ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இப்போது, நான் உமக்கு வைкун்ட வாசிகளின் இருவரின் கதையை, அவர்கள் ஒரு பிராமணரின் சாபத்தினால் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்ததை விரிவாகக் கூறி முடித்தேன். ராஜசூய யாகம் முடிவில், யுதிஷ்டிரன் நீராடி, பிராமணர்கள் மற்றும் க்ஷத்திரியர்களின் நடுவில், தேவர்களின் தலைவனைப் போல் பிரகாசித்தார். அரசர் அனைவரையும் மரியாதை செய்து, தேவர்கள், மனிதர்கள், மற்றும் விண்ணப்பிராணிகள்—all of them—கிருஷ்ணனை மற்றும் யாகத்தைப் புகழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் தாயகங்களுக்கு திரும்பினர். ஆனால், குருவில் கலியின் அவதாரமாகக் கருதப்படும் பாவி துர்யோதனன் மட்டும், பாண்டு மகனின் பெருமையை சகிக்க முடியாமல், மனதில் பொறாமை கொண்டான். விஷ்ணுவின் இந்த நிகழ்வுகளை—including சிசுபாலன் வதம், அரசரின் முக்தி, மற்றும் இந்த பெரிய யாகம்—யார் வாசிப்பார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர். இவ்வாறு, பாகவத மகா புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியில் வரும் எழுத்தெட்டாவது அதிகாரம், "சிசுபாலன் வதம்" என்ற பெயரில் முடிகிறது. பிறகு, அரசர் கேட்டார்: "ஓ பிராமணா! அஜாதசத்ருவின் (யுதிஷ்டிரன்) ராஜசூய யாகத்தைப் பார்த்து, அங்கு கூடியிருந்த எல்லா அரசர்கள், தேவர்கள், மனிதர்கள்—all of them—மகிழ்ச்சியடைந்தனர். ஆனால் துர்யோதனன் மட்டும் மகிழவில்லை; இதற்குக் காரணம் என்ன என்று கூறுங்கள்." பதிலாக, ஸ்ரீ பாதராயணி சொன்னார்: "உங்கள் பெரிய முன்னோர்களின் ராஜசூய யாகத்தில், அவருடைய உறவினர்கள்—all of them—அன்புடன் பல்வேறு பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர். பீமன் சமையல் பொறுப்பில் இருந்தார்; சுயோதனன் (துர்யோதனன்) நிதியகத்தை கவனித்தான்; சகதேவன் பூஜையை நடத்தினார்; நகுலன் தேவையான பொருள்களைத் திரட்டினார். அர்ஜுனன் மூத்தவர்களை கவனித்தான்; கிருஷ்ணன் பாதங்களை கழுவினார்; திருபதையின் மகள் உணவு வழங்கினார்; கர்ணன், உயர்ந்த மனப்பான்மையுடன், பரிசுகளை பகிர்ந்தான். யுயுதானன், விகர்ணன், ஹார்திக்யன், விதுரன் மற்றும் பலர், பாஹ்லிகரின் மகன்கள், பூரி மற்றும் சாந்தர்தனர்கள்—all of them—விவித பணிகளை மேற்கொண்டனர். அனைவரும், அரசரை மகிழ்விப்பதற்காக, தங்கள் பொறுப்புகளைச் செய்தனர். யாகம் முடிவில், யாக officiants, நண்பர்கள்—all of them—பரிசுகள், இனிய வார்த்தைகள், மரியாதைகளால் கௌரவிக்கப்பட்டு, சிசுபாலனை வதம் செய்த கிருஷ்ணன் யாக அரங்கில் வந்தபின், அனைவரும் வானநதியில் (கங்கையில்) முடிவான நீராடலைச் செய்தனர். அப்போது, மிருதங்கம், சங்கு, பனவா, துந்துரி, ஆனகா, கோமுகா—all of them—விவித வாத்தியங்கள், நீராடல் திருவிழாவில் முழங்கின. மகிழ்ச்சியுடன் நடனக்காரர்கள் நடனம் ஆடினர்; பாடகர்கள் குழுமமாகப் பாடினர்; வீணை, புல்லாங்குழல், கைதட்டும் சத்தம் வானைத் தொட்டது. தங்க மாலை அணிந்த அரசர்கள், வண்ணக்கொடிகள், பற்கள் அலங்கரிக்கப்பட்ட யானைகள், ரதங்களில், வீரர்கள் உடன், பிரமாண்டமாக புறப்பட்டனர். யாதவர்கள், ஸ்ரிஞ்ஜயர்கள், கம்போஜர்கள், குருக்கள், கேகயர்கள், கோசலர்கள்—all of them—அணிகளுடன் யாகத்திற்குச் சென்றபோது பூமி நடுங்கியது. பிரமாணர்கள், முனிவர்கள், யாக officiants—all of them—வேத மந்திரங்களை உரத்த சப்தத்தில் பாடினர்; தேவர்கள், முனிவர்கள், பிதாக்கள், கந்தர்வர்கள்—all of them—பூக்களை பொழிந்தனர். அணிகலன்கள், மணமார்ந்த மாலை, அழகான ஆடைகள்—all of them—அணிந்த ஆண்கள், பெண்கள், ஒருவருக்கொருவர் நீர் தெளித்து, விளையாட்டாக மகிழ்ந்தனர். பெண்கள், எண்ணெய், பசும் வெண்ணெய், மணமுள்ள பொடி, மஞ்சள், குங்குமம்—all of them—உடலில் பூசி, ஆண்களுடன் விளையாடினர். ஆண்களின் பாதுகாப்பில், அரசிகள், யாரும் கவனிக்காமல், தேவி போன்ற வானரதங்களில் வெளியே வந்தனர்; தங்கள் உறவினர்கள், தோழிகள் நீர் தெளித்தபோது, அவர்கள் முகம் வெட்கத்துடன் பிரகாசித்தது. அரசிகள், தோழிகளுடன், உற்சாகமாக தேவர்களுக்கு நீர் தெளித்தனர்; அவர்களது ஆடைகள் ஈரமாக, உடல், மார்பு வெளிப்பட்ட நிலையில், மாலைகள் சிதறி, அங்கீகாரம் இல்லாதவர்களின் மனதை அசைத்தது. அரசர், தங்கம் அலங்கரிக்கப்பட்ட நல்ல குதிரைகள் கொண்ட ரதத்தில், தன் மனைவிகளுடன், யாகத்தில் தெய்வம் போல் பிரகாசித்தார். நீராடல் முடித்து, officiants, தங்களை பரிசுத்தமாக்கி, அரசர் மற்றும் கிருஷ்ணனை கங்கையில் நீராட வைத்தனர். தேவ வாத்தியங்கள், மனித வாத்தியங்கள்—all of them—முழங்கின; தேவர்கள், முனிவர்கள், பிதாக்கள், மனிதர்கள்—all of them—பூக்களை பொழிந்தனர். அங்கு, எல்லா வகை மனிதர்கள், எல்லா வாழ்க்கை நிலைகளிலுள்ளவர்கள்—all of them—நீராடினர்; பெரிய பாவம் செய்தவர்களும், உடனே பாவம் கழிந்தனர். பிறகு, அரசர், அழகான பட்டாடை அணிந்து, அலங்கரிக்கப்பட்டு, officiants, முனிவர்கள், பிராமணர்களை, ஆடைகள், அணிகலன்களால் கௌரவித்தார். அரசர், நாராயண பக்தியுடன், உறவினர்கள், நண்பர்கள், அரசர்கள்—all of them—மீண்டும் மீண்டும் மரியாதை செய்தார். மக்கள்—all of them—கல்யாணமான காந்திமய earrings, மாலை, பாகுபட்ட தலைப்பாகை, ஜாக்கெட், நறுமண ஆடைகள், அழகான necklace—all of them—அணிந்து பிரகாசித்தனர்; பெண்கள், earrings, bangles, தங்க இடுப்புப் பட்டா—all of them—அணிந்து, அழகான முகத்துடன் பிரகாசித்தனர். பிறகு, நல்ல பண்புள்ள officiants, முனிவர்கள், பிராமணர்கள், பிராமண, க்ஷத்திரிய, வைஷ்ய, சுத்ரா—all of them—அரசர்களுடன் கூடி, அங்கு திரண்டனர். தேவர்கள், முனிவர்கள், பிதாக்கள், பாவங்கள், உலகக் காவலர்கள்—all of them—உங்கள் மரியாதையை பெற்றுக்கொண்டு, தங்கள் தாயகங்களுக்கு திரும்பினர். அரச முனிவர்கள், ஹரிதாஸாவின் (கிருஷ்ணன்) ராஜசூய பெருமையைப் புகழ, அமிர்தத்தை குடிக்கும் மனிதன் போல், துயரமின்றி புகழ்ந்தனர். பிறகு, யுதிஷ்டிரன், அன்புடன், நண்பர்கள், உறவினர்கள், குடும்பத்தினருக்கும், கிருஷ்ணனுக்கும் கூட, மனம் விலக முடியாமல், விடை கொடுத்தார். பரமபாக்யமான கிருஷ்ணன், யாதவர்கள் (சாம்பா மற்றும் பலர்) குசஸ்தலிக்கு அனுப்பி, ஒரு சில நாட்கள் அங்கே தங்கினார். இவ்வாறு, தர்மபுத்திரன், தன் ஆசைகளால் உருவான கடலை, கிருஷ்ணனின் உதவியால், கடந்து, துயரமின்றி ஆனான். ஒரு நாள், அரசர் மாளிகையில், துர்யோதனன், ராஜசூய பெருமையை, கிருஷ்ணனின் மகிமையைப் பார்த்து, மனதில் துயரமடைந்தான். அங்கு, அரசர்கள், அசுரர்கள், தேவர்கள்—all of them—பெருமைமிகுந்த செல்வம், படைப்பாளி (பிரம்மா) ஒழுங்குபடுத்திய விதத்தில், பிரகாசித்தது; அங்கே, திருபதையின் மகளின் பக்கத்தில், கிருஷ்ணன் நின்றிருந்தார்; குரு ராஜா (துர்யோதனன்) மனம், அந்த அழகில் சிக்கி, துயரமடைந்தது. அந்த சமயத்தில், மதுபதி (கிருஷ்ணன்)யின் ஆயிரம் அரசிகள், கனமான இடுப்பும், மென்மையான கால் அங்கல்களும், சிவப்பு மாலையும், அழகான earrings, சுருளும் கூந்தலும்—all of them—அணிந்து, கிருஷ்ணனின் பிரகாசமான முகத்தைச் சுற்றி நின்றனர். மாயா உருவாக்கிய சபையில், தர்மபுத்திரன், பேரரசர், தன் குடும்பத்தினரும், கிருஷ்ணனும்—all of them—உடன், அவர்களை நேரில் பார்த்து, சபையில் அமர்ந்திருந்தார். இவ்வாறு, ராஜசூய யாகம், அதன் பெருமை, மகிழ்ச்சி, மற்றும் கிருஷ்ணனின் மகிமை—all of them—பிரமாண்டமாக நடந்தது.