ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஊசுஶ்ச ஸுஹ்ரு'தஃ க்ரு'ஷ்ணம் ஸ்வாகதம் தேऽதிரம்ஹஸா । நைகோऽப்யபோஜி கவல ஏஹீதஃ ஸாது புஜ்யதாம்

அப்போது நண்பர்கள் கிருஷ்ணரிடம், 'நீ விரைவாக வந்தாய், உனக்கு வரவேற்பு! எவரும் இன்னும் ஒரு கவ்வல் கூட உண்டதில்லை; வா, நன்றாக உண்ணு' என்றார்கள்.

ததோ ஹஸந் ஹ்ரு'ஷீகேஶோऽப்யவஹ்ரு'த்ய ஸஹார்பகைஃ । தர்ஶயம்ஶ்சர்மாஜகரம் ந்யவர்தத வநாத் வ்ரஜம்

பின்னர் ஹ்ருஷீகேசன் சிரித்தபடி, குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டார்; பாம்பின் தோலைக் காட்டி, காட்டிலிருந்து கிராமத்துக்கு திரும்பினார்.

( வஸம்ததிலகா ) பர்ஹப்ரஸூந நவதாதுவிசித்ரிதாங்‌கஃ ப்ரோத்தாமவேணுதலஶ்ரு'ங்‌கரவோத்ஸவாட்யஃ । வத்ஸாந் க்ரு'ணந்நநுககீத பவித்ரகீர்திஃ கோபீத்ரு'குத்ஸவத்ரு'ஶிஃ ப்ரவிவேஶ கோஷ்டம்

மயில் இறகு, மலர்கள், புதிதாக எடுத்த கனிமங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்; வேணை மற்றும் குழலின் விழாவில் மகிழ்ச்சி மிகுந்தவர்; பசுகுட்டிகளைப் புகழ்ந்து, புனிதமான புகழை பாடி, கோபிகளின் விழிகள் கொண்டாடும் நிலையில், அவர் ஆயர்கள் குடியிருப்பில் நுழைந்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) அத்யாநேந மஹாவ்யாலோ யஶோதாநந்தஸூநுநா । ஹதோऽவிதா வயம் சாஸ்மாத் இதி பாலா வ்ரஜே ஜகுஃ

இன்று யசோதா மற்றும் நந்தனின் மகனால் பெரிய பாம்பு அழிக்கப்பட்டது; நாம் அதிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டோம் என்று குழந்தைகள் கிராமத்தில் பாடினர்.

ஶ்ரீராஜோவாச । ப்ரஹ்மந் பரோத்‍பவே க்ரு'ஷ்ணே இயாந்ப்ரேமா கதம் பவேத் । யோऽபூதபூர்வஸ்தோகேஷு ஸ்வோத்‍பவேஷ்வபி கத்யதாம்

மன்னன் கேட்டார்: பிராமணரே, கிருஷ்ணருக்குப் பிறந்தபோது, முன்பு இல்லாத அளவுக்கு, தங்கள் பிள்ளைகளிலும் கூட, இவ்வளவு பேரன்பு எப்படி ஏற்பட்டது? தயவு செய்து விளக்குங்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । ஸர்வேஷாமபி பூதாநாம் ந்ரு'ப ஸ்வாத்மைவ வல்லபஃ । இதரேऽபத்யவித்தாத்யாஃ தத்வல்லபதயைவ ஹி

ஶுகர் கூறினார்: எல்லா உயிர்களுக்கும், அரசே, தங்களது ஆத்மா தான் மிகப்பெரிய நேசம் பெறுகிறது; பிள்ளைகள், செல்வம் போன்றவை, அதனாலேயே நேசிக்கப்படுகின்றன.

தத் ராஜேந்த்ர யதா ஸ்நேஹஃ ஸ்வஸ்வகாத்மநி தேஹிநாம் । ந ததா மமதாலம்பி புத்ரவித்தக்ரு'ஹாதிஷு

அரசே, உடல் கொண்டவர்களுக்கு தங்களது ஆத்மாவுக்கு இருக்கும் பாசம் போல, பிள்ளை, செல்வம், வீடு போன்றவற்றுக்கு, அவை சொந்தம் என்ற எண்ணத்தால் ஏற்படும் பாசம் அவ்வளவு வலுவாக இல்லை.

தேஹாத்மவாதிநாம் பும்ஸாம் அபி ராஜந்யஸத்தம । யதா தேஹஃ ப்ரியதமஃ ததா ந ஹ்யநு யே ச தம்

உடலை ஆத்மா என நினைப்பவர்களுக்கே—even அவர்களுக்கு—உடல் தான் மிகவும் நேசிக்கப்படுவது அல்ல; உடலைப் பின்பற்றுவோருக்கு அது இல்லை.

தேஹோऽபி மமதாபாக் சேத் தர்ஹ்யஸௌ நாத்மவத் ப்ரியஃ । யஜ்ஜீர்யத்யபி தேஹேऽஸ்மிந் ஜீவிதாஶா பலீயஸீ

உடலை 'என் சொத்து' என்று எண்ணினாலும், அது ஆத்மாவைப் போல நேசிக்கப்படுவதில்லை; ஏனெனில், உடல் முதிர்ந்தாலும், உயிரோடு இருப்பதற்கான ஆசை அதிகமாகவே இருக்கும்.

தஸ்மாத் ப்ரியதமஃ ஸ்வாத்மா ஸர்வேஷாமபி தேஹிநாம் । ததர்தமேவ ஸகலம் ஜகத் ஏதத் சராசரம்

அதனால், எல்லா உயிர்களுக்கும் தங்களது உயிரே மிகவும் பிரியமானது; அந்த உயிருக்காகவே இந்த முழு உலகமும், அசையும், அசையாதவையும், இருக்கின்றன.

க்ரு'ஷ்ணமேநமவேஹி த்வம் ஆத்மாநம் அகிலாத்மநாம் । ஜகத்திதாய ஸோऽப்யத்ர தேஹீவாபாதி மாயயா

நீ அறிந்துகொள், கிருஷ்ணனே எல்லா உயிர்களின் உயிராக இருக்கிறார்; உலக நன்மைக்காக, அவரும் தானே இந்த உலகில் உடலை எடுத்துத் தோன்றுகிறார்.

வஸ்துதோ ஜாநதாமத்ர க்ரு'ஷ்ணம் ஸ்தாஸ்நு சரிஷ்ணு ச । பகவத் ரூபமகிலம் நாந்யத் வஸ்த்விஹ கிஞ்சந

உண்மையில், அறிவுடையவர்களுக்கு இந்த உலகில் நிலைத்ததும், அசையும் அனைத்தும் கிருஷ்ணனாகத்தான் இருக்கிறது; பகவானின் உருவமே எல்லாம், வேறு எதுவும் இங்கு இல்லை.

ஸர்வேஷாமபி வஸ்தூநாம் பாவார்தோ பவதி ஸ்திதஃ । தஸ்யாபி பகவாந்க்ரு'ஷ்ணஃ கிம் அதத்வஸ்து ரூப்யதாம்

எல்லா பொருள்களிலும் உள்ள அர்த்தம் அவற்றின் இருப்பில் நிலைத்துள்ளது; கிருஷ்ணருக்கே கூட, அதுவல்லாதது எதுவும் உண்மையானதாக எப்படி இருக்க முடியும்?

( மிஶ்ர ) ஸமாஶ்ரிதா யே பதபல்லவப்லவம் மஹத்பதம் புண்யயஶோ முராரேஃ । பவாம்புதிர்வத்ஸபதம் பரம் பதம் பதம் பதம் யத் விபதாம் ந தேஷாம்

முராரியின் புனிதமான புகழ் கொண்ட திருவடிகளை நம்பிக்கையாக அடைந்தவர்கள், அவர்களுக்கு இந்த பிறவிப் பெருங்கடல் ஒரு கன்றுக்குட்டியின் கால் தடயத்துக்கு சமமாகிவிடுகிறது; அந்த உயர்ந்த நிலை, எந்த இடத்திலும் துன்பம் எட்டாதது.

( அநுஷ்டுப் ) ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் யத் ப்ரு'ஷ்டோऽஹமிஹ த்வயா । யத் கௌமாரே ஹரிக்ரு'தம் பௌகண்டே பரிகீர்திதம்

நீ என்னிடம் கேட்டபடி, ஹரியின் சிறுவயதில் நடந்தவை, அவருடைய பால்யத்தில் புகழ்பெற்றவை அனைத்தையும் உனக்கு சொன்னேன்.

( மிஶ்ர ) ஏதத்ஸுஹ்ரு'த்‌பிஶ்சரிதம் முராரேஃ அகார்தநம் ஶாத்வலஜேமநம் ச । வ்யக்தேதரத் ரூபமஜோர்வபிஷ்டவம் ஶ்ரு'ண்வந் க்ரு'ணந்நேதி நரோऽகிலார்தாந்

முராரி தனது நண்பர்களுடன் செய்த செயல்கள்—பாபங்களை அழித்ததும், பசுமை மேய்ச்சலில் விளையாடியதும், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும், பூமியின் ஆசைகளை நிறைவேற்றியதும்—இவை அனைத்தையும் கேட்டும் புகழ்ந்தும், மனிதன் எல்லாவிதமான பயனையும் அடைகிறான்.

( அநுஷ்டுப் ) ஏவம் விஹாரைஃ கௌமாரைஃ கௌமாரம் ஜஹதுர்வ்ரஜே । நிலாயநைஃ ஸேதுபந்தைஃ மர்கடோத்ப்லவநாதிபிஃ

இவ்வாறு, சிறுவயதில் விளையாடிய பலவகைச் செயல்களாலும், ஒளிவைப்பு, பாலம் கட்டுதல், குரங்கு போன்று தாவுதல் போன்றவற்றாலும், அவர்கள் வ்ரஜத்தில் தங்கள் பிள்ளைப்பருவத்தை கழித்தார்கள்.

ஸூத உவாச । ஏவம் க்ரு'ஷ்ணஸகஃ க்ரு'ஷ்ணோ ப்ராத்ர ராஜ்ஞாऽऽவிகல்பிதஃ । நாநாஶம்காஸ்பதம் ரூபம் க்ரு'ஷ்ணவிஶ்லேஷகர்ஷிதஃ

சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு, கிருஷ்ணனின் நண்பனாகிய அர்ஜுனன், பல சந்தேகங்களால் மனம் கலங்கிய தம்பி மன்னரால் விருப்பமின்றி விலகச் செய்யப்பட்டார்; கிருஷ்ணனை பிரிந்த துயரத்தில் அவர் வாடினார்.

ஶோகேந ஶுஷ்யத்வதநஹ்ரு'த்ஸரோஜோ ஹதப்ரபஃ । விபும் தமேவாநுத்யாயந்நாஶக்ரோத்ப்ரதிபாஷிதூம

துயரத்தால் முகமும் இதய மலரும் வாடி, ஒளி குறைந்து, அந்த இறைவனை மட்டும் மனதில் நினைத்து, பேச முடியாமல் இருந்தார்.

க்ரு'ச்ச்ரேண ஸம்ஸ்தப்ய ஶுசஃ பாணிநாऽऽம்ரு'ஜ்ய நேத்ரயோஃ । பரோக்ஷேண ஸமுந்நத்தப்ரணயௌத்கண்ட்யகாதரஃ

பெரும் முயற்சியுடன் துயரத்தை அடக்கி, கையால் கண்களைத் துடைத்து, இறைவன் பிரிவால் பெரும் விருப்பத்தில் மூழ்கினார்.

ஸக்ய மைத்ரீம் ஸௌஹ்ரு'தம் ச ஸாரத்யாதிஷு ஸம்ஸ்மரந । ந்ரு'பமக்ரஜமித்யாஹ பாஷ்பகத்கதயா கிரா

நட்பு, அன்பு, நெருக்கம், தேரோட்டம் போன்றவை நினைவில் வந்து, மன்னரான தம்பி யுதிஷ்டிரரை, கண்ணீர் கலந்த குரலில் அர்ஜுனன் அழைத்தார்.

அர்ஜுந உவாச । வஞ்சிதோऽஹம் மஹாராஜ ஹரிணா பந்துருபிணா । யேந மேऽபஹ்ரு'தம் தேஜோ தேவவிஸ்மாபநம் மஹத

அர்ஜுனன் சொன்னான்: மகாராஜா, என் உறவினராக தோன்றிய ஹரியால் நான் ஏமாற்றப்பட்டேன்; அவரால் என் வீரியம், தேவர்களையும் ஆச்சரியப்படுத்தியது, எல்லாம் பறிக்கப்பட்டது.

யஸ்ய க்ஷணவியோகேந லோகோ ஹ்யப்ரியதர்ஶநஃ । உக்தேந ரஹிதோ ஹ்யேஷ ம்ரு'தகஃ ப்ரோச்யதே யதா

அவரை ஒரு கணம் கூட பிரிந்தால், உலகமே விருப்பமற்றதாகத் தோன்றுகிறது; அவரைப் புகழ்வது இல்லாமல், நான் இறந்தவனாகவே இருக்கிறேன் என்று சொல்கிறார்கள்.

யத்ஸம்ஶ்ரயாத் த்ருபதகேஹமுபாகதாநாம் ராஜ்ஞா ஸ்வயம்வரமுகே ஸ்மரதுர்மதாநாம் । தேஜோ ஹ்ரு'தம் கலு மயாபிஹதஶ்ச மத்ஸ்யஃ ஸஜ்ஜீக்ரு'தேந தநுஷ்யாதிகதா ச க்ரு'ஷ்ணா

அவரை நம்பியதால், நான் திரௌபதியின் சுயம்பவரத்தில், பெருமை கொண்ட அரசர்கள் கூடியிருந்த இடத்தில் சென்றேன்; அவருடைய சக்தியால், அவர்களை வென்று, போட்டியில் வெற்றி பெற்று திரௌபதியையும் பெற்றேன்.

யத்ஸம்நிதாவஹமு காண்டவமக்நயேऽதாமிந்த்ரம் ச ஸாமரகணம் தரஸா விஜித்ய । லப்தா ஸபா மயக்ரு'தாத்புதஶில்பமாயா திக்ப்யோऽஹரந்ந்ரு'பதயோ பலிமத்வரே தே

அவருடைய முன்னிலையில், நான் காண்டவ வனத்தை அக்னிக்கு கொடுத்தேன்; இந்திரனையும் தேவர்களையும் வென்று, மாயனால் கட்டப்பட்ட அதிசயமான சபையையும் பெற்றேன்; எல்லா திசைகளிலிருந்தும் அரசர்கள் உன் யாகத்திற்கு காணிக்கை கொண்டு வந்தார்கள்.

யத்தேஜஸா ந்ரு'பஶிரோऽங்க்ரிமஹந்மகார்தே ஆர்யோऽநுஜஸ்தவ கஜாயுதஸத்வவீர்யஃ । தேநாஹ்ரு'தாஃ ப்ரமதநாதமகாய பூபா யந்மோசிதாஸ்ததநயந் பலிமத்வரே தே

உன் சக்தியால், அரசர்களின் தலைவர்களைப் பெரும் யாகத்திற்காக உன் தம்பி பீமன், பத்தாயிரம் யானை பலம் கொண்டவனாக வென்றான்; அந்த அரசர்கள் யாகத்துக்காக அடிமையாக்கப்பட்டு, உனக்கு காணிக்கை கொண்டு வந்தார்கள்.

பத்‍ந்யாஸ்தவதிமகக்ல்ரு'ப்தமஹாபிஷேகஶ்‍லாகிஷ்டந்சாருகாபரம் கிதவைஃ ஸபாயாம । ஸ்ப்ரு'ஷ்டம் விகீர்ய பதயோஃ பதிதாஶ்ருமுக்யா யஸ்தத்ஸ்த்ரியோऽக்ரு'த ஹதேஶவிமுக்தகேஶாஃ

உன் மனைவி, மகா அபிஷேகத்துக்காக அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு, உன் பெரிய யாகத்தில், சூதாட்டத்தில் அவமானிக்கப்பட்டாள்; அவளைப் பாதுகாக்க வந்தவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதால், அவளது கூந்தல் சிதறி, கண்ணீர் உன் காலடியில் விழுந்தது; அந்த பெண்கள் பெரும் துன்பம் அனுபவித்தார்கள்.

யோ நோ ஜுகோப வநமேத்ய துரந்தக்ரு'ச்ச்ராத துர்வாஸஸோऽரிவிஹதாதயுதாக்ரபுக யஃ । ஶாகாந்நஶிஶஃடமுபயுஜ்ய யதாஸ்த்ரிலோகீம் த்ரு'ப்தாமமம்ஸ்த ஸலிலே விநிமம்க்நஸம்கஃ

துர்வாசர் கொண்டு வந்த கடும் துன்பங்களிலும், பகைவர்கள் தாக்கியபோதும், நாங்கள் காடில் வாழ்ந்து காய்கறி மட்டும் உண்டு, எதுவும் இல்லாமல் தளர்ந்திருந்தபோதும், எங்களை காத்தருளியவர் அவர். அவருடைய அருளால் மூன்று உலகமும் திருப்தியடைந்தது; நாங்கள் ஆபத்தில் நீரில் சிக்கியிருந்தபோதும் அவர் எங்களை விடுவித்தார்.

யத்தேஜஸாத பகவாந யுதி ஶுலபாணி ர்விஸ்மாபிதஃ ஸகிரிஜோऽஸ்த்ரமதாந்நிஜம் மே । அந்யேऽபி சாஹமமுநைவ கலேவரேண ப்ராப்தோ மஹேந்த்ரபவநே மஹதாஸநார்தம

உன்னுடைய வலிமையால், பரமபரன், யுத்தத்தில் கூர்வாள் ஏந்திய சிவபெருமான் கூட ஆச்சரியப்பட்டு, தன் ஆயுதத்தை எனக்குக் கொடுத்தார். இந்த உடலோடு நான் இந்திரனின் அரண்மனையில் பெரிய மரியாதை பெற்றேன்.