ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஒரு பக்தி நிறைந்த கிராமத்தில், ஸ்ரீமத் பாகவதம் பாராயணத்தை நடத்த விரும்பியவர்கள், முதலில் ஒரு ஜோதிடரை அழைத்து, சுபகாலத்தை ஆராய்ந்து, திருமண விழாவைப் போலவே அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் கவனமாகச் செய்தார்கள். நபஸ், ஆஸ்வினம், ஊர்ஜம், மார்கஷிர்ஷம் ஆகிய மாதங்கள் தூய்மையானவை, இவற்றில் பாராயணம் தொடங்குவது கேட்பவர்களுக்கு மோக்ஷத்தை அருளும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. மற்ற மாதங்களை, குறிப்பாக பிராமணர்கள் தவிர்க்க வேண்டும்; அவற்றை முற்றிலும் புறக்கணிக்க வேண்டும். அங்கு மற்ற துணைவர்களை நியமித்து, அக்கறையுடன் பணிகளை ஒப்படைக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு பகுதியிலும், இந்த செய்தி பரவச் செய்ய வேண்டும்: “இங்கு பாராயணம் நடைபெறுகிறது; இல்லத்தாரும் வர வேண்டும்” என்று அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. ஹரியின் கதைகள், அச்யுதனின் புகழ்கள் சில இடங்களில் தொலைவில் இருந்தாலும், பெண்கள், சுத்ரர்கள் மற்றும் பிறர்—இவர்களுக்கும் இக்கதையின் பயன் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக, அவர்களுக்கான போதனை உறுதி செய்ய வேண்டும். ஒவ்வொரு பகுதிக்கும், வைஷ்ணவராக இருந்து, விருப்பமுடன் கீர்த்தனையில் ஈடுபடும் விரதிகளை அழைக்கும் கடிதங்கள் அனுப்ப வேண்டும்; இது இங்கு முறையாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது. நல்லோர் ஒன்று கூடும் இந்தச் சந்திப்பு ஏழு இரவுகள் நடைபெறும்; இது மிகவும் அபூர்வமானதாகும். இங்கு நடைபெறும் பாராயணம், முன்பு யாரும் அனுபவிக்காத புதுமையான அம்சங்களை கொண்டது. ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் அமுதத்தை ருசிக்க ஆசை கொண்டவர்கள் அனைவரும் விரைந்து, ப்ரேமையுடன் வர வேண்டும். ஏதேனும் ஒரு நாளில் இடம் கிடைக்கவில்லை என்றாலும், எப்படியாவது கலந்து கொள்ள வேண்டும்; ஒரு கணம் கூட இங்கு இருப்பது அபூர்வம். இவ்வாறு, அனைவருக்கும் பணிவுடன் ஏற்பாடுகள் செய்ய வேண்டும்; வந்தோருக்காக வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். தீர்த்தத்தில், காடுகளில், இல்லம் போன்ற எங்கிருந்தாலும் கேட்பது சிறந்ததாகும்; பூமி விசாலமாக உள்ள இடம் எங்கும் இந்தக் கதைகளை சொல்ல ஏற்ற இடமாகும். புனிதம், நிலத்தை சுத்தம் செய்தல், மணல் பூசுதல், அலங்காரம் ஆகியவை செய்ய வேண்டும்; வீட்டு பொருட்கள் எல்லாம் ஒரு மூலையில் வைக்கப்பட வேண்டும். ஐந்து நாட்கள் கழித்து, முன்பு விரித்திருந்த போர்வைகள் சுத்தம் செய்யப்பட வேண்டும்; வாழைக்கன்று கொண்டு உயர்ந்த பந்தல் அமைக்க வேண்டும். பழங்கள், பூக்கள், இலைகள், தோரணங்கள் கொண்டு அழகாக அலங்கரிக்க வேண்டும்; நான்கு திசைகளிலும் கொடிகள் ஏற்றி, செல்வம் நிறைந்ததாக பிரகாசிக்கச் செய்ய வேண்டும். மேல் பகுதியில் ஏழுலோகங்களும், அவற்றில் விரதம் கொண்ட பிராமணர்களும் விரிவாக வரையப்பட வேண்டும். முதலில், அவர்களுக்கான ஆசனங்கள் ஒழுங்காக அமைக்க வேண்டும்; உரையாற்றுபவருக்காகத் தனி தெய்வீக ஆசனம் அமைக்க வேண்டும். உரையாற்றுபவர் வடக்கைப் பார்த்து அமர வேண்டும்; கேட்பவர் கிழக்கைப் பார்த்து அமர வேண்டும். உரையாற்றுபவர் கிழக்கைப் பார்த்தால், கேட்பவர் வடக்கை நோக்கி அமர வேண்டும். அல்லது, பூஜிக்கப்படுபவர் மற்றும் பூஜிப்பவர் இடையே கிழக்கு திசை அமைக்க வேண்டும்; இது, ஸ்தலம் காலம் அறிந்தவர்களால் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. பாராயணம் செய்யும் உரையாளர், விரதம் கொண்ட வைஷ்ணவ பிராமணராக, வேதங்களால் தூய்மையடைந்தவராக, எடுத்துக்காட்டுகளில் தேர்ந்தவராக, மனதில் ஆசை இல்லாதவராக இருக்க வேண்டும். பல தர்மக் கோட்பாடுகளில் குழப்பமடைந்தவர்கள், பெண்களில் பற்றுள்ளவர்கள், வேதத்திற்கு எதிரான கருத்துக்களைப் பரப்புவோர்—even if they are learned—இவர்கள் பாராயணத்திற்கு தகுதியற்றவர்கள். உரையாளர் அருகில், உதவிக்கு மற்றொரு பண்டிதரை அமர்த்த வேண்டும்; சந்தேகங்களைத் தீர்க்கும், மக்களை அறிவூட்டும் பணியில் ஈடுபடுபவராக இருக்க வேண்டும். உரையாளர், விடியற்காலையில் தைரியமாக தன் முடியைச் சவரம் செய்து, புனிதம், ஸ்நானம் செய்து, புண்ய காலத்தில் பாராயண விரதத்தைத் தொடங்க வேண்டும். தனது தினசரி சந்த்யாவந்தனமும், வேறு கிரியைகளும் செய்து முடித்த பின், பாராயணத்திற்கு இடையூறு ஏற்படாமல், வி஘்னேஸ்வரனை வழிபட வேண்டும். பித்ருக்களுக்கு திருப்தி அளித்து, பாவங்கள் நீங்க பிரதிசந்தி செய்ய வேண்டும்; ஒரு மண்டலம் அமைத்து, அங்கு ஹரியை பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். கிருஷ்ணருக்கென கூறப்பட்ட மந்திரத்தால், முறையாக பூஜை செய்து, பிரதட்சிணை செய்து, நமஸ்காரம் செய்து, பூஜையின் முடிவில் ஸ்துதி செய்ய வேண்டும்: “கருணாகடலே! கர்ம பந்தத்தில் மூழ்கி, துக்கத்தில் வாடும் என்னை, ஸம்ஸார சாகரத்திலிருந்து மீட்டருளும்.” பின்னர், ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை, விதிப்படி, பக்தியுடன், தூபமும் தீபமும் ஏற்றி வழிபட வேண்டும். அதன் பின், ஒரு தேங்காயைக் கையில் கொண்டு வணங்கி, ஆனந்த மனதுடன் ஸ்துதி செய்ய வேண்டும்: “ஸ்ரீமத் பாகவதம் என்ற இச்சாஸ்திரம், கிருஷ்ணர் தாமே முன் நின்றிருப்பது போல; ஸம்ஸார சாகரத்திலிருந்து விடுதலை பெற உம்மை ஏற்றுள்ளேன்.” “என் ஆசை அனைத்தும் உம்மால் நிறைவேறியது; எந்த இடையூறும் இல்லாமல் இது நடைபெற வேண்டும்; நான் உமக்கு தாசன், கேசவா!” என்று பணிவுடன் கூறி, உரையாளர் பூஜிக்கப்பட்டு, அவருக்கு ஆடைகள், ஆபரணங்கள் அணிவித்து, பூஜையின் பின் புகழப்பட வேண்டும். “யாவரும் வேதங்களில் நிபுணரான, வராக ரூபம் கொண்ட, விழிப்புணர்வுள்ளவரே, இந்தக் கதையை வெளிப்படுத்தி என் அஞ்ஞானத்தை நீக்குவீர்!” என்று வேண்ட வேண்டும். இதன் பின், சொந்த நலனுக்காக ஆனந்தத்துடன் ஒரு விரதம் எடுத்துக்கொண்டு, ஏழு இரவுகள் தக்கவாறு கடைபிடிக்க வேண்டும். பாராயணத்தில் இடைநிறுத்தம் ஏற்படாமல், ஐந்து பிராமணர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும்; அவர்கள் ஹரியின் பன்னிரண்டு அக்ஷர மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும். பிராமணர்கள், வைஷ்ணவர்கள், கீர்த்தனையாளர்கள் ஆகியோருக்கு வணங்கி, மரியாதை செய்து, அவர்களுக்கு உரிய அறிவுரை வழங்கி, பிறகு தானே அமர வேண்டும். செல்வம், பொருள், வீடு, பிள்ளைகள் ஆகியவற்றை மறந்து, மனதை கதையில் முழுமையாக ஒருமை செய்து, தூய நோக்குடன் இருந்தால், பரம பலனை அடையலாம். பகலிலே சூரியோதயத்தில் தொடங்கி, மூன்றரை யாமங்கள் வரை, ஞானி ஒருவரால், நிலையான குரலில் பாராயணம் முறையாக நடத்தப்பட வேண்டும். மதிய நேரத்தில் சிறிது இடைவேளை (இரண்டு கடிகை) எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; அதன்பின் வைஷ்ணவர்கள் கீர்த்தனை செய்ய வேண்டும். உடலை கட்டுப்படுத்த, இலகுவான, சாந்தி தரும் உணவு மட்டும் உண்ண வேண்டும்; பாராயண விரதம் விரும்புவோர் ஹவிஸ் உணவை ஒருமுறை மட்டும் உண்ண வேண்டும். வல்லவராக இருந்தால், ஏழு இரவுகள் விரதமிருந்து கேட்டுக்கொள்ளலாம்; அல்லது நெய், பால் அருந்தி, இன்பத்துடன் கேட்டுக்கொள்ளலாம். இவ்வாறு, ஸ்ரீமத் பாகவத பாராயணத்தின் அனைத்து சடங்குகளும், ஏற்பாடுகளும், பக்தி, புனிதம், ஒழுங்கு, மற்றும் பரஸ்பர மரியாதையுடன் நடைபெற்றன.