ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அந்த அற்புதமான தருணத்தில், அந்த பரமாத்மா, மஹாபெரியவரான பகவான், மிகப்பெரிய மணி முத்துக்கள் பதிக்கப்பட்ட கிரீடமும், பிரமாண்டமான குண்டலங்களும் அணிந்திருந்தார். அவருடைய ஆயிரம் சுருள்கள் கொண்ட கூந்தல் ஒளிவீசும் தேஜஸால் சூழப்பட்டிருந்தது. எட்டு நீண்ட, அழகிய கரங்களுடன், அவர் கௌஸ்துப மணியும், ஸ்ரீவத்ஸம் என்ற அடையாளமும் மார்பில் திகழ்ந்தன; வனமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தார். அச்சுதன், அந்த எல்லையில்லா ஆத்மாவை வணங்கி நமஸ்காரம் செய்தார். அருகில் இருந்த அர்ஜுனனும், அந்த அற்புதமான காட்சியால் ஆவலுற்று, அதேபோல் வணங்கினார். பிறகு அந்த பெரிய பெருமாளின் பெருமாள், கையைக் கூப்பி, அன்பும் சக்தியும் நிறைந்த புன்னகையுடன், வலிமைமிகு குரலில் அவர்களைப் பார்த்து உரையாடினார். "உங்களை இருவரையும் காணவே, புவியில் தர்மம் நிலைநிறைவதற்காகவே, இந்த பிராமணனின் மக்களை இங்கு கொண்டுவந்தேன். உங்களைப் போன்றவர்கள் என் அம்சமாக அவதரித்தவர்கள்; பூமியின் பாபத்தை அழித்துவிட்டு விரைவில் திரும்புங்கள்," என்றார். "உங்கள் ஆசைகள் எல்லாம் பூர்த்தியாகிவிட்டாலும், நீங்கள் இருவரும்—நரரும் நாராயணரும், முனிவர்களில் முதன்மை பெற்றவர்கள்—உலக நன்மிக்காகவும், தர்மம் நிலைநிறைவதற்காகவும் வாழ வேண்டும்," என உபதேசம் செய்தார். அந்த பரமபுருஷரின் கட்டளையின்படி, அந்த இரு கிருஷ்ணர்களும், 'ஓம்' என்று வணங்கி, பிராமணனின் பிள்ளைகளையும், அந்த பெரியவரையும் அழைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். பேரானந்தத்தில் அவர்கள் தங்கள் நகரத்திற்கு மீண்டும் திரும்பினர்; பிராமணனுக்கு அவன் பிள்ளைகளை, அவரவர் உருவத்துக்கும் வயதுக்கும் ஏற்றபடி ஒவ்வொன்றாக வழங்கினர். அந்த வைஷ்ணவ உலகத்தைப் பற்றி கேட்டபோது, பார்த்தன் மிகவும் அதிசயமடைந்தான்; மனிதர்களுக்கு உள்ள எல்லா வல்லமையும் கிருஷ்ணரின் தயவால் தான் என்று அவர் உணர்ந்தார். இப்படிப்பட்ட பல அற்புத நிகழ்வுகளை உலகில் நிகழ்த்தி, அவர் உலக இன்பங்களை அனுபவித்தார்; மற்ற யாகங்களை விடச் சிறந்த யாகங்களைச் செய்தார். அவர் பிராமணர்கள் முதலிய அனைவருக்கும், தக்க சமயங்களில், அவர்கள் விரும்பிய வரங்களை வழங்கினார்; இது, இந்திரன் மேகம் போல உலகில் மழை பொழிவதைப்போல் இருந்தது. அந்யாயமான அரசர்களை அழித்து, அர்ஜுனன் முதலியோரால் அவர்களை வீழ்த்தச் செய்து, தர்மபுத்திரன் முதலியோரால் தர்மம் நிலைநிறைவாக்கினார். இவ்வாறு, ஸ்ரீசுகர் கூறுகிறார்: ஸ்ரீகிருஷ்ணர் துவாரகையில், அனைத்து செல்வமும் வளமும் நிரம்பிய நகரத்தில், விருஷ்ணிகளுள் சிறந்தவர்களால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார். அந்த நகரில், அழகிய ஆடைகளும், இளமையால் காந்தியூட்டும் பெண்களும், மாளிகைகளில் பந்தயாடி விளையாடி, மின்னும் மின்னல்போல் திகழ்ந்தனர். அந்த நகரின் வீதிகள் எப்போதும் பரபரப்பாக, மதமகிந்த யானைகள், வீரர்கள், குதிரைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்கள் என ஒளிவீசும் வாகனங்கள் நிரம்பி இருந்தன. பூங்காக்கள், தோப்புகள், மலர்ந்த மரங்கள் வரிசையாக, தேனீகளும் பறவைகளும் பாடும் இசையால் முழங்கின. அவர் பதினாறாயிரம் மனைவியரின் ஒரே அன்புக்குரியவராக, அவரவர் வீடுகளில், ஒவ்வொன்றும் அற்புத வடிவத்துடன், மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடினார். மலர்ந்த தாமரை, அல்லி, நீலோற்பலம் ஆகியவற்றின் மணம் வீசும் தூய நீரிலும், பறவைகளின் கூச்சலிலும், அவர் மகிழ்ந்தார். ஏரிகளின் நீரில், பெண்கள் அவரை அன்போடு தழுவி, அவருடைய உடலில் குங்குமம் பூசப்பட்டிருந்தது. கந்தர்வர்கள் பாட, மிருதங்கம், தாளம், பெருங்குடம் முழங்க, கீர்த்தியாளர், வரலாற்றாளர், பாடகர் வீணை வாசித்தனர். பெண்கள் சிரித்து, விளையாட்டாக மலர் தூவி, அவரை நீரில் தெளித்து, பகவான் அவர்களுடன் மகிழ்ந்தார்; அது யக்ஷர்களில் தலைவனான குபேரன், யக்ஷிகளுடன் விளையாடுவது போல் இருந்தது. அந்த பெண்கள், உடைகள் நனைந்து, மார்புகள் வெளிப்பட்டு, மலர்களை ஏந்தி, அன்புடன் கிருஷ்ணரை அணைத்தனர்; அவர்களது முகம், விழிப்புணர்வால் மலர்ந்த புன்னகையால் ஒளிவீசின. கிருஷ்ணரின் மார்பில் குங்குமம் பூசப்பட்ட மாலையுடன், விளையாட்டால் கூந்தல் சிதறி, பெண்கள் மீண்டும் மீண்டும் நீர் தெளிக்க அவரும் மகிழ்ந்தார்; அது, ஆண்யானை, பெண் யானைகளால் சூழப்பட்டு மகிழ்வதைப்போல் இருந்தது. நடனக்காரர்கள், பாடகிகள், இசைக்கலைஞர்கள், பெண்கள் ஆகியோருக்கு, கிருஷ்ணர் விளையாட்டு நகைகள், ஆடைகள் வழங்கினார். அவருடைய சிரிப்பும் பார்வையும் அவர்களது நடமாட்டத்திற்கு ஏற்ப பதிலளித்தது; விளையாட்டு சொற்களும், அணைப்புகளும், அந்த பெண்களின் மனதை முழுமையாக ஈர்த்தன. அவர்கள் பேசும் வார்த்தைகள், முகுந்தனை மட்டும் நினைத்து, மதுபோல, அல்லது மந்தமாக இருக்கும் நபர்களைப் போல் குழப்பமானதாக இருந்தன; அந்த தாமரை கண்கள் கொண்டவரை நினைத்து அவர்கள் பேசினார்கள். அவற்றை நான் இப்போது சொல்கிறேன், கேளுங்கள். அந்த ராணிகள் சொன்னார்கள்: "ஓ குரரி பறவையே, நீ தூங்காமல், கவலையுடன் அழுகிறாய். உலகத்தின் நாதன் இரவுகளில் எங்களுக்கு தெரியாமல் உறங்குகிறான். நம்மைப் போலவே, நீயும் அந்த தாமரை கண்கள் கொண்டவரின் புன்னகையும் பார்வையாலும் உன் மனம் காயப்பட்டதா, தோழியே?" "நீ இரவில் கண்களை மூடி, உன் துணைவனுக்கு தெரியாமல் அழுகிறாய், சக்கரவாகி. நாமும் அச்சுதனின் பாதத்தில் அடிமை நிலையை அடைந்தோம்; அல்லது நீ உன் முடியில் அணிய ஒரு மாலையை விரும்புகிறாயா?" "நீ எப்போதும் நீரருகே இருந்து, தூங்காமல், இரவு முழுவதும் விழித்திருப்பதைப் பார்த்தால், முகுந்தன் உன் உயிரின் அடையாளத்தை எடுத்துக்கொண்டதால், நீயும் இந்த தாங்க முடியாத நிலையை அடைந்துவிட்டாயா?" "ஓ சந்திரனே, உன்னை ஒரு பெரிய நோய் பிடித்துவிட்டது; உன் ஒளி குறைந்து, இருளை நீக்க முடியவில்லை. நம்மைப் போலவே, குழப்பத்துடன், முற்றிலும் மௌனமாய், நீயும் அவனை மறந்துவிட்டாயா?" "மலயமலை காற்றே, நாங்கள் உனக்கு என்ன தவறு செய்தோம்? கோவிந்தனின் பார்வையால் காயப்பட்டு, நீ எங்கள் உள்ளத்தில் விருப்ப வேதனையை கிளப்புகிறாய்." "ஓ மேகமே, நீயும் யாதவர்களில் தலைவரானவனை நேசிக்கிறாய்; நம்மைப் போலவே, அவனை நினைத்து, ஸ்ரீவத்ஸம் கொண்டவரை மனதில் நிறுத்தி, ஆசையில் கலங்கி, மீண்டும் மீண்டும் கண்ணீர் சிந்துகிறாய்." "கோகிலையே, உன் குரலில் நடுக்கத்துடன், உயிரை உயிர்ப்பிக்கும் இனிய சொற்கள் பேசுகிறாய்; இன்று உனக்காக என்ன செய்யலாம்? நீ அவன் பெயரை அழைக்கிறாய் போல தெரிகிறது." "மலையே, நீ அசையாமல், பேசாமல், யோசனையில் மூழ்கியிருப்பது போல தெரிகிறது; நம்மைப் போலவே, வாசுதேவபுத்திரனின் பாதங்களை அணைத்துக்கொள்ள ஆசைப்படுகிறாயா?" "கடலின் மனைவிகள், அவர்களது ஏரிகள் உலர்ந்து, கரங்கள் வாடி, தாமரைகள் அழகு இழந்துவிட்டன; அவர்களது பிரியமானவரை இழந்ததால், நாமும், தேனீகளின் நாதனின் பார்வையின்றி, வேதனையில் தவிக்கிறோம்." "அன்னமே, வாருங்கள்! இந்த நீரை குடியுங்கள். சௌரியின் செய்தி ஏதும் உண்டா? அவர் நலம் என்றார், அவர் நலமா? அல்லது அவர் எங்களை மறந்துவிட்டாரா? அவர் தயை தவிர, பெண்களுக்கு வேறு புகலிடம் இல்லை." இவ்வாறு, கிருஷ்ணரிடம் அன்பு கொண்டு, அந்த மாமாயதனின் பெண்கள், யோகிகளின் நாதனை எண்ணி, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தனர். அவர் பற்றிய செய்தி கேட்கும் போதே மனதை ஈர்க்கும் பகவான், நேரில் காண்போருக்கு எவ்வளவு அதிகம் ஈர்ப்பு உண்டாகும்? உலக நாதனான அவரை கணவனாகக் கொண்டு, அவருடைய பாதங்களை அழுத்தி சேவை செய்த அந்த பெண்கள், என்ன தவம் செய்தார்கள் என்பதைக் கூற முடியாது. வேதங்களில் கூறிய தர்மத்தை அவர் கடைபிடித்து, இல்லற வாழ்க்கையில் தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றை முறையாக நடத்தி, மற்றவர்களுக்கு முன்னுதாரணம் காட்டினார். கிருஷ்ணர், இல்லறத்தில் பரம தர்மத்தை நிலைநிறுத்தினார்; அவருக்கு பதினாறாயிரம் மற்றும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ராணிகள் இருந்தனர். அவற்றில், ருக்மிணி முதலிய எட்டு பேரும், பெண்களில் சிறந்தவர்களாகவும், அவர்களது மகன்கள் வரிசைப்படி குறிப்பிடப்பட்டனர். இவ்வாறு, ஸ்ரீமத் பகவதத்தில் கூறப்பட்ட அந்த அற்புதமான நிகழ்வுகள், பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் பரிசுத்தமான வாழ்க்கையையும், அவரது அன்பும், தர்மமும், உலக நன்மிக்காக செய்த செயல்களையும் நமக்கு எடுத்துரைக்கின்றன.