ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

(வஸம்ததிலகா) யம் ப்ரவ்ரஜந்தமநுபேத்யமபேதக்ரு'த்யம் த்வைபாயநோ விரஹகாதர ஆஜுஹாவ । புத்ரேதி தந்மயதயா தரவோऽபிநேதுஃ தம் ஸர்வபூதஹ்ரு'தயம் முநிமாநதோऽஸ்மி

அனைத்து உயிர்களிலும் உள்ளம் நிறைந்துள்ள அந்த முனிவருக்கு நான் வணங்குகிறேன். அவர் துறவறம் மேற்கொண்டு செல்லும் போது, துவைப்பாயனர் பிரிவால் வருந்தி அவரை அழைத்தார்; மரங்களும் அவரை தங்கள் மகனாக எண்ணி அழைத்தன.

(அநுஷ்டுப்) நைமிஷே ஸூதம் ஆஸீநம் அபிவாத்ய மஹாமதிம் । கதாம்ரு'த ரஸாஸ்வாத குஶலஃ ஶௌநகோऽப்ரவீத்

நைமிசாரண்யத்தில், பெரிய ஞானி ஸூதரை மரியாதையுடன் வணங்கி, கதைகளின் அமுதத்தை அனுபவிக்க வல்லவர் ஷௌணகர் பேசினார்.

ஶௌநக உவாச - அஜ்ஞாநத்வாந்தவித்வம்ஸ கோடிஸூர்யஸமப்ரப । ஸூதாக்யாஹி கதாஸாரம் மம கர்ணரஸாயநம்

ஷௌணகர் கூறினார்: அறியாமை என்ற இருளை ஒளியால் அழிக்கும், கோடிக்கணக்கான சூரியர்களுக்கு இணையான பிரகாசமுள்ள ஸூதா, என் செவிக்கு அமுதம் போன்ற கதைகளின் சாரத்தை சொல்லுங்கள்.

பக்திஜ்ஞாநவிராகாப்தோ விவேகோ வர்ததே மஹாந் । மாயாமோஹநிராஸஶ்ச வைஷ்ணவைஃ க்ரியதே கதம்

பக்தி, ஞானம், வைராக்கியம் ஆகியவை கிடைத்தால், பெரிய பகுத்தறிவு வளர்கிறது; வைஷ்ணவர்கள் மாயையின் மயக்கத்தை எவ்வாறு நீக்குகிறார்கள்?

இஹ கோரே கலௌ ப்ராயோ ஜீவஶ்சாஸுரதாம் கதஃ । க்லேஶாக்ராந்தஸ்ய தஸ்யைவ ஶோதநே கிம் பராயணம்

இந்த பயங்கரமான கலியுகத்தில், பெரும்பாலான உயிர்கள் அசுர இயல்பை அடைந்துள்ளனர்; துயரத்தில் சிக்கியவர்களுக்கு தூய்மையை அடைய சிறந்த வழி எது?

ஶ்ரேயஸாம் யத் பவேத் ஶ்ரேயஃ பாவநாநாம் ச பாவநம் । க்ரு'ஷ்ணப்ராப்திகரம் ஶஶ்வத் ஸாதநம் தத்‌வதாதுநா

எல்லா நன்மைகளிலும் சிறந்தது, தூய்மைகளில் மிக தூய்மையானது, கிருஷ்ணரை அடைய நிலையான வழி எது என்பதை இப்போது எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

சிந்தாமணிர்லோகஸுகம் ஸுரத்ருஃ ஸ்வர்கஸம்பதம் । ப்ரயச்சதி குருஃ ப்ரீதோ வைகுண்டம் யோகிதுர்லபம்

சிந்தாமணி உலக இன்பத்தை தரும்; தேவவெப்ப மரம் சொர்க்க செல்வங்களை தரும்; ஆனாலும் மகிழ்ச்சியடைந்த குரு, யோகிகளுக்கே அரிதான வைகுண்டத்தை தருகிறார்.

ஸூத உவாச - ப்ரீதிஃ ஶௌநக சித்தே தே ஹ்யதோ வச்மி விசார்ய ச । ஸர்வஸித்தாந்த நிஷ்பந்நம் ஸம்ஸரபயநாஶநம்

ஸூதர் கூறினார்: ஷௌணகரே, உங்கள் உள்ளத்தில் பாசம் தோன்றியதால், நான் யோசித்து, எல்லா சாஸ்திரங்களின் முடிவாகவும், பிறவிப் பயத்தை நீக்கும் அந்த உண்மையைச் சொல்கிறேன்.

பக்த்யோகவர்தநம் யச்ச க்ரு'ஷ்ணஸம்தோஷஹேதுகம் । ததஹம் தேऽபிதாஸ்யாமி ஸாவதாநதயா ஶ்ர்ரு'ணு

பக்தியின் பெருக்கை வளர்க்கும், கிருஷ்ணருக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விஷயத்தை நான் உங்களுக்குச் சொல்வேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள்.

காலவ்யாலமுகாக்ராஸ த்ராஸநிர்ணாஶஹேதவே । ஶ்ரீமத்‌பாகவதம் ஶாஸ்த்ரம் கலௌ கீரேண பாஷிதம்

காலம் என்ற பாம்பால் விழுங்கப்படுவதைப் போக்கும் பொருட்டு, கலியுகத்தில் கீரர் உரைத்தது ஸ்ரீமத்பாகவதம் என்னும் சாஸ்திரம்.

ஏதஸ்மாத் அபரம் கிம்சித் மநஃஶுத்த்யை ந வித்யதே । ஜந்மாந்தரே பவேத் புண்யம் ததா பாகவதம் லபேத்

மனதைத் தூய்மைப்படுத்த இதைவிட வேறு எதுவும் இல்லை; முன் பிறவியில் புண்ணியம் இருந்தால், அப்போதுதான் பாகவதம் கிடைக்கும்.

பரீக்ஷிதே கதாம் வக்தும் ஸபாயாம் ஸம்ஸ்திதே ஶுகே । ஸுதாகும்பம் க்ரு'ஹீத்வைவ தேவாஸ்தத்ர ஸமாகமந்

பரீக்ஷித் அரசர் சபையில் அமர்ந்து கதையை கேட்கும் போது, ஷுகர் அங்கு இருந்தார்; தேவதைகள் அமுதக் குடத்தை எடுத்துக்கொண்டு அங்கு வந்தனர்.

ஶுகம் நத்வாவதந் ஸர்வே ஸ்வகார்யகுஶலாஃ ஸுராஃ । கதாஸுதாம் ப்ரயச்சஸ்வ க்ரு'ஹீத்வைவ ஸுதாம் இமாம்

ஷுகருக்கு வணங்கி, எல்லா திறமையான தேவர்கள் கூறினர்: இந்த அமுதத்தை கொண்டு வந்தோம்; கதைகளின் அமுதத்தை எங்களுக்கு அளியுங்கள்.

ஏவம் விநிமயே ஜாதே ஸுதா ராஜ்ஞா ப்ரபீயதாம் । ப்ரபாஸ்யாமோ வயம் ஸர்வே ஶ்ரீமத்‌பாகவதாம்ரு'தம்

இவ்வாறு பரிமாற்றம் நடந்தபோது, அரசர் அமுதத்தை அருந்தினார்; நாங்கள் அனைவரும் ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் அமுதத்தை அருந்துவோம்.

க்வ ஸுதா க்வ கதா லோகே க்வ காசஃ க்வ மணிர்மஹாந் । ப்ரஹ்மராதோ விசார்யைவம் ததா தேவாஞ்ஜஹாஸ ஹ

இந்த உலகில் எங்கே அமுது, எங்கே கதைகள், எங்கே கண்ணாடி, எங்கே பெரிய மாணிக்கம்? இவ்வாறு யோசித்த ப்ரஹ்மராதர், தேவதைகளைப் பார்த்து சிரித்தார்.

அபக்தாந் தாம்ஶ்ச விஜ்ஞாய ந ததௌ ஸ கதாம்ரு'தம் । ஶ்ரீமத்‌பாகவதீ வார்தா ஸுராணாம் அபி துர்லபா

அவர்கள் பக்தியில்லாதவர்களென்று அறிந்து, அவர் அவர்களுக்கு கதைகளின் அமுதத்தை அளிக்கவில்லை; ஸ்ரீமத்பாகவதத்தின் கதைகள் தேவர்களுக்குக்கூட அரிது.

ராஜ்ஞோ மோக்ஷம் ததா வீக்ஷ்ய புரா தாதாபி விஸ்மிதஃ । ஸத்யலோக துலாம் பத்த்வா தோலயத் ஸாதநாந்யஜஃ

அரசரின் முக்தியைப் பார்த்து, முன்பே படைத்தவரும் ஆச்சரியப்பட்டார்; சத்தியலோகத்தில் தராசு கட்டி, பிறவி நீங்கும் வழிகளை அஜன் எடை போட்டார்.

லகூந்யந்யாநி ஜாதாநி கௌரவேண இதம் மஹத் । ததா ரு'ஷிகணாஃ ஸர்வே விஸ்மயம் பரமம் யயுஃ

மற்ற நூல்கள் எல்லாம் சிறியவை; இது மிகப் பெரிதும், பாரமுள்ளதுமாக உள்ளது. அதனால் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் ஆச்சரியத்தில் முழுமையாக மூழ்கினர்.

மேநிரே பகவத்‌ரூபம் ஶாஸ்த்ரம் பாகவதம் கலௌ । படநாத் ஶ்ரவணாத் ஸத்யோ வைகுண்டபலதாயகம்

கலியுகத்தில், இந்த பாகவதம் என்ற நூலைவே பகவானின் உருவமாகவே அவர்கள் கருதினர்; இதை படிப்பதாலும் கேட்பதாலும் உடனே வைகுண்ட பலன் கிடைக்கும் என்று நம்பினர்.

ஸப்தாஹேந ஶ்ருதம் சைதத் ஸர்வதா முக்திதாயகம் । ஸநகாத்யைஃ புரா ப்ரோக்தம் நாரதாய தயாபரைஃ

இது ஏழு நாட்களில் கேட்கப்பட்டது; எவ்விதத்திலும் இது முக்தி அளிக்கிறது. பழைய காலத்தில் கருணையுள்ள சனகாதிகள் இதை நாரதருக்கு சொன்னார்கள்.

யத்யபி ப்ரஹ்மஸம்பம்தாத் ஶ்ருதமேதத் ஸுரர்ஷிணா । ஸப்தாஹஶ்ரவணவிதிஃ குமாரைஸ்தஸ்ய பாஷிதஃ

இதை அந்த தேவரிஷி பிரம்மத்துடன் தொடர்பு கொண்டதால் கேட்டிருந்தாலும், ஏழு நாட்களில் கேட்கும் முறையை குமாரர்கள் விளக்கியிருந்தார்கள்.

ஶௌநக உவாச - லோகவிக்ரஹமுக்தஸ்ய நாரதஸ்யாஸ்திரஸ்ய ச । விதிஶ்ரவே குதஃ ப்ரீதிஃ ஸம்யோகஃ குத்ர தைஃ ஸஹ

சௌனகர் கேட்டார்: உலக பந்தங்கள் இல்லாத, எப்போதும் அசையாமல் இருக்கும் நாரதருக்கு, அந்த யாகத்தில் இருப்பவர்களிடம் எப்படி பாசம் அல்லது தொடர்பு ஏற்பட்டது?

ஸூத உவாச - அத்ர தே கீர்தயிஷ்யாமி பக்தியுக்தம் கதாநகம் । ஶுகேந மம யத்ப்ரோக்தம் ரஹஃ ஶிஷ்யம் விசார்ய ச

சூதர் சொன்னார்: இங்கு பக்தி நிறைந்த கதையை உனக்குச் சொல்வேன்; அது சுகர் என்னைத் தன் சீடன் என எண்ணி, இரகசியமாக எனக்குச் சொன்னது.

ஏகதா ஹி விஶாலாயாம் சத்வார ரு'ஷயோऽமலாஃ । ஸத்ஸங்கார்தம் ஸமாயாதா தத்ரு'ஶுஸ்தத்ர நாரதம்

ஒரு நாள் விசாலா நகரில் நான்கு தூய முனிவர்கள் நல்லார் சஞ்சரிக்கச் சேர்ந்தனர்; அங்கே அவர்கள் நாரதரைப் பார்த்தார்கள்.

குமாராஃ ஊசுஃ - கதம் ப்ரஹ்மந் தீநமுகம் குதஶ்சிந்தாதுரோ பவாந் । த்வரிதம் கம்யதே குத்ர குதஶ்சாகமநம் தவ

குமாரர்கள் கேட்டனர்: பிராமணா, ஏன் உங்கள் முகம் சோகமாக உள்ளது? ஏன் மனதில் கவலை கொண்டிருக்கிறீர்கள்? எங்கே விரைவாக போகிறீர்கள்? எங்கிருந்து வந்தீர்கள்?

இதாநீம் ஶூந்யசித்தோऽஸி கதவித்தோ யதா ஜநஃ । தவேதம் முக்தஸங்‌கஸ்ய நோசிதம் வத காரணம்

இப்போது நீங்கள் மனம் காலியாகவும், செல்வத்தை இழந்தவரைப் போலவும் இருக்கிறீர்கள். பந்தங்கள் இல்லாதவருக்கு இது ஏற்றதல்ல—காரணம் என்ன என்று சொல்லுங்கள்.

நாரத உவாச - அஹம் து ப்ரு'திவீம் யாதோ ஜ்ஞாத்வா ஸர்வோத்தமமிதி । புஷ்கரம் ச ப்ரயாகம் ச காஶீம் கோதாவரீம் ததா

நாரதர் சொன்னார்: நான் பூமியெங்கும், அதுவே உயர்ந்தது என்று நினைத்து, புஷ்கரம், பிரயாகம், காசி, கோதாவரி ஆகிய இடங்களுக்கும் சென்றேன்.

ஹரிக்ஷேத்ரம் குருக்ஷேத்ரம் ஶ்ரீரங்‌கம் ஸேதுபந்தநம் । ஏவமாதிஷு தீர்தேஷு ப்ரமமாண இதஸ்ததஃ

ஹரிக்ஷேத்திரம், குருக்ஷேத்திரம், ஸ்ரீரங்கம், சேதுபந்தம் ஆகிய புனிதத் தலங்களிலும், பல இடங்களிலும் சுற்றிக்கொண்டிருந்தேன்.

நாபஶ்யம் குத்ரசித் ஶர்ம மநஸ்ஸம்தோஷகாரகம் । கலிநாதர்மமித்ரேண தரேயம் பாதிதாதுநா

எங்கும் மனதுக்கு அமைதி தரும் சந்தோஷம் கிடைக்கவில்லை; இப்போது பூமி, தர்மத்துக்கு விரோதமான கலியால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.