ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶுகர் கூறினார்: ஸ்ரீகிருஷ்ணர் துவாரகை நகரில், தனது சொந்த நகரத்தில், எல்லா வளமும் செழிப்பும் நிரம்பிய இடத்தில், யாதவர்கள் மத்தியில் சிறந்தோரால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சியோடு வாழ்ந்தார். அந்த நகரில் அரண்மனைகளில், அழகிய ஆடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, இளம் வயதின் காந்தியால் பிரகாசிக்கும் பெண்கள், பந்துகள் மற்றும் வேறு விளையாட்டுக்களில் ஈடுபட்டு, மின்னும் மின்னல்களைப் போல் ஒளிர்ந்தனர். துவாரகையின் தெருக்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன், குடைந்த யானைகள், வீரர்கள், குதிரைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்கள் என அனைத்தும் ஒளிவீசும் வகையில் நிரம்பி இருந்தன. பூங்காக்களிலும், மலர்களால் நிரம்பிய தோப்புகளிலும், பறவைகளும் தேனீகளும் பாடும் இனிய குரல்களில் அந்த இடம் முழுவதும் ஒலித்தது. அங்கு, பதினாறு ஆயிரம் மகாராணிகளின் ஒரே பிரியனாக, அவரவர் அரண்மனைகளில், அபூர்வ வடிவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஆனந்தமாக வாழ்ந்தார். மலர்ந்த தாமரை, அல்லி, நீலோற்பலம் ஆகிய மலர்களின் மணம் வீசும் தூய நீரில், பல்வேறு பறவைகள் கூவும் இடங்களில், அவர் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடினார். நீர்நிலைகளுக்குள் பிரவேசித்து, அந்த மகாராணிகள் அவரை தழுவி, அவர்களின் மார்பிலிருந்து சாந்தன குங்குமம் அவர் உடலில் பூசப்பட்டு, ஸ்ரீகிருஷ்ணர் விளையாடினார். அந்த நேரத்தில், கந்தர்வர்கள் பாட்டும், மிருதங்கம், தாளங்கள், பறை ஆகிய வாத்தியங்களும் முழங்க, கீர்த்திகாரரும் பாடகர்களும் வீணை இசைத்தனர். அந்த பெண்கள் சிரித்து, விளையாட்டாக நீர் தெளித்து, ஸ்ரீகிருஷ்ணருடன் மகிழ்ந்தனர். அவர்கள் உடைகள் நனைந்து, அகன்ற மார்புகள் வெளிப்பட்டு, மலர்களைத் தூவி, பிரியமானவரை தழுவி, விழிகளில் எழும் ஆசையால் முகங்கள் பிரகாசித்தன. குங்குமம் பூசப்பட்ட மலர் மாலைகள் மார்பில், விளையாட்டிலும் தழுவலிலும் கூந்தல் சிதறி, அவள் அவனை மீண்டும் மீண்டும் நீர் தெளிப்பதை அனுபவித்து, ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஒரு யானைத் தன் பெண் யானைகளால் சூழப்பட்டிருப்பதைப் போல் மகிழ்ந்தார். நடனக்காரர்கள், பாடகிகள், இசைக்கலைஞர்கள், பெண்கள் ஆகியோருக்கு விளையாட்டு ஆபரணங்கள், ஆடைகள் ஆகியவை ஸ்ரீகிருஷ்ணர் வழங்கினார். பெண்களின் நடமாட்டத்தையும், சிரிப்பையும், கண்களால் பரிமாறும் பார்வையையும், விளையாட்டு பேச்சையும், தழுவலையும் ரசித்து, ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அவர்களின் மனங்களை ஈர்த்தார். அவர்கள் மனம் முழுவதும் முகுந்தனில் நிலைத்து, அவரை நினைத்து, அன்பில் திளைத்து, மெதுவாகவும் தெளிவில்லாத வார்த்தைகளில் பேசினர். அந்தக் காலத்தில், அவர்களின் வார்த்தைகள் என்னவென்று நான் கூறுகிறேன், கேள். மகாராணிகள் கூறினர்: "ஓ குரரி! நீ தூங்காமல், ஓயாமல் புலம்புகிறாய்; உலகத்தின் நாதன் இரவில் நமக்குத் தெரியாமல் உறங்குகிறான். நம்மைப் போலவே, நீயும் அந்தத் தாமரைக் கண்களின் பரிசளிக்கும் பார்வையாலும் புன்னகையாலும் இதயத்தில் ஆழமாக காயமடைந்தவளா? நீ இரவில் கண்களை மூடி, உன் துணையால் காணப்படாமல், வலியுடன் அழுகிறாய், சக்கரவாகி! நாங்களும் அச்யுதனின் பாதத்திலே அடிமை நிலையை அடைந்துள்ளோம்; அல்லது நீயும் உன் கூந்தலில் சூட மலர் மாலையை விரும்புகிறாயா? நீ எப்போதும் நீரருகே புலம்புகிறாய், தூங்காமல் இரவு முழுவதும் விழித்திருப்பாய்; முகுந்தன் உன் ஆன்மாவின் அடையாளத்தை எடுத்துச் சென்றதால், நீயும் இந்த தாங்க முடியாத நிலையை அடைந்துள்ளாயா? ஓ சந்திரா! உன்னை ஒரு பெரும் நோய் பிடித்திருக்கிறது; உன் ஒளி குறைந்து, நீ உன் கதிர்களால் இருளை அகற்ற முடியவில்லை. நம்மைப் போலவே, நினைவிழந்து, முற்றிலும் மெளனமாக, நம்மால் கவனிக்கப்படாமல், நீயும் சோகத்தில் இருப்பாயா? ஓ மலயமலை காற்றே! நாங்கள் உனக்கு எதுவும் தவறு செய்தோமா? கோவிந்தனின் பக்க பார்வையால் எங்கள் இதயத்தில் விருப்பம் எழுந்து, நீ அதை மேலும் தூண்டும் வகையில் வீசுகிறாய். ஓ அழகிய மேகமே! நீயும் யாதவர்களில் தலைவனுக்கு மிகவும் பிரியமானவனாக இருக்க வேண்டும்; நம்மைப் போலவே, ஸ்ரீவத்ஸ மதிப்படையுடையவரை எண்ணி, காதலில் கட்டுப்பட்டவனாய் இருக்கிறாய். நினைவால் உன் இதயம் கலங்கி, நம்மைப் போலவே நீயும் மீண்டும் மீண்டும் கண்ணீர் சிந்துகிறாய்—அவரது தொடர்பின் வலி இப்படிப்பட்டது. ஓ கூகிலா! உன் நடுங்கும் குரலில், உயிரற்றவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் இனிய சொற்களைச் சொல்கிறாய். இன்று உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும், சொல், நண்பா? பேசு, ஏனெனில் நீ பிரியமானவரின் பெயரை அழைக்கிறாய் போல் தெரிகிறது. ஓ மலை! அறிவுள்ளவனே, நீ அசையாதும் பேசாதும் இருப்பாய்; நீ ஏதோ பெரிய நோக்கத்தில் தியானிக்கிறாய் போல. நம்மைப் போலவே, நீயும் வாசுதேவனின் மகனின் பாதங்களை அணைத்துப் பிடிக்க விரும்புகிறாயா? அந்த கடலின் மனைவிகள், அவர்களது ஏரிகள் உலர்ந்து, கைகளும் வறண்டுப் போய், மலர்களின் அழகும் கெட்டுவிட்டது; பிரியமானவரை இழந்து, நாங்களும், புன்சிரிப்பு தரும் பெருமழை போன்ற கடவுளின் பார்வை இல்லாமல், துயரத்தில் வாடுகிறோம். ஓ அன்னமே! வா, நீர் குடித்து அமர்ந்திரு. சௌரி பற்றிய செய்தி சொல், நண்பா. நீ அவன் தூதரா? வல்லமையற்றவன் நலம் என முன்பு கூறினானா? அல்லது அவனது அன்பு நம்மிடம் குறைந்துவிட்டதா? அவன் நம்மை மறந்துவிட்டால், நாம் ஏன் அவனைச் சேவிக்க வேண்டும்? இனிய வார்த்தைகள் பேசு, ஏனெனில் அவன் அருளைத் தவிர பெண்களுக்கு வேறு புகலிடம் இல்லை. இவ்வாறு, ஸ்ரீமாதவனிடம் இப்படிப்பட்ட அன்பும், பாசமும் கொண்டிருந்த அந்த மகாராணிகள், யோகிகளின் தலைவனான கிருஷ்ணனை நினைத்து, பரம பதத்தை அடைந்தனர் என்று ஶுகர் கூறினார். அவரது புகழ் உலகெங்கும் பாடப்பட்டு, கேட்பவர்களின் மனத்தையும் ஈர்க்கும் கிருஷ்ணர், அவரைப் பார்ப்பவர்களுக்கு எவ்வளவு பெரும் ஈர்ப்பு ஏற்படுமோ அது சொல்ல முடியாது. உலகத்தின் ஆண்டவனை கணவனாகக் கொண்டு, அன்புடன் அவரது பாதங்களை அழுத்தி, சேவித்த அந்த மகாராணிகள் செய்த தவம் எவ்வளவு உயர்ந்தது என்பதை விவரிக்க முடியாது. வேதங்களில் கூறப்பட்ட தர்மத்தை மேற்கொண்டு, ஸ்ரீகிருஷ்ணர் குடும்ப வாழ்க்கையில் தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றை எவ்வாறு நடத்த வேண்டும் என்பதற்கு தானே எடுத்துக்காட்டாக இருந்தார். குடும்பத்தில் உயர் தர்மத்தை நிறுவிய கிருஷ்ணருக்கு பதினாறு ஆயிரத்து நூற்றுக்கும் மேல் மகாராணிகள் இருந்தனர். அவர்களில் முதன்மை பெற்ற எட்டு மகாராணிகள், ருக்மிணியை முதன்மையாகக் கொண்டு, பெண்களில் சிறந்தவர்களாக இருந்தனர். அவர்களுடைய மகன்கள் வரிசையாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர். கிருஷ்ணர், ஒவ்வொரு மகாராணியிடமும் பத்து மகன்களைப் பெற்றார். இந்த வீரர்களில், பதினெட்டு பேர் சிறந்த ரதசாரதிகளாக, புகழ் பெற்றவர்கள். அவர்கள் பெயர்கள்: பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், தீப்திமான், பானு, சாம்ப, மது, ப்ருஹத்பானு, சித்ரபானு, வ்ருக, அருணன், புஷ்கர, வேதபாகு, ஶ்ருததேவ, சுனந்தன, சித்ரபாகு, விரூப, கவிம், ந்யக்ரோதா. மதுவை எதிர்த்தவரின் இந்த மகன்களில், ருக்மிணியின் மகனான பிரத்யும்னன், அவனுடைய தந்தையைப் போல் சிறந்தவனாக இருந்தான். அந்த வீரன், ருக்மியின் மகளை மணந்து, அவளால் அனிருத்தன் பிறந்தான்; அவன் ஆயிரம் யானைகளுக்குச் சமமான பலம் கொண்டவன். அவன், ருக்மியின் பேரனை மணந்து, அவனுக்கு வஜ்ரன் பிறந்தான்; யாதவர்களின் அழிவிலிருந்து உயிர் வாழ்ந்த ஒருவன் அவன். அவனிடம் இருந்து பிரதிபாகு பிறந்தான்; பிரதிபாகுவில் இருந்து சுபாகு; சுபாகுவில் இருந்து ஶாந்தசேனன்; ஶாந்தசேனனுக்கு ஶதசேனன் பிறந்தான். இந்த வம்சத்தில், எவரும் ஏழ்மை, பிள்ளைகள் குறைவு, குறுகிய ஆயுள், பலவீனம், அல்லது பிராமணர்களிடம் பக்தி இல்லாதவர்கள் என்று பிறக்கவில்லை. ராஜா, இந்த யாது வம்சத்தில் பிறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை, அவர்களது புகழ் மற்றும் செயல்களை பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் எண்ணினாலும் முடிவதில்லை.