பரிக்ஷித் மகாராஜாவின் வருங்காலத்தைப் பற்றி புணிதர்கள் அறிவித்தார்கள்: “இவர் அரச மரபின் முன்வைத்தவனாகவும், தவறான பாதையில் செல்லும் மக்களைத் தண்டிப்பவனாகவும் விளங்குவார். தர்மத்தை நிலைநாட்டும் பொருட்டு, கலியின் ஆட்சியை இந்த பூமியில் கட்டுப்படுத்துவார்.” பிறகு, ஒரு நாள், ஒரு முனிவரின் மகன் அனுப்பிய தக்ஷகன் என்ற பாம்பால் தன் மரணம் நெருங்கி வருவதை பரிக்ஷித் கேள்விப்படுவார். அப்பொழுது, உலகியலான பாசங்களைத் துறந்து, ஹரியின் திருப்பதத்தை அடைவார். ஆத்மாவின் உண்மை இயல்பை அறிய விரும்பிய பரிக்ஷித், வியாசரின் மகன் சுகமுனிவரிடமிருந்து பரமாத்மா பற்றிய உன்னதக் கதைகளை கேட்பார். அவர், கங்கைத் தணலில் தன் உடலை விட்டுப் பாய்ந்து, பயமின்றி உயர்ந்த பாதையை அடைவார். இவ்வாறு ராஜாவை அறிவுறுத்திய புணிதர்கள், அவரவரின் இல்லங்களுக்கு திரும்பினார். உலகத்தில் இவர் “பரிக்ஷித்” எனப் பெயர் பெற்றார். ஏனெனில், முன்பு தன் உயிரை காப்பாற்றிய அதிசயத்தை நினைவுகூர்ந்து, மனிதர்களை இவ்வுலகில் ஆராயும் பணியில் ஈடுபடுவார். அந்த இளவரசன், வளர்ந்த சந்திரனைப் போலவே, தினமும் தந்தையால் வளர்க்கப்பட்டு விரைவாக வளர்ந்தார். பரிக்ஷித், தம் உறவினர்களிடம் நிகழ்ந்த தவறுக்காகப் பரிகாரமாக, அஸ்வமேத யாகம் செய்ய விரும்பினார். அதற்காக அரசுக்குத் தேவையான செல்வத்தை, வரி அல்லது அபராதம் இல்லாமல், வேறு வழியில் பெற எண்ணினார். அவரது எண்ணத்தை உணர்ந்த சகோதரர்கள், அச்ச்யுதனின் ஊக்கத்தால், வடக்கு திசையிலிருந்து பெரும் செல்வத்தை கொண்டு வந்தார்கள். அவ்வாறு திரட்டப்பட்ட செல்வத்துடன், தர்மபுத்திரனாகிய யுதிஷ்டிரன், மூன்று அஸ்வமேத யாகங்களை நடத்தி, ஹரியை பெரும் பக்தி, அச்சம், மரியாதையுடன் வழிபட்டார். அப்போது, ராஜாவின் அழைப்பின்படி, பக்தர்களுக்காக அன்புடன், கண்ணன், பிராமணர்களால் ராஜாவை அபிஷேகம் செய்து, சில மாதங்கள் அங்கே தங்கி இருந்தார். பிறகு, ராஜாவின் அனுமதியுடன், கிருஷ்ணன், தம் உறவினர்களுடன், அர்ஜுனன் மற்றும் யாதவர்களோடு துவாரகைக்கு புறப்பட்டார். கிருஷ்ணன் தனது பிள்ளைத்தனத்தில் பக்தரை காப்பாற்றிய அந்த அதிசயச் செயலை, வ்ரஜாவின் சிறுவர்கள், தங்கள் இளமைக்காலத்தில் பார்த்து, அதிசயத்துடன் பேசிக்கொண்டார்கள். இது பரமபிரம்மனுக்குச் சுலபமானது; மனித ரூபத்தில் அவதரித்து விளையாடும் அவனுக்குப் புதிதல்ல. அவனது தொடுதலால், அகாசுரன் போன்ற பாவிகளும் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாகும் நிலையில் உயர்ந்தனர். ஒரு முறை கூட ஹரியின் ரூபத்தை மனதில் பதித்தவர், உயர்ந்த பக்திப் பாதையை அடைந்தார். அப்படியிருக்க, மாயை இல்லாமல் எப்போதும் ஆனந்தத்தில் இருப்பவர் எவ்வளவு உயர்ந்த நிலையை அடைவார்! இவ்வாறு, யுதிஷ்டிரன், கிருஷ்ணனின் அதிசய செயல்களை கேட்ட பிறகு, மனதை அந்த புனிதக் கதைகளில் மூழ்க வைத்து, சுகமுனிவரிடம் மீண்டும் கேட்டார்: “பிரம்மணனே, ஹரி பால்யத்தில் செய்த காரியங்களை இளமைக்கால சிறுவர்கள் பாடுவது எப்படி? அது வேறு காலத்தில் நடந்தது அல்லவா? இந்த மிகப்பெரும் அதிசயத்தை எனக்குத் தெளிவாகக் கூறுங்கள். இது ஹரியின் மாயைதான்; வேறு காரணம் இல்லை.” “உலகத்தில் எங்களுக்கே மிகப்பெரும் பாக்கியம்; நாம் பெயரில் மட்டுமே க்ஷத்திரியர்கள் என்றாலும், உம்மிடமிருந்து கிருஷ்ணனின் புனிதக் கதைகளை எப்போதும் கேட்டு அமிர்தம் அருந்துகிறோம்.” அப்போது, சுடர் போன்ற மனதுடன் இருந்த சுகமுனி, யுதிஷ்டிரனின் கேள்வியால் நினைவுபெற்று, வெளிப்படையாகப் பதில் கூறத் தொடங்கினார்: “இங்கே கேட்டவாறு, நான் உங்களுக்கு ஹரியின் அவதாரங்களையும், விளையாட்டு செயல்களையும் முழுமையாக விவரித்துள்ளேன். யார் வீழ்ச்சி, துன்பம், சிரமம், வெட்டுதல், அல்லது அசரீர நிலையில் இருந்தாலும், ‘ஹரிக்கு நமஸ்காரம்’ என்று உரக்கச் சொன்னால், அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள். அந்த பரம்பொருளின் புகழ்கள் கேட்டல், பாடுதல் மூலம், அவன் மனிதர்களின் இருதயத்துக்குள் நுழைந்து, சூரியனும், பலமான காற்றும் இருளையும் மேகத்தையும் நீக்குவது போல, அவர்களின் துன்பங்களை முற்றிலும் அகற்றுவான். பரம்பொருளை பற்றிய புகழ்கள் இல்லாத வெறும் சொற்களும், பொய்யான கதைகளும் சொல்லக்கூடாது. ஹரியின் குணங்களை வெளிப்படுத்தும் சொற்களே உண்மை, மங்களம், புனிதம். அவனது புகழ்கள் பாடப்படும் போது, அது மனதுக்குப் பெரும் திருவிழா, எப்போதும் புதுமை, சுகம், மகிழ்ச்சி தரும்; அது மக்கள் துன்பங்களை அழிக்கும். ஹரியின் புகழ்களைப் பேசாத, எவ்வளவு அலங்காரமாய் இருந்தாலும், அந்தச் சொற்கள் காகம் குளிக்கும் இடம் போன்றது; அங்கு அச்யுதன் இருப்பது போல் தூய பக்தர்கள் மட்டுமே சேர். அவரது பெயர்களும், புகழ்களும் உள்ள சொற்கள், எவ்வளவு பிழைகளுடன் இருந்தாலும், பாவங்களை கழுவும்; நல்லவர்கள் அதை கேட்க, பாட, உரைக்க விரும்புவர். ஏற்கனவே விருப்பம் இல்லாமல் செய்யும் கர்மமும், தூய ஞானமும், உன்னிடம் பக்தி இல்லாமல் பிரகாசிக்காது; ஆனால், அந்தச் செயல்கள் ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாவிட்டால், அவை நற்கதி தராது. புகழ், செல்வம், வர்க்கம், ஆசிரமம், தவம், வேதபடிப்பு—இவை அனைத்தும் ஹரியின் திருவடிகளை நினைத்தலைத் தூண்டும்போது மட்டுமே உயர்ந்தவை; அவன் குணங்களை பக்தியுடன் கேட்கும், பாடும் வழியே நினைவு நிலைபெறும். கிருஷ்ணனின் திருவடிகள் நினைவில் வரும்போது, எல்லா அமங்கலமும் நீங்கி, மனம் தூய்மையடையும்; பரமாத்மாவிடம் உயர்ந்த பக்தியும், ஞானமும், வைராக்கியமும் கிடைக்கும். உலகில் நீங்கள் இரட்டைப் பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்கள்; நாராயணனை, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மாவாக இருப்பவனை, உங்கள் மனதில் நிலைபெறச்செய்து, எப்போதும் வழிபடுகிறீர்கள். நானும், முன்பு பரிக்ஷித் ராஜா உண்ணாமை விரதம் இருந்தபோது, அந்த மகா முனிவரின் வாயிலிருந்து கேட்ட ஆத்ம சத்தியத்தை இப்போது நினைவுபெற்றுள்ளேன். பிராமணர்களே! இப்போது, எல்லா துன்பங்களையும் அழிக்கும், பராக்கிரமம் வாய்ந்த ஹரியின் புகழ்கள் உங்கள் முன் கூறப்பட்டுள்ளன. யார் மனமும், விசுவாசமும் உறுதியாக இதை தினமும் ஓதுவாரோ, அல்லது கவனமாகக் கேட்பாரோ, அவர்கள் தூய்மையடைவார்கள். பிரதமையில், பன்னிரண்டாம் அல்லது பதினொன்றாம் திதியில் இதை கேட்டால், நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கும்; விரதம் இருந்து, தன்னடக்கத்துடன் இதை ஓதினால், பாவம் நீங்கும். தன்னடக்கம் கொண்டு, விரதம் இருந்து, புஷ்கரம், மதுரா, துவாரகா போன்ற புனித இடங்களில் இதை ஓதினால், பயம் நீங்கும். இவனது புகழ்களைப் பாடி, கேட்பவர்களுக்கு தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், பித்ருக்கள், மனுக்கள், அரசர்கள் எல்லாம் விருப்பங்களை வழங்குகிறார்கள். ஒரு இரட்டைப் பிறப்பாளர் ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களைப் படித்தால், தேனும், நெய்யும், பாலைப் போன்ற பலன்களை அடைவார். இந்த புராணத்தை பக்தியுடன் படிக்கும் இரட்டைப் பிறப்பாளர், பரமாத்மா சொன்ன உயர்ந்த முக்தி நிலையை அடைவார். படிப்பதனால், பிராமணர் ஞானத்தை, க்ஷத்திரியர் கடல் போன்ற ஆட்சியை, வைசியர் செல்வத்தின் அதிபதித்துவத்தை, சுத்ரர் பாவநாசத்தைப் பெறுவார். மற்ற இடங்களில், கலியின் பாபத்தை அழிக்கும் ஹரி எப்போதும் பாடப்பட மாட்டார்; ஆனால் இங்கு, அவன் பரிபூரண ரூபத்தில், ஒவ்வொரு ச்லோகத்திலும் விரிவாகப் புகழப்படுகிறது. இவ்வாறு, பரிக்ஷித் மகாராஜாவின் வரலாறு, ஹரியின் லீலைகள், அவற்றின் மகிமை, அவற்றை கேட்பதும், பாடுவதும் தரும் உயர்ந்த பலன்கள் எல்லாம், புணிதர்கள் வாயிலாக உலகில் பரவி வருகின்றன.