கிருஷ்ணரின் playful act-களை பசுமை பெண்கள், graceful-ஆக நடந்து, charming-ஆக சிரித்து, காதலுடன் சிதறி பார்வை பார்த்து, சில நேரங்களில் கோபம் போல நடித்து, அவரின் செயல்களை பcrazy-ஆக, blind-ஆக, அவரில் முழுமையாக மூழ்கி அப்படியே பின்பற்றினர். பாண்டவர் ராஜசூய யாகத்தில், யுதிஷ்டிரனின் சபையில், முனிவர்கள், ராஜாக்கள் சூழ்ந்திருந்த போது, என் கண்களுக்கு ஒரே ஒருவரே தகுதியானவர் என்று தெரிந்தார்—அவர் தான் என் உண்மையான சுயத்தை வெளிப்படுத்தும் கிருஷ்ணர். இப்போது, பிறவாத அந்த பரமன், எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்தில் இருப்பவரை, ஒவ்வொருவரும் தங்கள் மனதின்படி வேறு வேறு வடிவில் கற்பனை செய்வதை, ஒரே சூரியன் பல இடங்களில் பல வடிவில் பிரதிபலிப்பதைப் போல, நான் உணர்ந்தேன்; எனது பாகுபாடான மாயை விலகியது. சூதர் சொல்கிறார்: இப்படியாக, பீஷ்மர் தன் மனம், சொல், பார்வை அனைத்தையும் கிருஷ்ணரிடம் நிலைநிறுத்தி, தன் ஆத்மாவை பரமாத்மாவில் லயさ செய்து, மூச்சை உள்ளே இழுத்து நிலைபேறடைந்தார். பீஷ்மர், Advaita Brahman-இல் லயさ ஆகும் போது, அனைவரும், பறவைகள் சாயங்காலத்தில் அமைதியாக இருப்பது போல, அமைதியடைந்தனர். அந்த தருணத்தில், தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்கள் தாளங்கள் வாசித்தனர்; நல்லவர்கள் பீஷ்மரை புகழ்ந்தனர்; வானில் இருந்து பூக்கள் மழையாக மன்னனின் மேல் விழுந்தன. பீஷ்மரின் மறைவுக்குப் பிறகு, யுதிஷ்டிரர், பாகரவரின் மகன், departed souls-க்கு உரிய கிரியைகளை செய்தார்; ஆனால், சில காலம் அவர் ஆழ்ந்த துயரத்தில் இருந்தார். முனிவர்கள், மகிழ்ச்சியுடன், கிருஷ்ணரை ரகசிய நாமங்களால் புகழ்ந்தனர்; பின்னர், அவர்கள் கிருஷ்ணரிடம் பக்தியுடன் தங்கள் hermitage-களுக்கு திரும்பினர். பின்னர், யுதிஷ்டிரர், கிருஷ்ணருடன், Gajāhvaya-க்கு சென்றார்; அங்கு தன் தந்தையை மற்றும் ascetic Gāndhārī-யை ஆறுதல் கூறினார். தந்தை மற்றும் கிருஷ்ணரின் அனுமதியுடன், அந்த வீரர், தந்தை மற்றும் தாத்தா வழியில் வந்த ராஜ்யத்தை நீதியுடன் ஆட்சி செய்தார். அந்த நேரத்தில், வீரர்களின் தாயான அவர், தன் மகனை மீண்டும் மீண்டும் பால் மற்றும் கண்களில் auspicious-ஆக கண்ணீர் விட்டுப் பூசினார். மக்கள், ராணிக்கு: "உங்கள் மகன், துயரங்களை அகற்றும் வீரர், நீண்ட காலம் தூரத்தில் இருந்த பிறகு, நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால் மீண்டும் வந்துள்ளார்; அவர் பூமியை பாதுகாப்பார்," என்றனர். "நிச்சயமாக, ராணி, நீங்கள் distressed-ஐ அகற்றும் தேவனை வழிபட்டிருப்பீர்கள்; காரணம், அவரை மனதை நிலைநிறுத்தி தியானம் செய்வவர்கள், கடினமான மரணத்தையும் வெல்ல முடியும்," என்று மக்கள் கூறினர். இவ்வாறு, மக்கள் யுதிஷ்டிரரும் அவரது சகோதரர்களையும் cherish செய்து, மகிழ்ச்சியுடன், யுதிஷ்டிரர் யானையில் ஏறி, அனைவராலும் புகழப்பட்டு நகரில் நுழைந்தார். நகரின் எல்லா வாசலிலும், அழகான மகர-தோரணங்கள், வாழைத் தண்டு குழுக்கள், வெற்றிலை மேடுகள் அழகாக அமைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒவ்வொரு வாசலிலும், தண்ணீர் குடங்கள், விளக்குகள், இளம் மாம்பழ இலை மாலைகள், முத்து சரங்கள் தொங்கிக் கொண்டு இருந்தன. நகரம் முழுவதும், ramparts, gateways, வீடுகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, mansion-கள் பொலிவுடன் விளங்கின. வீட்டு முனைகள், தெருக்கள், சந்திகள்—all clean-ஆக, சந்தனத்தால் தெளிக்கப்பட்டு, parched rice, unbroken grains, பூக்கள், பழங்கள், அரிசி—all offered-ஆக இருந்தன. நம்பிக்கையான யுதிஷ்டிரர் நகரில் செல்லும் போது, நகர பெண்கள் பல இடங்களில் auspicious items—arisi, unbroken grains, thayir, thanni, darbai, poo, pazham—அனைத்தும் கொண்டு வந்தனர். அன்புடன், நல்ல பெண்கள், அவர் தந்தையின் அரண்மனைக்கு நுழையும்போது, பிள்ளை பாடல்கள் கேட்கும் அதிர்ஷ்டத்துடன் ஆசீர்வாதம் வழங்கினர். அந்த பொலிவான அரண்மனையில், பெரிய ரத்தினக் குழுக்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டு, அவர் தந்தையால் மிகுந்த அன்புடன் cherished செய்யப்பட்டார்; அவர் அவ்விடம் தேவன் போல வாழ்ந்தார். அங்கு, பாலை அலைப்போல் வெண்மையான படுக்கைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மிக விலையுயர்ந்த இருக்கைகள், furnishings—all gold-ஆக இருந்தது. அந்த இடத்தில், crystal walls, பெரிய emeralds, jeweled lamps—all shining-ஆக, பெண்களின் ஆபரண ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அங்கு, delightful gardens, celestial trees, கூவும் paravai couples, intoxicated bees—all singing-ஆக இருந்தது. அங்கு, lapis lazuli-இல் steps கொண்ட ponds, lotuses, water lilies, kumuda flowers—all filled-ஆக, swans, cranes, chakravaka ducks frequent-ஆக இருந்தது. அந்தச் சோழ சாம்ராட்டான உத்தானபாதன், தன் மகனின் extraordinary glory-ஐ பார்த்து, மிகுந்த ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்ந்தார். அவரை வளர்ந்ததாகவும், மக்கள் அன்புடன் கொண்டதாகவும், அமைச்சர்கள் ஒப்புதல் தெரிவித்ததாகவும் பார்த்த உத்தானபாதன், த்ருவனை பூமியின் அதிபதியாக ஆக்கியார். தன் வயதானதை உணர்ந்து, detached-ஆக, அந்த மனிதன், ஆன்மாவின் பாதையை சிந்தித்து, காட்டிற்குப் புறப்பட்டார். சௌனகர் கேட்டார்: "நீதி மிகுந்தவரே, யுதிஷ்டிரர் தன் ராஜ்யம், செல்வம் ஆசைப்படும் எதிரிகளை வென்ற பிறகு, சகோதரர்களுடன் உணவு secured-ஆகிய பிறகு, அவர் என்ன செய்தார்? எப்படி நடந்தார்?" சூதர் சொல்கிறார்: ஹரி, உலகத்தை உருவாக்கும் அவர், குரு வம்சத்தை, தன் வம்சத்தினரின் தீயால் அழிந்ததை மீட்டார்; யுதிஷ்டிரரை தன் ராஜ்யத்தில் நிறுவி, மனதில் மகிழ்ச்சியடைந்தார். பீஷ்மர் மற்றும் அச்யுதரின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, doubts-ஐ உண்மையான ஞானத்தால் நீக்கி, யுதிஷ்டிரர், தன் சகோதரர்களுடன், வெல்ல முடியாதவர்களின் ஆதரவுடன், இந்திரனைப் போல பூமியை ஆட்சி செய்தார். முகில்கள் விரும்பியபடி மழை பெய்தன; பூமி வேண்டியதை அளித்தது; பசுக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கிராமங்களை பாலும் நிரம்ப செய்தன. நதிகள், கடல்கள், மலைகள், காடுகள், செடிகள்—all herbs—வேண்டியபடி பலன் தந்தன. மனிதர்கள், fate, பிற உயிர்கள், தானாக ஏற்படும் நோய்கள்—all afflictions—யுதிஷ்டிரர் ஆட்சி செய்த போது ஏற்படவில்லை. ஹரி, சில மாதங்கள் ஹஸ்தினாபுரத்தில் தங்கினார், நண்பர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கவும், அன்பான சகோதரிக்கு மகிழ்ச்சி செய்யவும். அவர் விடைபெற்று, அனுமதி பெற்ற பிறகு, embrace செய்து, வணங்கி, ரதத்தில் ஏறினார்; சிலர் embrace செய்து, மரியாதை செய்தனர். சுபத்ரா, திரௌபதி, குன்தி, விராடாவின் மகள், காந்தாரி, த்ருதராஷ்ட்ரர், யுயுத்ஸு, கிருபர், நகுலன், சகதேவன்—all இருந்தனர். விர்கோதரன், தௌம்யர், மற்றும் மற்ற பெண்கள்—all bewildered-ஆக, distraught-ஆக, ஷார்ங்கம் ஏந்தியவரின் பிரிவை சகிக்க முடியவில்லை. தீய நட்பிலிருந்து நல்லவர்களுடன் பழகி, ஒருவர் ஒருமுறை அவரின் புகழை கேட்டால், அதை விட முடியாது. பிரிதாவின் மகன்கள், தங்கள் மனம் அவரில் நிலைநிறுத்தியதால், அவரை பார்த்து, தொட்டுப் பேசித், படுத்து, உட்கார்ந்து, உணவு உண்ட பிறகு, அவரின் பிரிவை எப்படி சகிக்க முடியும்? இவ்வாறு, பகவான் கிருஷ்ணர், பீஷ்மரின் மறைவுக்குப் பிறகு, யுதிஷ்டிரரை ஆறுதல் கூறி, மக்கள் மகிழ்ச்சியில் வாழ்ந்தனர்; ராஜ்யம் அமைதியுடன், வளமுடன், அன்புடன், இயற்கையின் எல்லா அருள்களும் பெற்றது; மக்கள், பாண்டவர்கள், அனைவரும் பகவானின் அருளில் வாழ்ந்தனர்.