ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஒரு நாள், அந்த பிராமணரின் மனைவி, மனதில் அன்பும் பரிதாபமும் கொண்டு, அவனை மென்மையாகக் கேட்டாள்: "ஓ பிராமணா, ஸ்ரீதேவியின் கணவன், ஸ்ரீகிருஷ்ணர், உங்களது நண்பர் அல்லவா? அவர் பிராமணர்களுக்கு மிகுந்த பக்தி கொண்டவர், அனைவருக்கும் ஆதாரமானவர், சாத்த்வதர்களுக்கு தலைவரும் ஆகிறார். நீர் துன்பத்தில் இருக்கும் குடும்பஸ்தராக, அவர் உங்களுக்கு நிறைய செல்வம் வழங்குவார். அவர் நல்லவர்களுக்கு உயர்ந்த ஆதாரமாக இருப்பதால், அவரிடம் செல்லுங்கள்." "இப்போது அவர், போஜர்கள், வ்ருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள் ஆகியோரின் தலைவராகத் துவாரகாவில் தங்கியுள்ளார். தன் திருவடிகளை நினைத்து, பக்தர்களுக்கு தன்னை அர்ப்பணிக்கிறார். உலகத்திற்கு உபதேசம் செய்யும் அந்த பெருமான், தன்னை பூஜிக்கும் ஒருவருக்கு, வேண்டியதோ, வேண்டாததோ, எல்லாவற்றையும் வழங்காமல் இருப்பார் என நினைக்க முடியுமா?" இவ்வாறு, மனைவியின் மென்மையான வேண்டுகோளுக்கு மீண்டும் மீண்டும் செவிவைத்து, அந்த பிராமணர் மனதில், "உயர்ந்த பாடல்களில் புகழப்படும் பகவானை காண்பது மிகப்பெரும் லாபம்" என்று எண்ணினார். "நம்மிடம் ஏதும் பரிசாகக் கொடுக்க ஏதும் இருக்கிறதா, நல்லவளே?" என்று கேட்டார். அப்போது அவள், மற்ற பிராமணர்களிடம் இருந்து நான்கு கைப்பிடி அவல் கேட்டுக் கொண்டு, அதை ஒரு துணியில் கட்டி, கணவருக்கு பரிசாகக் கொடுத்தாள். அந்த பரிசை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த உயர்ந்த பிராமணர் துவாரகாவை நோக்கி, "கிருஷ்ணரை எப்படி தரிசனம் செய்யலாம்?" என்று எண்ணிக்கொண்டே பயணத்தைத் தொடங்கினார். மூன்று மதில்கள், மூன்று முற்றங்கள் கடந்த அவர், அந்தகர்கள் மற்றும் வ்ருஷ்ணிகள் வாழும் வீடுகளில் நுழைந்தார்; அவர்கள் எல்லாம் தவறாத பகவானின் பாதையில் நடக்கின்றவர்கள். பிறகு, ஹரியின் பதினாறு ஆயிரம் ராணிகள் வாழும் வீடுகளில் ஒன்றில் நுழைந்தார்; அங்கு, தெய்வீக ஆனந்தம் கிடைத்தது போல, மனம் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியது. அந்த பிராமணரை தூரத்தில் பார்த்ததும், அச்யுதன், தனது பிரியமானவளின் மேடையில் அமர்ந்திருந்த நிலையில், உடனே எழுந்து, விரைந்து வந்து, இரு கரங்களால் மகிழ்ச்சியுடன் அவனை அணைத்தான். தனது நண்பனின் தொட்டில் மகிழ்ந்த அந்த இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரும், தாமரை கண்கள் கொண்ட பகவானும், ஆனந்தத்தில் கண்களில் நீர் வடிந்தான். பிறகு, தனது நண்பனை மேடையில் அமர வைத்துக்கொண்டு, பகவான் தன் கரங்களால் நீர் கொண்டு, அவன் பாதங்களைத் துவைத்து, உரிய மரியாதையை வழங்கினார். உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் பகவான், அந்த நீரை தன் தலையில் வைத்துக் கொண்டு, சந்தனம், அகுரு, குங்குமம் போன்ற தெய்வீக வாசனைகளால் அவனை அபிஷேகம் செய்தான். மணமுள்ள தூபங்கள், விளக்குகளின் வரிசைகள் வைத்து, மகிழ்ச்சியுடன் நண்பனை பூஜித்து, பாக்கு வழங்கி, ஒரு பசுவை பரிசாகக் கொடுத்து, வரவேற்கும் வார்த்தைகளை சொன்னான். ஸ்ரீதேவி, அந்த பிராமணரை, பழைய, அழுக்கான உடைகள் அணிந்த, மெலிந்து, நரம்புகள் தெரியும் அவனை, யாக் பூச்சி விசிறியால் சேவை செய்தாள். கிருஷ்ணர், பிழையற்ற புகழுடன், அவனை இவ்வளவு மரியாதையுடன் கௌரவிக்கும் கண்டு, அந்த வீடுகளின் பெண்கள் ஆச்சரியத்தில், பெரும் பாசம் கொண்டனர். "இந்த அவதூதர், இந்த பிச்சைக்காரர், இவ்வளவு துன்பம் அனுபவித்தும், இவ்வளவு பெருமை பெற்றார்; அவர் என்ன தவம் செய்திருக்க வேண்டும்?" என்று அவர்கள் எண்ணினர். அவரை, உலகங்களுக்கு உபதேசம் செய்யும் ஸ்ரீநிவாசன், மூவுலகின் ஆசானாக, பெரிய சகோதரரைப் போல அணைத்தார்; அப்போது ஸ்ரீதேவி மேடையில் அமர்ந்திருந்தாள். இருவரும், ஒருவரது கரங்களை மற்றவருடன் இணைத்து, ஆசானின் வீட்டில் இருந்த காலத்தின் இனிய நினைவுகளைப் பகிர்ந்து பேசினர். பகவான், "ஓ பிராமணா, ஆசானின் வீட்டில் கல்வி முடித்த பிறகு, உரிய குருதக்ஷிணை கொடுத்து, நல்ல துணையை மணந்தீர்களா? உங்களது மனம், குடும்ப வாழ்க்கையோ, செல்வத்தையோ பற்றிக் கட்டுப்பட்டிருப்பதில்லை என்பதை எனக்குத் தெரியும்; நீங்கள் ஆசையின்றி செயல்படுகிறீர்கள், இவற்றில் உங்களுக்கு பெரிதும் இன்பம் இல்லை. சிலர், ஆசையில் மயங்கிச் செயல்களில் ஈடுபடுகிறார்கள்; தெய்வீக இயல்பைத் துறந்து, உலகத்தை நடத்துவதற்காக நானும் அப்படியே செய்கிறேன். ஆசானின் வீட்டில் வாழ்ந்த காலங்களை நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்களா? இருமுறை பிறந்தவர்கள், அறிய வேண்டியதை அறிந்தால், இருள் கடந்துபோகிறார்கள். ஆசானின் வீட்டில் பிறந்தவர்கள், தர்மத்தில் ஈடுபடுவோருக்கு, அவர் இங்கே ஆதியாக இருக்கிறார்; நான் அறிவை வழங்கும் ஆசான். வர்ணம் மற்றும் ஆசிரமம் பின்பற்றும் அறிந்தவர்கள், என் உபதேசத்தால், உலக வாழ்க்கை என்ற பெரும் கடலை எளிதில் கடக்கிறார்கள். நான், எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மாவாக, பூஜை, சந்ததி, தவம், கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றால் திருப்தி அடைவதில்லை; ஆசானுக்கு சேவை செய்வதைவிட எதிலும் எனக்குத் திருப்தி இல்லை. அந்த ஆசானின் வீட்டில், ஆசானின் மனைவிகள் தூண்டினபோது, நாங்கள் சில சமயம் மரக்கட்டைகள் சேகரிக்கப் போனதை நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்களா? ஒரு நாள், பெரிய காட்டில் நுழைந்தோம்; அப்போது, கொடுமையான புயல், கடும் காற்று, பெரும் இடியுடன் எழுந்தது. சூரியன் மறைந்து, இருள் எல்லா திசைகளையும் மூடிவிட்டது; ஆற்றின் குறைந்த பகுதி வெள்ளத்தில் மூடப்பட்டு, காண முடியவில்லை. அங்கு, நாங்கள் பலமுறை கடும் காற்றும், வெள்ளமும் தாக்கி, திசைகள் தெரியாமல், ஒருவரை ஒருவர் காண முடியாமல், காட்டில், கைகள் பிடித்துக்கொண்டு, துன்பத்தில் அலைந்தோம். அடுத்த நாள் காலை, ஆசான் சாந்தீபனி, நம்மைத் தேடிக்கொண்டு வந்து, துன்பத்தில் உள்ள மாணவர்களைப் பார்த்தார். "அய்யோ, என் பிள்ளைகளே, நீங்கள் என் خاطرத்திற்காக மிகுந்த துன்பம் அனுபவித்தீர்கள்; உங்கள் சொந்த நலனை விட்டுவிட்டு, எனக்காக உங்களை அர்ப்பணித்தீர்கள். இது தான் உண்மையான மாணவர்கள் ஆசானுக்காக செய்யவேண்டியது; ஆசானுக்காக தங்கள் முயற்சி, தங்கள் உயிர் அனைத்தையும் தூய மனத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவரே; உங்கள் எல்லா ஆசைகள் நிறைவேறட்டும், இங்கு மற்றும் பிறகு, வேதம் மற்றும் அதன் அங்கங்களை முழுமையாக அறியட்டும்." இவ்வாறு, ஆசானின் கிருபையால் மட்டுமே, ஆசானின் வீட்டில் வாழும் ஒருவர் பல அனுபவங்களின் மூலம் பூரணத்தையும், அமைதியையும் அடைகிறார். பிராமணர் பகவானிடம் கூறினார்: "ஓ தேவர்கள் தலைவனே, உலக ஆசானே, உங்கள் வீட்டில் வாழ்ந்த நமக்கு, நீங்கள் எப்போதும் சத்தியமாக இருப்பதால், எது நிறைவேறாதது? வேத ஸ்வரங்கள் கொண்ட உடல் உடையவருக்கு, ஆசானுடன் வாழ்வது எல்லா ஆசீர்வாதங்களில் மிக உயர்ந்தது." இவ்வாறு, 'ஸ்ரீதாமா கதா' என்ற அத்தியாயம் முடிகிறது. அடுத்து, ஸ்ரீசுகர் கூறுகிறார்: "ஹரி, அந்த உயர்ந்த பிராமணருடன் உரையாடியபோது, எல்லா உயிர்களின் மனதை அறிந்தவர், சிரித்தபடி அவனிடம் பேசினார். பிராமணர்களுக்கு பக்தி கொண்ட கிருஷ்ணர், பிராமணரை அன்புடன் பார்த்து, அன்பான சிரிப்புடன், நல்லவர்களுக்கு அந்த பார்வை தான் இலக்கு என்று கூறினார்.