ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏதஸ்மாத் அபரம் கிம்சித் மநஃஶுத்த்யை ந வித்யதே । ஜந்மாந்தரே பவேத் புண்யம் ததா பாகவதம் லபேத்

மனதைத் தூய்மைப்படுத்த இதைவிட வேறு எதுவும் இல்லை; முன் பிறவியில் புண்ணியம் இருந்தால், அப்போதுதான் பாகவதம் கிடைக்கும்.

பரீக்ஷிதே கதாம் வக்தும் ஸபாயாம் ஸம்ஸ்திதே ஶுகே । ஸுதாகும்பம் க்ரு'ஹீத்வைவ தேவாஸ்தத்ர ஸமாகமந்

பரீக்ஷித் அரசர் சபையில் அமர்ந்து கதையை கேட்கும் போது, ஷுகர் அங்கு இருந்தார்; தேவதைகள் அமுதக் குடத்தை எடுத்துக்கொண்டு அங்கு வந்தனர்.

ஶுகம் நத்வாவதந் ஸர்வே ஸ்வகார்யகுஶலாஃ ஸுராஃ । கதாஸுதாம் ப்ரயச்சஸ்வ க்ரு'ஹீத்வைவ ஸுதாம் இமாம்

ஷுகருக்கு வணங்கி, எல்லா திறமையான தேவர்கள் கூறினர்: இந்த அமுதத்தை கொண்டு வந்தோம்; கதைகளின் அமுதத்தை எங்களுக்கு அளியுங்கள்.

ஏவம் விநிமயே ஜாதே ஸுதா ராஜ்ஞா ப்ரபீயதாம் । ப்ரபாஸ்யாமோ வயம் ஸர்வே ஶ்ரீமத்‌பாகவதாம்ரு'தம்

இவ்வாறு பரிமாற்றம் நடந்தபோது, அரசர் அமுதத்தை அருந்தினார்; நாங்கள் அனைவரும் ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் அமுதத்தை அருந்துவோம்.

க்வ ஸுதா க்வ கதா லோகே க்வ காசஃ க்வ மணிர்மஹாந் । ப்ரஹ்மராதோ விசார்யைவம் ததா தேவாஞ்ஜஹாஸ ஹ

இந்த உலகில் எங்கே அமுது, எங்கே கதைகள், எங்கே கண்ணாடி, எங்கே பெரிய மாணிக்கம்? இவ்வாறு யோசித்த ப்ரஹ்மராதர், தேவதைகளைப் பார்த்து சிரித்தார்.

அபக்தாந் தாம்ஶ்ச விஜ்ஞாய ந ததௌ ஸ கதாம்ரு'தம் । ஶ்ரீமத்‌பாகவதீ வார்தா ஸுராணாம் அபி துர்லபா

அவர்கள் பக்தியில்லாதவர்களென்று அறிந்து, அவர் அவர்களுக்கு கதைகளின் அமுதத்தை அளிக்கவில்லை; ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் கதைகள் தேவர்களுக்குக்கூட அரிது.

ராஜ்ஞோ மோக்ஷம் ததா வீக்ஷ்ய புரா தாதாபி விஸ்மிதஃ । ஸத்யலோக துலாம் பத்த்வா தோலயத் ஸாதநாந்யஜஃ

அரசரின் முக்தியைப் பார்த்து, முன்பே படைத்தவரும் ஆச்சரியப்பட்டார்; சத்தியலோகத்தில் தராசு கட்டி, பிறவி நீங்கும் வழிகளை அஜன் எடை போட்டார்.

லகூந்யந்யாநி ஜாதாநி கௌரவேண இதம் மஹத் । ததா ரு'ஷிகணாஃ ஸர்வே விஸ்மயம் பரமம் யயுஃ

மற்ற நூல்கள் எல்லாம் சிறியவை; இது மிகப் பெரிதும், பாரமுள்ளதுமாக உள்ளது. அதனால் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் ஆச்சரியத்தில் முழுமையாக மூழ்கினர்.

மேநிரே பகவத்‌ரூபம் ஶாஸ்த்ரம் பாகவதம் கலௌ । படநாத் ஶ்ரவணாத் ஸத்யோ வைகுண்டபலதாயகம்

கலியுகத்தில், இந்த பாகவதம் என்ற நூலைவே பகவானின் உருவமாகவே அவர்கள் கருதினர்; இதை படிப்பதாலும் கேட்பதாலும் உடனே வைகுண்ட பலன் கிடைக்கும் என்று நம்பினர்.

ஸப்தாஹேந ஶ்ருதம் சைதத் ஸர்வதா முக்திதாயகம் । ஸநகாத்யைஃ புரா ப்ரோக்தம் நாரதாய தயாபரைஃ

இது ஏழு நாட்களில் கேட்கப்பட்டது; எவ்விதத்திலும் இது முக்தி அளிக்கிறது. பழைய காலத்தில் கருணையுள்ள சனகாதிகள் இதை நாரதருக்கு சொன்னார்கள்.

யத்யபி ப்ரஹ்மஸம்பம்தாத் ஶ்ருதமேதத் ஸுரர்ஷிணா । ஸப்தாஹஶ்ரவணவிதிஃ குமாரைஸ்தஸ்ய பாஷிதஃ

இதை அந்த தேவரிஷி பிரம்மத்துடன் தொடர்பு கொண்டதால் கேட்டிருந்தாலும், ஏழு நாட்களில் கேட்கும் முறையை குமாரர்கள் விளக்கியிருந்தார்கள்.

ஶௌநக உவாச - லோகவிக்ரஹமுக்தஸ்ய நாரதஸ்யாஸ்திரஸ்ய ச । விதிஶ்ரவே குதஃ ப்ரீதிஃ ஸம்யோகஃ குத்ர தைஃ ஸஹ

சௌனகர் கேட்டார்: உலக பந்தங்கள் இல்லாத, எப்போதும் அசையாமல் இருக்கும் நாரதருக்கு, அந்த யாகத்தில் இருப்பவர்களிடம் எப்படி பாசம் அல்லது தொடர்பு ஏற்பட்டது?

ஸூத உவாச - அத்ர தே கீர்தயிஷ்யாமி பக்தியுக்தம் கதாநகம் । ஶுகேந மம யத்ப்ரோக்தம் ரஹஃ ஶிஷ்யம் விசார்ய ச

சூதர் சொன்னார்: இங்கு பக்தி நிறைந்த கதையை உனக்குச் சொல்வேன்; அது சுகர் என்னைத் தன் சீடன் என எண்ணி, இரகசியமாக எனக்குச் சொன்னது.

ஏகதா ஹி விஶாலாயாம் சத்வார ரு'ஷயோऽமலாஃ । ஸத்ஸங்கார்தம் ஸமாயாதா தத்ரு'ஶுஸ்தத்ர நாரதம்

ஒரு நாள் விசாலா நகரில் நான்கு தூய முனிவர்கள் நல்லார் சஞ்சரிக்கச் சேர்ந்தனர்; அங்கே அவர்கள் நாரதரைப் பார்த்தார்கள்.

குமாராஃ ஊசுஃ - கதம் ப்ரஹ்மந் தீநமுகம் குதஶ்சிந்தாதுரோ பவாந் । த்வரிதம் கம்யதே குத்ர குதஶ்சாகமநம் தவ

குமாரர்கள் கேட்டனர்: பிராமணா, ஏன் உங்கள் முகம் சோகமாக உள்ளது? ஏன் மனதில் கவலை கொண்டிருக்கிறீர்கள்? எங்கே விரைவாக போகிறீர்கள்? எங்கிருந்து வந்தீர்கள்?

இதாநீம் ஶூந்யசித்தோऽஸி கதவித்தோ யதா ஜநஃ । தவேதம் முக்தஸங்‌கஸ்ய நோசிதம் வத காரணம்

இப்போது நீங்கள் மனம் காலியாகவும், செல்வத்தை இழந்தவரைப் போலவும் இருக்கிறீர்கள். பந்தங்கள் இல்லாதவருக்கு இது ஏற்றதல்ல—காரணம் என்ன என்று சொல்லுங்கள்.

நாரத உவாச - அஹம் து ப்ரு'திவீம் யாதோ ஜ்ஞாத்வா ஸர்வோத்தமமிதி । புஷ்கரம் ச ப்ரயாகம் ச காஶீம் கோதாவரீம் ததா

நாரதர் சொன்னார்: நான் பூமியெங்கும், அதுவே உயர்ந்தது என்று நினைத்து, புஷ்கரம், பிரயாகம், காசி, கோதாவரி ஆகிய இடங்களுக்கும் சென்றேன்.

ஹரிக்ஷேத்ரம் குருக்ஷேத்ரம் ஶ்ரீரங்‌கம் ஸேதுபந்தநம் । ஏவமாதிஷு தீர்தேஷு ப்ரமமாண இதஸ்ததஃ

ஹரிக்ஷேத்திரம், குருக்ஷேத்திரம், ஸ்ரீரங்கம், சேதுபந்தம் ஆகிய புனிதத் தலங்களிலும், பல இடங்களிலும் சுற்றிக்கொண்டிருந்தேன்.

நாபஶ்யம் குத்ரசித் ஶர்ம மநஸ்ஸம்தோஷகாரகம் । கலிநாதர்மமித்ரேண தரேயம் பாதிதாதுநா

எங்கும் மனதுக்கு அமைதி தரும் சந்தோஷம் கிடைக்கவில்லை; இப்போது பூமி, தர்மத்துக்கு விரோதமான கலியால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸத்யம் நாஸ்தி தபஃ ஶௌசம் தயா தாநம் ந வித்யதே । உதரம்பரிணோ ஜீவா வராகாஃ கூடபாஷிணஃ

உண்மை, தவம், தூய்மை, கருணை, தானம் இப்போது இல்லை. ஏழைகள் வயிற்றை மட்டும் நிரப்பிக் கொண்டு, பொய் பேசுகிறார்கள்.

மந்தாஃ ஸுமந்தமதயோ மந்தபாக்யா ஹி உபத்ருதாஃ । பாகண்டநிரதாஃ ஸம்தோ விரக்தாஃ ஸபரிக்ரஹாஃ

மக்கள் மந்தமாகவும், குறைந்த புத்தியுடனும், அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்களாகவும், துன்புறுத்தப்படுபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். நல்லவர்கள் குறைவாக, பாசாங்கில் ஈடுபட்டு, துறவிகள் கூட குடும்பம் நடத்துகிறார்கள்.

தருணீப்ரபுதா கேஹே ஶ்யாலகோ புத்திதாயகஃ । கந்யாவிக்ரயிணோ லோபாத் தம்பதீநாம் ச கல்கநம்

வீட்டில் இளம்பெண்கள் அதிகாரம் செலுத்துகிறார்கள்; மாமனார் அறிவுரை கூறுகிறார்; பேராசையால் பெண்கள் விற்கப்படுகிறார்கள்; கணவன் மனைவிக்கிடையே சண்டை ஏற்படுகிறது.

ஆஶ்ரமா யவநை ருத்தாஃ தீர்தாநி ஸரிதஸ்ததா । தேவதாயதநாந்யத்ர துஷ்டைஃ நஷ்டாநி பூரிஶஃ

ஆசிரமங்கள் அயல்நாட்டு மக்களால் தடுக்கப்பட்டுள்ளன; புனித நதிகளும் அப்படியே. பல தெய்வ ஆலயங்கள் தீயவர்களால் அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

ந யோகீ நைவ ஸித்தோ வா ந ஜ்ஞாநீ ஸத்க்ரியோ நரஃ । கலிதாவாநலேநாத்ய ஸாதநம் பஸ்மதாம் கதம்

யோகியும் இல்லை, சித்தரும் இல்லை, ஞானியும் இல்லை, நல்லொழுக்கம் கொண்டவரும் இல்லை; கலியின் காட்டுத்தீயால் எல்லா சாதனைகளும் சாம்பலாகிவிட்டன.

அட்டஶூலா ஜநபதாஃ ஶிவஶூலா த்விஜாதயஃ । காமிந்யஃ கேஶஶூலிந்யஃ ஸம்பவந்தி கலௌ இஹ

ஊர்கள் கொள்ளைக்காரர்களால் சிரமப்படுகின்றன; இருமுறை பிறந்தவர்கள் சிவனின் வேலால் தாக்கப்படுகிறார்கள்; பெண்கள் முடி கலைந்து, கலியுகத்தில் ஆசைபடுகிறார்கள்.

ஏவம் பஶ்யந் கலேர்தோஷாந் பர்யடந் அவநீம் அஹம் । யாமுநம் தடமாபந்நோ யத்ர லீலா ஹரேரபூத்

கலியுகத்தின் குறைகளைப் பார்த்து, நான் பூமியில் எங்கும் சுற்றி வந்தேன்; அப்போது யமுனை நதிக்கரையை அடைந்தேன், அங்கே தான் ஹரியின் விளையாட்டுகள் நடந்தன.

தத்ராஶ்சர்யம் மயா த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ரூயதாம் தந்முநீஶ்வராஃ । ஏகா து தருணீ தத்ர நிஷண்ணா கிந்நமாநஸா

அங்கே நான் ஒரு அதிசயத்தை பார்த்தேன், அதை நீங்கள் கேளுங்கள், பெரிய முனிவர்களே: அங்கே ஒரு இளம்பெண் உட்கார்ந்து இருந்தாள், அவள் மனம் சோர்ந்து கவலையுடன் இருந்தாள்.

வ்ரு'த்தௌ த்வௌ பதிதௌ பார்ஶ்வே நிஃஶ்வஸந்தௌ அசேதநௌ । ஶுஶ்ரூஷந்தீ ப்ரபோதந்தீ ருததீ ச தயோஃ புரஃ

அவளின் அருகில் இரண்டு முதியவர்கள் விழுந்து, ஆழ்ந்த மூச்சு விடுத்து, உணர்வில்லாமல் படுத்திருந்தார்கள்; அந்த பெண் அவர்களை பராமரித்து, எழுப்ப முயன்று, அவர்களுக்கு முன்பாக அழுதாள்.

தஶதிக்ஷு நிரீக்ஷந்தீ ரக்ஷிதாரம் நிஜம் வபுஃ । வீஜ்யமாநா ஶதஸ்த்ரீபிஃ போத்யமாநா முஹுர்முஹுஃ

அவள் தன் பாதுகாவலரைத் தேடி பத்து திசைகளிலும் பார்த்தாள்; அவளது உடலை நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் வீசிக் குளிர்ச்சி செய்தார்கள், அவளை மீண்டும் மீண்டும் எழுப்ப முயன்றார்கள்.