ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அருமைத் தன்மை கொண்ட அந்தப் பிராமணர், தனது மனைவியின் மென்மையான வேண்டுகோள்களை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டபோது, "உயர்ந்த ஸ்தோத்திரங்களில் புகழப்படும் பகவானை தரிசிப்பதே மிகப்பெரிய லாபம்!" என்று மனதில் எண்ணினார். அப்படியே தீர்மானித்த அவர், "நம் வீட்டில் ஏதாவது பரிசாக வழங்க ஏதும் இருக்கிறதா, நல்லவளே? ஏதேனும் கொடுக்க வேண்டும்," என்று மனைவியிடம் கேட்டார். அப்போது, அவர் மனைவி, மற்ற பிராமணர்களிடம் நான்கு கைப்பிடி அவல் கேட்டுக் கொண்டு, அதை ஒரு துணியில் கட்டி, கணவருக்கு பரிசாக வழங்கினார். அந்த அவலை எடுத்துக் கொண்டு, அந்த முதன்மை பிராமணர், "எப்படி நான் கிருஷ்ணரை தரிசிக்க முடியும்?" என்று எண்ணிக்கொண்டு, துவாரகா நகரம் நோக்கி பயணத்தைத் தொடங்கினார். அவர், மூன்று சுற்றுவேலி, மூன்று மண்டபங்கள் கடந்தார்; அப்புறம், அந்தகர்கள் மற்றும் வ்ருஷ்ணிகள் வாழும் வீடுகளில், பகவானின் பாதையைப் பின்பற்றும் மக்கள் இடையே சென்றார். இறுதியில், ஹரியின் பதினாறு ஆயிரம் தேவியர்களில் ஒருவரின் வீட்டில் நுழைந்தார்; அங்கு, தெய்வீக ஆனந்தத்தை அடைந்தவர் போல, மனம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆனார். அந்த பிராமணரை தூரத்தில் பார்த்ததும், அச்ச்யுதன் (கிருஷ்ணர்), தனது பிரியமான தேவியின் படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தார்; உடனே எழுந்து, முன் வந்து, இரு கரங்களாலும் அவனை மகிழ்ச்சியுடன் அணைத்தார். தன் நண்பனின் தொடுதலால் ஆனந்தமடைந்த கிருஷ்ணர், அந்த முனிவரின் மீது தீராத பாசத்துடன், கண்களில் கண்ணீர் சிந்தினார். பிறகு, நண்பனை படுக்கையில் அமரச் செய்து, பகவான், தக்க மரியாதைகளை செய்து, தன் கையால் நீர் கொண்டு, அவனது கால்களை கழுவினார். உலகங்களைப் பரிசுத்தமாக்கும் பகவான், அந்த நீரை தன் தலையில் எடுத்துக்கொண்டு, சந்தனம், அகுரு, குங்குமம் போன்ற தெய்வீக வாசனை பொருட்களால் அவனை பூசினார். மணமுடைய தூபங்கள், விளக்குகளின் வரிசையுடன், மகிழ்ச்சியுடன் நண்பனை பூஜித்து, வெற்றிலை, பசு ஆகியவற்றையும் வழங்கி, வரவேற்கும் வார்த்தைகள் சொன்னார். அந்த பிராமணர், பழைய, அழுக்கான உடைகள் அணிந்தவரும், உடல் சலிக்கப்பட்டு, சதை குறைந்து, நரம்புகள் தெளிவாக தெரியும் நிலையில் இருந்தாலும், தேவி (ருக்மிணி) அவருக்கு யாக் வால் விசிறியால் சேவை செய்தாள். அந்த அவதூதரை, கிருஷ்ணர் அளித்த மரியாதையைப் பார்த்த அந்தக் பெண்கள், ஆச்சரியத்துடன், பெரும் பாசம் கொண்டார்கள். "இந்த அவதூதர், இந்த உலகில் செல்வம் இல்லாதவர், மற்றவர்கள் இழிவாகக் கருதும் நிலையில் இருப்பவர்; இவர் எந்த புண்யம் செய்திருக்கிறார்?" என்று அவர்கள் வியந்தனர். ஸ்ரீநிவாசன், உலகங்களின் ஆசான், அந்த அவதூதருக்கு பெரிய சகோதரரைப் போல அணைத்து மரியாதை செய்தார்; அதே நேரத்தில், லட்சுமி தேவி, படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தாள். அவர்கள், ஆசானின் வீட்டில் இருந்த காலத்தை நினைத்து, மகிழ்ச்சியான கதைகளை சொல்லிக் கொண்டனர்; ஒருவரின் கையை ஒருவர் பிடித்தபடி, சிரம்தோறும் அனுபவங்களை பகிர்ந்தனர். பகவான், "ஓ பிராமணா, ஆசானின் வீட்டில் கல்வி முடித்தபின், உரிய குரு दक्षिणை வழங்கி, தகுதியான மனைவியை மணந்தாயா, தர்மத்தை அறிந்தவனே?" என்று கேட்டார். "நான் நன்கு அறிகிறேன், ஞானியே; உன் மனம் இல்லற வாழ்க்கையிலும், செல்வத்திலும் பற்றுள்ளதல்ல; நீ விருப்பமில்லாமல், இவற்றில் சுகம் காணாமல் செயல்படுகிறாய்." "சிலர், விருப்பத்தால் புலம்பித் தங்கள் தெய்வீக இயல்பை விட்டுவிட்டு, உலகத்தை நடத்துவதற்காக நான் செய்கிறதைப்போல் செயல்படுகிறார்கள்." "நாம் ஆசானின் வீட்டில் இருந்த காலத்தை நினைவில் வைத்திருக்கிறாயா? இருமுறை பிறந்தவர்கள், அறிய வேண்டியதை அறிந்தால், இருள் கடந்துபோகிறார்கள்." "அசானின் வீட்டில் பிறந்தவர்கள், தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், ஆஷ்ரமங்களில் முதன்மை பெற்றவர்கள்; நான் ஞானத்தை வழங்கும் ஆசானாக இருப்பதைப்போல், அவர்களும் தலைசிறந்தவர்கள்." "வர்ணம் மற்றும் ஆஷ்ரமத்தை பின்பற்றும் உண்மை அர்த்தத்தை அறிந்தவர்கள், என் ஆசானாகிய உபதேசத்தால், உலக வாழ்க்கை என்ற பெரும் கடலை எளிதில் கடக்கிறார்கள்." "நான், அனைத்து உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மா, பூஜை, பிள்ளைகள், தவம், கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றால் திருப்தி அடைவதில்லை; ஆசானுக்கு செய்யும் சேவையால் மட்டுமே திருப்தி அடைகிறேன்." "நாம் ஆசானின் வீட்டில் இருந்தபோது, ஆசானின் மனைவிகள் தூண்டியபோது, சில சமயம் தீக்குச்சி சேகரிக்க காடில் சென்றதை நினைவில் வைத்திருக்கிறாயா?" "நாம் பெரிய காட்டில் நுழைந்தபோது, கடுமையான புயல், வலுவான காற்றும், கடுமையான இடிமுழக்கமும் எழுந்தது." "அப்போது, சூரியன் மறைந்து, இருள் எல்லா திசைகளையும் மூடிவிட்டது; குறைந்த நிலை கொண்ட நதி கரையைக் காண முடியவில்லை." "அங்கு, பலமுறை வலுவான காற்றும், வெள்ளமும் நம்மை தாக்கியது; வெள்ளத்தில் மூழ்கி, திசைகள் தெரியாமல், காட்டில் ஒருவரை ஒருவர் காண முடியாமல், கை பிடித்துக்கொண்டு, துயரத்தில் அலைந்தோம்." "கதிரவன் உதித்தபோது, ஆசான் சாந்தீபனி, நம்மைத் தேடிக்கொண்டு, துன்பம் அடைந்த மாணவர்களை கண்டார்." "அம்மா, என் குழந்தைகளே, நீங்கள் என் خاطر அதிக துயரம் அனுபவித்தீர்கள்; உங்கள் நலனை விட்டுவிட்டு, என்னை முழுமையாக அர்பணித்தீர்கள்." "உண்மையான மாணவர்கள், ஆசானுக்கு, தங்கள் முயற்சி, ஆத்மாவை முழுமையாக, தூய எண்ணத்துடன் அர்பணிக்க வேண்டும்." "நான் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளேன், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே; உன் எல்லா உண்மை விருப்பங்களும் நிறைவேறட்டும்; வேதம் மற்றும் அதன் அங்கங்களை இங்கேயும், பிறவியிலும் முழுமையாக கற்றுக்கொள்ளட்டும்." "இந்தப் போல், ஆசானின் கிருபையால், ஆசானின் வீட்டில் வாழும் ஒருவர் பல அனுபவங்களால் முழுமையும், அமைதியும் அடைகிறான்." அந்த பிராமணர், "தெய்வங்களின் தலைவனே, உலக ஆசானே, நாங்கள் உங்கள் வீட்டில் வாழ்ந்தபோது, நீங்கள் எப்போதும் உண்மையுள்ளவராக இருப்பதால், எதுவும் நிறைவேறாதது இல்லை," என்று பகவானிடம் உரைத்தார். "வேத ஒலி கொண்ட உடலை உடைய உமக்கு, ஆசானுடன் வாழ்வது எல்லா ஆசிகளிலும் சிறந்த ஆசியாகும்." இவ்வாறு, பாகவத புராணத்தின் பத்தாவது ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பாதியில், "ஸ்ரீதாமா கதா" எனும் எண்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது. அப்போது, ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: ஹரி, அந்த முதன்மை பிராமணருடன் உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, அனைத்து உயிர்களின் மனதை அறிந்தவர், சிரித்தபடி அவனிடம் பேசினார். கிருஷ்ணர், பிராமணர்களுக்கு அன்புள்ளவர், பிராமணரை பாசத்துடன் பார்த்து, அன்பான சிரிப்புடன், "அந்த பார்வையே நல்லோரின் இலக்கு," என்று கூறினார். பகவான் சொன்னார்: "ஓ பிராமணா, நீ வீட்டில் இருந்து என்ன பரிசு கொண்டு வந்தாய்? பக்தியுடன் கொண்டுவரும் சிறிய பரிசும் எனக்கு பெரியதாக மாறும்; ஆனால், பக்தி இல்லாதவரின் பெரிய பரிசும் என்னை மகிழ்விக்காது." "யாராவது ஒரு இலை, பூ, பழம், நீர் ஆகியவற்றை பக்தியுடன் வழங்கினால், நான் அந்த தூய மனம் கொண்ட பக்தரிடமிருந்து அதை ஏற்கிறேன்." இவ்வாறு கேட்டபோதும், பிராமணர், ஸ்ரீவின் நாதன் முன்னிலையில், அவலைக் கொடுக்கத் தயங்கினார்; வெட்கத்துடன், அமைதியாக இருந்தார்.