடாது தியானித்து, பரிபூரண பக்தியால் உள்ளத்திலுள்ள எல்லா மாசுகளும் நீங்கி, அர்ஜுனன் உயர்ந்த ஆன்மிக நிலையை அடைந்தான்.

கீதம் பகவதா ஜ்ஞாந யத தத ஸம்க்ராமமுர்தநி । காலகர்மதமோருத்தம் புநரத்யகமத விபுஃ

பரமாத்மா போர் வெளியில் அருளிய ஞானத்தை அர்ஜுனன் நினைவுகூர்ந்து, காலம், விதி, மயக்கம் ஆகிய இருளை வென்று உயர்ந்த நிலையை அடைந்தான்.

விஶோகோ ப்ரஹ்மாஸம்பத்யா ஸம்சிந்நத்வைதஸம்ஶயஃ । லீநப்ரக்ரு'திநைர்குண்யாதலிம்கத்வாதஸம்பவஃ

பிரம்ம நிலையை அடைந்து துக்கம் நீங்கியவன், இரட்டைப்பாடு பற்றிய சந்தேகங்கள் அறுந்து, இயற்கையின் மூன்று குணங்களும் கடந்த நிலையில், உடல் பற்றும் இல்லாமல் பிறப்பைத் தாண்டினான்.

நிஶம்ய பகவந்மார்க ஸம்ஸ்தாம் யதுகுலஸ்ய ச । ஸ்வஃபதாய மதிம் சக்ரே நிப்ரூ'தாத்மா யுதிஷ்டிரஃ

யுதிஷ்டிரன், பகவான் உலகை விட்டு சென்ற செய்தியும், யது வம்சத்தின் முடிவையும் கேட்டு, மனதை அமைதியாக்கி, மேலுலகப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

ப்ரு'தாப்யநுஶ்ருத்ய தநத்ர்ஜ்யயோதிதம் நாஶ யதுநாம் பகவத்கதிம் ச தாம । ஏகாந்தபக்த்யா பகவத்யதோக்ஷஜே நிவேஶிதாத்மோபராம ஸம்ஸ்ரு'தேஃ

பிரிதையும், அர்ஜுனனிடம் யாதவர்கள் அழிந்ததும், பகவான் விலகியதும் கேட்டபோது, முழுமையான பக்தியுடன் அந்தக் கடந்து நிற்கும் இறைவனை மனதில் வைத்து, பிறப்பு இறப்பை விட்டுவிட்டாள்.

யயாஹரத்ரு' புவோ பாரம் தாம் தநும் விஜஹாவஜஃ । கண்டகம் கண்டகேநேவ த்வயம் சாபீஶிதூஃ ஸமம

பூமியின் பாரத்தை நீக்கிய பிறவியில்லாத இறைவன், ஒரு முள்ளை மற்றொரு முள்ளால் எடுத்து இரண்டும் போடுவது போல, தன் உடலையும் விட்டு விட்டான்.

யதா மத்ஸ்யாதிருபாணி தத்தே ஜாஹ்யாத யதா நடஃ । பூபரஃ க்ஷபிதோ யேந ஜஹௌ தச்ச கலேவரம

ஒரு நடிகன் மீன் முதலான வடிவங்களை எடுத்துத் தள்ளுவது போல், பூமியின் பாரத்தை அகற்றிய இறைவன் அந்த உடலையும் விட்டு விட்டான்.