ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யத்‍பாஹுதண்டாப்யுதயாநுஜீவிநோ யதுப்ரவீரா ஹ்யகுதோபயா முஹுஃ । அதிக்ரமந்த்யங்‌க்ரிபிராஹ்ரு'தாம் பலாத் ஸபாம் ஸுதர்மாம் ஸுரஸத்தமோசிதாம்

பல வலிமைமிக்க கரங்களால் உயர்ந்த வாழ்வை நடத்தும், எப்போதும் அஞ்சாத யாதவரில் சிறந்தவர்கள், தாங்கள் கொண்டு வந்த சுதர்மா மண்டபத்தில் தங்கள் கால்களால் வலிமையுடன் நுழைகிறார்கள்; அது தேவர்களுக்கு ஏற்ற இடம்.

கச்சித்தேऽநாமயம் தாத ப்ரஷ்டதேஜா விபாஸி மே । அலப்தமாநோऽவஜ்ஞாதஃ கிம் வா தாத சிரோஷிதஃ

என் தந்தையே, உனக்கு நோய் ஏதும் இல்லையா? உன் ஒளி குறைந்தது போல் எனக்குத் தெரிகிறது. ஏதேனும் கிடைக்காமல் போயிற்றா, அவமதிக்கப்பட்டாயா, அல்லது நீண்ட நாட்கள் விலகி இருந்தாயா?

கச்சித் நாபிஹதோऽபாவைஃ ஶப்தாதிபிரமங்‌கலைஃ । ந தத்தமுக்தமர்திப்ய ஆஶயா யத்ப்ரதிஶ்ருதம்

உனக்கு எந்தத் தீமையான ஒலி அல்லது வேறு இடையூறுகள் ஏற்பட்டதா? வேண்டியவர்களுக்கு ஆசையால் கொடுப்பதாக வாக்குறுதி அளித்ததை வழங்கத் தவறிவிட்டாயா?

கச்சித்த்வம் ப்ராஹ்மணம் பாலம் காம் வ்ரு'த்தம் ரோகிணம் ஸ்த்ரியம் । ஶரணோபஸ்ரு'தம் ஸத்த்வம் நாத்யாக்ஷீஃ ஶரணப்ரதஃ

பிராமணர், குழந்தை, பசு, முதியவர், நோயாளி, பெண் அல்லது உன்னிடம் புகலிடம் தேடி வந்த உயிரினம் யாரையும் நீ நிராகரிக்காமல், புகலிடம் அளிப்பவராக இருந்தாயா?

கச்சித்த்வம் நாகமோऽகம்யாம் கம்யாம் வாஸத்க்ரு'தாம் ஸ்த்ரியம் । பராஜிதோ வாத பவாந் நோத்தமைர்நாஸமைஃ பதி

நீ செல்லக்கூடாத பெண்ணை அணுகியதா, செல்லத்தக்கவளோ, இல்லையெனில் உனக்கு துணையாக ஆனவளோ, இவர்களில் யாரையும் அணுகினாயா? உயர்ந்தோ தாழ்ந்தோ வழிகளில் தோற்கடிக்கப்பட்டாயா?

அபி ஸ்வித்பர்யபுங்‌க்தாஸ்த்வம் ஸம்போஜ்யாந் வ்ரு'த்தபாலகாந் । ஜுகுப்ஸிதம் கர்ம கிஞ்சித் க்ரு'தவாந்ந யதக்ஷமம்

முதியவர்களும் குழந்தைகளும் சேர்ந்து உண்ண வேண்டிய உணவை நீ தனியாக உண்டாயா? அவமானமானது அல்லது உன்னால் செய்ய முடியாத காரியத்தைச் செய்தாயா?

கச்சித்ப்ரேஷ்டதமேநாத ஹ்ரு'தயேநாத்மபந்துநா । ஶூந்யோऽஸ்மி ரஹிதோ நித்யம் மந்யஸே தேऽந்யதா ந ருக்

என் உயிருக்கு நேர், உன் உறவினரால் உன் உள்ளம் எப்போதும் வெறுமையாகவும், விலகியதாகவும் உணர்கிறாயா? அல்லது வேறு விதமாக நினைக்கிறாயா? இல்லையெனில் கவலை இல்லை.

ஊசுஶ்ச ஸுஹ்ரு'தஃ க்ரு'ஷ்ணம் ஸ்வாகதம் தேऽதிரம்ஹஸா । நைகோऽப்யபோஜி கவல ஏஹீதஃ ஸாது புஜ்யதாம்

அப்போது நண்பர்கள் கிருஷ்ணரிடம், 'நீ விரைவாக வந்தாய், உனக்கு வரவேற்பு! எவரும் இன்னும் ஒரு கவ்வல் கூட உண்டதில்லை; வா, நன்றாக உண்ணு' என்றார்கள்.

ததோ ஹஸந் ஹ்ரு'ஷீகேஶோऽப்யவஹ்ரு'த்ய ஸஹார்பகைஃ । தர்ஶயம்ஶ்சர்மாஜகரம் ந்யவர்தத வநாத் வ்ரஜம்

பின்னர் ஹ்ருஷீகேசன் சிரித்தபடி, குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து உணவு உண்டார்; பாம்பின் தோலைக் காட்டி, காட்டிலிருந்து கிராமத்துக்கு திரும்பினார்.

( வஸம்ததிலகா ) பர்ஹப்ரஸூந நவதாதுவிசித்ரிதாங்‌கஃ ப்ரோத்தாமவேணுதலஶ்ரு'ங்‌கரவோத்ஸவாட்யஃ । வத்ஸாந் க்ரு'ணந்நநுககீத பவித்ரகீர்திஃ கோபீத்ரு'குத்ஸவத்ரு'ஶிஃ ப்ரவிவேஶ கோஷ்டம்

மயில் இறகு, மலர்கள், புதிதாக எடுத்த கனிமங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்; வேணை மற்றும் குழலின் விழாவில் மகிழ்ச்சி மிகுந்தவர்; பசுகுட்டிகளைப் புகழ்ந்து, புனிதமான புகழை பாடி, கோபிகளின் விழிகள் கொண்டாடும் நிலையில், அவர் ஆயர்கள் குடியிருப்பில் நுழைந்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) அத்யாநேந மஹாவ்யாலோ யஶோதாநந்தஸூநுநா । ஹதோऽவிதா வயம் சாஸ்மாத் இதி பாலா வ்ரஜே ஜகுஃ

இன்று யசோதா மற்றும் நந்தனின் மகனால் பெரிய பாம்பு அழிக்கப்பட்டது; நாம் அதிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டோம் என்று குழந்தைகள் கிராமத்தில் பாடினர்.

ஶ்ரீராஜோவாச । ப்ரஹ்மந் பரோத்‍பவே க்ரு'ஷ்ணே இயாந்ப்ரேமா கதம் பவேத் । யோऽபூதபூர்வஸ்தோகேஷு ஸ்வோத்‍பவேஷ்வபி கத்யதாம்

மன்னன் கேட்டார்: பிராமணரே, கிருஷ்ணருக்குப் பிறந்தபோது, முன்பு இல்லாத அளவுக்கு, தங்கள் பிள்ளைகளிலும் கூட, இவ்வளவு பேரன்பு எப்படி ஏற்பட்டது? தயவு செய்து விளக்குங்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச । ஸர்வேஷாமபி பூதாநாம் ந்ரு'ப ஸ்வாத்மைவ வல்லபஃ । இதரேऽபத்யவித்தாத்யாஃ தத்வல்லபதயைவ ஹி

ஶுகர் கூறினார்: எல்லா உயிர்களுக்கும், அரசே, தங்களது ஆத்மா தான் மிகப்பெரிய நேசம் பெறுகிறது; பிள்ளைகள், செல்வம் போன்றவை, அதனாலேயே நேசிக்கப்படுகின்றன.

தத் ராஜேந்த்ர யதா ஸ்நேஹஃ ஸ்வஸ்வகாத்மநி தேஹிநாம் । ந ததா மமதாலம்பி புத்ரவித்தக்ரு'ஹாதிஷு

அரசே, உடல் கொண்டவர்களுக்கு தங்களது ஆத்மாவுக்கு இருக்கும் பாசம் போல, பிள்ளை, செல்வம், வீடு போன்றவற்றுக்கு, அவை சொந்தம் என்ற எண்ணத்தால் ஏற்படும் பாசம் அவ்வளவு வலுவாக இல்லை.

தேஹாத்மவாதிநாம் பும்ஸாம் அபி ராஜந்யஸத்தம । யதா தேஹஃ ப்ரியதமஃ ததா ந ஹ்யநு யே ச தம்

உடலை ஆத்மா என நினைப்பவர்களுக்கே—even அவர்களுக்கு—உடல் தான் மிகவும் நேசிக்கப்படுவது அல்ல; உடலைப் பின்பற்றுவோருக்கு அது இல்லை.

தேஹோऽபி மமதாபாக் சேத் தர்ஹ்யஸௌ நாத்மவத் ப்ரியஃ । யஜ்ஜீர்யத்யபி தேஹேऽஸ்மிந் ஜீவிதாஶா பலீயஸீ

உடலை 'என் சொத்து' என்று எண்ணினாலும், அது ஆத்மாவைப் போல நேசிக்கப்படுவதில்லை; ஏனெனில், உடல் முதிர்ந்தாலும், உயிரோடு இருப்பதற்கான ஆசை அதிகமாகவே இருக்கும்.

தஸ்மாத் ப்ரியதமஃ ஸ்வாத்மா ஸர்வேஷாமபி தேஹிநாம் । ததர்தமேவ ஸகலம் ஜகத் ஏதத் சராசரம்

அதனால், எல்லா உயிர்களுக்கும் தங்களது உயிரே மிகவும் பிரியமானது; அந்த உயிருக்காகவே இந்த முழு உலகமும், அசையும், அசையாதவையும், இருக்கின்றன.

க்ரு'ஷ்ணமேநமவேஹி த்வம் ஆத்மாநம் அகிலாத்மநாம் । ஜகத்திதாய ஸோऽப்யத்ர தேஹீவாபாதி மாயயா

நீ அறிந்துகொள், கிருஷ்ணனே எல்லா உயிர்களின் உயிராக இருக்கிறார்; உலக நன்மைக்காக, அவரும் தானே இந்த உலகில் உடலை எடுத்துத் தோன்றுகிறார்.

வஸ்துதோ ஜாநதாமத்ர க்ரு'ஷ்ணம் ஸ்தாஸ்நு சரிஷ்ணு ச । பகவத் ரூபமகிலம் நாந்யத் வஸ்த்விஹ கிஞ்சந

உண்மையில், அறிவுடையவர்களுக்கு இந்த உலகில் நிலைத்ததும், அசையும் அனைத்தும் கிருஷ்ணனாகத்தான் இருக்கிறது; பகவானின் உருவமே எல்லாம், வேறு எதுவும் இங்கு இல்லை.

ஸர்வேஷாமபி வஸ்தூநாம் பாவார்தோ பவதி ஸ்திதஃ । தஸ்யாபி பகவாந்க்ரு'ஷ்ணஃ கிம் அதத்வஸ்து ரூப்யதாம்

எல்லா பொருள்களிலும் உள்ள அர்த்தம் அவற்றின் இருப்பில் நிலைத்துள்ளது; கிருஷ்ணருக்கே கூட, அதுவல்லாதது எதுவும் உண்மையானதாக எப்படி இருக்க முடியும்?

( மிஶ்ர ) ஸமாஶ்ரிதா யே பதபல்லவப்லவம் மஹத்பதம் புண்யயஶோ முராரேஃ । பவாம்புதிர்வத்ஸபதம் பரம் பதம் பதம் பதம் யத் விபதாம் ந தேஷாம்

முராரியின் புனிதமான புகழ் கொண்ட திருவடிகளை நம்பிக்கையாக அடைந்தவர்கள், அவர்களுக்கு இந்த பிறவிப் பெருங்கடல் ஒரு கன்றுக்குட்டியின் கால் தடயத்துக்கு சமமாகிவிடுகிறது; அந்த உயர்ந்த நிலை, எந்த இடத்திலும் துன்பம் எட்டாதது.

( அநுஷ்டுப் ) ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் யத் ப்ரு'ஷ்டோऽஹமிஹ த்வயா । யத் கௌமாரே ஹரிக்ரு'தம் பௌகண்டே பரிகீர்திதம்

நீ என்னிடம் கேட்டபடி, ஹரியின் சிறுவயதில் நடந்தவை, அவருடைய பால்யத்தில் புகழ்பெற்றவை அனைத்தையும் உனக்கு சொன்னேன்.

( மிஶ்ர ) ஏதத்ஸுஹ்ரு'த்‌பிஶ்சரிதம் முராரேஃ அகார்தநம் ஶாத்வலஜேமநம் ச । வ்யக்தேதரத் ரூபமஜோர்வபிஷ்டவம் ஶ்ரு'ண்வந் க்ரு'ணந்நேதி நரோऽகிலார்தாந்

முராரி தனது நண்பர்களுடன் செய்த செயல்கள்—பாபங்களை அழித்ததும், பசுமை மேய்ச்சலில் விளையாடியதும், வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும், பூமியின் ஆசைகளை நிறைவேற்றியதும்—இவை அனைத்தையும் கேட்டும் புகழ்ந்தும், மனிதன் எல்லாவிதமான பயனையும் அடைகிறான்.

( அநுஷ்டுப் ) ஏவம் விஹாரைஃ கௌமாரைஃ கௌமாரம் ஜஹதுர்வ்ரஜே । நிலாயநைஃ ஸேதுபந்தைஃ மர்கடோத்ப்லவநாதிபிஃ

இவ்வாறு, சிறுவயதில் விளையாடிய பலவகைச் செயல்களாலும், ஒளிவைப்பு, பாலம் கட்டுதல், குரங்கு போன்று தாவுதல் போன்றவற்றாலும், அவர்கள் வ்ரஜத்தில் தங்கள் பிள்ளைப்பருவத்தை கழித்தார்கள்.

ஸூத உவாச । ஏவம் க்ரு'ஷ்ணஸகஃ க்ரு'ஷ்ணோ ப்ராத்ர ராஜ்ஞாऽऽவிகல்பிதஃ । நாநாஶம்காஸ்பதம் ரூபம் க்ரு'ஷ்ணவிஶ்லேஷகர்ஷிதஃ

சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு, கிருஷ்ணனின் நண்பனாகிய அர்ஜுனன், பல சந்தேகங்களால் மனம் கலங்கிய தம்பி மன்னரால் விருப்பமின்றி விலகச் செய்யப்பட்டார்; கிருஷ்ணனை பிரிந்த துயரத்தில் அவர் வாடினார்.

ஶோகேந ஶுஷ்யத்வதநஹ்ரு'த்ஸரோஜோ ஹதப்ரபஃ । விபும் தமேவாநுத்யாயந்நாஶக்ரோத்ப்ரதிபாஷிதூம

துயரத்தால் முகமும் இதய மலரும் வாடி, ஒளி குறைந்து, அந்த இறைவனை மட்டும் மனதில் நினைத்து, பேச முடியாமல் இருந்தார்.

க்ரு'ச்ச்ரேண ஸம்ஸ்தப்ய ஶுசஃ பாணிநாऽऽம்ரு'ஜ்ய நேத்ரயோஃ । பரோக்ஷேண ஸமுந்நத்தப்ரணயௌத்கண்ட்யகாதரஃ

பெரும் முயற்சியுடன் துயரத்தை அடக்கி, கையால் கண்களைத் துடைத்து, இறைவன் பிரிவால் பெரும் விருப்பத்தில் மூழ்கினார்.

ஸக்ய மைத்ரீம் ஸௌஹ்ரு'தம் ச ஸாரத்யாதிஷு ஸம்ஸ்மரந । ந்ரு'பமக்ரஜமித்யாஹ பாஷ்பகத்கதயா கிரா

நட்பு, அன்பு, நெருக்கம், தேரோட்டம் போன்றவை நினைவில் வந்து, மன்னரான தம்பி யுதிஷ்டிரரை, கண்ணீர் கலந்த குரலில் அர்ஜுனன் அழைத்தார்.

அர்ஜுந உவாச । வஞ்சிதோऽஹம் மஹாராஜ ஹரிணா பந்துருபிணா । யேந மேऽபஹ்ரு'தம் தேஜோ தேவவிஸ்மாபநம் மஹத

அர்ஜுனன் சொன்னான்: மகாராஜா, என் உறவினராக தோன்றிய ஹரியால் நான் ஏமாற்றப்பட்டேன்; அவரால் என் வீரியம், தேவர்களையும் ஆச்சரியப்படுத்தியது, எல்லாம் பறிக்கப்பட்டது.