ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஒரு நாள், ராமா மற்றும் கிருஷ்ணா துவாரகாவில் தங்கியிருந்த போது, ஒரு மிகப்பெரிய சூரிய கிரஹணம் நிகழ்ந்தது. இந்த கிரஹணம், கல்பத்தின் முடிவில் நிகழும் அதேபோல் இருந்தது. அந்த நேரத்தில், மக்கள் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் சமந்தபஞ்சகக் களத்திற்கு வந்தார்கள், அங்கு புனிதத்தை அடைய விரும்பினர். ஆயுதங்களை கைப்பற்றுவதில் முதன்மை உடைய ராமா, பூமியை க்ஷத்திரியர்களால் காலி செய்தார்; அரசர்களின் ரத்தம் பெருகி, பெரிய ஏரிகள் உருவானது. அங்கே, பகவான் ராமா, கர்மாவால் பாதிக்கப்படாதவர் என்றாலும், பிறர் பாவம் நீக்குவதற்காக யாகம் செய்பவர்களைப் போல, மக்கள் அனைவரையும் ஒன்று சேர்த்து, யாகம் செய்தார். அந்த புனித யாத்திரையில், பாரத மக்கள், வ்ருஷ்ணிகள், அக்ரூரா, வசுதேவா, அஹுகா மற்றும் பலர் அங்கு வந்தனர். பாரத வம்சத்தினர், தங்கள் பாவங்களை போக்க விரும்பி, கடா, பிரத்யும்னா, சாம்பா, சுசந்திரா, ஷுகா, சாரணா ஆகியோர், அங்கு வந்தனர். அனிருத்தா பாதுகாப்பிற்காக தங்கினார்; கிருதவர்மா, தலைவராக, திவ்ய சின்னங்களும் வேகமான குதிரைகளும் கொண்ட ரதங்களில் பிரகாசமாக வந்தார். மேகம் போல முழக்கமிடும் யானைகள், வித்யாதரர்கள் மற்றும் தேவர்கள் உடன், பொன்தலைமாலைகள் அணிந்த பிரகாசமான மனிதர்கள், அந்த பாதையில் அழகாக வந்தனர். திவ்ய மலர்கள், ஆடைகள், கவசம் அணிந்து, தங்கள் மனைவியுடன், வானில் பறக்கும் போல் தோன்றினர்; அங்கு, குளித்து, புண்ணியவான்கள் விரதம் இருந்து, மன அமைதியுடன் இருந்தனர். அவர்கள் ப்ராமணர்களுக்கு மாடுகள், ஆடைகள், மலர்கள், பொன் ஆபரணங்கள் தந்தனர்; பின்னர், ராமாவின் ஏரிகளில், வ்ருஷ்ணிகள் விதிப்படி மீண்டும் குளித்தனர். அவர்கள் தங்கள் உணவை சிறந்த த்விஜர்களுக்கு வழங்கி, "நாங்கள் கிருஷ்ணனுக்கு பக்தி பெற வேண்டும்" என்று வேண்டினர்; அனுமதி பெற்ற பின், வ்ருஷ்ணிகள், கிருஷ்ண பக்தியில், தாமாக உணவு உண்டனர். உணவு உண்டு, மென்மையான நிழல் மரங்களுக்குள் விரும்பியபடி அமர்ந்தனர்; அங்கு, வந்திருந்த அரசர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்களை பார்த்தனர். அவர்கள் மட்சியர்கள், சீனர்கள், கௌசல்யர்கள், விதர்பர்கள், குருக்கள், ஸ்ரிஞ்ஜயர்கள், காம்போஜர்கள், கைகேயர்கள், மத்ரர்கள், குந்திகள், அனார்த்தர்கள், கேரளர்கள் ஆகிய பலரை கண்டனர். அதோ, நூற்றுக்கணக்கான மற்றவர்கள், நண்பர்களும் எதிரிகளும், நந்தா மற்றும் பிற கோபாலர்கள், கோபிகள், நீண்ட நாட்கள் எதிர்பார்த்து வந்தவர்களைப் பார்த்தனர். ஒருவரை ஒருவர் பார்த்த மகிழ்ச்சியில், அவர்களின் மனமும் முகமும் தாமரைப்பூ போல மலர்ந்தது; உறவினர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிக்கொண்டு, கண்களில் நீர் வழிந்தது, உடல் புளிர்ந்தது, குரல் தடுமாறியது, மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். பெண்கள், ஒருவரை ஒருவர் ஆழமான பாசத்துடன் பார்த்து, சிரித்துப் பார்வை பரிமாறி, கட்டிக்கொண்டு, குங்குமம் பூசப்பட்ட மார்புகளைப் பிசைந்து, கைகளால் கட்டி, கண்களில் பாசத்தால் நீர் வந்தது. பின்னர், மூத்தவர்களுக்கு வணங்கி, இளையவர்கள் வரவேற்று, நலம் விசாரித்து, கிருஷ்ணனைப் பற்றி பரஸ்பரமாக பேசினர். பிரிதா, தன் சகோதரர்கள், சகோதரிகள், அவர்களது மகன்கள், பெற்றோர், சகோதரர்களின் மனைவிகள், முகுந்தனை பார்த்து, உரையாடலில் தன் துயரை விடுத்தாள். குந்தி கூறினாள்: "மிகவும் நல்ல சகோதரர்களே, நான் பாக்கியமில்லாதவளாக இருக்கிறேன்; ஏனெனில், துயரத்தில் நீங்கள் என்னை நினைவில் கொள்ளவில்லை." "நண்பர்கள், உறவுகள், மகன்கள், சகோதரர்கள், பெற்றோர்கள் கூட, துரதிருஷ்டம் வந்தால், தங்கள் உறவினரை நினைவில் கொள்வதில்லை." வசுதேவா கூறினார்: "அம்மா, இந்த ஆண்கள் மீது குற்றம் வைத்துக்கொள்ள வேண்டாம்; அவர்கள் விதியின் கைப்பாவாக இருக்கிறார்கள்; உலகம் எல்லாம் பகவானின் கட்டுப்பாட்டில், அவர் எல்லாவற்றையும் நடத்துகிறார்." "நாங்கள் அனைவரும் கம்சனால் சிதறி, பல திசைகளில் சென்றோம்; ஆனால், சகோதரி, விதியால் மீண்டும் நம் இடத்தை அடைந்தோம்." வசுதேவா, உக்ரசேனா மற்றும் யதுக்கள் மரியாதை செய்ததால், அரசர்கள் அச்யுதனை பார்த்து பேரானந்தம், திருப்தி அடைந்தனர். பீஷ்மா, திரோணா, அம்பிகாவின் மகன், காந்தாரி மற்றும் அவரது மகன்கள், பாண்டவர்கள், அவர்களது மனைவிகள், குந்தி, சஞ்சயா, விதுரா, கிருபா, குந்திபோஜா, விராடா, பீஷ்மகா, நக்நஜித், புருஜித், திருபதா, சல்யா, த்ருஷ்டகேது, காசி மன்னன், தமகோஷா, விஷாலாக்ஷா, மிதிலா மன்னன், மத்ரா, கைகேயா மன்னர்கள், யுதாமன்யு, சுஷர்மா, பாஹ்லிகா மகன்கள் மற்றும் பல அரசர்கள்—all யுதிஷ்டிரனுக்கு பக்தி கொண்டவர்கள்—அவர், ஸ்ரீயின் வாசம், சௌரி, அவரது மனைவியுடன் பிரகாசமான வடிவத்தை பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டனர். பின்னர், ராமா மற்றும் கிருஷ்ணனால் மரியாதை பெற்ற அரசர்கள், மகிழ்ச்சியுடன் வ்ருஷ்ணிகளை, கிருஷ்ண பக்தர்களை புகழ்ந்தனர். "போஜ மன்னா, நீங்கள் மனிதர்களில் மிகப்பெரிய பாக்கியசாலி; கிருஷ்ணனை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கிறீர்கள், யோகிகள் கூட அவரை காண முடியாது." "அவரது புகழ் வேதங்கள் புகழ்கிறது; அவரின் தூய புகழ் புனிதம் அளிக்கிறது; அவரது பாத துளசி, வார்த்தைகள், போதனைகள் புனிதமாக்குகின்றன; இந்த பூமி, காலத்தால் பாக்கியம் இழந்தாலும், அவரது தாமரை பாதம் தொடுவதால், எல்லா பாக்கியங்களும் பெறுகிறது." "அவரை பார்த்து, தொடந்து, பாதத்தில் நடந்து, பேசிக் கொண்டு, படுக்கை, இருக்கை, உணவு, உறவு, குடும்பம் பகிர்ந்து—even நரகத்திற்கு செல்லும் வீடுகளில்—even விஷ்ணு, சுவர்க்கம், முக்தி அளிக்கும் அவர், உங்கள் தோழராக இருக்கிறார்." நந்தா, யதுக்கள் கிருஷ்ண தலைமையில் வந்ததை அறிந்து, கோபாலர்களுடன், சந்திப்பிற்காக ஆவலுடன், நிகழ்வுக்கு பொருத்தமான பரிசுகளை கொண்டு வந்தார். அவரை பார்த்து, வ்ருஷ்ணிகள், உயிர் உடலில் திரும்பியது போல மகிழ்ந்தனர்; நீண்ட நாட்கள் பிரிந்திருந்ததால், அவரை கட்டிக்கொண்டு, பாசம் காட்டினர். வசுதேவா, பாசத்துடன் கட்டிக்கொண்டு, கம்சனால் ஏற்பட்ட துயரங்களை, கோகுலத்தில் தன் மகனை ஒப்படைத்ததை நினைவு கூரினார். கிருஷ்ணா மற்றும் ராமா, தங்கள் பெற்றோரை கட்டிக்கொண்டு, பணிவுடன் வணங்கினர்; ஆனால், பாசத்தால் கண்களில் நீர் வந்ததால், ஒரு வார்த்தையும் பேச முடியவில்லை. அவர்களை தங்கள் இருக்கையில் அமர வைத்துப், இரு கரங்களால் கட்டிக்கொண்டு, பாக்கியசாலி யசோதா மற்றும் அவரது கணவர், தங்கள் மகன்களுக்காக இருந்த துயரை விடுத்தனர். ரோஹிணி மற்றும் தேவகி, வ்ரஜாவின் ராணியை கட்டிக்கொண்டு, அவரின் நட்பை நினைத்து, கண்ணீர் வழிந்த குரலில் பேசினார்கள்: "வ்ரஜா ராணி, உங்கள் நிலையான நட்பை யார் மறக்க முடியும்? இந்த உலகில், இந்திரனின் அதிகாரம் பெற்றாலும், விட்டாலும், அதற்கான பதில் இல்லை." "உங்கள் பெற்றோர், உங்களை மகிழ்வித்து, வளர்த்து, பாதுகாத்து, தங்கள் கடமையை நிறைவேற்றினர்; கண்கள் எப்படி இமைப்பால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன, அதுபோல், நல்லவர்கள் பயம் இல்லாமல், சுவர்க்கம் அவர்களுக்கு இலக்கு அல்ல." கோபிகள், தங்கள் பிரியமான கிருஷ்ணனை அடைந்ததும், தங்கள் இமைகள் பார்வையை தடுக்கும் என்று குறை கூறினார்கள்; கண்கள் மூலம் அவரை கட்டிக்கொண்டு, உள்ளத்தில் அவரை உறிஞ்சிக் கொண்டனர்; எல்லோரும், எப்போதும் அவருடன் இணைந்தவர்களுக்கும் அரிதாக கிடைக்கும் பக்தி நிலையை அடைந்தனர்.